กลับมาวัดอีกครั้ง

หนึ่งเดือนก่อนเสียชีวิตแม่ถูกตัดขาข้างซ้ายอีกข้าง จึงพิการไร้ขาทั้งสองข้าง คืนสุดท้ายแม่นอนไม่ได้และเรียกหาลูกตลอด ลูกให้แม่ทำสมาธิเอาสติไว้กลางท้อง ไม่เอาใจไปอยู่กับความเจ็บปวด และนึกถึงพระรัตนตรัย แม่ก็รับรู้ รุ่งเช้าแม่หายใจสามเฮือกสุดท้ายแล้วจากไปอย่างสงบเหมือนนอนหลับ อายุ 61 ปี หลังแม่เสียชีวิตลูกอธิษฐานอยากมาเห็นวัดพระธรรมกายอีกครั้งหลังหายไปเจ็ดปี ต่อมาได้รับจดหมายเชิญร่วมพิธีที่วัดวันศุกร์ที่ 22 เมษายน 2548 จึงกลับมาวัดแล้วขึ้นไปปฏิบัติธรรมที่สวนป่าทันที (ชื่อพิธีถอดไม่ชัด)

ผู้เขียนเป็นผู้หญิง จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครูไม่ใหญ่แซวว่ามหาวิทยาลัยที่มีคนหล่อที่สุด สมัยเป็นนิสิตเคยไปสวดมนต์ที่วัดพระธรรมกายหนึ่งถึงสองปี แล้วไม่ได้มาวัดอีกเพราะไปทำงานต่างจังหวัด จนปี 2547 ทราบข่าวเพื่อนที่เป็นอุบาสิกาในวัดพระธรรมกายเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง ลมจึงพัดหวนหอบเอาผู้เขียนและเพื่อน ๆ กลับมาสร้างบารมีเต็มตัว ครูไม่ใหญ่ว่าทำไมมาช้าจัง แต่ยินดีต้อนรับการกลับมา