อย่าปฏิเสธบุญ

สอนว่าในสรรพสัตว์และสรรพสิ่งทั้งหลาย เราเป็นศูนย์กลางแห่งการทำความดีงาม เมื่อชวนให้มาเอาบุญก็อย่าปฏิเสธบุญ และอย่าคิดว่าการทำความสะอาดเป็นงานต่ำต้อย เพราะเป็นงานของผู้มีจิตใจสูงส่ง คนที่ไม่สูงส่งจะน้อมตัวลงมาไม่ได้ เหมือนรวงข้าวในนา รวงไหนโน้มลงมาเมล็ดจะเยอะ แต่รวงที่ตั้งชูขึ้นมีเมล็ดเดียว

สอนว่าอย่าไปปฏิเสธบุญ เพราะบุญเป็นบ่อเกิดของความสุขและความสำเร็จในชีวิตทุกระดับ ตั้งแต่ปุถุชนจนกระทั่งเป็นพระอริยเจ้า ชีวิตในสังสารวัฏจะมีสุขและดำเนินชีวิตอยู่ได้ด้วยความสะดวกสบายก็เพราะบุญอย่างเดียว การมีรูปสมบัติที่สวยงามแข็งแรง ปลอดภัยจากโรคภัยไข้เจ็บ อายุยืน มีทรัพย์สมบัติตั้งแต่ธรรมดาจนถึงสมบัติจักรพรรดิ ล้วนเพราะบุญเท่านั้น

อธิบายว่าชีวิตมีค่าใช้จ่ายแม้อยู่เฉย ๆ เรานอนหลับก็มีค่าใช้จ่ายแล้ว เราไม่ได้หายใจฟรี ๆ เพราะก่อนจะได้หายใจก็เสียค่าอาหาร ค่าน้ำ เพื่อให้มีพลังงานในร่างกาย นอนก็ต้องมีมุ้งกันยุง มีที่นอนนุ่ม ๆ อากาศหนาวก็ต้องมีผ้าห่มและอุปกรณ์กันหนาว ตื่นเช้ามาล้างหน้าก็มีค่าน้ำ มียาสีฟันแล้วยังต้องมีแปรงสีฟัน ทั้งหมดคือค่าใช้จ่ายของชีวิตที่ต้องได้มาด้วยบุญ บุญเหล่านี้ใช้ไปก็มีวันหมด จึงต้องเติมบุญใหม่ ถ้ามีวิบัติแม้แต่ฟันก็ไม่มี ยาสีฟันก็ไม่ได้ใช้ ส่วนคุณสมบัติ ความฉลาด ความรอบรู้ ดวงปัญญาที่เรียนรู้ได้ง่าย การมีคนมาสอน มีความสามารถใช้ความรู้ได้ มียศ มีพวกพ้องบริวาร ล้วนมาจากบุญทั้งสิ้น ดังนั้นการปฏิเสธบุญก็คือการปฏิเสธค่าใช้จ่ายของชีวิตและปฏิเสธสมบัติทุกอย่าง อย่าบ่นอย่าเบื่อเวลาชวนทำบุญบ่อย ๆ เพราะเราทำเราได้ และต้องทำบ่อย ๆ เพราะความตายไม่มีนิมิตหมาย

ชวนให้ไปค้นดูที่บ้านว่ามีอุปกรณ์เครื่องกันหนาวเหลือหรือไม่ ถ้ามีก็เอามาทำใหม่ แล้วบอกว่าบุญที่เกี่ยวกับธุดงค์ปีใหม่มีวิหารน้อยต้นละหนึ่งร้อยบาท ย้ำว่าอย่าไปปฏิเสธบุญ ให้มาทำเสียวันนี้