มหาสังฆทาน

ย้ำว่าพระมหากัสสปะหวังอนุเคราะห์จริง ๆ เพราะอาหารมื้อนั้นเป็นมื้อแรกของการออกจากนิโรธสมาบัติหลังอดมาเจ็ดวัน ท่านก็ยังไม่ฉันแต่นำไปถวายพระบรมศาสดา ชวนให้ลองอดสองวันดูจะรู้ว่ายากเพียงไร แล้วอธิบายว่าการที่ข้าวยาคูนิดเดียวแบ่งให้พระได้ห้าร้อยรูปเป็นเรื่องพุทธานุภาพ ขนาดวิชาไสยเวทย์ยังทำหม้อข้าวหม้อดินเล็ก ๆ ให้ตักเลี้ยงคนได้จนอิ่มจุก นั่นวิชาเด็ก ๆ ยังทำได้ พุทธานุภาพจึงไม่มีประมาณ อีกทั้งการแบ่งถวายพระให้เป็นมหาสังฆทานที่มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นประมุขและมีพระอริยสาวกร่วมด้วย ทำให้บุญยิ่งใหญ่ขึ้นไปอีก และย้ำว่าพระพุทธองค์ทรงคำนวณตรวจตราเห็นตามความจริงว่าทั้งสองจะได้สมบัติเป็นบรมเศรษฐีจึงพยากรณ์ ไม่ใช่ตรัสไปลอย ๆ

ครูไม่ใหญ่ออกความเห็นว่าเรื่องจบเร็วจนอยากรู้ต่อ แต่ทั้งหมดเห็นได้ว่าบุญบันดาล บุญที่ถวายพระมหากัสสปะซึ่งถวายต่อเป็นมหาสังฆทานทำให้เกิดผลเช่นนี้ ทบทวนว่าพระราชาระลึกได้ตอนจะเสวยเย็นว่ารับปากไว้ แต่กลางคืนในป่าและที่เสียบหลาวโจรนั้นเปลี่ยว ที่จริงน่าจะมีผู้กล้าอยู่ แต่ไม่ใช่โอกาสบุญของเขาจึงไม่กล้า เมื่อจะรวยข้ามคืนบุญก็บันดาลให้มีช่องมีทาง แม้เป็นเรื่องฉุกละหุกก็ให้มีเหตุคือการเป็นทูตนำอาหารของพระราชาไปให้โจร

ขยายความว่าเวลาบุญส่งผลเป็นเรื่องอัศจรรย์ สมบัติที่เกิดจากบุญใครก็แย่งชิงไม่ได้ แม้พระราชาที่มีพระราชอำนาจมากอย่างพระเจ้าอชาตศัตรูก็ทำไม่ได้ เพียงเอ่ยวาจาว่าเป็นสมบัติของพระราชา ทองก็กลายเป็นดิน แล้วชวนคิดถึงบุญใหญ่ข้างหน้า ว่าเมื่อมหารัตนวิหารคดเสร็จจะจุพระได้สองชั้นราวหกแสนรูป รวมกับสาธุชนในลานอีกล้านเศษ ถวายทานทีละหกแสนองค์ตลอดเจ็ดวัน หรือแม้ทยอยวันละสามแสนองค์ร้อยวันก็ได้ถึงสามสิบล้านองค์