-
29:12
ครูไม่ใหญ่ชวนทักทายภาษาเกาหลี เข้าสู่ช่วงพระภิกษุมหายานชาวเกาหลี
ครูไม่ใหญ่ชวนนักเรียนทักทายเป็นภาษาเกาหลี เพื่อเข้าสู่ช่วงต้อนรับพระภิกษุมหายานชาวเกาหลีที่มาร่วมงานวันวิสาขบูชา ช่วงถัดจากนี้เป็นภาพและเสียงภาษาเกาหลีที่ไฟล์ถอดเสียงจับไม่ได้
-
33:01
แนะนำพระภิกษุมหายานชาวเกาหลี เจ้าอาวาสวัดในเกาหลี อายุ 53 ปี บวชมา 30 พรรษา
ครูไม่ใหญ่แนะนำพระอาคันตุกะว่าเป็นเจ้าอาวาสวัดแห่งหนึ่งในประเทศเกาหลี เป็นพระภิกษุมหายานชาวเกาหลี ปัจจุบันอายุ 53 ปี บวชมาแล้ว 30 พรรษา ชื่อของท่านและชื่อวัดที่ถอดเสียงมาสะกดไม่ชัด จึงบันทึกไว้รอตรวจ
-
34:31
ครูไม่ใหญ่ชื่นชมว่าดูไม่ออกว่าอายุ 53 องค์นี้สำคัญจะทำให้เกาหลีสว่างด้วยแสงธรรม
ครูไม่ใหญ่บอกว่านึกไม่ถึงเลย ดูท่านยังหนุ่มเหมือนอายุ 35 ทั้งสงบ สงบเสงี่ยม และสง่างาม แล้วย้ำหลายครั้งว่าองค์นี้สำคัญ เพราะจะทำให้ประเทศเกาหลีสว่างด้วยแสงแห่งธรรม และชื่นชมเหตุผลในการบวชของท่าน
-
35:41
ท่านเล่าว่าวันวิสาขบูชาที่ผ่านมาเป็นครั้งที่สองในชีวิตที่ได้มาวัดพระธรรมกาย
พระภิกษุชาวเกาหลีเล่าว่าเมื่อวานซึ่งเป็นวันวิสาขบูชา เป็นวันที่ท่านได้มาวัดพระธรรมกายเป็นครั้งที่สองในชีวิต ครูไม่ใหญ่ชวนนักเรียนฟังเหตุผลของท่านให้ดี
-
36:03
เหตุที่บินข้ามน้ำข้ามทะเลมา เพราะก่อนบวชรู้สึกว่าชีวิตทางโลกไม่เจอความสุขอะไรเลย
ท่านเล่าว่าสิ่งที่ทำให้บินข้ามน้ำข้ามทะเลมาวัดพระธรรมกายโดยตรง เป็นเพราะเหตุการณ์ตั้งแต่ก่อนบวช ที่ท่านรู้สึกว่าชีวิตทางโลกไม่เจอความสุขอะไรเลย ครูไม่ใหญ่ว่านี่คือบารมีเก่า เพราะคนในโลกส่วนมากสอนตัวเองไม่ได้ ใครสอนก็ไม่ได้ ถูกสอนแล้วยังโกรธ
-
36:55
ปลีกวิเวกอยู่กับตัวเองนานถึงหกปี ครูไม่ใหญ่ว่าเป็นนักบวชเก่าที่บวชกันมาข้ามชาติ
ท่านเล่าว่าปลีกวิเวกอยู่กับตัวเองนานถึงหกปี ครูไม่ใหญ่สาธุและบอกว่าท่านรักสันโดษ เป็นนักบวชเก่า บวชกันมาข้ามชาติ ทั้งที่มีทุกอย่างที่ชาวโลกควรจะมี แต่ยังแสวงหาอะไรบางอย่างที่หาไม่ได้ในทางโลก จึงออกบวชแล้วปลีกวิเวก
-
42:44
ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าใจที่หลุดจากนิวรณ์ทั้งห้าจะเกิดแสงสว่างแห่งความบริสุทธิ์
ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าใจของท่านเริ่มหลุดจากนิวรณ์ทั้งห้า ซึ่งเป็นเครื่องกั้นใจไม่ให้สว่าง ทั้งเรื่องเพศ เรื่องทรัพย์ ความขุ่นมัวโกรธเคือง ความฟุ้งซ่านง่วงเหงา และความสงสัยลังเลในวิธีปฏิบัติเพื่อดับทุกข์ เมื่อไม่ลังเลใจก็หยุดนิ่งได้ในระดับหนึ่ง จนเกิดแสงสว่างแห่งความบริสุทธิ์ และเห็นชีวิตภายในที่ประณีตขึ้นเรื่อย ๆ
-
44:03
สอบถามชาวเกาหลีและตระเวนไปถามที่ญี่ปุ่นว่าแสงสว่างที่เห็นคืออะไร ก็ไม่มีใครตอบได้
ท่านไปสอบถามชาวเกาหลีแต่ไม่มีใครเข้าใจสิ่งที่ท่านพูด ท่านจึงออกเดินทางไปญี่ปุ่นเพื่อตระเวนถามว่า แสงสว่างที่ท่านเห็นนั้นคืออะไร แต่ที่ญี่ปุ่นก็ไม่มีใครตอบได้ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าท่านต้องเป็นผู้ให้คำตอบเสียมากกว่า
-
45:32
เดินทางไปแดนพุทธภูมิอินเดียและศรีลังกา ก็ยังไม่มีใครตอบเรื่องแสงสว่างได้
ท่านยังไม่หยุด เดินทางไปถึงแดนพุทธภูมิที่อินเดีย เพราะในใจคิดว่าต้องมีใครสักคนสักแห่งหนึ่งในโลกที่ให้คำตอบได้ แล้วไปที่ศรีลังกา ถามว่าแสงสว่างที่เห็นคืออะไร เกิดขึ้นได้อย่างไร ถูกต้องหรือไม่ และจะทำอย่างไรต่อไป แต่ที่ศรีลังกาก็ไม่มีใครตอบได้
-
46:26
ขึ้นไปถามที่เนปาลก็ไม่มีใครตอบได้ ครูไม่ใหญ่ว่าท่านต้องเป็นผู้ให้แสงสว่างแทน
ท่านขึ้นเขาไปถามคำถามเดิมที่ประเทศเนปาล แต่ก็ไม่มีใครตอบได้อีก ครูไม่ใหญ่สรุปว่าเพราะท่านจะต้องเป็นผู้ให้แสงสว่าง ในแต่ละประเทศที่ท่านไป เมื่อไม่มีใครตอบท่านได้ ท่านจะกลายเป็นผู้ให้คำตอบกับทุกคนที่ท่านเคยไปถามในอนาคต
-
47:22
เดือนเมษายน 2555 เพื่อนพระภิกษุชาวเกาหลีชวนไปวัดพระล้านองค์ที่เมืองไทย จึงเปลี่ยนตั๋วจากจีนมาไทย
กระทั่งวันหนึ่งในเดือนเมษายน พุทธศักราช 2555 เพื่อนพระภิกษุชาวเกาหลีบอกท่านว่ากำลังจะเดินทางไปวัดพระล้านองค์ ที่เมืองไทย พอได้ยินท่านก็ตัดสินใจเปลี่ยนตั๋วจากที่กำลังจะบินไปเมืองจีน มาเมืองไทยทันทีเพื่อหาคำตอบ ครูไม่ใหญ่ชื่นใจมากและยืนยันว่าท่านมาถูกทางถูกที่แล้ว
-
52:06
ครั้งแรกที่มาวัดพระธรรมกาย 22 เมษายน 2555 ตกใจที่คนเป็นแสนแต่ไม่วุ่นวาย
ท่านเล่าว่าครั้งแรกในชีวิตที่มาถึงวัดพระธรรมกายคือวันที่ 22 เมษายน 2555 ท่านตกใจกับภาพที่เห็นอยู่เบื้องหน้าคือพระและสาธุชนเป็นแสน แต่กลับไม่วุ่นวาย ทุกอย่างดูสงบมาก ท่านจึงคิดทันทีว่าวัดนี้ต้องมีอะไรดีแน่ ๆ
-
52:35
ได้ยินเสียงพระรูปหนึ่งนำนั่งสมาธิ แม้ไม่เข้าใจความหมายแต่รู้ว่านี่คือความสุขที่ค้นหามานาน
ตอนบ่ายท่านได้ยินเสียงพระรูปหนึ่งนำนั่งสมาธิ แม้ไม่เข้าใจความหมายเลย แต่น้ำเสียงนั้นทำให้ท่านรู้ว่า นี่แหละคือความสุขที่ท่านค้นหามานาน และได้ทราบว่านั่งสมาธิมากเข้าจะพบความสว่างภายในตัวเอง ท่านจึงรู้ว่าผู้ที่จะตอบคำถามที่ค้างคาใจอยู่ที่นี่เอง ครูไม่ใหญ่แทรกชมพระเถระวัยเก้าสิบกว่าที่ยังแข็งแรงเดินขึ้นเขา
-
54:47
กลับเกาหลีแล้วเปิดซีดีจากวัดพระธรรมกายฟังทุกวัน จนเป็นแผ่นประจำตัว
พอกลับไปเกาหลีครั้งนั้น ท่านนำซีดีทั้งหมดจากวัดพระธรรมกายมาเปิดฟัง มีอยู่แผ่นหนึ่งที่ท่านสัมผัสได้ถึงน้ำเสียง ของผู้พูดที่ต้องการให้ผู้ฟังสงบ ท่านจึงเปิดฟังทุกวันและนำมาเป็นแผ่นประจำตัวตลอดไป ภายหลังจึงทราบว่าคือแผ่นนำนั่งสมาธิของผู้ที่นั่งอยู่ใกล้ท่านในตอนนั้น
-
55:43
บินมาร่วมงานวิสาขบูชาทันที และพอสิ้นคำว่าสัมมาอะระหังก็รู้สึกถูกดูดลงและถูกยืดขึ้น
พอทราบข่าวงานวันวิสาขบูชาที่วัดพระธรรมกาย ท่านก็ไม่ลังเลที่จะบินตรงมาร่วมงานทันที มาถึงก็เป็นช่วงที่พระรูปเดิมที่ท่านคุ้นเคยจากแผ่นซีดีกำลังนำนั่งสมาธิอีก ท่านนั่งหลับตาตามเสียงนั้นทันที พอสิ้นสุดคำว่าสัมมาอะระหัง ท่านรู้สึกเหมือนตัวถูกดูดลงไปที่พื้นแล้วถูกยืดขึ้นไปบนสุด เป็นประสบการณ์แปลกใหม่ครั้งแรกในชีวิต
-
57:54
ท่านอยากให้มีเสียงนำนั่งสมาธิของครูไม่ใหญ่เป็นภาษาเกาหลีมากที่สุด
ท่านบอกว่าอยากให้มีเสียงนำนั่งสมาธิของท่านผู้นี้เป็นภาษาเกาหลีมากที่สุด ครูไม่ใหญ่หยอกว่าภาษาเกาหลียาก และออกอาการเขิน ท่านยังบรรยายว่าน้ำเสียงนั้นนุ่มนวลอบอุ่นมาก เป็นอะไรที่ยิ่งกว่าการได้ยินทางหู ขนาดยังไม่รู้ความหมายก็ยังรู้สึกได้รับพลังพิเศษ และตอนนี้ท่านรู้แล้วว่าเจ้าของเสียงคือผู้ที่อยู่เบื้องหน้าท่าน ในโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาแห่งนี้
-
1:00:41
ท่านขอฝึกนั่งสมาธิกับครูไม่ใหญ่ทุกวัน ครูไม่ใหญ่ตอบว่านิมนต์เลย
ท่านกล่าวว่าหลวงพ่อครับ ผมอยากฝึกนั่งสมาธิกับหลวงพ่อครับ ครูไม่ใหญ่ตอบรับทันทีว่านิมนต์เลย แล้วฝากเรื่องแสงสว่างว่าอย่าให้หาย
-
1:03:47
ครูไม่ใหญ่สรุปว่าทำสมาธิอยู่กับตัวเองหกปีไม่ใช่เรื่องง่าย และเป็นบารมีเก่าข้ามชาติ
ครูไม่ใหญ่สรุปว่าการอยู่กับตัวเองทำสมาธิถึงหกปีไม่ใช่เรื่องง่าย ผู้บวชใหม่ยังไม่เคยได้ยินว่าใครทำได้อย่างนี้ ท่านฝึกจนใจหยุดนิ่งได้ในระดับหนึ่ง เห็นแสงสว่างภายในที่เกิดจากความบริสุทธิ์ของใจที่หลุดพ้นจากนิวรณ์ทั้งห้า ที่จริงท่านรู้จักเรื่องนี้ข้ามชาติมาแล้วแต่ลืมไป ชาตินี้มาทบทวนของเก่า ถ้าไม่มีบารมีบุญเก่าข้ามชาติ ก็ไม่เกิดขึ้นได้ง่ายกับใครในโลก
-
1:05:18
การบวชของท่านมุ่งพ้นทุกข์และเป็นแสงสว่างให้สรรพสัตว์ คือหัวใจพระโพธิสัตว์
ครูไม่ใหญ่ว่าการบวชของท่านมุ่งสลัดตนให้พ้นจากความทุกข์ของชีวิต และจะเป็นแสงสว่างให้เพื่อนมนุษย์และสรรพสัตว์ นี่คือหัวใจของพระโพธิสัตว์ ท่านปรารภอยากมานั่งสมาธิด้วยกันกับเจ้าของเสียงนั้นเพราะหัวใจตรงกัน การแสวงหาของท่านจะไม่สูญเปล่า และการมาครั้งนี้แม้สั้นก็จะเป็นการมาเพื่อความสมหวังในชีวิตของท่าน และของทุกคนที่อยู่ใกล้ท่าน ครูไม่ใหญ่ยินดีต้อนรับและบอกว่าจะได้ศึกษาไปถึงวิชชาธรรมกายด้วย
-
1:07:26
ท่านอยากให้คนเกาหลีเข้าถึงความสุข และเตรียมสถานที่ปฏิบัติธรรมใจกลางเมืองปูซาน
ท่านบอกว่าอยากให้คนเกาหลีได้เข้าถึงความสุขกันมาก ๆ แม้จะต้องใช้เวลานานเท่าไรก็ตาม ตอนนี้ท่านเตรียมสถานที่สำหรับจัดปฏิบัติธรรมอยู่ใจกลางเมืองปูซาน ซึ่งเป็นเมืองสำคัญและเจริญที่สุดทางภาคใต้ของเกาหลี ครูไม่ใหญ่ปลื้มและว่าหัวใจท่านยิ่งใหญ่ยิ่งขยาย
-
1:08:31
ครูไม่ใหญ่อนุญาตให้นำวิธีนั่งสมาธิของวัดพระธรรมกายไปจัดที่ปูซานได้ตลอดเวลา
ครูไม่ใหญ่ให้ท่านนำวิธีนั่งสมาธิของวัดพระธรรมกายไปจัดที่สถานที่ปฏิบัติธรรมใจกลางเมืองปูซานได้ตลอดเวลา และขออนุโมทนาบุญกับท่านในฐานะเจ้าอาวาสวัดในเกาหลี
-
1:09:52
ฝากให้ท่านรักษาแสงสว่างเอาไว้ เพราะเกาหลีเล็กไปแล้วสำหรับหัวใจที่ยิ่งใหญ่ของท่าน
ครูไม่ใหญ่ปรึกษาว่าจะเปิดเพลงอะไรให้ท่านดี แล้วฝากบอกท่านว่าหัวใจท่านยิ่งใหญ่ ต้องรักษาแสงสว่างเอาไว้ บอกลูก ๆ ว่าเรื่องราวของท่านหายากมาก บวชแล้วยังมีเป้าหมาย เกาหลีเล็กไปแล้วสำหรับท่าน ท่านจะต้องให้แสงสว่างข้ามประเทศต่อไป