บวชช่วงสั้นแล้วลาสิกขา

หลานสองคนได้มาสร้างบารมีตั้งแต่เยาว์วัยเพราะเคยคบบัณฑิตมาในอดีต ช่วงนั้นถอดเสียงเพี้ยน ผู้ใหญ่ที่ชวนผู้เขียนเข้าวัดเคยเป็นข้าราชการระดับเสนาบดีที่รับราชการมาตั้งแต่พระราชบิดาของพระราชาที่ออกบวช ผู้เขียนเป็นหลานชายอยู่อีกเมือง เมื่อพระราชาออกบวช ท่านสั่งลูกหลานในตระกูลให้ตามไปอุปัฏฐาก ผู้เขียนบวชช่วงสั้นกับหมู่คณะ ตั้งใจจะบวชยาวแต่ห่วงน้อง ๆ สาว ๆ ในสังกัดเดิมจึงลาสิกขา แล้วทำหน้าที่กัลยาณมิตรในเมืองของตน เหตุนี้จึงมาเกิดเป็นผู้หญิง ส่วนผู้ใหญ่ท่านนั้นเป็นกองเสบียงสนับสนุนหมู่คณะมาหลายชาติ ผลการปฏิบัติพอรอดกลับดุสิตบุรี ครูไม่ใหญ่เตือนว่าชาตินี้ประพฤติพรหมจรรย์ต้องระวังเรื่องเดิมตามมา และที่ทำงานสองอย่างไม่ได้มีวิบาก แต่เป็นคนแอคทีฟอยู่นิ่งไม่ได้ การหารายได้พิเศษมาทำบุญก็ได้บุญไม่ต่างจากงานปกติ ท้ายช่วงมีบรรทัดถอดเสียงซ้ำ

หลังช่วงยาวที่ถอดเสียงไม่ได้ เฉลยว่าโยมพ่อในอดีตเคยบวชตั้งแต่เป็นสามเณรจนเป็นพระ อัธยาศัยจึงติดตัวมา แต่บวชเป็นพระได้ไม่นานก็ลาสิกขาเพราะผู้หญิงน่ารัก ผังนั้นติดตัวมาทำให้ชาตินี้ตั้งใจบวชแต่ไม่ได้บวช บุญที่ทำนุบำรุงพระศาสนาตั้งแต่หนุ่มจะส่งผลให้มีรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติเพราะทำทาน และคุณสมบัติเพราะสนับสนุนการแสดงธรรม ส่วนที่ป่วยมาลาเรียจนเกือบตายเพราะในอดีตเป็นนายพรานล่าสัตว์จำนวนมาก ซึ่งจริง ๆ ต้องตายด้วยกรรมนั้น แต่ชาติเดียวกันได้พบพระธุดงค์ป่วยหนักปางตายที่ชายป่า จึงดูแลถวายยาและอาหารเป็นเดือนจนหาย บุญนี้มาตัดรอนวิบากกรรม ขณะนั้นกายละเอียดกำลังลอยหลุดแต่ยังมีสายบุญเชื่อมบาง ๆ ไว้ จึงฟื้นขึ้นมาเป็นอัศจรรย์

ครูไม่ใหญ่ถามว่าจำเรื่องได้ไหมแล้วเริ่มเฉลย เธอกับสามีเคยเป็นสามีภรรยากันมาหลายภพหลายชาติ และเคยสร้างบุญในพระพุทธศาสนาร่วมกัน บุญจึงบันดาลให้มาเจอกันอีก เป็นบุพเพสันนิวาส สามีเกิดเป็นคนผิวสีเพราะในอดีตเป็นคนมักโกรธและชอบล้อเลียนเพื่อนที่ตัวดำจนเพื่อนน้อยใจอับอาย ที่รักเมืองไทยตั้งแต่มาครั้งแรกเพราะเคยเกิดในไทยจริงเป็นชาวพุทธในยุครัตนโกสินทร์ เคยบวชระยะหนึ่งแล้วลาสิกขา จึงรู้สึกว่าเคยเป็นนักบวชและรักวัดไทย องค์พระที่เห็นด้วยตาเนื้อที่บ้านกัลยาณมิตรและธุดงคสถานล้านนา เห็นเพราะจิตเป็นกุศลและใจละเอียดระดับหนึ่ง ที่เห็นพระครอบหมู่คณะเพราะบุญพระนิพพานคุมหมู่คณะอยู่

คุณแม่ เธอ สามี และลูกทั้งสองสร้างบารมีกับหมู่คณะมาแบบกองเสบียงแต่ยังไม่สม่ำเสมอ บางชาติจึงเจอกันบางชาติไม่เจอ พุทธันดรที่ผ่านมาคุณแม่กับเธอได้เจอหมู่คณะโดยเป็นแม่ลูกกันเหมือนชาตินี้ เป็นกองเสบียงแต่ไม่ได้กลับดุสิตบุรี เพราะทำบุญตามอารมณ์ ทำเป็นพัก ๆ และไม่อธิษฐานจิตให้แน่วแน่ จึงไปเกิดดาวดึงส์ซึ่งอายุสั้นกว่าดุสิตบุรี แล้วท่องเที่ยวระหว่างมนุษย์กับเทวโลกหลายรอบจนชาตินี้จุติจากดาวดึงส์มาเกิด หลายชาติที่ผ่านมาเธอเป็นผู้ชายและบวชระยะสั้นเป็นส่วนใหญ่ เห็นภัยในวัฏสงสารจึงเบื่อหน่ายการเวียนว่ายตายเกิด และเคยเข้าถึงดวงธรรมภายใน ถ้าไม่ประมาทจะปฏิบัติได้ดียิ่งขึ้น ชาตินี้ให้ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่ทุกบุญแล้วอธิษฐานติดตามไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ ปิดด้วยท่องซ้ำว่าเป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี หลังจากนั้นราวหนึ่งนาทีครึ่งไม่มีบรรทัดถอดเสียง