นั่งสมาธิเห็นกะโหลก

ทอมมี่ถามว่าบางครั้งนึกลูกมะพร้าวแต่เห็นภาพอื่น เช่นดวงแก้วหรือหน้าภรรยา และบางครั้งเห็นกะโหลก ควรทำอย่างไร ช่วงคำถามมีเสียงที่ Whisper ถอดซ้ำมั่วอยู่ครู่หนึ่ง ครูไม่ใหญ่ตอบว่าถูกแล้ว พูดติดตลกว่ามะพร้าวต้องเห็นกะโหลกก่อนแล้วค่อยเห็นกะลา ให้ดูภาพที่เกิดขึ้นไปเรื่อย ๆ ด้วยใจเยือกเย็นสบาย ๆ ไม่ต้องคิดอะไร มีกะโหลกก็ดูกะโหลก มีมะพร้าวก็ดูมะพร้าว แปลว่านั่งสมาธิดีขึ้น แล้วเปิดภาพทอมมี่นั่งสมาธิและรอยยิ้มแรกให้ดู

ทอมมี่เล่าว่านั่งสมาธิแล้วได้มาก รู้สึกมีพลังพิเศษและผ่อนคลายในทุกเหตุการณ์ อยากให้สมาธิก้าวหน้า แล้วถามว่าบางครั้งเห็นมะพร้าวแต่ทำไมกลายเป็นหัวกะโหลก ควรทำอย่างไรต่อ ครูไม่ใหญ่ตอบว่ากะโหลกไม่ใช่ปริศนาธรรม วิธีนี้ไม่ต้องคิด ไม่ต้องวิจัย ให้ดูไปเฉย ๆ อย่างเดียว แล้วชี้ให้ดูภาพรอยยิ้มแรกของทอมมี่ ผู้เปิดเผยเมนูกินเนื้อมนุษย์และเลิกกินเมื่อ 23 ปีก่อน ว่าเป็นรอยยิ้มจากความสุขใจที่สง่างามมาก

อีกแปดวันถึง 18 กุมภาพันธ์จะครบหนึ่งเดือนที่ชาวโซโลมอนต้องพิสูจน์ว่าผ่านบททดสอบเป็นชาวพุทธหรือไม่ ครูไม่ใหญ่แซวว่าน่าเอาชาวพุทธมาทดสอบบ้าง แล้วทบทวนเรื่องทอมมี่ ธิรา ที่เล่าไปเมื่อ 27 มกราคม ทอมมี่เคยกินเนื้อมนุษย์ตั้งแต่เด็กจนอายุยี่สิบจนมีกฎหมายห้าม เป็นคนพูดน้อยจนคนนึกว่าพูดไม่ได้ ดุ ไม่ยิ้ม โกรธแล้วเงียบ พอรู้จักชาวพุทธก็ยิ้มครั้งแรก เป็นหนึ่งในเก้าคนแรกที่ขอเป็นชาวพุทธ นั่งสมาธิทุกวันจนพูดมากขึ้น ยิ้มทักทาย Hello my friend ไม่โกรธอีกเลย ทอมมี่เล่าว่านึกถึงลูกมะพร้าวแล้วมีความสุข สมาธิช่วยทั้งปัญหาส่วนตัวและครอบครัว กลับไปชวนภรรยานั่งด้วย และถามว่าทำไมนั่งแล้วเห็นหัวกะโหลก พร้อมดูภาพก่อนรู้จัก DMC

รายงานของทอมมี่ ธิรา วันที่ 10 กุมภาพันธ์ ขอบคุณหลวงพ่อที่แนะนำ ตอนนี้นั่งทุกวันก่อนอาหารเช้าและก่อนนอน เริ่มจากนึกลูกมะพร้าวในท้อง แล้วเห็นหัวกะโหลกชัดเหมือนลืมตาเห็น คราวนี้เห็นโครงกระดูกทั้งตัวในท่านั่งขัดสมาธิแบบที่เห็นใน DMC ดูไปราวสิบนาทีก็ใสขึ้นจนเป็นโครงกระดูกแก้ว เขาใช้ภาษาพิดจินว่า glass skeleton มีแสงสว่างรอบ ๆ ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าที่จริงเขามีความสุข แต่ที่กลัวเพราะสัญญาผูกกับการเคยกินเนื้อมนุษย์ด้วยความไม่รู้ ทอมมี่ถามว่าทำอย่างไรจะไม่ต้องกลัวและไม่ต้องเห็นโครงกระดูกอีก เช้าวันนี้นั่งแล้วความวิตกสลายไป มีความสุขกับสิ่งรอบตัว และสัมผัสว่าอะไรบางอย่างที่กักจิตวิญญาณถูกปลดปล่อย ครูไม่ใหญ่ขยายว่าเหมือนหลุดจากที่แคบอึดอัดสู่ความเป็นอิสระกว้างขวาง ช่วงท้ายมีบรรทัดถอดเสียงซ้ำ และราวสองนาทีหลังจากนั้นไม่มีบรรทัดถอดเสียง