ธรรมทายาท

เล่าว่าจุดเริ่มต้นอยู่ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในปีพุทธศักราช 2525 โดยนิสิตนักศึกษาที่ผ่านการอบรมธรรมทายาทเป็นผู้จัด ใช้หัวข้อมงคลสูตร 38 ประการ ซึ่งเป็นหัวข้อธรรมที่ทุกคนจำเป็นต้องรู้ ไม่รู้ก็ดำเนินชีวิตผิดพลาด โดยจัดกิจกรรมเชิญชวนนักเรียน นิสิตนักศึกษา ครูบาอาจารย์ และประชาชนที่สนใจมาศึกษาธรรมะ ชมนิทรรศการมงคลชีวิต และสอบตอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้า ทำให้เกิดการตื่นตัวทางศีลธรรม มีนักเรียนเข้าร่วมสอบครั้งแรก 382 คน

พี่ชายเรียนจบแล้วทำงานยังไม่ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน จึงเครียดมากขึ้นและหันไปสูบบุหรี่วันละหนึ่งซองเป็นอย่างน้อย คุณแม่เป็นกัลยาณมิตรให้เขาหักดิบเลิกบุหรี่ เขาทำตามแต่มีอาการขากรรไกรค้าง ตัวแข็งกระดุกกระดิกไม่ได้ เส้นตึง ทรมานมาก แต่ก็พยายามอดทนจนเลิกได้สำเร็จ ต่อมาได้มาบวชธรรมทายาท เมื่อครบกำหนดจึงลาสิกขาออกไป

แจ้งว่าวันที่ 28 ธันวาคมจะเป็นประวัติศาสตร์ของโลกตะวันออกกลาง เพราะมีการบวชสามเณรรุ่นแรก เป็นธรรมทายาทรุ่นประวัติศาสตร์ วันนี้ท่านประธานสงฆ์ที่จะไปให้โอวาทและเป็นประธานในพิธีบวชได้ออกเดินทางแล้ว จะถึงบาห์เรนอีกประมาณหกชั่วโมง ซึ่งตรงกับประมาณตีสองของเมืองไทย

ตอนเริ่มสร้างวัดยังไม่ได้ประกาศว่าเป็นวัด ใช้ชื่อว่าศูนย์พุทธจักรปฏิบัติธรรม พูดง่าย ๆ คือสำนักสงฆ์ ไม่มีสมบัติไม่มีอาคาร มาสิบคนก็พอหาที่นอนได้ พอเป็นร้อยก็ลำบาก อบรมธรรมทายาทแต่ละปีก็เป็นร้อย ถึงวันกลับมาเยี่ยมบ้านเก่าก็ค้างกันจำนวนมาก อาคารที่ใหญ่ที่สุดในสิบปีแรกคืออาคารจาตุมหาราชที่นั่งฟังกันอยู่ จุได้สามร้อยกำลังดี เบียดสุด ๆ ได้สี่ร้อยก็แทบขยับไม่ได้ ทางออกคือสมบัติที่ปู่ย่าตาทวดทิ้งไว้ให้ คือกลด จึงสะสมกลดไว้เป็นสิบเป็นร้อยเป็นพัน แม้ไม่มีอาคารนอนและเวลาจัดงานยังต้องกางเต็นท์ กลดก็เป็นคำตอบ ทำให้ที่กินที่นอนเรียบร้อย จึงรวมพุทธบริษัทสี่ได้ระดับหนึ่ง

หลักการคือฝึกงานสี่อย่างนี้ที่วัดพระธรรมกาย แล้วเคี่ยวเข็นให้เขากลับไปทำถึงบ้านด้วย ไม่ได้บังคับว่าต้องกลับไปทำที่บ้าน แต่มาถึงวัดนี่เคี่ยวเข็นกันอย่างหนักเพื่อให้กลายเป็นนิสัย ทั้งผู้ที่มาบวชและผู้ที่มาอบรมธรรมทายาท ทั้งชายและหญิง ทั้งรุ่นเล็กรุ่นกลางรุ่นใหญ่ ย้ำว่าถ้าไม่ได้ทำจริง ๆ กับมือมาก่อน เมื่อถูกพระเถระซักหลวงพ่อก็คงสอบตก