ทำร้ายพระสงฆ์

บอกว่าจดหมายที่จะอ่านยังค้างอยู่ที่เดือนกรกฎาคมทั้งที่ตอนนี้เป็นเดือนพฤศจิกายนแล้ว แล้วพูดถึงการทำร้ายพระสงฆ์ที่ไม่คิดเบียดเบียนใคร มีแต่รักและปรารถนาดีต่อเพื่อนมนุษย์ บวชเพื่อทำพระนิพพานให้แจ้ง เป็นเนื้อนาบุญและเป็นครูสอนศีลธรรมทั้งแนะและนำ แต่กลับถูกทำร้ายทั้งตัวพระและวัดวาอาราม อธิบายว่าเจตนานั้นเน้นไปที่พระโดยตรง แต่ไม่ว่าใครก็ต้องมีโลภะ โทสะ โมหะ อยู่ในใจ จะนับถือศาสนาอะไรไม่สำคัญ สำคัญที่มีกิเลสในตัวแล้วถูกแรงกระตุ้นให้ไปทำร้ายผู้ที่เป็นหัวใจของโลก

เล่าว่าเป็นเรื่องของหนูน้อยผู้มีหัวใจกว้างขวางและรักพระพุทธศาสนาตั้งแต่ยังเยาว์วัย เพราะเห็นคุณค่าของความรู้สากลที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าค้นพบและถ่ายทอดมาถึงพวกเรา แล้วเล่าว่าผู้ก่อความไม่สงบทำร้ายพระจนบาดเจ็บและมรณภาพหลายรูป วัดวาอารามถูกเผา แต่ท่านยังยืนหยัดสู้ไม่ถอยหนี ยอมสละชีวิตปกป้องพระพุทธศาสนา เมื่อเห็นอย่างนี้หนูน้อยทั้งหลายจึงตื่นตัวขึ้นมาก่อนผู้ใหญ่ ยกแขนยกกล้ามประกาศว่าตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้

บอกว่าน่าเศร้าที่พุทธบุตรอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ไม่ราบรื่นเพราะผู้ก่อการร้ายเบียดเบียนเพื่อนมนุษย์มาจนถึงพระ ที่จริงคำสอนในทุกศาสนาสอนให้รักเพื่อนมนุษย์และไม่เบียดเบียนสรรพสัตว์ แต่เขาไม่เอาคำสอนที่ดีมาใช้ กลับเอาโลภะโทสะโมหะในใจมาใช้แทน จนเบียดเบียนได้แม้กับพระผู้ไม่คิดเบียดเบียนใคร แล้วอธิบายว่ามนุษย์มีสี่ระดับ ชั้นล่างคือผู้ใช้แรงงาน ชั้นกลางดีขึ้นมาหน่อย ชั้นสูงคือเศรษฐีมหาเศรษฐี ผู้ปกครอง พระราชาจนถึงพระเจ้าจักรพรรดิ และชั้นสูงสุดคือพระนักบวช ที่ต้องยกเอาไว้ เพราะเป็นเพศที่อิ่มตัวจากชีวิตคฤหัสถ์แล้วเห็นว่าทรัพย์ ยศ สรรเสริญ อำนาจ บริวาร ไม่มีแก่นสาร