ตายแล้วฟื้น

เล่าว่าครั้งหนึ่งโยมพ่อไปทำงานเหมืองพลอยกลางป่าแถบชายแดนไทยกัมพูชาเพื่อหาทรัพย์เลี้ยงครอบครัว พื้นที่นั้นเต็มไปด้วยกับระเบิดและเสี่ยงไข้มาลาเรีย กลับมาบ้านได้ไม่กี่วัน หลบกับระเบิดได้แต่ติดไข้มาลาเรีย หนาวสั่นและปวดหัวรุนแรง หามส่งโรงพยาบาล หมอบอกว่าเชื้อขึ้นสมองแล้ว แพทย์ช่วยเต็มที่แต่อาการทรุด อาเจียนเป็นเลือดสีดำคล้ำแล้วหมดลมหายใจ โยมแม่โทรตามญาติให้เตรียมรถรับศพกลับไปทำฌาปนกิจที่บ้าน ร่ำไห้คร่ำครวญว่าอยู่กันไม่นานก็พลัดพราก มีลูกคนเดียวก็มาบวชแล้ว ผ่านไปราวหนึ่งชั่วโมงโยมพ่อลืมตาฟื้นขึ้นมาหายใจได้อีก ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าเพราะคำร่ำไห้ของโยมแม่ไปกระทบใจ ที่น่าแปลกคืออาการมาลาเรียหายเป็นปลิดทิ้ง ไม่ต้องกินยา พักฟื้นสามวันก็กลับบ้าน และไม่เคยเป็นมาลาเรียอีกเลย

เธอเล่าเหตุอัศจรรย์ในวันสำคัญทางพระพุทธศาสนาสองเรื่อง วันวิสาขบูชา 2548 พาแม่มาวัดพระธรรมกายทำบุญบวชพระอุทิศชีวิตและอุทิศบุญให้พ่อ นั่งหน้าพระบวชฟังเสียงสวดแล้วระลึกถึงพระพุทธองค์จนน้ำตาไหล ดวงธรรมขยายซ้อนสว่างจนเป็นหนึ่งเดียวกับองค์พระ จึงอธิษฐานขอขายบ้านหลังหนึ่งแถวชลบุรีที่ดูแลไม่ไหวเพราะอยู่กรุงเทพฯ ไม่กี่นาทีโทรศัพท์ดัง ครูคนหนึ่งที่ชลบุรีซึ่งเพิ่งผ่าตัดกล่องเสียงอยู่ห้อง ICU ขอซื้อทันทีตามราคาที่ต้องการโดยไม่มีเงื่อนไข อีกเรื่องคือก่อนวันมาฆบูชาปี 2538 คุณยายอายุ 91 ปีเข้าโรงพยาบาลด้วยโรคชรา หมอว่าอยู่ได้ไม่นาน วันมาฆบูชาเธอทำใจใสทั้งวันจนเวียนเทียน อธิษฐานขอให้คุณยายหาย ขอแลกอะไรก็ได้ วันรุ่งขึ้นลุงโทรมาว่าเมื่อวานค่ำโรงพยาบาลแจ้งว่าคุณยายสิ้นลมแล้ว แต่อีกหนึ่งชั่วโมงก็โทรมาว่าฟื้นแล้ว ท้ายช่วงถอดเพี้ยน

คุณปู่ความจำเริ่มเลอะเลือนจำอะไรไม่ได้ แล้วเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจราวหกโมงเย็น หมอบอกว่าเสียชีวิตแล้ว ราวสามทุ่มคุณปู่ฟื้นขึ้นมาพูดกับพ่อของเจ้าของจดหมาย มาให้โอวาทเป็นครั้งสุดท้ายว่าลูกให้ทำความดีไว้ นรกมีจริง สวรรค์มีจริง อย่าทำไม่ดี แล้วพูดว่าเดี๋ยวขอเข้ามา เขาอยากให้มา เดี๋ยว ๆ ถึงมาได้ (ถอดได้ไม่ชัดว่าใครขออะไร) พูดเสร็จไม่นานก็จากไปอย่างสงบ อายุประมาณหกสิบปี

ในห้องดับจิตมีเสียงบอกให้ทุกคนดูว่าตรงหัวเตียงของเด็กมีพระภิกษุห่มจีวรสีเหลืองส้มยืนอยู่ ทุกคนมองไปเห็น พระภิกษุยืนนิ่งที่หัวเตียง พยาบาลหายตะลึงแล้วเปิดผ้าคลุมตัวเด็ก และอยากลองผายปอดดู ครูไม่ใหญ่ถามเล่นกับผู้ฟังว่าตายไหม ผายปอดครั้งแรกยังนิ่ง ครั้งที่สองยังนิ่ง ครั้งที่สามเด็กหายใจเฮือกขึ้นมา ทุกคนดีใจ พยาบาลรีบโทรเรียกหมอใหญ่อย่างโกลาหล แล้วเข็นออกจากห้องดับจิตไปห้องพักฟื้น