ตอกเสาเข็มมหาวิหาร

ชวนทบทวนบุญโดยให้ยกมือว่าใครมาร่วมพิธีบ้าง ไล่ตั้งแต่วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2537 พิธีเททองหล่อรูปเหมือนทองคำพระมงคลเทพมุนี ต่อด้วยวันที่ 3 มีนาคม 2539 พิธีตอกเสาเข็ม แล้วไล่มาปี 2540 และปี 2544

เกริ่นก่อนเปิดสารคดีว่าจะทบทวนบุญพิธีตอกเสาเข็มต้นแรกเพื่อสถาปนามหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พุทธศักราช 2539 หรือเมื่อเก้าปีที่แล้ว

สารคดีเล่าว่าวันนั้นเหล่าพุทธบริษัทสี่จากทั่วทุกสารทิศทั้งในและต่างประเทศมาประชุมพร้อมกัน เมื่อพิธีเริ่ม พระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโยนำสาธุชนกล่าวคำบูชาพระรัตนตรัยและนำนั่งสมาธิ ทำใจหยุดนิ่งเพื่อให้เข้าถึงพระธรรมกายภายในซึ่งเป็นที่พึ่งที่ระลึกสูงสุด ตามมหาอมตวาจาของหลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญที่ว่าหยุดเป็นตัวสำเร็จ จากนั้นท่านประธานในพิธีไปประจำที่แท่นตอกเสาเข็มซึ่งตั้งอยู่กลางศูนย์กลางพิธี รายล้อมด้วยผู้มีบุญนับหมื่นนับแสน เมื่อปิดแผ่นทองที่เสาเข็มแล้วก็โยกปั้นจั่นตอกเสาเข็มมหามงคลต้นแรกเป็นปฐมฤกษ์ เสียงที่สะเทือนเลื่อนลั่นเสมือนสัญญาณแห่งชัยชนะที่ประกาศให้มนุษย์และปวงเทวาทราบว่ามหาวิหารพระมงคลเทพมุนีจะปรากฏในเร็ววัน แล้วทุกคนได้ร่วมกันตอกเสาเข็มมงคลต้นน้อยลงสู่ลานมหาวิหาร

เล่าว่าเห็นพี่ใหญ่บุญชัย เบญจรงคกุล เดินสง่างามอย่างบรมจักรพรรดิ เพราะต้องวอร์มให้เป็นก่อน เนื่องจากมนุษย์และเทวดามองดูอยู่ว่าพี่ใหญ่จะโยกปั้นจั่นไหม ถ้าเสาเข็มไม่ลงก็แปลว่ามหาวิหารขึ้นไม่ได้ จึงต้องคอยดูที่มือ ให้ใจกับมือเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน สายตาทุกคู่ทั้งมนุษย์และเทวามองไปที่เสาเข็มและที่ผู้ที่กำลังจะโยก นั่นคือจุดเริ่มต้นของบุญที่จะเกิดขึ้นในตัว เวลาบุญส่งผลเกิดเป็นมนุษย์คนก็จะมองบุคคลนั้นอย่างนี้ เพราะบุญมันดึงดูด ไปเกิดบนสวรรค์เป็นเทพบุตรก็จะมีคนมองอย่างนั้น เป็นบุญในตัวที่บันดาลให้เกิดขึ้น

ชวนทบทวนบุญมหาวิหารพระมงคลเทพมุนีให้ชื่นใจ ใครได้ทำก็ชื่นใจ ใครไม่ได้ทำก็อนุโมทนา แล้วไล่ถามทีละรายการว่าใครมาร่วมพิธีเททองหล่อรูปเหมือนทองคำพระมงคลเทพมุนีองค์ที่ 1 เมื่อมีนาคม 2539 พิธีตอกเสาเข็มต้นแรกและต้นสุดท้ายสถาปนามหาวิหาร เมื่อวันที่ 5 มกราคม 2540 พิธีปิดเชิงกลอนและจุดประทีปบูชามหาวิหาร พิธีปลูกต้นสวรรค์สระมหาสถิตทะเลบุญ เมื่อ 31 ตุลาคม 2547 รวมเจ็ดรายการที่ผ่านไปแล้ว และรายการที่แปดคือพิธีอัญเชิญจักรแก้ว วันที่ 31 ธันวาคม 2548 ที่ขอสาธุล่วงหน้าไว้

สารคดีทบทวนบุญพิธีตอกเสาเข็มต้นสุดท้าย มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ว่าในรอบปี 2540 ยอดนักสร้างบารมีทุกคนตอบเป็นเสียงเดียวกันว่านี่เป็นมหากุศลครั้งสำคัญที่ไม่มีวันลืมเลือน ประทับใจภาพมหาชนเรือนแสนที่เดินทางหลั่งไหลมาจากทั่วสารทิศ ในมือชูภาพพระมงคลเทพมุนีบนพื้นกระดาษสีน้ำเงินขึ้นเหนือศีรษะด้วยความเคารพบูชาอย่างสูงยิ่ง ในวันที่ 5 มกราคม 2540 ณ วัดพระธรรมกาย จังหวัดปทุมธานี

สารคดีเล่าว่าประธานรับแผ่นทองคำจากท่านประธานสงฆ์มาปิดที่เสาเข็ม แล้วโยกปั้นจั่นตอกเสาเข็มมหามงคลต้นสุดท้าย ท่ามกลางเสียงสรรเสริญคุณของพระรัตนตรัยที่ดังกึกก้อง ทุกคนปลื้มใจในมหากุศลครั้งประวัติศาสตร์ที่บังเกิดขึ้นได้ยาก ปิดท้ายด้วยโอวาทของหลวงพ่อว่างานนี้ไม่ใช่เพียงการสถาปนามหาวิหารเพื่อยกย่องครูบาอาจารย์ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกายเท่านั้น แต่ภาพสาธุชนเรือนแสนที่มาร่วมกันอย่างพร้อมเพรียง มีระบบระเบียบวินัยทั้งตอนเดินทางมา ร่วมกิจกรรม และเดินทางกลับ นั่นคือภาพของพระพุทธศาสนาและวิชชาธรรมกายที่ชาวโลกต้องการอย่างแท้จริง