กติกาชีวิต

เล่าว่าวันนี้ได้เรียนรู้จากท่านผู้รู้ท่านหนึ่งซึ่งเป็นบัณฑิตนักปราชญ์ผู้รู้ราตรีนาน ท่านบอกว่าชีวิตต้องมีกติกา ต้องรู้จักกติกา ถ้าไม่รู้จักกติกาของสังคมแล้วจะพัง แล้วยกตัวอย่างว่าวิศวกรมักนึกถึงแต่เป้าหมายอย่างเดียวโดยไม่ได้นึกถึงกติกา มุ่งจะทำงานให้ได้แต่ปรากฏว่าผิดกฎหมายเพราะกฎหมายออกทุกวันแต่ตัวไม่ได้ศึกษา ผู้จัดการธนาคารก็ติดตะรางได้เพราะมุ่งเอางานสำเร็จแต่ลืมศึกษากฎเกณฑ์ของสังคม กฎเกณฑ์ชีวิตก็เช่นเดียวกัน อย่าคิดว่าฉันต้องมีอิสระเสรี เพราะยังมีกฎที่นอกเหนือจากกฎหมายของสังคม คือกฎแห่งกรรม ต้องศึกษาว่าอะไรบาปอะไรบุญ

ตอบว่าลูกกำพร้าพ่อแม่ในเวลาไล่เลี่ยกันและต้องช่วยเหลือตัวเองตั้งแต่เด็ก เพราะในอดีตมีนิสัยชอบล่าสัตว์ ได้ไปฆ่าสัตว์แม่ลูกอ่อนอยู่หลายครั้ง ทั้งสัตว์ใหญ่และสัตว์เล็ก วิบากกรรมนี้ตามมาส่งผล พร้อมเตือนว่าอย่าไปคิดเองว่าสัตว์นั้นเทพเจ้าสร้างมาให้เป็นอาหารมนุษย์แล้วฆ่าได้ไม่เป็นไร เพราะนั่นคิดเอาเองโดยไม่ได้ศึกษากติกาของชีวิตและกฎแห่งการกระทำ

สอนว่าเกิดมาเป็นมนุษย์ต้องศึกษากติกาหรือกฎเกณฑ์ของโลกและกติกาของชีวิต คนเก่งอย่างเดียวยังไม่พอ เก่งแล้วต้องรู้กติกาด้วย เพราะมีคนเก่งมากมายที่ไม่รู้กฎเกณฑ์ของสังคมและกฎหมาย เอาความเก่งอย่างเดียวไปทำงานก็ติดคุกติดตะรางได้ เนื่องจากไม่ค่อยมีเวลาเรียนรู้เพราะต้องทำมาหากิน และเหนือกฎหมายยังมีกฎแห่งกรรมควบคุมชีวิตอยู่ จะรู้หรือไม่รู้ก็ไม่เกี่ยว ผิดกติกานี้แล้วโดนหมด เพราะผู้วางกฎเกณฑ์ของวิบากกรรมมีอานุภาพมากจนบังคับได้แม้บรมโพธิสัตว์และพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในชาติสุดท้ายก็ยังมีเศษกรรมเล็ก ๆ ตามมา

อธิบายว่าตอนนี้ชาวโลกขาดแคลนความรู้ที่จะทำให้ดำเนินชีวิตได้ถูกต้อง ซึ่งอันตรายมากเพราะถ้าผิดพลาดก็มีอบาย ทุคติ วินิบาต นรก รองรับอยู่ ต้องไปทรมานยาวนาน ความรู้ตรงนี้เป็นความรู้สากลที่ทุกคนต้องรู้ และขาดแคลนกันทุกระดับ ไม่ว่าจะผ่านโลกมานานหรือเพิ่งเข้ามา จะรวย จะมียศถาบรรดาศักดิ์ก็ไม่ใช่เครื่องยืนยันว่าจะดำเนินชีวิตถูกต้อง เพราะยังมีกฎอีกอย่างคือกฎแห่งกรรม กฎแห่งการกระทำทางกาย วาจา ใจ ที่จะรู้หรือไม่รู้ เชื่อหรือไม่เชื่อก็ล้วนมีผล