กฐินตกค้าง

ชี้ว่าชาวพุทธทั่วโลกไม่ควรปล่อยให้มีวัดที่กฐินตกค้าง เพราะพระไม่ได้กรานกฐิน โยมก็ไม่ได้บุญ และพระศาสนาจะเสื่อมลง ยุคนี้เป็นยุคย้อนยุคพุทธกาล คือฟื้นฟูคำสอนดั้งเดิมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้หวนขึ้นมาอีกครั้ง จึงต้องทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาให้รุ่งเรืองเหมือนสมัยพุทธกาล และไม่ควรลืมภารกิจที่ตั้งใจไว้ก่อนลงมาเกิด

บอกว่ายังอยู่ในช่วงเทศกาลกฐินและเหลือถึงวันที่ 16 พฤศจิกายนซึ่งเป็นวันลอยกระทงเป็นวันสุดท้าย จึงอย่าให้วัดใดว่างกฐิน เพราะวัดคือโรงงานผลิตคนดีที่โลกต้องการ วัดเป็นโรงงาน พระเป็นฝ่ายผลิตคนดี เราต้องไปทำนุบำรุงทุกวัด ให้สำรวจดูจังหวัดของตัวเองว่ามีวัดไหนไม่ได้รับกฐิน ทำง่าย ๆ คือเอาผ้าไตรไปหนึ่งไตร ส่วนไทยธรรมอยากได้บุญเท่าไรก็ทำเท่านั้น อย่าปฏิเสธบุญเพราะการปฏิเสธบุญคือการปฏิเสธสมบัติ แม้สี่จังหวัดภาคใต้ก็อย่าให้กฐินตกค้าง ครูไม่ใหญ่จะชวนลูกทุกคนไปทำบุญกฐินตกค้างรวมกันเหมือนปีที่ผ่านมา

อธิบายว่าเรื่องบุญเป็นเรื่องอจินไตย บางทีเรานึกไม่ออกว่าจะเป็นอย่างนั้นไปได้อย่างไร ให้ลองทำบุญดู วันใดที่บุญส่งผลจะอัศจรรย์เองว่าอยู่ ๆ บุญก็สรรมาให้ ให้ทำตรงที่เรามีศรัทธา โดยเฉพาะช่วงนี้ยังอยู่ในช่วงทอดกฐิน มีกุศลศรัทธาที่ไหนก็ทำไป อย่าให้วัดเป็นวัดร้างหรือวัดว่างกฐิน และอย่าให้ได้ยินคำว่ากฐินตกค้างในยุคที่เรามาเกิดเป็นชาวพุทธ

อนุโมทนากับผู้ที่ไปทอดกฐินหลายสิบวัดแล้วเอาบุญมาฝากนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลก ครูไม่ใหญ่ปีติแต่ก็งง เพราะบางวัดไม่ได้รับกฐินมาสิบกว่าปี บางวัดยี่สิบกว่าปี

เล่าว่าเมื่อถามต่อว่าเพราะเหตุใดคนจึงไม่มาทอดกฐิน ได้คำตอบว่ามีความเชื่อว่าผู้จะเป็นประธานกฐินได้ต้องอายุห้าสิบปีขึ้นไป ต่ำกว่านั้นเป็นไม่ได้ ถ้าอายุต่ำกว่าห้าสิบมาเป็นประธานกฐินแล้วจะตาย ครูไม่ใหญ่บอกว่าเพิ่งเคยได้ยิน แล้วแย้งว่ากลัวตายก็ตายด้วย บางคนไม่ได้ทอดกฐินก็ตาย ทอดก็ตาย ไม่ทอดก็ตาย ตายหมดทุกคน แต่ต่างกันที่ผล

อธิบายว่าถ้าทอดกฐินแล้วตายก็ไปสวรรค์ เพราะบุญทอดกฐินเป็นทานปีละหนึ่งครั้งซึ่งดีกว่าทานที่ทอดทุกวันเวลา แต่ผู้ไม่ทอดกฐินตายแล้วไม่ได้สั่งสมบุญ อย่างที่ศึกษาจากกรณีศึกษามาแล้วก็มีสิทธิ์ไปอบายเพราะบาปจะดึงดูดไป ใจจะไปหาความใสได้อย่างไรเมื่อสิ่งที่สร้างความใสคือพลังแห่งบุญเราไม่ได้ทำ และบุญไม่หล่นทับมาเอง ต้องทำ จึงต้องคิดใหม่ เพราะเราอยู่ในยุคคิดใหม่ทำใหม่ คิดใหญ่ทำใหญ่ คิดไวทำไว และต้องทำให้ดีกว่าดีที่สุด เราเป็นชาวพุทธจะให้เมืองพุทธมีกฐินตกค้างได้อย่างไร

ย้ำว่าเราฟังเจริญมรณานุสติกันมาบ่อย กลัวก็ต้องตาย ไม่กลัวก็ต้องตาย การไม่ทอดกฐินเพราะกลัวตายนั้นสุดท้ายก็ตายหมด แต่ผลแตกต่างกัน ผู้ทำบุญทอดกฐินจะไปดี ผู้ไม่ทอดบาปได้ช่องจะไปไม่ดี แล้วชี้ให้ดูสี่จังหวัดภาคใต้ที่ไม่ให้มีวัดไหนกฐินตกค้างเลย ส่วนวัดที่กฐินตกค้างยังมีอยู่ก็อายฟ้าอายดิน เราเป็นชาวพุทธจะทนอยู่ได้อย่างไร ต้องไปแล้ว

บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ ของเคสสัตว์ดีที่จะทำให้เข้าใจกฎแห่งกรรมมากขึ้น ชื่อเรื่องแรงมากคือผมเกิดกลางวงไพ่ นอกจากนั้นยังมีบุญกฐินตกค้างที่วัดในถิ่นทุรกันดาร 9 วัด และทบทวนบุญพิธีตอกเสาเข็มต้นสุดท้าย สถาปนามหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย แล้วชวนไปแต่งเนื้อแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อน

ย้ำว่าพระควรได้รับโอกาสบำเพ็ญสมณธรรม อย่าให้วัดของท่านว่างกฐิน ปีนี้ไม่ทราบว่ามีกฐินครบทุกวัดหรือไม่ แต่ปีหน้าจะต้องครบทุกวัด แล้วเกริ่นบุญกฐินตกค้างในถิ่นทุรกันดาร ณ วัดศรีโสดา เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2548 อาทิตย์ที่แล้ว ชวนอนุโมทนาบุญกัน และเล่าว่าบางแห่งที่ไปช่วย มีพระจะบวชแต่ไม่มีผ้าไตรจีวรเลย ผ้าเก่าขาดลุ่ยแค่ไหนก็ต้องเอามาซักใหม่ย้อมใหม่จึงจะบวชได้

สารคดีอธิบายว่าเพราะอาศรมพระธรรมจาริกแต่ละแห่งตั้งอยู่ในถิ่นทุรกันดาร ปัจจัยสี่และเครื่องอุปโภคบริโภคขาดแคลน จึงเป็นเหตุให้ในช่วงบุญกาลทาน อาศรมเหล่านี้หลายแห่งไม่มีบุญกฐิน ทำให้พุทธบุตรที่ปฏิบัติหน้าที่อยู่ที่นั่นไม่ได้รับอานิสงส์กฐิน

สารคดีเล่าว่า ณ วัดศรีโสดา จังหวัดเชียงใหม่ พระราชภาวนาวิสุทธิ์ได้เมตตาให้มหาอุบาสิกาปริยดา ดิสกุล และคณะกัลยาณมิตรจังหวัดเชียงใหม่ เป็นผู้แทนถวายกฐิน 9 วัด ในเขต 5 จังหวัด ได้แก่ เชียงใหม่ เชียงราย ตาก แม่ฮ่องสอน และน่าน พร้อมทั้งถวายผ้าห่มและเวชภัณฑ์กว่า 500 ชุด แก่คณะสงฆ์พระธรรมจาริกและพี่น้องชาวไทยภูเขา โดยได้รับความเมตตาจากพระราชวิมลเมธีเป็นประธานสงฆ์และเมตตาคัดเลือกวัดในงานบุญครั้งนี้ ต่อด้วยคำกล่าวถวายพระพรให้พระราชภาวนาวิสุทธิ์สถิตเป็นมิ่งขวัญ เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรของเหล่าศิษยานุศิษย์และผู้นำแห่งกองทัพธรรม

สัมภาษณ์ผู้แทนที่ไปทอดกฐิน เล่าว่าหลวงพ่อที่วัดศรีโสดาทำโครงการพระธรรมจาริก ให้พระที่เป็นชาวเขาบวชเรียนจากที่นี่แล้วขึ้นไปประจำวัดต่างจังหวัดตามตะเข็บชายแดน ของขาดเหลืออะไรก็มารับที่วัดศรีโสดา หลวงพ่อธรรมชโยเห็นจึงถวายปัจจัยมาโดยให้เป็นตัวแทนไปทอดกฐินที่วัดที่ไม่เคยได้รับกฐินเลย ผู้แทนบอกว่าปลื้มปริ่มยินดี รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง และขอตามหลวงพ่อไปตลอด แล้วสารคดีปิดท้ายว่ากฐินเป็นมหากาลทานตามพระบรมพุทธานุญาตเพียงปีละครั้งต่อเนื่องมากว่าสองพันปี แต่ปี 2548 ยังมีหลายวัดที่ไม่ได้รับกฐิน พุทธบริษัทสี่จึงต้องร่วมแรงร่วมใจทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา

ครูไม่ใหญ่บอกว่าชื่นใจทั้งบุญทั้งพร โดยเฉพาะเมื่อเห็นมหาอุบาสิกาปริยดา ดิสกุล เป็นตัวแทนไปทอดกฐินตกค้าง 9 วัดในถิ่นทุรกันดาร ใบหน้าสง่างามขึ้นเรื่อย ๆ เหมือนเพชรพลอยที่ผ่านกาลเวลา และบอกว่าอย่าเพิ่งเชื่อที่หลวงพ่อวัดศรีโสดาถ่อมตัวว่าเป็นจุดเล็ก ๆ เพราะงานของท่านยิ่งใหญ่มาก ภาคเหนือเป็นทะเลภูเขาขึ้นลงหลายลูก พุทธบุตรต้องขึ้นเขาลงห้วยไปอยู่นานเพื่อเผยแผ่ธรรมะ จากผู้ที่นับถือผีมาเป็นนับถือพระและดำเนินชีวิตได้ถูกหลักวิชา จึงขออนุโมทนาบุญกับท่านในทุกบุญที่ทำ

ย้ำว่าปีหน้าคำว่ากฐินตกค้างต้องไม่มีในพจนานุกรมฉบับพุทธบริษัทสี่ ต้องมีกฐินทุกวัดจึงจะถูกหลักวิชา แล้วถามว่าเหลืออีกกี่วันถึงธุดงค์ปีใหม่ ตอบว่า 43 วัน จึงให้เตรียมตัวเตรียมใจ รักษาสุขภาพให้แข็งแรง รีบทำภารกิจการงานทั้งที่บ้านและที่ทำงานให้หมดเครื่องกังวล ถ้าจะไปกราบขอพรผู้ใหญ่ก็ให้ถูกหลักวิชา อย่าเอาน้ำเมาใส่กระเช้าไป พอถึงวันที่ 29 ธันวาคมก็มาลงทะเบียนเข้าอยู่ธุดงค์ และวันที่ 31 ธันวาคมมาอัญเชิญจักรแก้วไปประดิษฐานหน้ามหาวิหารพระมงคลเทพมุนี