ประเภทกรณีศึกษา

ช่วงต้นถอดเสียงเพี้ยนมาก ได้ความว่าผู้เขียนเรียนต่อปริญญาโทสองปีที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น (ชื่อมหาวิทยาลัยถอดไม่ชัด) เมื่อไปถึงรู้สึกคุ้นเคยกับทุกอย่างรอบตัว เก็บความสงสัยไว้จนทุกวันนี้ว่าต้องเคยเกิดเป็นชาวญี่ปุ่นที่เกาะฮอกไกโดแน่ ฤดูใบไม้ผลิซากุระบานตั้งแต่มีนาคมถึงพฤษภาคม ไล่จากใต้ขึ้นเหนือ ใคร ๆ ก็ชื่นชม นั่งใต้ต้นไม้ดื่มสาเก แต่สำหรับผู้เขียนเป็นช่วงที่ทรมานที่สุดเพราะแพ้เกสรดอกไม้ที่ฟุ้งในอากาศ คันจมูก คันตา คันคอ คนท้องถิ่นบางคนเป็นมากถึงหายใจไม่ออก แต่ก็ยังชอบดูซากุระเพราะสวยงามมาก

หลังช่วง jingle และบรรทัดเพี้ยนราว 6540-6700 เข้าชุดคำถาม คุณตาคุณยายมีบุพกรรมใดจึงนับถือคริสต์และเป็นครูคำสอน กรรมใดทำให้คุณตาเป็นโรคความดันโลหิตสูงและอัมพฤกษ์ คุณตาตายแล้วไปไหน มีข้อความฝากถึงหลานไหม พ่อเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุเพราะอะไร (บางบรรทัดเพี้ยน) สร้างพระให้เต็มองค์กับทยอยอุทิศต่างกันอย่างไร ทำไมชีวิตช่วงแรกของแม่สุขสบาย แต่แต่งงานแล้วครอบครัวแตกแยก ทำงานเป็นลูกจ้าง ย้ายที่อยู่เรื่อย ๆ ยังไม่มีบ้านของตัวเอง แม่ปิดกั้นตัวเองว่านับถือคริสต์จะนับถืออย่างอื่นไม่ได้ ผู้เขียนควรเป็นกัลยาณมิตรอย่างไร และวิบากกรรมใดทำให้ผู้เขียนเกิดในครอบครัวคริสต์ ทำไมคำว่าปัจจัตตังจึงสะกิดใจ

ผู้เขียนมีวิบากกรรมใดจึงเกิดในครอบครัวแตกแยก วัยเด็กลำบาก เติบโตในบ้านป่าห่างไกลความเจริญ แต่ต่อมาชีวิตพลิกผัน ก้าวหน้าทางการศึกษา คนทั่วไปเกรงใจ รุ่นพี่และพระอาจารย์เมตตาเสมอ อาชีพแพทย์ที่ดูแลผู้ป่วยอย่างดีได้ผลบุญอย่างไร คนไข้ท้องเสียที่สั่งเกลือแร่ทางโทรศัพท์แล้วเสียชีวิต ผู้เขียนเป็นต้นเหตุไหม มีวิบากอย่างไร แก้ไขอย่างไร ทำไมไปญี่ปุ่นครั้งแรกรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด วิบากกรรมอะไรทำให้แพ้เกสรดอกไม้ทุกฤดูใบไม้ผลิ ผู้เขียนสร้างพระธรรมกายประจำตัวเองสิบองค์ และชวนผู้อื่นสร้างได้ราวเก้าสิบแปดองค์ จะได้อานิสงส์อย่างไร บางคนเงินไม่พอแต่ตัดสินใจทำทันที บางคนมีเงินพอแต่ทำภายหลังได้บุญต่างกันอย่างไร ผู้ทำหน้าที่ลงทะเบียนรับบุญจากต่างประเทศได้บุญอย่างไร และรุ่นน้องที่มาปฏิบัติหน้าที่ต่างประเทศด้วยกันเคยสร้างบารมีกับหลวงพ่อและหมู่คณะมาอย่างไร (ท้ายชุดคำถามถอดเสียงเพี้ยน)

ช่วงต้นคำตอบหายไป เริ่มที่คุณยายในอดีตนับถือศาสนาเทวนิยมแบบเคร่งครัดมาหลายชาติ แต่ละยุคเรียกชื่อต่างกันแต่อยู่ในตระกูลเทวนิยม การกระทำและความผูกพันนี้ทำให้คุณยายยังต้องอยู่ในวงจรศาสนาเทวนิยม ภพต่อไปอาจเป็นชื่ออื่น ถ้าลูกชวนทำบุญแล้วคุณยายอนุโมทนาก็ได้อานิสงส์บ้าง แม้ทำแบบตามใจหลาน ไม่อยากขัดใจ ไม่ได้ทำด้วยความเข้าใจ ก็ยังมีสายบุญเชื่อมกับพระพุทธศาสนาอยู่น้อยนิด ในชาติใดชาติหนึ่งจะได้อยู่ในร่มเงาพระพุทธศาสนา

คุณตาที่มาเป็นผู้สอนคำสอนเทวนิยมเช่นเดียวกับคุณยาย ในอดีตก็เป็นสามีภรรยากับคุณยายและมีความเชื่อแบบเทวนิยมเหมือนกัน แต่มีกรรมฆ่าสัตว์ตัดชีวิตทั้งในอดีตและปัจจุบันส่งผลให้เป็นโรคความดันโลหิตสูงและอัมพฤกษ์ ตายแล้วไปเป็นภุมเทวาระดับทั่วไปในหมู่บ้านภุมเทวาที่มีความเชื่อแบบเทวนิยมเหมือนตอนเป็นมนุษย์ กำลังรอคอยจะพบพระผู้เป็นเจ้าแต่ยังไม่เจอ ยังไม่เชื่อเรื่องบุญหรือการเวียนว่ายตายเกิด ไม่สนใจใครในเมืองมนุษย์ และรู้สึกเฉย ๆ กับหลานเพราะหลานไม่ได้นับถือพระเจ้าเหมือนท่าน ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าความเชื่อต่างกันคือความแตกแยก

พ่อเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุเพราะกรรมในอดีตที่ฆ่าสัตว์ทำกับแกล้มเลี้ยงเพื่อน (บางบรรทัดเพี้ยน) ต่อมาได้รับบุญที่อุทิศไปให้ จึงได้เป็นบริวารของภุมเทวา อาศัยใบบุญผู้อื่น ร่างอ้วนขึ้น ไม่ค่อยหิว มีอาหารบ้าง ลำบากน้อยลง แล้วไปอาศัยบ้านภุมเทวาที่มีบุญกว่า บุญที่ทยอยอุทิศตอนสร้างพระยังไม่เต็มองค์ก็ทยอยส่งผล เปลี่ยนสภาพไปเรื่อย ๆ จนสร้างพระเต็มองค์จึงได้บุญสมบูรณ์ ครูไม่ใหญ่เปรียบเหมือนกินข้าวทีละคำ ร่างกายทยอยโต ทยอยบุญก็ทยอยรวย จะรวยพันล้านก็ได้ล้านแรกก่อนแล้วค่อยทยอยไป

ชีวิตช่วงแรกของแม่สุขสบายแต่แต่งงานแล้วครอบครัวแตกแยก ทำงานเป็นลูกจ้าง ย้ายที่อยู่ ยังไม่มีบ้าน ไม่ใช่บททดสอบ แต่ตามกฎแห่งกรรมในอดีตแม่เป็นผู้ชายที่ทำตัวคล้ายพ่อ ไม่ค่อยรับผิดชอบครอบครัวและมักห้ามภรรยาทำบุญด้วยความตระหนี่ จึงเปลี่ยนมาเกิดเป็นผู้หญิง ทานบารมีหย่อน ครอบครัวแตกแยก ช่วงแรกสุขสบายเพราะมีบุญสงเคราะห์โลกอยู่บ้าง ครูไม่ใหญ่เตือนว่าไปห้ามใครทำบุญตัดรอนกำลังใจเขาจะมีชีวิตลำเค็ญ ส่วนแม่ที่ปิดกั้นว่านับถือได้แต่เทวนิยม ให้ลูกเป็นกัลยาณมิตรโดยอธิบายเรื่องการเวียนว่ายตายเกิดและกฎแห่งกรรมว่าเป็นกฎสากลที่หลีกเลี่ยงไม่ได้เหมือนหลีกเลี่ยงอากาศไม่ได้ อย่าเพิ่งอ้างว่าเป็นคำสอนพุทธ แม่มีสายบุญเก่ากับหมู่คณะอยู่บ้างแต่ประมาทจึงพลัดไปนับถือเทวนิยม บุญเก่าทำให้มีลูกสาวมาเป็นกัลยาณมิตร

ผู้เขียนเกิดในครอบครัวที่นับถือเทวนิยมเพราะหลายพุทธันดรที่ผ่านมาเคยน้อยใจสมาชิกบางคนในหมู่คณะจึงออกไปนับถือเทวนิยม แต่ไปศึกษาแล้วไม่มีอะไร เรียนวันเดียวก็จบ จึงกลับมาสู่หมู่คณะอีก วิบากนี้มาส่งผล ส่วนที่คำว่าปัจจัตตังสะกิดใจเพราะบุญที่เคยสร้างกับหมู่คณะส่งผลพอดี ทำให้ได้คิด เริ่มชีวิตที่ถูกต้องและหันกลับมาสร้างบารมีกับหมู่คณะอีก

ผู้เขียนเกิดในครอบครัวแตกแยก วัยเด็กลำบาก เติบโตในบ้านป่าห่างไกลความเจริญ เพราะอดีตเป็นผู้ชายเจ้าชู้ ทำให้ครอบครัวแตกแยก และเป็นคนถือตัว มีทิฏฐิมานะว่าเก่งว่าแน่ จึงเกิดในที่ลำบาก แต่โตขึ้นชีวิตพลิกผัน เพราะในพุทธันดรที่ผ่านมาสร้างบารมีเป็นแพทย์ทหารของพระราชาองค์หนึ่ง มียศตำแหน่งสูง มีกุลธิดาอยู่ในสังกัดมาก ต่อมาออกบวชตามพระราชา ช่วงแรกของการบวชยังถือตัว แต่ภายหลังกลับตัวกลับใจแก้ไขตัวเองได้ และมีบุญสนับสนุนการศึกษาในอดีตชาติ จึงก้าวหน้าทางการศึกษาและเป็นที่เมตตาของพระรุ่นพี่และพระอาจารย์

อาชีพแพทย์ที่ดูแลผู้ป่วยอย่างดีจะได้รับการยอมรับนับถือจากมหาชน ร่างกายแข็งแรง ได้รับการสนับสนุนช่วยเหลือ อายุยืน ส่วนคนไข้ท้องเสียที่สั่งเกลือแร่ทางโทรศัพท์แล้วเสียชีวิตนั้นไม่มีวิบากอะไร เพราะคนไข้หมดอายุขัยพอดี ไม่ว่ารักษาอย่างไรก็ตาย แต่เพื่อความสบายใจให้สั่งสมบุญอุทิศไปให้คนไข้คนนั้น ที่ไปญี่ปุ่นครั้งแรกแล้วรู้สึกคุ้นเคยเป็นความชื่นชมประเทศญี่ปุ่นในปัจจุบันเป็นหลักและคิดไปเอง ไม่มีอะไรพิเศษ ส่วนแพ้เกสรดอกไม้ทุกฤดูใบไม้ผลิเพราะชาติหนึ่งเกิดในสังคมเกษตรกรรม เผาไร่นาจนควันรบกวนเพื่อนบ้าน ให้ออกกำลังกายให้แข็งแรง ครูไม่ใหญ่แซวว่าลูกเป็นหมอแล้ว

ผู้เขียนสร้างพระธรรมกายประจำตัวด้วยตัวเองสิบองค์และชวนผู้อื่นสร้าง (ตอนตอบถอดได้ว่าสิบแปดองค์ ส่วนในคำถามคือราวเก้าสิบแปดองค์) จะได้อานิสงส์โดยย่อคือรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ และบริวารสมบัติ ติดตัวไปในภพเบื้องหน้าและปัจจุบันชาติ บุญนี้จะไปตัดรอนวิบากกรรมเก่าและทำให้ประสบความสำเร็จในชีวิตและธุรกิจการงาน ส่วนคนที่เงินไม่พอแต่ทำบุญสร้างพระทันที เวลาบุญส่งผลจะได้สมบัติทันที ทยอยบุญก็ทยอยได้แต่เกิดเร็ว คนที่มีทรัพย์แต่ตัดสินใจภายหลัง บุญส่งผลช้าแต่มาเป็นก้อน ครูไม่ใหญ่ถามว่าเราจะเอาแบบไหน

ช่วงต้นถอดเสียงเพี้ยน ได้ความว่าเจ้าหน้าที่ลงทะเบียนรับบุญจากต่างประเทศมีส่วนในบุญของทุก ๆ คน รุ่นน้องที่มาปฏิบัติหน้าที่ต่างประเทศด้วยกัน ในพุทธันดรที่ผ่านมาเป็นกองเสบียงและเป็นกุลธิดา เบื่อการครองเรือนจึงตั้งความปรารถนาจะประพฤติพรหมจรรย์ช่วยงานพระศาสนากับหมู่คณะ เธอลงมาเกิดรอบเดียวในพุทธันดรที่ผ่านมา ส่วนผู้เขียนลงมาสองรอบ มีผลงานพอตัวรอดกลับดุสิตบุรีได้ ครูไม่ใหญ่ว่าชาติที่ผ่านมาจะลงมากี่รอบช่างเถอะ ชาตินี้ต้องเอาตัวรอดกลับดุสิตบุรีให้ได้ ทั้งสองเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะโดยเป็นกองเสบียง มาเจอกันแล้วให้ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่ในทุกบุญ

ผู้เขียนเป็นผู้หญิง จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครูไม่ใหญ่แซวว่ามหาวิทยาลัยที่มีคนหล่อที่สุด สมัยเป็นนิสิตเคยไปสวดมนต์ที่วัดพระธรรมกายหนึ่งถึงสองปี แล้วไม่ได้มาวัดอีกเพราะไปทำงานต่างจังหวัด จนปี 2547 ทราบข่าวเพื่อนที่เป็นอุบาสิกาในวัดพระธรรมกายเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง ลมจึงพัดหวนหอบเอาผู้เขียนและเพื่อน ๆ กลับมาสร้างบารมีเต็มตัว ครูไม่ใหญ่ว่าทำไมมาช้าจัง แต่ยินดีต้อนรับการกลับมา

คุณปู่ของผู้เขียนพาคุณย่าอพยพจากประเทศจีน ลงเรือรอนแรมเจ็ดวันเจ็ดคืนถึงอำเภอเบตง จังหวัดยะลา มีลูกสองคน ต่อมาย้ายไปประเทศมาเลเซีย ได้รู้จักคุณตาซึ่งมาจากเมืองจีนเหมือนกัน คุยกันถูกคอจึงขอลูกสาวคุณตามาเป็นลูก คุณตาเสนอน้าสาวคนที่สามอายุสามขวบ แต่คุณปู่เลือกคุณแม่ลูกคนที่สองอายุห้าขวบ คุณตาไม่อยากยกให้เป็นลูกสาว จึงตกลงให้เป็นว่าที่ลูกสะใภ้แต่งงานกับลูกชายคนเดียวของคุณปู่ ครูไม่ใหญ่ว่าเป็นธรรมเนียมแปลก ๆ

พอคุณแม่โตเป็นสาวอายุสิบแปด มีหนุ่มข้างบ้านมาสนใจ คุณปู่คุณย่าเห็นว่าช้าไม่ได้จึงรีบจัดให้แต่งกับคุณพ่อตามที่ตกลงไว้ คุณปู่อายุห้าสิบแปดเป็นโรคเบาหวาน ตอนคุณแม่ตั้งท้องลูกคนที่สาม (สองคนแรกเป็นหญิง) คุณปู่สั่งว่าถ้าได้ลูกชาย ครบเดือนให้จัดงานฉลองร้อยโต๊ะ เพราะคนจีนส่วนใหญ่เชื่อว่าลูกชายคือผู้สืบสกุล เลี้ยงลูกสาวก็เลี้ยงไว้ให้คนอื่น แต่คุณปู่เสียชีวิตก่อนหลานชายครบเดือน คุณแม่ก็จัดงานฉลองใหญ่ตามที่สั่งไว้ ครูไม่ใหญ่หยอกว่าถ้าหลานสาวครบเดือนก็ควรฉลองสักครึ่งหนึ่ง

คุณตาจากบ้านเกิดมาอยู่ประเทศมาเลเซีย อายุสิบแปดคิดมีครอบครัว แต่จะแต่งกับผู้หญิงที่พ่อแม่ที่เมืองจีนหาไว้ให้ ติดภารกิจการงานและการเข้าประเทศจีนต้องใช้เงินมาก จึงฝากพ่อแม่จัดพิธีแต่งงานที่เมืองจีนโดยเจ้าบ่าวอยู่ที่นี่ พ่อแม่จึงเข้าไปในเล้าเลือกไก่ตัวผู้ที่สง่างามที่สุดหางงอนสวยเข้าพิธีวิวาห์แทนตัวคุณตา ครูไม่ใหญ่สงสัยว่าจะเซ็นทะเบียนอย่างไร แล้วคุณตาฝากเพื่อนไปพาเจ้าสาวมาอยู่ด้วยกันที่มาเลเซีย ครูไม่ใหญ่ว่าเป็นเรื่องมหัศจรรย์จริง ๆ แต่งงานกับไก่แทนตัว

บ้านคุณตาวันหนึ่งท่านเดินเตะถูกขอบตู้เย็นเก่าที่เป็นสนิม ครูไม่ใหญ่ว่าเวลาถึงคราวแค่ขอบตู้เย็นก็เป็นเหตุได้ เลือดออกเป็นแผล แผลแห้งแล้วกลับมีก้อนเนื้อโนขึ้นที่เท้า สองปีต่อมาแพทย์พบว่าเป็นมะเร็งต้องตัดขาหนึ่งข้าง อีกเก้าปีต่อมาเสียชีวิตด้วยมะเร็งที่โรงพยาบาล อายุ 83 ปี ส่วนคุณยายเจ้าสาวในพิธีกับไก่อยู่ได้ถึง 79 ปี แล้วคั่นด้วยสปอต DMC ช่องนี้ช่องเดียว The Only One

คุณยายอายุ 79 ปีเริ่มมีอาการหัวใจอ่อนแรง คุณน้าพาไปหาหมอ ระหว่างขับรถข้ามสะพานปีนังคุณยายเริ่มไล่ถามพูดคุยกับทุกคน (ถอดเสียงขาดช่วง) ส่วนคุณพ่ออายุหกสิบห้าเจ็บหน้าอกเข้ารับการผ่าตัดหัวใจ หนึ่งปีต่อมาเอ็กซเรย์พบเนื้องอกในสมองสามก้อน กะโหลกนูนขึ้นมาจึงผ่าตัดสมอง ต่อมาปวดท้อง พบก้อนเนื้อสิบเอ็ดเซนติเมตรระหว่างตับกับกระเพาะ เป็นมะเร็งระยะสุดท้ายกระจายไปที่ตับ เสียชีวิตวันที่ 30 กันยายน 2548 อายุ 67 ปี

ช่วงเรียนมหาวิทยาลัยและหลังเรียนจบใหม่ ๆ ผู้เขียนไปร่วมกิจกรรมที่โบสถ์คริสต์สามครั้ง ครั้งที่สามเป็นงานชุมนุมใหญ่ระดับโลกที่พัทยา แต่รู้สึกไม่ถูกจริต กลับสนใจเรื่องนั่งสมาธิและชอบศึกษาธรรมะมากกว่า โดยเฉพาะกฎแห่งกรรมที่ยิ่งศึกษาก็ยิ่งรู้ว่าต้องจำไว้ในใจ ไม่มีใครหลีกพ้นกฎแห่งกรรม กฎแห่งเหตุและผลได้

เรียนจบได้งานบริษัทเมล็ดพันธุ์ยักษ์ใหญ่อันดับหนึ่งของไต้หวัน สามปีเลื่อนเป็นผู้จัดการฝ่ายผลิต อีกสองปีครึ่งออกมาตั้งบริษัทของตัวเอง บุญพาให้กิจการไปได้ดี ไม่เคยมีอุปสรรคด้านการงาน เหมือนมีคนอุปถัมภ์ตลอด มีคนทักว่าถ้าคบคนที่อายุมากกว่าเขาจะอุปถัมภ์ ครูไม่ใหญ่ว่าถูกต้อง ตอนตั้งบริษัทต้องลงทุนซื้อพลาสติกคลุมแปลงเป็นล้านกว่าบาท มีเพื่อนที่ไม่คุ้นเคยให้พลาสติกมาใช้โดยให้เครดิตยาว เมล็ดพันธุ์ลูกผสมของบริษัทใช้แรงงานประณีต ราคาดี ส่งออกไปอิสราเอล ไต้หวัน ญี่ปุ่น เกาหลี

เรื่องลึกลับเกี่ยวกับที่ดินที่ผู้เขียนซื้อได้สามปีที่จังหวัดสกลนคร สมัยก่อนในไร่นี้มีบ่อน้ำแห่งหนึ่ง ทั้งที่แทบไม่มีน้ำ อยู่ดี ๆ ก็มีเรือทองคำลอยขึ้นมาจากบ่อ หมุนวนให้ชื่นชมสักพักแล้วจมหายลงไป ชาวบ้านเห็นจึงคิดจะขุดเอาเรือทองคำ ผู้เขียนรู้สึกภูมิใจว่าแผ่นดินของเราเป็นแผ่นดินทอง

ชาวบ้านขุดหาเรือทองคำ ขุดไปก็เห็นน้ำท่วมไหลมาไม่รู้มาจากไหน ต้องว่ายน้ำหนี ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าเป็นการว่ายบก คือเห็นเป็นน้ำทั้งที่ไม่มีน้ำ ว่ายไปทั้งคืนในป่าโดนหนามเกี่ยวจนแผลเหวอะ เสียชีวิตอย่างน่าอนาถเพราะอยากได้เรือทองคำ ปัจจุบันผู้เขียนซื้อที่ดินนี้ทำเป็นศูนย์ผลิตพันธุ์พืช คนงานที่เฝ้ามักเห็นชายตัวใหญ่มานอนเล่นบนเก้าอี้โยกใกล้บ้าน เห็นหลายครั้งจนหายสงสัยว่าตาฝาด มักเห็นก่อนวันพระหนึ่งถึงสองวัน แต่หลังจากไหว้ศาลพระภูมิแล้วก็ไม่เห็นอีก

ครูไม่ใหญ่อ่านเรื่องที่เกิดเมื่อราวสิบปีก่อน คนหนึ่งเงื้อจอบจะขุดยังไม่ทันขุดก็กระเด็นเหมือนโดนแรงที่มองไม่เห็นตัว ต่อมาป่วย เมื่อไม่นานพบแผ่นหินศิลาคล้ายใบเสมาสี่เหลี่ยมกว้างสองเมตรยาวสองเมตรห้าหกแผ่นในบ่อที่เคยมีเรือทองลอยขึ้นมา เจ้าอาวาสวัดใกล้ ๆ มาขอจะนำไปทำพิธีที่วัด แต่ลูกน้องในไร่คัดค้านว่าไม่ควรแตะของเก่า เกรงจะเกิดเหตุไม่ดี ผู้เขียนจึงไม่กล้าถวาย ครูไม่ใหญ่ว่าบางทีเอาไปแล้วต้องเอามาคืน จากนั้นมีเรื่องฝันเห็นเครื่องบินตก (ถอดเสียงหลุดจับความไม่ได้) และบรรทัด jingle ช่วงพักยาว

ชุดคำถาม เหตุใดคุณปู่เสียชีวิตด้วยเบาหวาน ตายแล้วไปไหน เหตุใดประเทศจีนจึงมีประเพณีใช้ไก่เข้าพิธีวิวาห์แทนตัว (ครูไม่ใหญ่สงสัยว่าทำอย่างไร) เหตุใดคุณยายต้องแต่งงานกับไก่ก่อนมาอยู่กับคุณตา บุพกรรมใดทำให้คุณตาถูกตัดขา คุณตาคุณยายตายแล้วไปไหน เหตุใดคนใกล้ตายจึงไล่ถามพูดคุยกับทุกคน คุณพ่อเห็นนิมิตอะไรก่อนตาย กรรมใดทำให้มีเนื้องอกในสมองสามก้อน ตายแล้วไปไหน ได้รับบุญหล่อพระธรรมกายประจำตัวและบุญเสาแก้วพันปีหรือไม่ มีอะไรฝากถึงคนที่บ้าน ก่อนคุณพ่อเสียหนึ่งเดือนลูกสาวคุณป้าเห็นวิญญาณคุณย่ามาขอให้พาไปเยี่ยมคุณพ่อที่โรงพยาบาลและบอกว่าจะมารับลูกชายไปอยู่ด้วย เป็นจริงหรือไม่ คุณย่าตายแล้วไปไหน บุพกรรมใดทำให้คุณแม่เป็นว่าที่สะใภ้ตั้งแต่ห้าขวบ

คำถามต่อ เหตุใดผู้เขียนจึงไม่รู้สึกผูกพันกับกิจกรรมทางศาสนาคริสต์แต่ชอบศึกษาธรรมะ การได้กลับมาวัดเป็นเพราะเพื่อนอุบาสิกาที่ล่วงลับไปแล้วมาดลใจหรือไม่ บุญใดทำให้การงานมีผู้สนับสนุนทั้งที่ไม่คุ้นเคยกัน เรื่องเรือทองคำลอยขึ้นจากบ่อและชาวบ้านตายจากการว่ายน้ำหนีเป็นเรื่องจริงหรือเป็นการหวงสมบัติของผู้เฝ้าสมบัติ ชายตัวใหญ่ที่นอนเล่นบนเก้าอี้โยกเป็นใคร เป็นเจ้าที่หรือไม่ ควรถวายแผ่นหินคล้ายใบเสมาแก่เจ้าอาวาสหรือไม่ ถวายแล้วจะเกิดเหตุไม่ดีหรือไม่ ช่วงท้ายถอดเสียงหลุดเป็นภาษาอังกฤษปนหลายบรรทัด แล้วถามว่าคุณแม่และพี่น้องห้าคนเคยสร้างบุญร่วมกันมามากแค่ไหน ทำอย่างไรจะได้ติดตามหลวงพ่อไปดุสิตบุรีทุกภพทุกชาติ

ช่วงคำตอบถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาอื่นมาก จับความได้ว่าคุณปู่เสียชีวิตด้วยเบาหวานเพราะกรรมฆ่าสัตว์ทำอาหารและไหว้เจ้า ทั้งในอดีตและปัจจุบันมาส่งผล ตายแล้วไปเกิดในที่ทุกข์ทรมานเกี่ยวกับการถูกชำแหละ (ถอดเสียงไม่ชัดว่าเป็นนรกขุมใด) ให้ลูกหลานทำบุญอุทิศไปให้บ่อย ๆ จะได้รับอานิสงส์บรรเทาโทษลง ต้องรีบด่วน

ครูไม่ใหญ่ชวนสันนิษฐานก่อน แล้วตอบว่าเป็นความเชื่อที่สืบต่อกันมาว่าไก่เป็นสัตว์ขยันทำมาหากิน ตรงต่อเวลา ถึงเวลาก็ขัน ซึ่งเป็นคุณสมบัติของผู้ชายที่จะมาเป็นคู่ครอง แต่เป็นแค่ความเชื่อ ครูไม่ใหญ่หยอกว่าไก่ย่างคือไก่ค่อย ๆ เดิน ย่างซ้ายย่างขวา ส่วนคุณยายต้องแต่งงานกับไก่ก่อนมาอยู่กับคุณตา เพราะในอดีตเคยเกิดในสังคมเกษตรกรรมที่มีความเชื่อแปลก ๆ แบบนี้ และเคยให้ลูกหลานทำอย่างนี้มาเหมือนกัน เรื่องนี้จึงมีมาแล้วในอดีต ไม่ใช่เรื่องใหม่

ช่วงต้นของคำตอบเรื่องคุณตาถูกตัดขาไม่มีบรรทัดถอดเสียง จับได้ท่อนท้ายว่าความเป็นอยู่ยังไม่ค่อยดี และคุณตาคุณยายอยู่บ้านเดียวกัน ยังรักกันมาก ส่วนคนใกล้ตายที่ไล่ถามพูดคุยกับทุกคนมีหลายสาเหตุ เช่น เคยผูกพันกับใครก็เห็นภาพคนนั้นแล้วพูดคุยด้วย หรือพวกกายละเอียดมาหาจริง ๆ

คุณพ่อมีเนื้องอกในสมองสามก้อนจนกะโหลกนูน เพราะกรรมที่เคยใช้คนไปลอบตีหัวคู่อริจนบาดเจ็บ กับกรรมฆ่าสัตว์ด้วยการตีหัว เช่นตีหัวปลา มาส่งผล กรรมนิมิตก่อนตายไม่หมองไม่ใส ตายแล้วเป็นภุมเทวาระดับทั่วไปในหมู่บ้านภุมเทวาแห่งหนึ่ง ได้รับบุญที่อุทิศไปทุกบุญแล้ว สภาพดีขึ้นทุกด้านทั้งหน้าตา ที่อยู่ อาหารทิพย์ ตอนนี้ท่านเริ่มเชื่อเรื่องบุญแล้วและอยากได้บุญเพิ่ม

ครูไม่ใหญ่ถามว่าจะไปเชื่อตอนตายหรือเชื่อตอนเป็น ต้องเชื่อตอนเป็นและทำเผื่อเหนียวไว้ สมมุติเชื่อว่าตายแล้วจะไปพบเทพเจ้าสูงสุดแล้วไม่พบ ก็จะเฝ้ารอคอยอยู่อย่างนั้นเหมือนชายหนุ่มคิดถึงหญิงสาวในความฝัน ไปอยู่ในภูมิที่รอคอยอย่างลำบากยาวนาน แม้ยังรักษาความเชื่อเดิมว่ามีเทพเจ้าสูงสุดไว้ ก็ใส่บาตรสั่งสมทานบารมีเผื่อไว้ ตายแล้วจะไปดี ไปที่ดีแล้วค่อยคิดทบทวนก็ได้

คุณย่าตายแล้วเป็นภุมเทวาระดับทั่วไปในหมู่บ้านภุมเทวาแห่งหนึ่ง และไม่ได้มาขอร้องให้ลูกสาวคุณป้าพาไปเยี่ยมคุณพ่อที่โรงพยาบาล ส่วนคุณแม่เป็นว่าที่สะใภ้ตั้งแต่อายุห้าขวบแทนน้าสาวคนที่สาม เพราะในอดีตเคยเกิดในสังคมเกษตรกรรมที่มีประเพณีคลุมถุงชน และเคยจับลูกหลานคลุมถุงชนบ่อยครั้งกว่าน้าสาว วิบากนี้มาส่งผล ทำอย่างไรได้อย่างนั้น เหมือนปลูกองุ่นได้องุ่น ปลูกแอปเปิลได้แอปเปิล

ผู้เขียนไม่รู้สึกผูกพันกับกิจกรรมทางศาสนาเทวนิยมแต่ชอบศึกษาธรรมะ เพราะเคยสร้างบุญในเนื้อนาบุญของพระพุทธศาสนาและชอบศึกษาธรรมะมาในอดีต แต่ไม่ได้อธิษฐานล้อมกรอบไว้ให้ดี จึงไปเกิดในสภาพแวดล้อมที่นับถือเทวนิยม การได้กลับมาวัดอีกครั้งเพราะบุญที่เคยทำกับหมู่คณะและบุญที่เคยสร้างร่วมกับเพื่อนอุบาสิกาที่ล่วงลับไปแล้วมารวมส่งผล จึงปรารภเหตุจากเพื่อนกลับมาวัด การงานก้าวหน้า ธุรกิจรุ่งเรือง มีคนไม่คุ้นเคยมาช่วยสนับสนุน เพราะบุญที่เคยช่วยเหลือเกื้อกูลเพื่อนมนุษย์ไว้มาก

เรื่องเรือทองคำลอยขึ้นจากบ่อและชาวบ้านตายจากการว่ายบกเป็นเรื่องจริง เกิดจากวิชาบังตาของพวกยักษ์ที่ถูกหัวหน้าส่งมาเฝ้าสมบัติใต้ดินของคนอื่นหรือของไม่มีเจ้าของ เรือทองคำและสมบัติมีจริง เป็นสมบัติเก่าของเศรษฐีโบราณที่เอามาซ่อนไว้ ชายตัวใหญ่ที่คนงานเห็นและคนที่โดนเตะก็คือยักษ์ที่เฝ้าทรัพย์มาปรากฏตัวทำร้าย เพื่อป้องกันการขโมยทรัพย์โบราณตามหน้าที่ แต่ไม่ได้มาเฝ้าไร่ให้ผู้เขียน ใครจะขโมยของในไร่ก็ขโมยได้ แต่ขโมยทองหรือสมบัติเก่าไม่ได้

แผ่นหินนั้นคือเสมาของวัดเก่าที่เคยอยู่บริเวณนั้น ถ้าจะถวายต้องทำพิธีขออนุญาตก่อน ครูไม่ใหญ่สอนให้กราบเรียนคุณยักษ์ด้วยความเคารพว่าเจ้าอาวาสต้องการเสมาไปประกอบพิธีที่วัด ทิ้งไว้ก็ผุพังไม่มีประโยชน์ ของวัดควรอยู่ที่วัด ถ้าคุณยักษ์พร้อมก็พาไปส่งเอง หรือเราจะนำไปแล้วคุณยักษ์อนุโมทนาบุญก็ได้บุญด้วย ถ้าตกลงให้มีสัญญาณแต่ไม่ต้องปรากฏตัว เช่นใบไม้ไหวซึ่งง่ายเพราะยังไงก็ต้องเจอลม เตรียมดอกไม้ธูปเทียนอาหารคาวหวาน และบอกด้วยความสุจริตใจว่าไม่มีตาทิพย์หูทิพย์ ยักษ์คืออดีตมนุษย์ ที่จริงก็เบื่อที่จะเฝ้าทรัพย์ แต่เจอคนพูดไม่เป็นหรือมาขโมยก็หงุดหงิด ต้องพูดให้เขาสบายใจแล้วจะให้ง่าย ๆ ถ้าเอามาเฉย ๆ เดี๋ยวโดนอัด

การที่ผู้เขียนฝันเห็นเครื่องบินตกแล้วเป็นจริงตามหนังสือพิมพ์ เพราะบุญในอดีตที่เคยนั่งสมาธิมาบันดาลให้ฝันเห็นก่อน ต่อจากนั้นถอดเสียงหลุดช่วงหนึ่ง แล้วมีคำตอบว่าบุคคลหนึ่ง (ถอดเสียงไม่ชัดว่าใคร) ถ้ามีผลการปฏิบัติธรรมพอตัวรอดกลับดุสิตบุรีได้ อีกคนเคยเมาเหล้ามากจนเกือบไปมหานรกขุมที่ห้า แต่มาเลิกเมาภายหลัง ต้นคดปลายตรง หักดิบเลิกไม่ดีทำแต่ความดี จึงหวุดหวิดกลับดุสิตบุรีได้ ท้ายคำตอบย้ำว่าชาตินี้มาเจอกันแล้วต้องตั้งผังชีวิตใหม่ด้วยความไม่ประมาท สร้างบารมีเต็มที่ทุกบุญ แล้วติดตามไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ อย่าได้พลัดกันเลย

ช่วงก่อนหน้าถอดเสียงหลุดเป็นคำมั่วปนภาษาอังกฤษ จดหมายกรณีศึกษาเขียนโดยผู้ชายที่เล่าเรื่องครอบครัวตัวเอง ภรรยาพยายามดูแลคนในบัญชีญาติฝ่ายเขาอย่างสุดความสามารถ และเรียกทีมน้อง ๆ ของเขาด้วยความขบขันว่า ชิง ฉาบ ขมิ้น ปูน ค้อน ตะปู พริก เกลือ ซึ่งเป็นที่มาของชื่อเรื่อง (คำแรกถอดได้ว่า ชิง ยังไม่ยืนยันว่าเป็น ฉิ่ง หรือไม่) เตี่ยของเขาไม่ชอบภรรยา มักด่าเป็นภาษาจีน ภรรยาฟังไม่ออกจึงยิ้ม นึกว่าเตี่ยชม แต่สังเกตภาษาท่าทางได้จึงไม่กล้าเข้าใกล้ สื่อสารกันไม่ได้เพราะเตี่ยพูดแต่ภาษาจีน ส่วนหลาน ๆ ฟังออกว่าเตี่ยหรือก๋งพูดว่าอะไร

ปัจจุบันยังเหลือน้องสาวคนที่สามที่อยู่กับผู้เขียนมาสามสิบสองปี มีแผงขายของเล็ก ๆ หน้าบ้าน ครูไม่ใหญ่ถามนักเรียนว่าเธอมีอาการอะไร เฉลยว่ามีอาการทางประสาท เป็นไม้เบื่อไม้เมากับภรรยา ภรรยาอดทนจริง ๆ ช่วงแรกน้องสาวช่วยเปิดร้านขายยาและช่วยเลี้ยงหลาน หลังจากนั้นไม่ช่วยงานเลย อาศัยกินใช้ของในบ้าน กินข้าวหม้อเดียวกันแต่กับข้าวต่างคนต่างทำ วาจาหยาบกระด้าง ชวนทะเลาะ ชอบใช้กำลัง มีสายตาเป็นอาวุธ ไม่พูดจากัน ผู้เขียนเองก็อยู่แบบต่างคนต่างอยู่ แต่เวลาน้องสาวป่วยหนัก ภรรยาเป็นธุระพาไปส่งโรงพยาบาล ครูไม่ใหญ่ชมว่าสุดยอดหญิง คนอยู่บ้านเดียวกันจะต่างคนต่างอยู่ไม่ได้ เพราะเจ็บไข้ต้องพึ่งพากัน (ตัวเลขอายุและปีที่อยู่ด้วยถอดได้ไม่ชัด)

ครูไม่ใหญ่อ่านจดหมายต่อเรื่องน้องสาวคนที่สาม ช่วงต้นถอดเพี้ยน พอจับได้ว่าเธอมีกิจวัตรกรวดน้ำเป็นถัง ๆ ใส่แป้งฝุ่นเย็นลงไปในถังจนน้ำขุ่นแล้วสวดสลับกันไปเป็นชั่วโมง ไม่คุยกับใคร ยืนสวดที่หน้าต่าง คำสวดฟังไม่ออก แต่เมื่อเห็นพี่สะใภ้เดินผ่าน คำสวดจะดังขึ้นเป็นคำสาปแช่งให้ล่มจม หยาบคาย ครูไม่ใหญ่หัวเราะจนเหนื่อย ถามว่าอยู่จังหวัดไหน และบอกว่าเป็นอย่างนี้มาเกือบสามสิบปีแล้ว ไม่ธรรมดา

ผู้เขียนเล่าถึงน้าชาย (ถอดได้ว่า หน้าชาย ตามคำถามช่วงหลังเป็นน้าชาย) เป็นคนขยัน อดทน สู้ชีวิต ทำงานทุกอย่างแม้งานแบกหาม ปะยางรถสิบล้อ จนสร้างเนื้อสร้างตัวได้ แข็งแรงมาตลอดไม่เคยเจ็บป่วย จนอายุประมาณเจ็ดสิบกว่าเกิดปวดเข้าโรงพยาบาล หมอหาสาเหตุไม่พบ มีอาการเหมือนคนนอนหลับ ต้องให้น้ำเกลือตลอด แล้วเสียชีวิตในที่สุด

ผู้เขียนเล่าถึงตัวเองกับภรรยาว่าแตกต่างกันมาก ภรรยาเป็นคนอีสาน (ช่วงประวัติการศึกษาของเธอถอดเพี้ยน) ส่วนเขาเรียนจบน้อยกว่า อยู่ในครอบครัวคนจีน และอายุมากกว่าเธอแปดปี ก่อนแต่งงานพ่อของเธอเตือนว่าทั้งสองต่างกันมากทั้งการศึกษา วัย วัฒนธรรม สังคม ทัศนคติ คิดดีแล้วหรือ เธอตอบว่าตัดสินใจแล้ว แม้เขาจะพาไปกัดก้อนเกลือกินก็ยอม แต่ก้อนเกลือของเธอหนักหนาสาหัส ทั้งสองเป็นคู่กัด ปรึกษาหารือกันไม่ได้ คุยกันไม่เกินสองประโยค เขาว่าเธอดื้อชอบเถียง เธอว่าเขาเผด็จการไม่มีเหตุผล เขาสั่งแล้วก็ไม่จำเป็นต้องอธิบาย ถ้าเธอแย้งถือว่าเถียง แต่ถึงเป็นคู่กัดก็ยังมีใจให้กัน ตามด้วยบรรทัด jingle ซ้ำยาว

ผู้เขียนอยากทำบุญเหมือนเคยแต่ทำได้จำกัดมาก เฝ้ารอเวลาที่บุญจะส่งให้พ้นภาวะนี้ ยังดีที่มีจานดาวธรรม นั่งเฝ้าดูทุกคืนที่มีถ่ายทอดสด กลางวันภรรยาขายของไปก็ฟังไปด้วย ภาพแอนิเมชันทำให้ร่าเริง เพลงประกอบบางเพลงแม้ได้ยินแต่เสียงภรรยาก็หัวเราะดังลั่นบ้าน ครูไม่ใหญ่ยกตัวอย่างเพลงที่ฟังเสียงแล้วน่าเศร้าแต่ภาพประกอบขบขัน เป็นเพลงที่พูดแทนความรู้สึกของเธอ ผู้เขียนโชคดีที่ญาติจูงมือมาพบหลวงพ่อ ยิ่งได้ดูจานดาวธรรม ความสงบสุขในบ้านก็เกิดขึ้นอย่างถาวร เรื่องที่เล่ามาเป็นเรื่องในอดีต (ชื่อนักร้องในเพลงถอดเพี้ยน)

ครูไม่ใหญ่แนะว่าต้องพูดกันดี ๆ ต้องรักกัน ทำบ้านให้เย็น ใช้คำพูดไพเราะ ให้กำลังใจกัน ทำดีต่อกัน แล้วบ้านจะเป็นครอบครัวสวรรค์ สมบัติจะเกิดขึ้น ให้ทำใจใส ยิ้มแย้มให้กัน อย่าปรึกษาหาเรื่อง แล้วสิ่งดี ๆ จะเกิดขึ้น และอย่าเอาความกังวลเข้ามาไว้ในใจว่าจะพ้นภาวะนี้ไหม ให้คิดว่าพ้นอย่างเดียวแล้วจะดีกว่าเดิมมาก ๆ

ชุดคำถาม ช่วงเตี่ยป่วยหนัก ผู้เขียนเอารูปองค์พระธรรมกายให้เตี่ยไหว้ เตี่ยไหว้และยิ้มด้วย ผลบุญนี้ช่วยท่านอย่างไร ตอนนี้ท่านเข้าใจลูกสะใภ้หรือยัง เวรที่จองไว้กับลูกสะใภ้สิ้นสุดหรือยัง ชาติหน้าจะพบกันอีกไหม ลูกสะใภ้อโหสิกรรมให้หมดแล้ว คุณแม่อยู่ภพภูมิใด สร้างพระธรรมกายประจำตัวให้ท่านมีผลอย่างไร น้องสาวคนที่สามมีกรรมอะไรจึงเป็นโรคประสาท เกี่ยวกับสิ่งที่เธอนับถืออยู่อย่างไร ผูกเวรกับครอบครัวมาอย่างไร ถ้าภรรยาอโหสิแต่เธอยังผูกพยาบาทจะมีผลในชาติหน้าอย่างไร ทำไมภรรยาไม่เป็นที่รักของญาติฝ่ายสามีรวมทั้งตัวเขาด้วย เคยเป็นศัตรูกันหรือมาแต่งงานเพื่อชำระบัญชีหรือเปล่า ครูไม่ใหญ่แทรกว่าไม่ใช่ เป็นคู่บุญคู่บารมีกัน

คำถามต่อ ที่หลังของผู้เขียนมีสิวเม็ดใหญ่สองเม็ดเป็น ๆ หาย ๆ ทุกเดือนมาตลอด และมีฝีขึ้นที่ทวารบ้างที่หลังบ้าง เป็นบุพกรรมอะไร ครูไม่ใหญ่ว่าน่าศึกษา น้าชายตายโดยหมอหาสาเหตุไม่พบ ตายแล้วไปไหน ลูก ๆ ของท่านไม่ค่อยมีศรัทธาในพระพุทธศาสนา ทำอย่างไรจะเปลี่ยนทิฐิได้ และท่านมีข้อความฝากถึงลูก ๆ ไหม

ลูกชายคนโตตอนเด็กน่ารัก ฉลาด เรียนดี แต่ตั้งแต่ ม.1 ติดเกมคอมพิวเตอร์ ไม่ยอมเรียนให้จบปริญญาตรี ไม่คิดช่วยงานพ่อแม่ ทำงานเสร็จก็วิ่งไปห้องเกม ปัจจุบันอายุ 28 ปีแล้วก็ยังเป็นอย่างนี้ เพราะอะไรจึงมีนิสัยนี้และควรแก้อย่างไร ลูกชายคนโตกับลูกสาวคนที่สองอายุห่างกันเพียง 11 เดือน โตและเล่นมาด้วยกัน เสื้อผ้าซื้อเป็นคู่ ป่วยก็ป่วยด้วยกัน ลูกสาวตอนเล็กถูกรถมอเตอร์ไซค์ชนขาหัก นอนโรงพยาบาลได้สองวัน พี่ชายก็แขนหักตามไปนอนเตียงข้าง ๆ กัน กรรมใดทำให้ทั้งสองประสบอุบัติเหตุในเวลาไล่เลี่ยกัน และทำไมจึงมาเป็นพี่น้องที่สนิทกันขนาดนี้

ลูกสาวคนที่สองโชคดีอยากได้อะไรก็ได้ง่าย ๆ ทำให้ไม่กระตือรือร้น ในการสร้างบารมีมีวินัยกับหมู่คณะ เรื่องส่วนรวมทำเต็มที่ แต่เรื่องส่วนตัวตามใจตัวเองมาก ทำอย่างไรนิสัยไม่ดีจะหมดไปและนิสัยดีจะติดตัว และทำอย่างไรจะได้เกิดเป็นผู้ชายแบบถาวร กรรมใดทำให้ผู้เขียนกับภรรยามีหนี้มาก ยิ่งดิ้นยิ่งติด ทำอย่างไรจะมีทรัพย์สร้างบารมีได้ กลัวจะใช้หนี้ไม่ทัน ตอนนี้อายุ 63 ปี ครูไม่ใหญ่แซวว่ายังหนุ่มเด็ก ภรรยาอายุ 55 ปี ครอบครัวทั้งห้าคนเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างไร ลูกชายคนเล็กทำไมรักเพศบรรพชิตมาก จบปริญญาตรีแล้วบอกว่าถ้าได้บวชอีกครั้งจะบวชไม่สึก ส่วนลูกสาวคนที่สองอยู่กองกลางในวัด (ถอดเพี้ยน)

ครูไม่ใหญ่ถามว่าจำเรื่องราวและคำถามได้ไหม แล้วอ่านคำตอบ เตี่ยป่วยเป็นโรคความจำเสื่อมเรื้อรังเพราะกรรมมุสาทั้งในอดีตและปัจจุบัน ทั้งจากการค้าขายและโกหกในชีวิตประจำวัน ก่อนตายหายใจเฮือกหลายวันเป็นเรื่องของสังขารที่ใกล้ละโลก ไม่ได้ห่วงอะไรและไม่รู้เรื่องอะไรแล้ว ตายแล้วเป็นภุมเทวาระดับทั่วไปด้วยบุญที่ทำให้ก่อนตาย บุญที่อุทิศไปทำให้สภาพดีขึ้นทุกด้าน ตอนนี้เตี่ยเข้าใจลูกสะใภ้ดีแล้ว รู้ว่าได้มาอยู่ตรงนี้เพราะลูกชายและลูกสะใภ้ช่วยทำบุญให้ทั้งก่อนและหลังตาย ขอบใจและซาบซึ้ง ชาติต่อไปจะไม่มีเวรภัยต่อกัน ส่วนคุณแม่ตายแล้วไปเกิดเป็นมนุษย์ จึงไม่ได้รับบุญที่อุทิศไปให้

น้องสาวคนที่สามเป็นโรคประสาทเพราะในอดีตชอบดื่มสุราและชอบนับถือผีหรือสิ่งแปลก ๆ มีการเซ่นไหว้ด้วยสุรา กรรมนั้นมาส่งผล จึงมาอยู่ในวงจรของลัทธิแปลก ๆ ในปัจจุบัน เคยผูกเวรกับครอบครัวผู้เขียนในอดีต เป็นญาติกันแล้วทะเลาะกัน ชาติต่อมาก็แช่งชักหักกระดูกกันอีก ยิ่งแช่งยิ่งผูกเวรมากขึ้นจึงมาเจอกันในชาตินี้ แม้ภรรยาอโหสิกรรมให้แล้วเธอก็ยังตามไปเจอได้แต่กรรมจะเบาบางลง ยกเว้นต่างอโหสิกรรมให้กันทั้งคู่ ครูไม่ใหญ่ยกเรื่องพระโพธิสัตว์กับพระเทวทัตสมัยเป็นพ่อค้า พระเทวทัตพูดไม่จริงเพื่อซื้อของมีค่าในราคาถูก พระโพธิสัตว์พูดความจริงกับเจ้าของของ พระเทวทัตจึงโกรธผูกเวร พระโพธิสัตว์อโหสิแต่พระเทวทัตจองเวร การอโหสิกรรมจะสมบูรณ์ต้องทั้งคู่ ถ้าอโหสิฝ่ายเดียวก็ยังเจอกัน แต่คู่เวรจะทำอะไรเราไม่ได้

ภรรยาไม่เป็นที่รักของญาติสามีและตัวสามีเอง เพราะในอดีตภรรยาเคยเป็นญาติของญาติสามี ไม่ถูกกัน ทะเลาะกันเรื่องคำพูด ดูถูกดูหมิ่นกัน มาเจอกันอีกในชาตินี้จึงทะเลาะกัน ส่วนกับสามีนั้นลึก ๆ รักกันมาก เพียงต้องระวังคำพูดทั้งสองฝ่ายไม่ให้กระทบกัน ครูไม่ใหญ่สอนว่าประโยคดี ๆ ประโยคเย็น ๆ ใบหน้าดี ๆ และรอยยิ้มก็อยู่ในตัวเรา ให้เลือกหยิบมาใช้ ลึก ๆ เลิฟกันก็มองไม่ออก ตื้น ๆ ก็ควรเลิฟกันด้วย ตระกูล วัฒนธรรม การศึกษาต่างกันจึงดูไม่ลงรอย แต่จริง ๆ รอยเดียวกันเพียงต่างระดับ ภรรยากับสามีเคยเป็นสามีภรรยาและสร้างบุญร่วมกันมาเหมือนชาตินี้ จึงให้รักกันไว้ ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าเธอรักสามีมากถึงขนาดบอกพ่อว่ายอมกัดก้อนเกลือกิน

ในอดีตและปัจจุบันผู้เขียนชอบพูดนินทาวิจารณ์ลับหลัง ว่าคนโน้นไม่ดีอย่างนั้นคนนี้ไม่ดีอย่างนี้ แม้กระทั่งกับภรรยา กรรมนั้นมาส่งผลเป็นฝีขึ้นที่ทวารบ้างที่หลังบ้าง เมื่ออกุศลกรรมเกิดจากวาจา กุศลกรรมก็ต้องเกิดจากวาจาด้วย ต้องแก้ด้วยปิยวาจา คือคำพูดที่ไพเราะ เป็นความจริง มีประโยชน์ ถูกกาลถูกจังหวะ เป็นที่รักของทุกคน ไม่ใช่ยกยอปอปั้น แล้วสวดมนต์ ภาวนา ทำทาน รักษาศีล และทำความสะอาด เช่นทำความสะอาดลานธรรม แล้วหนักจะเป็นเบา เบาจะหาย