ประเภทกรณีศึกษา

ลูกชายของป้าตอนมีชีวิตชอบดื่มเหล้าสูบกัญชา บวชตามประเพณีหนึ่งพรรษาแล้วสึก หลังสึกเคยโยนเต่าเป็น ๆ เข้ากองไฟ เต่าคลานออกมาก็จับโยนเข้าไปใหม่จนตาย ต่อมาขอบวชอีกได้สามเดือน เย็นวันหนึ่งใช้คนไปซื้อน้ำมันเบนซินมาสองแกลลอน เจ้าของบ้านถามว่าจะเอาไปทำอะไร ช่วงต่อจากนั้นราว 1899-1929 Whisper ถอดเป็นคำซ้ำจนอ่านไม่ได้ จากชุดคำถามภายหลังคือเขาเผาตัวเองตายในผ้าเหลืองในท่านั่งขัดสมาธิ

สามีของผู้เขียนไม่ใช่ชาวพุทธ เกิดที่พม่า มาอยู่ไทยตั้งแต่อายุสิบกว่าขวบ เคยขายโรตี ปัจจุบันทำงานบริษัท ภายหลังผู้เขียนรู้ว่าเขาเป็นอาจารย์ใหญ่ที่เคร่งศาสนามาก ถูกเชิญไปตัดสินความในหมู่พวก ไม่ยอมรับศาสนาพุทธ พูดเรื่องศาสนาทีไรทะเลาะกัน เวลาเขาอยู่เปิดดาวธรรมไม่ได้ เขาเคยบอกว่าถ้ามีลูกชายจะเอาไปเข้าศาสนาเขา ผู้เขียนจึงไม่ยอมมีลูกเพราะกลัวสร้างบารมีลำบาก ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าถ้าศรัทธาศีลทิฏฐิไม่เสมอกันก็มีปัญหาอย่างนี้

คำถาม กรรมใดทำให้ปู่ป่วยโรคจุกแน่นในท้องจนเป็นฝีหนองจากรอยเข็มแล้วเสียชีวิต ปู่ตายแล้วไปไหน ได้รับบุญหรือไม่ ผีปู่ดามาเข้าสิงลุงขอผ้าป่าจริงไหม ปู่มากับปู่ดาจริงไหม มาทำหน้าที่อะไร ทำไมนั่งบนขื่อ ผีปู่ดาเข้าสิงพ่อวันทอดกฐินจริงไหม ทำไมบอกว่าไปก็เข้าไม่ถึง ปัจจุบันปู่ดาอยู่ที่ไหน ชายลึกลับที่ลากพ่อไปเป็นใคร เสียงผู้หญิงที่บอกทางเป็นใคร พ่อถูกทำคุณไสยหรือไม่ ใครทำ ใครคอยสั่งพ่อ ทำไมสิ่งลึกลับไม่ชอบความดีจนพ่อไม่ได้มาวัดเกือบสิบปี สิ่งที่พ่อทำเพราะถูกบังคับจะมีวิบากไหม กรรมใดทำให้ถูกบังคับเกือบสิบปี ทำไมกินอาหารซ้ำไม่ได้ น้ำมันดำเกิดจากอะไร พ่อหายเพราะพระธรรมกายประจำตัวใช่ไหม และกรรมใดทำให้แน่นท้องเป็นอุปสรรคการนั่งสมาธิ จะหายได้อย่างไร

คำถาม ย่าตายแล้วไปไหน ได้รับบุญจากองค์พระที่สร้างไปให้หรือไม่ หลังสร้างองค์พระให้แล้วผู้เขียนฝันเห็นย่าทั้งที่ก่อนนั้นไม่เคยฝันเลย กรรมใดทำให้ลูกชายของป้าเผาตัวเองตายในผ้าเหลืองในท่านั่งขัดสมาธิ ตายแล้วไปไหน ผู้เขียนกับสามีเกี่ยวข้องกันมาอย่างไรจึงเป็นสามีภรรยาแต่นับถือศาสนาต่างกัน เขามีสายบุญกับหมู่คณะไหม ทำอย่างไรให้เขามีศรัทธา และผู้เขียนกับพ่อแม่เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างไร

ถามว่าจำเรื่องราวและคำถามได้ไหม แล้วเข้าสู่ช่วงเฉลย ปู่เป็นโรคจุกแน่นในท้อง ต้องฉีดยาจนเป็นฝีหนองเรื้อรังลามถึงเข่าจนเสียชีวิต เพราะกรรมปาณาติบาตและทรมานสัตว์ในอดีต ชาติที่อยู่ในสังคมเกษตรกรรมทะเลาะกับชายหมู่บ้านเดียวกันแล้วใช้ดาบจ้วงแทงท้องเขาจนตาย ประกอบกับชอบช้อนปลาชำแหละมาทำอาหาร ตายแล้วไปเป็นภุมเทวาระดับทั่วไป ได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วมีสภาพดีขึ้นทุกด้าน ช่องราว 2195-2336 ก่อนหน้านี้ไม่มีบรรทัดถอดเสียง

ผีปู่ดาที่มาเข้าสิงลุงขอผ้าป่าเป็นอาการทางประสาทของลุง จากวิบากกรรมดื่มสุราและเชื่อเรื่องทรงเจ้ากับผีในอดีต วันที่ผู้เขียนไปทอดกฐินผีปู่ดาก็ไม่ได้มาเข้าสิงพ่อ เป็นอาการทางประสาทเหมือนลุง ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าออกอาการ พ่อถือเรื่องทรงเจ้าผีมากกว่าลุงจึงหนักกว่า (ช่วงราว 2459-2489 ถอดเสียงเพี้ยนอ่านไม่ได้) อาการทั้งหมดเกือบสิบปีเป็นอาการทางประสาทตามวิบากกรรม ของเหลวสีดำคือของเสียที่ค้างในร่างกายไหลออกมา พ่อดีขึ้นเพราะบุญจากการสร้างพระธรรมกายประจำตัวแต่ยังไม่หมดวิบาก อาการแน่นท้องเป็นอุปสรรคต่อสมาธิเพราะธาตุในตัววิปริต อาหารย่อยไม่ดี มาจากวิบากกรรมฆ่าสัตว์และจ้างคนทำคุณไสยแกล้งคู่อริในอดีต ให้พ่อสั่งสมบุญทุกบุญ ปล่อยสัตว์ปล่อยปลา สวดมนต์ไหว้พระ แต่อย่าเพิ่งนั่งสมาธิเพราะยังมีอาการทางประสาทจากวิบากเก่า ทำบ่อย ๆ จะค่อย ๆ ดีขึ้น

ย่าตายแล้วไปเป็นภุมเทวาอยู่หมู่บ้านภุมเทวาเดียวกับปู่ ได้รับบุญที่อุทิศให้แล้วมีสภาพดีขึ้นทุกด้าน ที่ฝันเห็นย่าเพราะสร้างบุญไปให้และจิตที่คิดถึงท่าน ลูกชายของป้าเผาตัวเองตายในผ้าเหลืองในท่านั่งขัดสมาธิ เพราะวิบากกรรมปาณาติบาตที่เผาสัตว์ทั้งในอดีตและปัจจุบัน ในอดีตเป็นสมณะ โกรธแมวที่มาขับถ่ายบนหลังคากุฏิและมากินเศษอาหาร จับทีไรก็ข่วน จึงเอาผ้าจีวรห่อคลุมแล้วจุดไฟเผา รวมกับชาตินี้ที่เผาเต่าเป็น ๆ ปิ้งย่างสัตว์เป็น ๆ ตายแล้วเป็นสัมภเวสีเร่ร่อน ยังเบลออยู่ ยังไม่ได้ไปเกิด

ผู้เขียนกับสามีนับถือศาสนาต่างกันแต่ได้อยู่ร่วมกัน เพราะในอดีตเคยเป็นสามีภรรยากันและนับถือศาสนาเทวนิยมด้วยกันทั้งคู่ ต่อมาผู้เขียนพบกัลยาณมิตรชวนมาสร้างบารมีกับหมู่คณะจึงเปลี่ยนมานับถือพุทธ แต่ทำบุญแล้วไม่ได้อธิษฐานล้อมกรอบให้ดีเพราะยังไม่มีดวงปัญญา และมีบุญในการชวนคนทำความดีน้อย ชาตินี้จึงมาเป็นสามีภรรยากันอีกทั้งที่สามียังนับถือเทวนิยม สามีมีสายบุญกับหมู่คณะเบาบางมากเพราะพลัดกันมาหลายกัป ไปเจอใครก็นับถือเทวนิยมจนฝังแน่นในใจ ท้ายช่วงที่ตอบว่าผู้เขียนกับพ่อแม่เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างไร ถอดเสียงขาดจนจับความไม่ได้ ได้ความเพียงว่าให้ตั้งใจสร้างบารมีให้เต็มที่ในทุกบุญ

ครูไม่ใหญ่อ่านจดหมายเร็ว ๆ ถามว่าตามทันไหม ผู้เขียนเกิดในครอบครัวเกษตรกร จังหวัดปราจีนบุรี พ่อแม่มีลูกเก้าคน หญิงเจ็ดชายสอง ผู้เขียนเป็นลูกสาวคนโต พ่อหน้าตาดีและเจ้าชู้ แม่เป็นภรรยาคนที่สาม พ่อดื่มเหล้าตลอดเวลายกเว้นตอนหลับ เมาแล้วตบตีลูกและแม่ ต้องตื่นตีสามไปทำงานในไร่โดยพ่อถือไม้เรียวบังคับ อายุสิบหกพ่อบังคับให้แต่งงานกับคนที่ไม่รักไม่รู้จัก จึงหนีไปทำงานกรุงเทพฯ ราวสี่ปีเพื่อนหญิงชวนไปเที่ยวต่างจังหวัดกับแฟนและเพื่อนของแฟน เพื่อนทิ้งไว้กับเพื่อนชายของแฟน พาไปส่งท่ารถแต่รถหมดแล้วชวนพักโรงแรม ผู้เขียนไม่รู้ว่าโรงแรมคืออะไร คืนนั้นจึงถูกข่มขืน กลับบ้านด้วยหัวใจบอบช้ำ อายุยี่สิบสามพ่อให้แต่งงานอีกครั้งกับชายแก่กว่ายี่สิบปีที่มีฐานะขยัน อยู่ได้เดือนเดียวก็ทนไม่ได้

ผู้เขียนหนีเข้ากรุงเทพฯ อีกครั้งไปทำงานร้านทำผม รู้จักชายหน้าตาดีอายุอ่อนกว่าสามปี วันหนึ่งชวนไปดูหนังกลับดึก ประตูร้านล็อก กดกริ่งไม่มีใครเปิด นั่งตบยุงอยู่พักหนึ่งเขาชวนไปพักโรงแรม ครูไม่ใหญ่ว่ามืด ยุงเยอะ เป็นเหตุผลที่สวยงาม จึงเกิดอุบัติเหตุทางความรักแล้วจำใจแต่งงานกันทั้งที่ไม่รัก มีลูกคนแรก แล้วทำแท้งลูกคนที่สองเพราะกลัวเลี้ยงไม่ได้ ท้องที่สามตั้งใจทำแท้งอีกแต่ทำอย่างไรก็ไม่สำเร็จ อยู่ในครรภ์ถึงสิบเดือนแล้วคลอดเป็นลูกสาวคนที่สองอย่างสมบูรณ์ ชีวิตช่วงนั้นอดและลำบากเพราะสามีเจ้าชู้ เที่ยวกลางคืน เล่นการพนัน ปลายเดือนไม่มีเงินติดกระเป๋า ต้องเอาพัดลมราคาร้อยห้าสิบบาทไปจำนำได้ห้าสิบบาทซื้อนมและอาหารให้ลูก พอมีเงินก็ไถ่ออกมา ปลายเดือนก็จำนำอีกเป็นปี ท้ายช่วงถอดเสียงเพี้ยนและมีบรรทัดถอดเสียงซ้ำ

ต้นช่วงถอดเสียงไม่ครบ เล่าได้ว่าสามีกำลังสูบลมยางรถบรรทุก ยางระเบิดอย่างแรง กระทะล้อที่เป็นเหล็กกระเด็นมากระแทกหน้าอกเสียชีวิตทันที ขณะนั้นอายุเพียงยี่สิบสามปี (ถอดเสียงไม่ชัดว่าเป็นอายุของใคร) ผู้เขียนนำลูกสาวทั้งสองไปให้แม่เลี้ยง เพื่อนชวนไปทำงานเป็นแม่บ้านที่ประเทศเยอรมนี ทำได้ราวหนึ่งปีเก็บค่าเดินทางครบก็กลับเมืองไทย แล้วได้อาชีพใหม่เป็นนายหน้าหาเด็กสาววัยรุ่นไปทำงานต่างประเทศ เอเย่นต์ส่งไปทั่วโลก จากคนเรียบร้อยไม่เคยแตะต้องอบายมุขกลายเป็นหญิงเปรี้ยว เที่ยวกลางคืน ดื่มเหล้า สูบบุหรี่ เล่นการพนันทุกชนิด รู้จักผู้มีอิทธิพลตั้งแต่ระดับล่างถึงระดับบิ๊ก ใช้เงินฟุ่มเฟือย ผู้เขียนเองก็สงสัยว่าอะไรทำให้เปลี่ยนเป็นคนละคน ต่อด้วยบรรทัดคั่นช่วงพักและเสียงเพี้ยนราว 6484 ถึง 6560

ผู้เขียนไปทำงานที่ภูเก็ต รู้จักชายชาวเยอรมันที่อยากแต่งงานด้วย จึงไปเยอรมนีอีกครั้ง ระหว่างทำเอกสารแต่งงาน เพื่อนของเขาซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่สรรพากรมาช่วย ยิ้มให้อย่างเป็นกันเอง ดูอบอุ่นมั่นคง ความสนิทสนมก่อตัวจากรอยยิ้มจนเป็นความรัก ต้องชั่งน้ำหนักระหว่างคนแรกที่อ่อนกว่าแปดปี กับคนนี้ที่อายุเท่ากัน การงานมั่นคงและรักกันทั้งคู่ ไม่อยากตัดสินใจเรื่องความรักผิดพลาดอีกจึงเลือกคนหลัง หลังแต่งงานสามีรักมาก ให้เงินใช้ไม่ต้องทำงาน กลายเป็นสาวสังคมไฮโซ เปลี่ยนรถรุ่นใหม่บ่อย นั่งไขว่ห้างจิบไวน์แพงทั้งวัน แถมถูกล็อตโต้หนึ่งแสนยูโร จึงยอมมีลูกสาวหนึ่งคน ลูกได้ราวขวบหนึ่งสามีถูกไล่ออกจากงานเพราะเกี่ยวข้องกับคอร์รัปชัน ทำธุรกิจส่วนตัวก็ล้มเหลว ชีวิตเหมือนเล่นยูโดถูกชูขึ้นสูงแล้วทุ่มลงพื้น เงินหมดในพริบตา มีหนี้สินแทน ยิ่งกลุ้มยิ่งดื่มไวน์ดีกรีแรงขึ้นมากขึ้น

วันไหนสามีไปรับจ้างแล้วกลับมา ผู้เขียนที่ดื่มอยู่จะเอาน้ำสาดหน้า ครูไม่ใหญ่ถามว่าสาดทำไม คลายเครียด สะใจ แล้วด่าว่า จิกตี ดึงผม และใช้พลังหมัดทุบลงบนศีรษะสามีทุบแล้วทุบเล่า จนน้ำตาลูกผู้ชายไหล ผู้เขียนแทบไม่อยากเชื่อว่าผู้ชายก็ร้องไห้เป็น

สามีไม่โกรธและไม่ตอบโต้เลย ผู้เขียนทำร้ายเสร็จแล้วยังสำทับว่าจำไว้นะ สามีตอบเสียงแผ่ว ๆ ว่าผมจะจำ (ที่มาของชื่อเรื่องคำสอนของเธอ) สามีกลับดูหนังสือทุกวันว่าไวน์ที่ไหนลดราคาแล้วไปซื้อมาให้ ผู้เขียนก็รีบไปกราบขอโทษ แล้ววันหนึ่งหัวใจเปลี่ยนสีเหมือนทีวีเปลี่ยนช่อง เมื่อกัลยาณมิตรชวนไปบ้านเปิดอินเทอร์เน็ตให้ดูโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ประทับใจครูไม่ใหญ่มาก ได้ดูภาพยมโลก และทันทีที่เห็นภาพนายนิรยบาลก็นึกได้ว่าเคยเห็นตอนห้าขวบ ขณะกอดคอพ่อที่เมาอยู่ มองไปที่ประตูหน้าบ้านเห็นคนตัวดำสูงใหญ่นุ่งผ้าแดงถือดาบยาวยืนอยู่ บอกพ่อแต่พ่อมองไม่เห็น ยังเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง จนคำของครูไม่ใหญ่ว่าแม้ไม่เชื่อก็เผื่อเหนียวไว้ก้องในใจ จึงหักดิบเลิกดื่มตั้งแต่วันนั้น

สามีไม่เชื่อ เคยบอกว่าถ้าไม่ได้ดื่มไวน์ต้องตายแน่ แต่เห็นแล้วว่าทำได้ ผู้เขียนเลิกความชั่วทุกชนิด เป็นภรรยาที่ดี มีปิยวาจา ไม่ด่าสามีอีก แล้วนำพานดอกไม้ไปวางตรงหน้า คุกเข่ากราบขอขมาสามี ครูไม่ใหญ่ชวนนักเรียนเดาว่านางเอกจะพูดว่าอย่างไร ฉันเคยทำไม่ดีกับเธอ ขอเธอโปรดให้อภัย สามีนิ่งอึ้งแล้วน้ำตาลูกผู้ชายรินไหล รู้ซึ้งคุณของพระพุทธศาสนาที่ทำให้ภรรยาเป็นคนดีได้ ผู้เขียนว่าถ้าไม่มีกัลยาณมิตรไม่มีจานดาวธรรมก็คงไม่มีวันนี้ ตั้งใจเป็นนักเรียนที่ดี ทำการบ้านทุกวัน ถือศีลห้าเป็นปกติ ศีลแปดทุกวันพระ นั่งสมาธิเช้าเย็น วันพระนั่งเกือบทั้งวัน หลับตาแล้วใจหยุดนิ่งได้เร็ว รู้สึกถูกดูดลงไปในปล้อง ยิ่งนิ่งยิ่งสว่างเท่าดวงจันทร์ มีดวงแก้วใสใหญ่บ้างเล็กบ้างซ้อนกัน มีความสุขมาก นั่งได้สองสามชั่วโมงไม่เมื่อย ต่อด้วยบรรทัดถอดเสียงซ้ำ

ชุดคำถามของผู้เขียน สามีคนแรกทำกรรมอะไรจึงตายเพราะกระทะล้อยางระเบิดกระแทก ตายแล้วไปอยู่ที่ไหน ต้องทำบุญอะไรช่วย ลูกสาวสองคนแรกทำกรรมอะไรจึงกำพร้าพ่อและไม่ได้อยู่กับแม่ บุญอะไรช่วยลูกสาวคนที่สองให้รอดจากการทำแท้ง ทำไมอาชีพค้ามนุษย์ที่ไม่บริสุทธิ์จึงร่ำรวย กับสามีปัจจุบันมีกรรมผูกพันอะไร ทำไมเขาไม่โกรธไม่ทำร้ายตอบ การนำพานดอกไม้ขอขมาช่วยลดวิบากกรรมได้หรือไม่ ถูกล็อตโต้เพราะบุญใดแล้วจนลงเพราะกรรมใด คนตัวดำนุ่งผ้าแดงที่เห็นตอนเด็กคืออะไร รักการปฏิบัติและหยุดใจได้เร็วเพราะเคยมีบุญเก่าหรือไม่ แล้วทำไมจึงหลงทำผิดมากมาย จะแก้วิบากกรรมอย่างไร เข้าถึงพระธรรมกายแล้วแก้ได้หรือไม่ ทำไมพระอรหันต์บางรูปยังมีวิบากกรรมตามมาจนมรณภาพ ลูกสาวคนเล็กจะได้เข้าเส้นทางบุญเต็มกำลังหรือไม่ และกับกัลยาณมิตรที่ชวนเข้าวัดและรับส่งไปทุกบุญเคยผูกพันกันอย่างไร ท้ายช่วงราว 7461 ถึง 7606 ไม่มีบรรทัดถอดเสียง

ครูไม่ใหญ่ถามว่าจำเรื่องและคำถามได้ไหม แล้วหลับตาเล่าคำตอบ ผู้เขียนมีพ่อติดเหล้า ลำบากตั้งแต่เด็ก ถูกพ่อถือไม้เรียวบังคับทำงานในไร่ ถูกข่มขืนและถูกบังคับให้แต่งงาน เพราะในอดีตเป็นผู้ชายที่ทำอย่างที่พ่อทำ คือดื่มเหล้าเจ้าชู้ ข่มขืนผู้หญิง บังคับลูกหลานให้ทำงาน ทำไม่ถูกใจก็เฆี่ยนตี ไม่ทำทาน มีความตระหนี่ และบังคับลูกหลานให้แต่งงานกับคนที่ตัวเห็นว่ามีผลประโยชน์ ปลูกแอปเปิลย่อมได้แอปเปิล (ช่วงนี้ถอดเสียงปนภาษาอังกฤษ) สามีคนแรกอายุสั้นเพราะทำปาณาติบาตไว้มาก ชาติหนึ่งเป็นนายพรานขุดหลุมดักสัตว์แล้วทุ่มก้อนหินลงไปจนตาย ชาติใกล้ ๆ ขึ้นจากอบายมาเป็นชาวประมงระเบิดปลา ตายแล้ววนเวียนเจ็ดวัน เจ้าหน้าที่พาไปยมโลกมหานรกขุมหกด้วยกรรมการพนัน และจะต่อไปอีกหลายขุมเพราะผิดศีลทุกข้อ ถูกอุปกรณ์การพนันเหล็กร้อนตกใส่ ต้องทำบุญทุกบุญอุทิศให้บ่อย ๆ จะได้ลดหย่อนผ่อนโทษ

ลูกสาวสองคนแรกกำพร้าพ่อไม่ได้อยู่กับแม่ เพราะในอดีตทั้งสองมีกรรมคล้ายกันแม้ไม่ได้เป็นพี่น้องกัน คือตอนวัยรุ่นทะเลาะกับพ่อแม่แล้วหนีออกจากบ้านเพราะไม่อยากมีพ่อแม่คอยจ้ำจี้จ้ำไช ลูกสาวคนที่สองถูกทำแท้งเพราะกรรมที่เคยทำแท้งมา แต่ไม่แท้งเพราะบุญที่เคยขอซื้อโคแม่ลูกอ่อนที่เพื่อนบ้านจะขายให้คนเอาไปฆ่าไว้ด้วยความสงสาร ส่วนอาชีพค้ามนุษย์ที่ไม่บริสุทธิ์แต่ร่ำรวย ครูไม่ใหญ่ว่าไม่ได้มีความสุขจริง แค่มีเงินใช้ เพราะในอดีตทำทานทั้งสงเคราะห์โลกและในพระพุทธศาสนาแต่ไม่อธิษฐานล้อมกรอบ จึงถูกดึงเข้าวงจรค้ามนุษย์ ต้องอธิษฐานให้เจอแต่บัณฑิตนักปราชญ์ บุญทานจึงส่งผลให้ร่ำรวย แต่ค้ามนุษย์เป็นกรรมใหม่ติดตัวไป อนาคตจะต้องไปเจอเขาค้าบ้าง

ผู้เขียนกับสามีปัจจุบันมาอยู่ร่วมกันเพราะในอดีตชาติผู้เขียนเป็นผู้ชายมีฐานะ ดื่มเหล้าเจ้าชู้ เฆี่ยนตีลูกหลาน บังคับให้ทำงานและแต่งงาน สามีคนนี้เป็นหลานชายที่ถูกลงโทษทุกอย่างโดยไม่ขัดขืนเพราะจงรักภักดี ภายหลังลุงก็เลี้ยงดูเกื้อกูลจนเติบโต หลานซาบซึ้งในพระคุณจึงขอตามไปทดแทนคุณในชาติต่อไป ชาตินี้ผู้เขียนมาเป็นผู้หญิงเพราะวิบากกรรมเจ้าชู้ เขาก็ตามมาดูแลด้วยความจงรักภักดี ที่ถูกทำร้ายแต่ไม่ทำร้ายตอบเพราะผังเดิมติดตัวมา ชาตินั้นเป็นลุงกับหลานชาย ชาตินี้หลานมาเป็นสามี ลุงมาเป็นภรรยา ชีวิตในวัฏฏะวนกลับไปกลับมาตามที่ทำ ปลูกองุ่นจะเป็นแอปเปิลไม่ได้ การนำพานดอกไม้ไปขอขมาจะทำให้วิบากกรรมที่ทำกับเขาในปัจจุบันเบาบางลง ครูไม่ใหญ่ย้อนถึงคำว่าจำไว้นะ ผมจะจำ

ที่ถูกล็อตโต้เงินมากมายเพราะมีอยู่ชาติหนึ่งทำบุญแล้วชอบอธิษฐานขอให้ถูกหวย ปล่อยสัตว์ก็ขอถูกหวย ทำบุญอะไรก็ขอแต่ถูกหวย ชาตินั้นไม่เคยถูกเลย แต่บุญที่อธิษฐานรวมกันมาส่งผลชาตินี้ ต่อมาจนลงอย่างรวดเร็วเพราะทานบารมีจากชาตินั้นเริ่มอ่อนตัวลง แม้ยังไม่หมดก็ทำให้กรรมตระหนี่จากอีกชาติหนึ่งได้ช่องมาส่งผลให้สมบัติที่เหลือวิบัติไป คนตัวดำนุ่งผ้าแดงที่เห็นตอนเด็กคือเจ้าหน้าที่ยมโลกที่มารอรับพ่อ ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าถ้าตัวดำนุ่งผ้าแดงคือเจ้าหน้าที่ยมโลกที่ขึ้นมา แต่พ่อมีบุญสนับสนุนงานบวชช่วยไว้ เจ้าหน้าที่จึงเอาตัวไปไม่ได้ แค่มาให้เห็นว่ามีจริง ที่เห็นได้เพราะตอนเด็กใจยังใสบริสุทธิ์

ผู้เขียนรักการปฏิบัติธรรมและหยุดใจได้เร็วเพราะในอดีตเคยภาวนามามากพอสมควร แต่มีบุญปนบาป มีอัธยาศัยเข้าวัด แต่พอออกจากวัดก็ไปคบคนพาล ดื่มเหล้า เจ้าชู้ เล่นการพนัน เที่ยวกลางคืน เป็นพวกวัดก็เข้า เหล้าก็กิน บุญก็ทำ กรรมก็สร้าง ไม่ทำความดีสม่ำเสมอ ชีวิตชาตินี้จึงขึ้น ๆ ลง ๆ ถ้าเข้าถึงพระธรรมกายได้ บุญจะตัดรอนวิบากกรรม บางอย่างหนักเป็นเบา เบาเป็นหาย แต่ถ้าผูกเวรมาแรงกล้า อย่างพระอรหันต์ที่ถอดเสียงคล้ายท่านพาหิยะ คู่เวรมาเป็นยักษิณีสิงวัวขวิดท่านจนมรณภาพตอนไปหาผ้ามาทำจีวร แต่เป็นภพสุดท้ายของท่าน หรือพระโมคคัลลานะที่เคยทำอนันตริยกรรมฆ่าพ่อแม่ซึ่งเป็นกรรมหนักมาก กรรมก็ยังส่งผลในชาติสุดท้าย ท้ายช่วงราว 8212 ถึง 8242 ไม่มีบรรทัดถอดเสียง

ลูกสาวคนเล็กจะอยู่ในเส้นทางธรรมได้ ผู้เขียนต้องเป็นต้นบุญต้นแบบตัวอย่างที่ดีให้เดินรอยตาม กัลยาณมิตรที่ชวนเข้าวัดและรับส่งไปทุกบุญเป็นกัลยาณมิตรมาหลายชาติแล้ว เช่นพุทธันดรที่ผ่านมาเป็นพี่สาว ส่วนผู้เขียนเป็นน้องชาย พี่สาวพยายามชวนมาสร้างบุญกับหมู่คณะแต่มาบ้างไม่มาบ้าง จึงพลัดกันไปหนึ่งพุทธันดร ระหว่างนั้นไปทำกรรมต่าง ๆ จนมาเป็นผู้หญิงในชาตินี้ แต่มีบุญที่เคยทำกับหมู่คณะบ้างจึงดึงดูดให้มาสร้างบารมีกันอีก จึงอย่าประมาทในการดำเนินชีวิตจะได้ไม่สะบักสะบอม ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่ทุกบุญและอธิษฐานจิตตาม ต่อด้วยบรรทัดคั่นช่วงพักที่ Whisper ถอดซ้ำ

ครูไม่ใหญ่ชวนฟังกรณีศึกษา ชื่อเรื่องถอดเสียงได้ว่าน้ำเมาแห่งความหายนะ และ Because I Love You ช่วงราว 6691-6778 เป็นบรรทัดเสียงซ้ำคั่นช่วงและอักขระมั่ว จากนั้นอ่านจดหมายจากลูกผู้หญิงที่อยู่ฝรั่งเศส ทีวีที่บ้านเสีย ช่างซ่อมเสร็จเปิดปุ๊บเจอช่อง DMC โดยบังเอิญ เจอครูไม่ใหญ่ทางทีวีแล้วอบอุ่นใจจนน้ำตาไหล ติดตามมาสามเดือนไม่เคยขาด ขอส่งเรื่องที่เลวร้ายที่สุดแต่ให้ข้อคิดดีที่สุดแก่คนไทยก่อนตัดสินใจเอาธุรกิจเหล้าเบียร์เข้าตลาดหุ้น เล่าว่าพ่อปกติเป็นคนดีขยันทำมาหากิน แต่ได้เงินมาก็เทซื้อเหล้าดื่มฉลองกับเพื่อนจนติดงอมแงม เมาแล้วเหมือนยักษ์มารสิง ทะเลาะกับแม่ จิกหัวกระชากผมแม่มาตบตีอย่างทารุณจนแม่สลบกองกับพื้น

แม่บอบช้ำสาหัสทั้งตัว พอพ่อสร่างเมาก็ขอโทษร้องไห้แล้วกลับไปดื่มต่อและทำร้ายแม่อีก ทำอย่างนี้ทุกวันตั้งแต่ลูกจำความได้ ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าเด็กสามขวบก็จำได้ ภาพฝังเป็นปมในใจ ลูกไม่เคยรู้จักครอบครัวอบอุ่น พ่อทำร้ายรุนแรงขึ้นจนแม่ช้ำใน ตกเลือด ป่วยหนักนอนเพ้อ ปากซีด ตัวเขียวช้ำ ชาวบ้านเห็นแล้วเข้าใจว่าผีปอบเข้า จับมัดมือ ให้อดข้าวอดน้ำ ตีด้วยกิ่งไม้มีหนาม และบังคับยัดขี้ไก่เข้าปาก แม่ทนไม่ไหวจนขาดใจตาย แม่เป็นคนดีชอบทำบุญพาลูกใส่บาตรทุกวัน แต่พ่อไม่รู้สึกผิด ยังดื่มต่อและมีภรรยาใหม่มาดื่มด้วยกันแล้วตบตีกันเอง ครูไม่ใหญ่แทรกตลอดว่าผู้ผลิตผู้จำหน่ายไม่รับผิดชอบ ถ้าเอาเข้าตลาดหลักทรัพย์จะเกิดครอบครัวแบบนี้อีกกี่ครอบครัว เพราะทุกวันนี้คนดื่มก็สิบแปดล้านคนแล้ว

พ่อส่งลูกไปอยู่กับญาติที่จังหวัดบุรีรัมย์แล้วหายสาบสูญ ไม่เคยติดต่อจนลูกคิดว่าพ่อตายไปแล้ว ลูกกลายเป็นเด็กกำพร้าไม่มีพ่อไม่มีแม่ ตรากตรำทำงานหนักตั้งแต่เจ็ดขวบ รับจ้างทำงานบ้านทุกชนิด ไม่ได้เรียนหนังสือ น้อยใจในชีวิตแต่ไม่เคยลืมพ่อ ตักบาตรอุทิศให้พ่อทุกเช้าตั้งแต่เจ็ดขวบถึงยี่สิบสองปี วันหนึ่งขณะหลับตาอธิษฐานตักบาตร ลืมตาขึ้นก็เห็นพ่อยืนอยู่ตรงหน้า ดีใจโผเข้ากอด แต่พ่อผลักออกอย่างไม่ใยดี แล้วสั่งให้ส่งเงินไปให้ ครูไม่ใหญ่แซวว่าทำบุญอุทิศไปให้ บุญเลยดันให้มาเจอพ่อ

ลูกไปทำปลาหมึกแห้งที่จังหวัดระยอง ตื่นตีสองได้เงินเดือนห้าร้อยบาท เพราะขยันมากเจ้าของร้านจึงวางแผนให้ลูกชายเข้ามาหาในห้องนอนแล้วกล่าวหาว่ามีอะไรกัน บังคับให้แต่งงาน มีลูกสาวหนึ่งคน ภายในหนึ่งปีสามีติดเหล้ามาก ผิดศีลทุกข้อ ลูกทุกข์ระทม หอบลูกสาวไปฝากพ่อเลี้ยง มีเงินติดตัวสามร้อยบาท ระหกระเหินไปทำงานที่บาร์เบียร์ เพราะไม่สวยจึงโชคดีไม่ต้องรับแขก ได้ล้างแก้วแทน ทำอยู่ยี่สิบเจ็ดวันก็มีฝรั่งคนหนึ่งไม่ได้ตั้งใจมาเที่ยวแต่แวะเข้าห้องน้ำ เห็นลูกแล้วปิ๊งทันที วันที่สองกลับมาอีก วันที่สามตกลงกัน ให้รอหนึ่งเดือนเพื่อทำเอกสาร ขณะนั้นอายุยี่สิบสี่ แต่งงานถูกต้องตามประเพณีทั้งสองศาสนา สามีเป็นชาวคริสต์ทำงานสถานทูตแผนกวีซ่าและเป็นที่ปรึกษาเรื่องรับบุตรบุญธรรม อยู่ด้วยกันแปดปีไม่เคยทะเลาะ สามีไม่ดื่มไม่สูบ ชอบเห็นลูกทำบุญ และบอกเสมอว่า Because I love you

ช่วงราว 7812-7882 ไม่มีบรรทัดถอดเสียง ต่อมาเล่าว่ามีคนชวนลูกดื่มเที่ยวอบายมุขทุกชนิดจนหมดเงินไปหลายแสนบาท ลูกยอมรับว่าเป็นคนผิดเอง แต่สามีก็ยังตามใจและรักเหมือนเดิมไม่ว่าอะไรเลย Because I love you ช่วง 7915-7964 ถอดได้บรรทัดเดียวว่าไม่ว่าเธอจะเป็นอย่างไรก็ยังรักเธอเสมอ แล้วครูไม่ใหญ่ว่าบางคนฟังไม่ออกว่า Because I love you แปลว่าอะไร ต้องแปลอีกที

สามีป่วยหนักเป็นโรคกระดูกทับเส้นประสาททรมานมาก ลูกจึงตัดสินใจเลิกอบายมุขทุกชนิด ตั้งหน้าทำบุญทุกวัดทุกที่ทุกศาสนาและนั่งสมาธิ บวชชีหนึ่งเดือนที่วัดป่าแห่งหนึ่งเพราะตอนนั้นยังไม่รู้จักวัดพระธรรมกาย อธิษฐานให้สามีหายและหายอย่างอัศจรรย์ ช่วงราว 8050-8071 ถอดเป็นคำมั่ว จับความได้ว่ามีญาติคือพี่ชายต่างมารดาที่พร่ำบ่นว่าอยากตาย คืนหนึ่งดื่มหนักจนไม่ได้สติ ขี่รถมอเตอร์ไซค์พุ่งชนกำแพงศาลเจ้าตายคาที่ ครูไม่ใหญ่ว่าฉลองจนชนกำแพงศาลเจ้า ช่วง 8105-8171 มีแต่บรรทัดคั่นช่วง

พี่ชายที่ตายทิ้งค่าเสียหายเป็นแสนบาทและทิ้งลูกเล็ก ๆ ที่แม่ก็ตายเพราะเหล้าและเอดส์ ให้ญาติต้องรับผิดชอบอีกคนอย่างไม่รู้อนาคต ครูไม่ใหญ่ว่านี่คือความหายนะที่เกิดเพราะเหล้า สุดท้ายลูกและครอบครัวขอปวารณาถวายบำรุงพระพุทธศาสนาช่วยพระภาคใต้เดือนละห้าพันบาท ร่วมบุญกฐินตลอดชีวิตเดือนละห้าพันบาท และจะถวายปัจจัยสร้างเสาแก้วพันปีหนึ่งต้นให้สำเร็จ

ชุดคำถามของผู้เขียน พ่อกับแม่ผูกเวรกันมาหรือไม่ พ่อจึงทำร้ายแม่จนช้ำในตายอย่างอนาถ แม่ถูกผีปอบเข้าจริงหรือไม่ ทำไมถูกบังคับให้กินขี้ไก่และถูกฟาดด้วยกิ่งไม้มีหนาม แม่ตายแล้วไปไหน ได้รับบุญหรือไม่ อดีตชาติพ่อเป็นอะไร ทำไมไม่ยอมเลี้ยงลูก พ่อมีบุญพอจะเลิกเหล้าไหม ลูกควรทำอย่างไร ทำไมลูกลำบากตั้งแต่เล็กเป็นลูกกำพร้า กรรมใดทำให้เรียนแค่ ป.3 ครึ่งแต่พูดได้เจ็ดภาษา บุพกรรมใดถูกวางแผนให้แต่งงานกับสามีคนแรกแล้วอยู่ด้วยกันไม่ได้ ทำไมเห็นหน้าลูกสาวคนโตแล้วร้อนใจ ลูกคนนี้จะมีบุญมาช่วยงานวัดไหม การได้พบสามีคนที่สองเป็นวาสนาที่กำหนดไว้หรือไม่ รักแรกพบเกิดจากอะไร บุญใดทำให้มีสามีดีไม่เคยทะเลาะ ญาติสามีรัก และไปที่ไหนทุกคนก็รัก พี่ชายต่างมารดาตายแล้วไปไหน บุพกรรมใดทำให้ติดเอดส์และดื่มเหล้าจนเสียชีวิต และคนที่ติดเอดส์จากการให้เลือดเป็นเพราะกรรมกาเมหรือไม่

คำถามต่อ วันวิสาขบูชาขณะดูถ่ายทอดงานบวชอุทิศชีวิต ลูกเห็นพระจันทร์บนท้องฟ้าที่ฝรั่งเศสเป็นเจ็ดสี และเห็นอย่างนี้ทุกวันเพ็ญ ตาฝาดหรือไม่ ทุกวันอาทิตย์ต้นเดือนลูกเห็นพระอาทิตย์เป็นแก้วใสหมุนเร็ว สามีก็เห็นด้วย เกิดจากอะไร ลูกกับน้องผู้ประสานงานเคยเป็นอะไรกันมา ไม่เคยเจอตัวแต่รู้สึกรักทันทีที่ได้ยินเสียงทางโทรศัพท์และเคยเห็นในฝันก่อนรู้จัก ทำไมลูก สามี และลูกสองคนที่เกิดกับสามีคนที่สองจึงร่วมบุญกันอย่างอัศจรรย์ เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาหรือไม่ สามีเป็นใครทำไมรักวัดรักหลวงพ่อมาก และลูกทั้งสองมีบุญจะมาเป็นอุบาสิกาหรือบวชพระช่วยงานวัดไหม ช่วงราว 8474-8612 ไม่มีเนื้อหา มีแต่บรรทัดคั่นช่วงซ้ำ

ช่วงต้นเฉลยถอดเสียงไม่ชัด จับความได้ว่าในอดีตมีกรรมเจ้าชู้ ตบตีภรรยา และฆ่าสัตว์ใหญ่อย่างวัวควายเซ่นผี วิบากนี้ตามมาส่งผล แม่เป็นไข้ ไม่ได้มีผีปอบเข้าสิง ที่ถูกบังคับให้กินขี้ไก่และถูกฟาดด้วยกิ่งไม้แหลมคมเพราะกรรมฆ่าสัตว์เซ่นผีจึงมีวิบากเกี่ยวกับผี และฆ่าสัตว์จึงมีผลถึงชีวิต ตายแล้วไปเป็นภุมเทวาอยู่ในหมู่บ้านภุมเทวาระดับกลาง ได้รับบุญที่ลูกอุทิศไปให้จึงมีสภาพดีขึ้น พ่อไม่ยอมเลี้ยงลูกเพราะดื่มสุราในปัจจุบัน ความเมาทำให้ไม่รับผิดชอบอะไร โลภกรรมครอบงำให้ดื่มเหล้าเจ้าชู้ ลูกกับพ่อไม่ได้มีวิบากกรรมต่อกันโดยตรง แต่เป็นกรรมของลูกที่ดึงดูดให้มีพ่อแบบนี้ พ่อคงออกจากวงจรนี้ยากเพราะยังคบคนพาล ในฐานะลูกทำได้แค่ทำบุญอธิษฐานให้บุญบันดาลให้ท่านคิดได้แล้วเลิกในวันหนึ่ง

ลูกลำบากตั้งแต่เล็กเป็นลูกกำพร้าเพราะกรรมในอดีตที่คบคนพาล ไม่เลี้ยงดูบิดามารดา และไม่รับผิดชอบลูกที่ตัวเองทำให้เกิด เรียนแค่ ป.3 ครึ่งเพราะขาดบุญสนับสนุนการศึกษาและไม่ได้สั่งสมการศึกษา แต่งานในปัจจุบันบังคับให้ต้องดิ้นรนเรียนรู้ภาษาเพื่อเอาตัวรอดจึงพูดได้เจ็ดภาษา อย่างละนิดหน่อยแต่สื่อสารรู้เรื่อง ถูกวางแผนให้แต่งงานกับสามีคนแรกและอยู่ด้วยกันไม่ได้เพราะกรรมกาเมเจ้าชู้ในอดีตที่ชอบผู้หญิงคนไหนก็ทำทุกวิถีทาง เห็นลูกสาวคนโตแล้วร้อนใจเพราะนึกถึงสิ่งที่ย่าและพ่อของเด็กทำไว้ วิธีแก้คือแยกให้ออกว่าเป็นลูกของเรา ต้องประคับประคองอบรมให้เก่งและดี ให้ความอบอุ่น เป็นกัลยาณมิตรให้รู้ว่าเกิดมาสร้างบารมี แล้วเขาก็จะมาช่วยงานวัดได้เพราะมีบุญกับหมู่คณะ ต้องทำใจเบิกบานสวมวิญญาณแม่ ไม่ใช่ร้อนใจ

การได้พบและแต่งงานกับสามีคนที่สองเพราะในอดีตชาติที่ลูกเกิดเป็นผู้หญิงเคยเป็นสามีภรรยากับสามีคนปัจจุบัน และได้สร้างบารมีกับหมู่คณะด้วยกัน จึงทำให้เจอกันครั้งแรกก็รักเลย ช่วงราว 8932-9014 มีท่อนร้องซ้ำว่าบอกเลยว่าผมรักคุณครับเปิดคั่นอีกรอบ แล้วเฉลยต่อว่าให้ประคับประคองรักนี้ให้ถูกหลักวิชาคือเป็นกัลยาณมิตรกัน สร้างบารมีร่วมกันไปจนถึงที่หมาย บุญที่ลูกและสามีเคยสร้างกับหมู่คณะทำให้ชีวิตคู่ราบรื่นไม่เคยทะเลาะ ญาติสามีรักเพราะในอดีตไม่ได้ทำความดีตามลำพัง แต่เป็นผู้นำบุญ เป็นกัลยาณมิตรชวนคนอื่นมาทำความดี บุญนี้ทำให้เจอญาติและสิ่งแวดล้อมที่ดี ไปอยู่ที่ไหนก็มีคนรักอยากให้อยู่ด้วย

พี่ชายต่างมารดามีกรรมปัจจุบันเป็นหลักคือดื่มสุรา เจ้าชู้ และฆ่าสัตว์ทำอาหารทำกับแกล้ม ตามมาส่งผลให้ติดเอดส์และประสบอุบัติเหตุจนเสียชีวิต ตายแล้วไปมหานรกขุมห้าทันที กำลังถูกนายนิรยบาลกรอกน้ำทองแดงสีดำร้อนทุกข์ทรมานมาก ส่วนคนที่ไม่ได้เที่ยวหรือมีเพศสัมพันธ์แต่ติดเอดส์จากการให้เลือด อาจไม่ใช่กรรมกาเมโดยตรง แต่ต้องมีกรรมกาเมเจ้าชู้เป็นเชื้อเป็นพื้นอยู่บ้าง มารวมกับกรรมปาณาติบาตฆ่าสัตว์ที่ทำให้ต้องเสียชีวิต แต่เพราะมีเชื้อกาเมจึงเสียชีวิตด้วยโรคที่เนื่องจากกรรมกาเม

ด้วยจิตเป็นกุศลของลูกในวันวิสาขบูชาและวันเพ็ญ บุญบันดาลให้เห็นเหตุอัศจรรย์เพื่อให้เกิดปีติและกำลังใจทำความดี เช่นเห็นพระจันทร์เจ็ดสี ทุกวันอาทิตย์ต้นเดือนลูกและสามีจิตเป็นกุศลเช่นกันจึงเห็นดวงอาทิตย์แก้วใสหมุนคล้ายอัศจรรย์ตะวันแก้ว ครูไม่ใหญ่แทรกว่าใครจะไปยิงเลเซอร์อย่างนั้นได้ ลูกกับน้องผู้ประสานงานเคยเป็นกัลยาณมิตรกัน ในพุทธันดรที่ผ่านมาผู้ประสานงานเคยเป็นทหารของพระราชาที่ออกบวชตามพระราชา แล้วเป็นพระอาจารย์ให้ลูกซึ่งเป็นกุลธิดาฐานะดี ชาตินี้ลูกถูกวิบากกรรมจากชาติอื่นมาตัดรอนจึงเริ่มต้นชีวิตลำบาก บุญจากพุทธันดรก่อนยังส่งผลไม่เต็มที่ ลูก สามี และลูกทั้งสองเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียง ลูกชายลูกสาวให้ประคับประคองแล้วให้ตัดสินใจเองเมื่อโต ชาตินี้มาเจอกันแล้วให้สร้างบารมีเต็มที่อย่าตกบุญ อธิษฐานไปดุสิตบุรีวงบุญพิเศษเขตบรมโพธิสัตว์อย่าพลัดพรากกัน

จดหมายของภรรยาที่เล่าว่าสามีซึ่งเป็นผู้ชายที่ดีที่สุดด่วนจากไปโดยไม่ได้ตั้งตัว ทำให้ทำใจได้ยาก ตั้งแต่รู้จักจนแต่งงานไม่เคยเสียใจที่เลือกเขาเป็นคู่ชีวิต ต่างเกื้อกูลกันเพราะบุญที่สร้างร่วมกันมา ชาตินี้เขาพาเข้าวัดพระธรรมกายและใจเย็นอธิบายเรื่องการสร้างบารมีจนเธอพร้อมเคียงข้าง อยู่ด้วยกันนานยิ่งผูกพันเหมือนลมหายใจเข้าออกของกันและกัน ช่วงราว 4908-5016 มีบรรทัดเดียวยาวที่ถอดได้ไม่กี่คำ ครูไม่ใหญ่ว่าอย่างนี้เรียกคู่บุญคู่บารมีแม้อยู่ด้วยกันแค่ช่วงสั้น ๆ

สามีเป็นเพียงข้าราชการที่ไม่ร่ำรวย (ถอดได้ว่าข้อโดยการ) แต่ทำบุญระดับเต็มกำลังแทบทุกงาน ทั้งงานปี 46 อาคารภาวนา 60 ปี และตกลงกันทำบุญเสาแก้วพันปี ทำหน้าที่ผู้นำบุญ ชวนคนสร้างพระ ชวนเปิดบ้านกัลยาณมิตร ชวนคนในหมู่บ้านติดจานดาวธรรมได้ 20 จาน ทุกวันอังคารออกเงินเช่ารถพาคนใหม่ไปศูนย์กัลยาณมิตรใกล้บ้าน วันอาทิตย์ต้นเดือนชวนคนนั่งรถมาวัด ก่อนวันมาฆบูชาราวสองสัปดาห์สามีตัดสินใจซื้อรถป้ายแดงคันใหญ่เพื่อรับคนมาวัดให้มากขึ้น ตั้งใจเริ่มใช้วันมาฆบูชา ตัวเลขจำนวนเสาแก้วในบรรทัดถอดเสียงไม่ชัด

ซื้อรถได้ไม่กี่วันสามีล้มหมดสติในที่ทำงานโดยไม่มีสาเหตุ ส่งโรงพยาบาลด่วน หมอเอกซเรย์แล้วผ่าตัดสมองด่วนเพราะเส้นเลือดใหญ่ในก้านสมองแตก ซึ่งน้อยรายจะเป็น โดยเฉพาะคนหนุ่มแข็งแรงไม่มีโรคประจำตัวหรืออาการบ่งชี้ หลังผ่าตัดอาการไม่ดีขึ้น สลบไม่รู้สึกตัว ความหวังริบหรี่ลงจนหมดลมหายใจไปเฉย ๆ ก่อนวันมาฆบูชาเพียงสองวัน รถที่ตั้งใจซื้อไว้รับคนมางานมาฆบูชาจึงไม่มีโอกาสได้ใช้ ภรรยาหัวใจแทบสลาย

น้ำตาไหลซ้ำ ๆ เมื่อภาพการทำความดีของสามีฉายขึ้นมา เธอพยายามทำตามหลักวิชาที่ครูไม่ใหญ่สอน สร้างพระให้สามีเพิ่มอีกหนึ่งองค์ ทำบุญโคมมาฆประทีป และทำบุญเสาแก้วเพิ่มให้ ส่งบุญให้เขาเรื่อยมาจนปัจจุบัน (จำนวนต้นและยอดเงินในบรรทัดถอดเสียงยังไม่ชัด) ตอนสามียังมีชีวิตทั้งสองรับเด็กชายคนหนึ่งมาเลี้ยงเหมือนลูกแท้ ๆ เพราะพ่อแม่เด็กเลิกกันและไม่พร้อมรับผิดชอบ แปลกที่ทั้งสองรักเด็กคนนี้มาก ปัจจุบันเด็กอายุสี่ขวบ

พ่อของผู้เขียนจดหมายเป็นทหารที่เคยรบอยู่ชายแดนภาคเหนือ ช่วงอยู่กองทัพติดเหล้าและยาเส้น ต่อมาพบรักกับแม่ ช่วยกันสร้างเรือนหอกลางน้ำใช้ชีวิตบนวิมานกลางน้ำ ช่วงราว 5361-5558 มีช่องไม่มีบรรทัดถอดเสียงสลับกับบรรทัดเนื้อเพลงสั้น ๆ ที่ถอดไม่ชัด จากนั้นเล่าว่าหาไม้มาต่อเป็นแพกลางน้ำแล้วต่อบ้านบนแพ น้ำลงก็ไปอยู่ไกลเป็นกิโล น้ำขึ้นน้ำหลากบ้านก็ลอยไปอยู่อีกตำบลอีกหมู่บ้าน ชีวิตครอบครัวขึ้น ๆ ลง ๆ โครงเครงอยู่อย่างนี้จนพ่อแม่มีลูกคนที่ห้า

ลูกคนที่ห้าเป็นผู้ชายที่พ่อรักมาก แต่ตายตั้งแต่อายุสี่ขวบด้วยไข้รากสาดใหญ่ พ่อเสียใจมาก ด้วยความอาลัยจึงเอาเขม่าก้นหม้อป้ายไว้กลางหลังศพแล้วบอกให้กลับมาเกิดเป็นลูกใหม่ ราวสามปีต่อมาแม่ฝันว่ามีเด็กผู้หญิงมาขอเกิด ในฝันแม่ตอบว่าดีเพราะไม่อยากได้ลูกผู้ชายที่เกิดมาแล้วตาย แต่พ่อในฝันตอบว่าถ้าเกิดเป็นผู้หญิงขอตายดีกว่า ถ้าเป็นผู้ชายจะเลี้ยงอย่างดี ครบกำหนดคลอดผู้เขียนจดหมายเกิดเป็นผู้หญิงทำให้พ่อไม่พอใจมาก และทุกคนเห็นว่าที่หลังมีปานดำเหมือนรอยเขม่าที่พ่อป้ายศพลูกชาย จึงถูกเข้าใจตลอดมาว่าเป็นลูกชายคนก่อนกลับชาติมาเกิด

หลังผู้เขียนเกิดได้เจ็ดเดือนก็เกิดเหตุร้ายอีก แม่ซื้อที่ดินบนบกใกล้แพเดิมเพื่อปลูกบ้าน จะได้ไม่ต้องอยู่บนน้ำซึ่งอยู่มาสามสิบกว่าปีแล้ว พ่อไปได้เสาตกน้ำมันมาต้นหนึ่งจะใช้เป็นเสาปลูกบ้าน ชาวบ้านทักท้วงว่าเสาต้นนี้ไม่ดีจะมีอันเป็นไป แต่พ่อไม่เชื่อเรื่องทำนองนี้ ซ้ำยังเอามาเป็นเสาเอก จนคืนหนึ่งขณะพ่อดื่มเหล้าเมาอยู่ในบ้านที่ยังสร้างไม่เสร็จ พ่อร้องอึกอักดิ้นเหมือนมีใครมาทำร้าย แม่ไปพบก็ตายแล้ว ตัวมีรอยจ้ำเต็มตัว ไม่มีใครรู้สาเหตุ ชาวบ้านรีบรื้อเสาเอกตกน้ำมันออกเอาเสาอื่นแทนแล้วช่วยสร้างบ้านให้เสร็จ ครอบครัวจึงได้ขึ้นบก ต่อด้วยบรรทัด jingle พักสักหน่อยก็กลับมาแล้ว

หลังช่วงพักมีเรื่องผู้ชายคนหนึ่งมาเล่นกับผู้เขียนตอนอายุสี่ขวบ ซึ่งคนสงสัยว่าอาจเป็นพ่อ (ต้นช่วงถอดไม่ครบ) แม่ลำบากมาตั้งแต่เด็กแต่รักครอบครัวมาก บั้นปลายป่วยเป็นมะเร็งที่รากฟัน ถอนฟันแล้วมะเร็งลามเข้ากราม ปวดทุรนทุรายจนพยายามฆ่าตัวตายหลายครั้ง พี่สาวต้องเฝ้าไม่ให้คลาดสายตา สุดท้ายขณะพี่สาวเอาจานไปเก็บ แม่กลิ้งตัวตกจากบ้านชั้นบนลงมาเสียชีวิต ส่วนพ่อของสามีทำนา สูบยาเส้น ไม่ค่อยได้ทำบุญ เสียชีวิตอายุเจ็ดสิบเอ็ดปีเพราะหมอส่องกล้องเข้าไปดูในท้องแล้วเครื่องมือดันจนกระเพาะทะลุ ครูไม่ใหญ่ว่าหมอคงไม่เจตนา แต่เราคงมีวิบากกันหมด

ชุดคำถาม บุพกรรมใดทำให้สามีเส้นเลือดในก้านสมองแตก อายุสั้น สลบไปแปดวัน เขานึกถึงบุญได้ไหม ตอนนี้อยู่ที่ไหน ได้รับบุญที่อุทิศไหม มีอะไรฝากบอกไหม ครูไม่ใหญ่ว่าข้อนี้คงเป็นข้อที่เธออยากถามที่สุด ช่วงสามีนอนไม่ได้สติ เด็กชายที่รับมาเลี้ยงละเมอว่าพ่ออย่าไป เขาเห็นพ่อหรือไม่ บุพกรรมใดทำให้ครอบครัวอยู่บ้านโครงเครงบนน้ำนานกว่าสามสิบปี ปานดำเกี่ยวกับเขม่าที่พ่อป้ายลูกชายคนที่ห้าหรือไม่ ทำไมแม่ฝันว่าเด็กผู้หญิงมาขอเกิดและพ่อบอกว่าถ้าเป็นลูกหญิงขอตายดีกว่า ซึ่งตรงกับเหตุการณ์จริงที่พ่อตายหลังลูกเกิดไม่นาน

คำถามต่อ บุพกรรมใดทำให้พ่ออายุสั้น ตายเพราะอะไร เกี่ยวกับเสาตกน้ำมันหรือไม่ ตายแล้วไปอยู่ที่ไหน ผู้ชายที่มาเล่นด้วยตอนเด็กใช่พ่อหรือไม่ ถ้าไม่ใช่เป็นใครต้องการอะไร บุพกรรมใดทำให้แม่เป็นมะเร็งที่ฟันแต่ไม่ตายด้วยมะเร็งกลับตายด้วยการฆ่าตัวตาย ช่วงที่พยายามหลายครั้งแล้วไม่ตายมีบุญช่วยหรือกรรมยังไม่ส่งผล แม่ไปอยู่ที่ไหน บุพกรรมใดทำให้พ่อสามีตายเพราะแพทย์ส่องกล้องจนกระเพาะทะลุ แพทย์เคยทำกรรมอะไรกับท่านไหมและจะมีวิบากอย่างไร เด็กชายที่รับมาเลี้ยงมีบุพกรรมอย่างไร ผูกพันกันมาอย่างไร มีบุญบวชตลอดชีวิตไหม บุพกรรมใดทำให้มีสามีอายุสั้นและจะแก้อย่างไร ตัวเองมีบุญรวยกว่านี้และเข้าถึงธรรมกายไหม ครูไม่ใหญ่แทรกว่าให้ทำอย่างชาวฟิลิปปินส์ และผู้ประสานงานที่อัธยาศัยเลิศ ตื่นตีสามทุกวัน ทำอะไรก่อนใครเสมอเพราะอะไร เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะอย่างไร ท้ายช่วงไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสามนาทีครึ่ง

ครูไม่ใหญ่ถามว่าจำเรื่องและคำถามได้ไหม แล้วเล่าเป็นนิยายปรัมปรา สามีเส้นเลือดในสมองแตกและอายุสั้นเพราะกรรมปาณาติบาต เคยเป็นทหารระดับผู้กองฆ่าข้าศึกทั้งด้วยตนเองและสั่งการ แต่บุญที่ทำไว้ทำให้วิบากเบาบาง ตายอย่างไม่ทรมาน ช่วงสลบแปดวันใจใสเพราะสั่งสมบุญทุกวันจนเป็นปกติ ป่วยแค่กายเหมือนคนนอนหลับ ความใสของใจต้องสั่งสมเองทุกวัน ตายแล้วเหมือนตื่นขึ้น กายละเอียดหลุดออกมา เห็นบริวารห้อมล้อมพร้อมเทวรถ มาเวียนประทักษิณรอบมหาธรรมกายเจดีย์ ระลึกถึงบุญแล้วไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตเสบียง ได้รับบุญที่อุทิศไปทุกบุญ ทิพยสมบัติเพิ่มขึ้น กำลังเตรียมเข้าเฝ้ามหาสมณเทพบุตร ฝากข้อความถึงภรรยาว่าอย่าร้องไห้ อย่าเสียใจ ให้ทำหน้าที่ต่อไปและทำแทนเขาด้วย

เด็กชายที่ละเมอว่าพ่ออย่าไปเป็นเรื่องละเมอตามภาษาเด็กเพราะรู้ว่าพ่อป่วยหนัก กายละเอียดของสามีไม่ได้มาเยี่ยม ครอบครัวอยู่เรือนแพนานกว่าสามสิบปีเพราะไม่เคยทำบุญที่ดิน ตระหนี่ ไปยึดที่ดินคนอื่น เคยไล่ที่ เคยเป็นเศรษฐีเก่าที่ชอบดูถูกคนอื่น ทำทานน้อย บวกกรรมไล่คนออกจากที่ดินริมน้ำเป็นกรรมเสริมจึงต้องไปอยู่เรือนแพ ลูกชายคนที่ห้าเป็นไข้รากสาดใหญ่อายุสั้นเพราะเคยวางยาเบื่อในอาหารจนหมา แมว หนูตาย ตายแล้วไปเกิดเป็นมนุษย์แล้วแต่ไม่ใช่ตัวผู้เขียน ปานดำกลางหลังพ้องกับกรรมของผู้เขียนเอง ชาติหนึ่งมีบ้านติดกำแพงหลังวัดแล้วเผาขยะจนกำแพงวัดเป็นรอยดำ ครูไม่ใหญ่เตือนว่าใครเคยเผาขยะหลังวัดเตรียมตัว

ที่แม่ฝันว่าเด็กผู้หญิงมาเกิดและพ่อว่าขอตายดีกว่าเป็นเรื่องจิตใต้สำนึกของแม่ที่ได้ยินพ่อพูดบ่อยจนฝังใจว่าพ่อรักลูกผู้ชาย เรื่องบังเอิญพร้อมกันกับการเกิดของลูกและการตายของพ่อแต่ไม่เกี่ยวกัน พ่ออายุสั้นเพราะกรรมฆ่าสัตว์ทำอาหารทำกับแกล้มทั้งอดีตและปัจจุบัน ตายด้วยหัวใจวายเฉียบพลันเพราะหมดอายุ ไม่เกี่ยวกับเสาตกน้ำมัน ตายแล้วเจ้าหน้าที่ยมโลกมาเชิญตัวไปมหานรกขุมห้าด้วยกรรมดื่มสุรา ถูกกรอกน้ำทองแดงร้อนทุกข์ทรมานมาก ให้ทำบุญอุทิศให้เยอะ ๆ เพราะอยู่ในภูมิที่รับบุญได้ ผู้ชายที่มาเล่นกับผู้เขียนตอนเด็กไม่ใช่เทวดาหรือกุมารทองในเสา เป็นชาวบ้านที่ผ่านมาเห็นเด็กน่ารักเลยแกล้งล้อเล่น

แม่เป็นมะเร็งที่ฟันเพราะกรรมปาณาติบาตฆ่าสัตว์ทำอาหารและฆ่าขาย บวกวจีกรรมในอดีตที่พูดทับถมน้องสาวซึ่งผิดพลาดในชีวิตหลายเรื่องจนน้องสาวเครียดหาทางออกด้วยการฆ่าตัวตาย วิบากนี้ส่งผลให้ตายด้วยการฆ่าตัวตายก่อนจะตายด้วยมะเร็ง ช่วงที่พยายามแล้วไม่สำเร็จเพราะกรรมยังไม่ส่งผลเต็มที่ ตายแล้วไปยมโลก ย้ำคิดย้ำทำฆ่าตัวตาย กลิ้งตัวลงจากเนินเขาที่ร้อนระอุแล้วเดินขึ้นมาใหม่ซ้ำ ๆ ทุกข์ทรมานมาก ได้รับบุญที่อุทิศไปแล้วทำให้ได้รับการลดโทษ อายุในยมโลกน้อยลง ท่านบอกว่าอยากพ้นกรรมและอยากได้บุญมากกว่านี้ ให้ทำบุญอุทิศให้บ่อย ๆ