ประเภทกรณีศึกษา

เจ้าของร้านค้ามาทวงเงินค่าอุปกรณ์ พ่อไม่มีเงินให้ แม่จึงต้องนำเงินทองของมีค่าที่เคยเก็บไว้ไปขายเพื่อใช้หนี้ แต่ก็ยังไม่พอ ทำให้ฐานะตอนนั้นฝืดเคืองมาก แม่จากคนที่เคยชอบทำบุญไปวัดไม่เคยขาด กลายเป็นคนตระหนี่ ไม่ยอมทำบุญ และมักจะพูดว่าทำไปตั้งมากมายไม่เห็นมีอะไรดีขึ้น บุญไม่เห็นช่วย

หลังจากจุดนั้นทำให้พ่อเกลียดผู้เขียน หาว่าลูกเกิดมาเป็นสาเหตุให้ฐานะทางบ้านยากจนลง ครูไม่ใหญ่แทรกว่านี่คือความเข้าใจของผู้ที่ยังไม่รู้หลักความจริงของชีวิต แล้วถามว่าเด็กเกิดมาเองหรือเปล่า ผู้เขียนยังถูกพ่อจับคอกระชากแล้วเอาหัวกระแทกกับฝาผนังบ้างประตูบ้างเป็นประจำ ตอนนั้นอายุเจ็ดแปดขวบ โดนบ่อยที่สุดจนมีอาการปวดหูอยู่บ่อย ๆ กระทั่งอายุได้สิบขวบพ่อจึงค่อยเลิกราไป

เมื่อพ่ออายุ 80 ปีก็เริ่มป่วยด้วยอาการบวมแดงที่ขาทั้งสองข้าง มีไข้สูงและมีอาการชัก เป็นอย่างนี้ติดต่อกันถึงหกปีโดยเป็นปีละสองครั้ง ครั้งสุดท้ายก่อนที่พ่อจะเสียชีวิตมีตุ่มเล็ก ๆ ใส ๆ เกิดขึ้นที่สะโพกและหลัง จากนั้นก็แตกและลุกลามเป็นแผลไปทั่วตัว รักษาอยู่หนึ่งเดือนแผลตามตัวหาย แต่แผลที่สะโพกทั้งสองข้างไม่ยอมหาย กลับกลายเป็นแผลอักเสบลึกจนหมอต้องผ่าตัดคว้านเอาเนื้อตายที่สะโพกออกจนเห็นกระดูก

ช่วงสิบวันก่อนพ่อจะเสียชีวิต พ่อมักพูดถึงลูกชายคนโตและรำพึงว่ามันกรรมหนักมาก พ่อไม่รู้จะช่วยมันอย่างไร มันทำตัวมันเอง หลังจากนั้นพ่อก็เรียกชื่อน้องชายคนเล็ก เจอเด็กผู้ชายเดินผ่านไม่ว่าใครก็เรียกชื่อน้องชายคนเล็กหมด แต่น้องก็ไม่ยอมมาเยี่ยมจนกระทั่งพ่อละสังขารไป พ่อมีแหวนประจำตระกูลวงหนึ่งที่บอกว่าได้รับถ่ายทอดจากปู่ เป็นเพชรตาแมวที่มีความศักดิ์สิทธิ์มาก ก่อนที่พ่อจะป่วยครั้งสุดท้ายพ่อได้มอบแหวนนี้ให้แม่ และแม่ก็มอบให้ผู้เขียน แต่แหวนวงนี้เป็นที่หมายปองของพี่น้องคนอื่นด้วย

น้องชายคนโตเกิดมาก็เป็นที่รักของพ่อแม่และญาติทุกคน ตอนอายุยังไม่ถึงขวบเขาตกเปลหัวฟาดกับปูนจนชักน้ำลายฟูมปาก แพทย์แผนปัจจุบันไม่ยอมรักษาเพราะเห็นว่าเด็กจะตายแล้ว แม่จึงพาไปหาแพทย์แผนไทยโบราณซึ่งกวาดยาให้ น้องชายก็หายและรอดชีวิตมาถึงปัจจุบัน แต่พอโตมากลับกลายเป็นคนเกเร

น้องชายคนโตเรียนหนังสือก็ไม่จบ แม้พ่อจับให้บวชก็ไปทำประพฤติเสีย หนีเที่ยวจนถูกจับสึก ทำให้พ่อกับแม่เสียใจมาก ครูไม่ใหญ่สอนแทรกว่าเป็นลูกก็ต้องเป็นลูกที่ดีของพ่อแม่ ต้องเชื่อฟังท่าน อย่าไปทำให้ท่านเสียใจ ต้องเป็นเด็กดี ซนได้แต่อย่าดื้อ

น้องชายคนโตเคยไปอาศัยอยู่กับยาย ยืมของยายใช้แต่ไม่เคยคืน ก่อนยายตายยายก็ให้อโหสิกรรม ต่อมาก็ผลาญสมบัติของพ่อแม่ มีอะไรก็แอบนำไปขายกินจนหมด แม้แต่บ้านที่พ่อสร้างขึ้นก็เอาไปขาย ครูไม่ใหญ่แซวว่าเป็นนักค้าขายที่ไม่ธรรมดา ขายกระทั่งบ้านที่พ่อสร้างให้

ปัจจุบันน้องชายคนโตอายุเกือบห้าสิบปีแล้ว ตัดขาดจากโลกภายนอก ไม่สุงสิงกับใคร พอขายทุกอย่างไปหมดก็ไปสร้างบ้านใหม่เป็นกระต๊อบอยู่เพียงลำพัง จากนักธุรกิจก็มารับจ้างถอนหญ้าตัดต้นไม้เพื่อเลี้ยงชีพกินไปวัน ๆ มีแต่เสื้อผ้าติดตัวอยู่ชุดเดียว ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าอย่างนี้ไม่เรียกว่าสมณะ แต่เรียกว่าอนาถา เพราะขอทานคืออนาถา ส่วนพระนั้นเป็นสมณะที่มีแต่ไม่ใช้ สมัครใจมีชีวิตอย่างเรียบง่าย

น้องชายคนเล็กปัจจุบันมีอาชีพเป็นผู้คุมนักโทษในเรือนจำ ครูไม่ใหญ่แซวว่าน่าจะเปิดปล่อยออกไปให้หมดเหมือนปล่อยนกปล่อยปลา เพราะขังไว้ก็ไม่เกิดประโยชน์ ถ้าจะให้เกิดประโยชน์ก็ให้นั่งหลับตาอยู่ในกรอบจำกัด แล้วแซวเรื่องกำแพงสูงมีสายไฟว่ากลัวคนข้างนอกจะปีนเข้ามา ส่วนน้องชายคนเล็กเชื่อคนทรงที่บอกว่ามีสมบัติ จึงขุดหาสมบัติมาตลอด คนทรงบอกว่าสมบัติมันเคลื่อนที่ พอออกจากเวรก็มีเวรต่อคือขุดหาสมบัติ ครูไม่ใหญ่จึงแนะว่าให้ทำแบบนายปุณณะเศรษฐี ไปใส่บาตรพระเสีย ใส่ไปจนกว่าสมบัติจะเกิดคือสามแสนองค์

แม่ของผู้เขียนป่วยเป็นหลายโรคมาเป็นเวลายี่สิบปี มีทั้งเบาหวาน ความดัน หัวใจ ต้อกระจกที่ตา และเป็นเนื้องอกในสมองที่หมอบอกว่าไปกดทับเส้นประสาท แต่เมื่อหมอให้ยามากินแม่ก็ไม่ยอมกินยา กลับจะกินของแสลง ปัจจุบันแม่ยังอยู่ อายุ 75 ปี นอนอยู่กับบ้าน บางครั้งคุยไม่รู้เรื่อง บางครั้งก็รู้เรื่อง แต่ผู้เขียนเปิดจานดาวธรรมให้แม่ดูทุกวัน

ตัวผู้เขียนเองมีเนื้องอกที่ปีกมดลูกข้างซ้ายและมดลูกโต หมอถามว่าจะผ่าตัดไหมก็ตอบว่าโอเค เพราะคิดว่าจะตัดแค่ปีก แต่กลายเป็นว่าหมอตัดหมดทั้งปีก รังไข่ และแถมไส้ติ่งไปด้วย นอกจากนี้ยังปวดหลังมาห้าปี ปวดมากเวลายืนทำงานเหมือนมีไม้เสียบอยู่ แต่เวลานั่งสมาธิกลับไม่มีอาการเจ็บปวด หมอบอกว่ากระดูกกดทับเส้นประสาทและจะผ่าอีกโดยหมอคนเดิม แต่ผู้เขียนไม่ยอมเพราะเข็ดแล้ว

ตั้งคำถามว่าปู่และญาติตายแล้วไปไหน กรรมใดทำให้ปู่เสียชีวิตบนกองไฟ ท่านได้รับบุญที่ลูกหลานอุทิศให้หรือไม่ การเป็นหมอตำแยทำคลอดให้ฟรีจะได้บุญไหมและบุญจะส่งผลอย่างไร ตายายของผู้เขียนตายแล้วไปไหน และได้รับบุญที่อุทิศไปให้หรือไม่

ตั้งคำถามว่าทำไมพ่อเรียกชื่อน้องชายคนเล็กตลอด พ่อยังห่วงอะไรที่ยังไม่ได้ทำก่อนสิ้นลมหรือไม่ พ่อตายแล้วไปไหนและได้รับบุญสร้างพระที่อุทิศให้หรือไม่ ที่พ่อบอกว่าลูกชายคนโตมีกรรมหนักคือกรรมอะไร การที่เขาไม่ได้ขออโหสิกรรมกับพ่อก่อนพ่อตายกรรมจะติดตัวไปอย่างไร กรรมใดทำให้น้องชายคนโตซึ่งเป็นที่รักของทุกคนตั้งแต่เกิดกลับมีนิสัยเกเรและยากจนไม่มีอนาคต จะช่วยเหลืออย่างไร กรรมใดทำให้แม่ป่วยหลายโรคจนเนื้องอกในสมองและอัมพฤกษ์ แต่ไม่ยอมรับการรักษา แหวนประจำตระกูลเป็นแหวนอะไรและมีอาถรรพ์จริงหรือไม่ ควรจัดการอย่างไร กรรมใดทำให้ถูกพ่อเกลียดและทำร้าย กรรมใดทำให้เป็นเนื้องอกที่ปีกมดลูกจนถูกตัดออกหมดและปวดหลังกระดูกทับเส้นประสาท เคยทำแท้งลูกคนแรกตอนตั้งท้องสองเดือนกว่า มีคนบอกว่าวิญญาณที่แท้งวนเวียนอยู่ใกล้ตัวจริงหรือไม่ และเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างไร

ตอบว่าปู่เสียชีวิตในกองไฟเพราะวิบากกรรมที่เคยเผาขาควายจนทำให้ควายตายในกองไฟมาส่งผล ตายแล้วก็ไปเกิดเป็นภุมเทวาชั้นดีด้วยบุญที่ทำตามประเพณี และเมื่อได้รับบุญที่ลูกหลานอุทิศไปให้ก็ทำให้มีสภาพดีขึ้นในทุกด้าน มีอาหารดี มีเสื้อผ้าและที่อยู่ดีขึ้น

ตอบว่าย่าเป็นหมอตำแยจะได้บุญที่ได้ช่วยเหลือสงเคราะห์เพื่อนมนุษย์ จะทำให้ได้ไปเกิดในครอบครัวที่อุปการะตนเป็นอย่างดี จะคลอดง่ายและไม่ตายเพราะการคลอด อีกทั้งจะเป็นที่รักของทุกคน ตายแล้วก็ไปเป็นภุมเทวาชั้นดีอยู่บ้านภุมเทวาเดียวกันกับคุณปู่ ด้วยบุญที่ทำไว้ในพระพุทธศาสนาและการสงเคราะห์ชุมชน และได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วก็มีสภาพดีขึ้น

ตอบว่าตาเป็นแผลมีหนองเรื้อรังที่ลำคอ เพราะกรรมปาณาติบาตที่เชือดคอไก่ รวมกับวจีกรรมที่ชอบพูดโกหก พูดคำหยาบ และเถียงบิดามารดา มารวมส่งผล ตายแล้วก็ไปมหานรกขุมหกเพราะกรรมเล่นการพนัน จึงไม่อาจรับบุญได้ แต่บุญที่อุทิศไปให้ก็ไปคอยอยู่ที่ยมโลก

ตอบว่ายายเป็นมะเร็งเต้านมเพราะกรรมปาณาติบาตทั้งในอดีตและปัจจุบัน รวมกับกรรมกาเมสุมิจฉาจารเจ้าชู้ในชาติที่เกิดเป็นผู้ชายมารวมส่งผล ตายแล้วก็ไปเกิดเป็นอากาศเทวาด้วยบุญที่ทำไว้ในพระพุทธศาสนา และได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วก็ทำให้ท่านมีสภาพดีขึ้นในทุกด้าน

ตอบว่าพ่อเป็นแผลเรื้อรังพุพองทั่วร่างกาย เป็นแผลลึกที่สะโพกสองข้างจนถูกคว้านเนื้อออกเห็นกระดูก ปากก็เป็นแผลพุพองกินอาหารไม่ได้เกือบสองเดือนก่อนเสียชีวิต เพราะกรรมสามอย่างมารวมกัน คือกรรมฆ่าสัตว์ตัดชีวิต วจีกรรมที่ชอบพูดให้ร้ายผู้อื่น และกรรมที่เคยจับสัตว์ขังไว้เพื่อเอาไว้ฆ่ากิน แล้วตอบว่าพ่อเรียกชื่อน้องชายคนเล็กตลอดเพราะรักและผูกพันกับลูกคนเล็กมาก ก่อนตายพ่อไม่ได้ห่วงอะไรเป็นพิเศษนอกจากห่วงลูก ๆ โดยเฉพาะลูกคนเล็ก ตายแล้วก็ไปเป็นภุมเทวาระดับทั่ว ๆ ไป และเมื่อได้รับบุญที่อุทิศไปให้ก็มีสภาพดีขึ้นในทุกด้าน

ตอบว่าที่พ่อบอกว่าลูกชายคนโตมีกรรมหนัก คือลูกชายคนนี้ทำกับพ่อแม่ไว้เยอะ ผลาญสมบัติที่มีอยู่และเกเรทำให้ท่านเสียใจมาก ท่านจึงรำพึงออกมา และการที่ไม่ได้ขออโหสิกรรมกับพ่อก่อนพ่อตายจะทำให้มีวิบากกรรม คือก่อนตายภาพเหล่านี้จะมาฉายให้เห็นเป็นกรรมนิมิต คตินิมิตก็จะมืดดำและพาไปสู่อบาย มีทุกข์ทรมานมากยาวนาน พอพ้นอบายมาเกิดเป็นมนุษย์ก็จะต้องลำบากยากจนและมีทุกข์มากเหมือนที่ทำกับพ่อแม่ไว้

ตอบว่าน้องชายคนโตซึ่งเป็นที่รักของทุกคนตั้งแต่เกิดแต่โตขึ้นกลับเกเรและยากจนไม่มีอนาคต เพราะกรรมคบคนพาลทั้งในอดีตและปัจจุบัน จึงทำให้เข้าไปสู่วงจรของคนพาลที่ชักนำไปในทางที่ผิด จะแก้ไขก็ต้องเป็นกัลยาณมิตรให้เขาด้วยความเยือกเย็นและอดทนมาก ๆ เพื่อประคับประคองให้เข้ามาทำความดีในทุกด้าน เช่นทาน ศีล ภาวนา ส่วนตอนเด็กที่ตกเปลเกือบตายก็เพราะกรรมที่เคยทุบหัวสัตว์เพื่อฆ่ากิน ปัจจุบันหมดกรรมแล้วจึงรอดมาได้

ตอบว่าน้องชายคนเล็กเชื่อเรื่องสิ่งศักดิ์สิทธิ์และคนทรงอย่างหัวปักหัวปำ เพราะมีเชื้อความหลงนับถือสิ่งเหล่านี้มาหลายชาติแล้ว สมบัติที่ขุดหานั้นไม่มีจริง ถูกคนทรงหลอกว่าเคยเป็นเจ้าเมืองเก่า จึงให้หักดิบเลิกนับถือสิ่งเหล่านั้นเสีย หันมานับถือพระรัตนตรัยอย่างเดียว และเอาเวลามาทำมาหากินจะเกิดประโยชน์กว่า

ตอบว่าแม่ป่วยเป็นเบาหวาน ความดัน หัวใจ เนื้องอกในสมอง และลงท้ายด้วยอัมพฤกษ์ เพราะกรรมในอดีตที่มัดสัตว์ไว้ฆ่าขายและฆ่าเอง ส่งให้คนอื่นฆ่า อีกทั้งฆ่าเป็นอาหารด้วย วิบากกรรมเหล่านั้นมารวมส่งผล ส่วนที่แม่ไม่ยอมรับการรักษาและไม่ยอมดูแลตัวเอง ลูกจะต้องคอยพูดคุยให้กำลังใจท่าน ให้เวลาอยู่กับท่าน และค่อย ๆ ประคับประคองให้ท่านได้สั่งสมบุญทุกบุญ ก็จะค่อย ๆ ดีขึ้น

ตอบว่าแหวนประจำตระกูลที่อยู่กับผู้เขียนคือหินธรรมดาที่มีรูปร่างคล้ายตาแมว ไม่ได้มีอาถรรพ์อะไร มีไว้ก็ไม่ได้รับกรรมอะไร ดังนั้นให้เอาไว้ที่กลางกายเป็นบริกรรมนิมิต เพราะอยู่กับตัวมานานจนจำได้แม่น จะได้ใช้เป็นหลักยึดของใจ แล้วนึกเรื่อยไปจนกว่าใจจะหยุดนิ่ง หินก้อนนี้ก็จะเปลี่ยนเป็นดวงใส ๆ หรือองค์พระ

ตอบว่าผู้เขียนถูกพ่อเกลียดและหาว่าเกิดมาทำให้ครอบครัวยากจน เพราะในอดีตเคยรวยและตระหนี่ บางครั้งก็อารมณ์ร้าย ชอบเฆี่ยนตีลูกหลานและบริวารในเรือน วิบากกรรมนี้ตามมาส่งผล และที่มักถูกพ่อจับคอกระชากเอาหัวฟาดกับฝาผนังและประตู ก็เพราะชอบทำร้ายลูกหลานและบริวารในชาติดังกล่าวมาส่งผล

ตอบว่าผู้เขียนป่วยเป็นเนื้องอกที่ปีกมดลูกจนถูกหมอผ่าตัดเอาทุกอย่างออกหมด และภายหลังปวดหลังปวดขาเป็นกระดูกทับเส้นประสาท เพราะกรรมกาเมสุมิจฉาจารเจ้าชู้ในชาติที่เกิดเป็นผู้ชาย บาปกรรมปาณาติบาตฆ่าสัตว์ตัดชีวิตทั้งสัตว์เล็กสัตว์น้อยหลายวาระ และกรรมที่ใช้แรงงานสัตว์ให้แบกของหนักเกินกำลัง มารวมส่งผล จะแก้ไขก็ต้องทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา ปล่อยนกปล่อยปลา และอุทิศบุญกุศลไปให้สัตว์ที่เราเคยเบียดเบียนไว้

ตอบว่าเรื่องวิญญาณลูกที่แท้งวนเวียนอยู่ใกล้ตัวนั้นไม่จริง เพราะเด็กไปเกิดใหม่เป็นมนุษย์แล้ว มีพ่อใหม่แม่ใหม่และผูกพันกับพ่อแม่ใหม่หลายรอบแล้ว จึงให้เลิกอาวรณ์เสีย และตอบว่าผู้เขียนสร้างบารมีกับหมู่คณะมาแบบกองเสบียงประเภทตามอารมณ์ บางครั้งทำเต็มที่ บางครั้งก็ทำตามอารมณ์ ชาตินี้มาเจอกันแล้วก็ให้ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่ในทุกบุญ และอธิษฐานจิตตามให้ติดไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์

ผู้เขียนจดหมายเล่าว่าตนเข้าวัดเมื่อปี 2530 ด้วยการชักชวนของคุณพ่อตั้งแต่สมัยเป็นนักเรียนมัธยม ปัจจุบันเข้ามาเป็นเจ้าหน้าที่อยู่ในวัด และขอส่งเคสสตัดดี้ของครอบครัวมาถาม

คุณพ่อเป็นคนจังหวัดสงขลาโดยกำเนิด ชีวิตวัยเด็กค่อนข้างลำบากแต่เรียนหนังสือเก่งมาก สอบชิงทุนได้จนจบมหาวิทยาลัย แล้วมารับราชการครูที่จังหวัดนครนายก และพบรักกับคุณแม่ที่รับราชการครูเช่นกัน มีลูกสองคนเป็นชายหนึ่งหญิงหนึ่ง อุปนิสัยคุณพ่อใจดี รักครอบครัว ไม่ดื่มเหล้าไม่สูบบุหรี่ และชอบทำบุญเป็นประจำ ครูไม่ใหญ่แทรกชมอาชีพครูว่าดีที่สุด ขนาดจะต่อยกันก็ยังไหว้ครูก่อน

ปี 2529 คุณพ่อรู้จักวัดพระธรรมกายจากการชักชวนของเพื่อนครูด้วยกัน แล้วทำบุญกับวัดต่อเนื่องไม่เคยขาด สร้างองค์พระถวายให้คุณปู่ คุณย่า คุณทวดชายคุณทวดหญิง และสร้างพระให้ตัวเองกับทุกคนในครอบครัวกว่า 20 องค์ ร่วมบุญกฐินทุกปี และเป็นผู้นำบุญจัดรถนำนักเรียน ผู้ปกครอง และสาธุชนมาร่วมงานบุญที่วัดเสมอ ครั้งหนึ่งมาอยู่ธุดงค์ปีใหม่และนั่งสมาธิตลอดทั้งคืน

ทุกคนในครอบครัวมีความสุขไปกับความสุขของคุณพ่อ แต่ไม่มีใครทราบว่าท่านเป็นมะเร็งที่ตับระยะสุดท้าย เพราะคุณพ่อไม่เคยพูดถึงอาการป่วยให้ใครรู้ บอกว่าพูดไปก็บ่นกันเปล่า ๆ เมื่อทุกคนทราบว่าท่านป่วยหนักแล้ว ท่านก็เตรียมตัวมาอย่างดีและพร้อมเสมอ เสียชีวิตเมื่ออายุ 64 ปี

คุณแม่เป็นคนนครนายกโดยกำเนิด มีพี่น้องสิบคน คุณแม่เป็นคนที่หก หน้าตาดีจนมีหนุ่มมาจีบมาก อุปนิสัยใจร้อนหงุดหงิดง่ายแต่หายเร็ว เป็นคนใจบุญ ชอบตักบาตรตอนเช้าเสมอ ปี 2523 คุณแม่เห็นพระสงฆ์รูปหนึ่งออกบิณฑบาตผ่านหน้าบ้าน ผิวพรรณผ่องใสงดงามกว่ารูปวาดรูปปั้น เดินเหมือนลอยเท้าไม่แตะพื้น จึงคิดว่าเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และยังเคยเห็นดวงแก้วแสงสีเขียวลอยมาตกที่คูน้ำริมถนนหน้าบ้าน ทำให้มั่นใจในการทำความดีมากขึ้น ต่อมาคุณพ่อเป็นกัลยาณมิตรชวนคุณแม่มาทำบุญที่วัดพระธรรมกาย ปี 2547 คุณแม่มีอาการเหนื่อยง่ายหายใจไม่สะดวก ตรวจพบโรคหัวใจโตและความดันสูง ต้องทานยาตามแพทย์สั่งตลอด

คุณตาหาเลี้ยงครอบครัวทุกวิถีทาง เมื่อยังไม่มีความรู้เรื่องความจริงของชีวิตและกฎแห่งกรรม จึงไปประกอบอาชีพประมงอยู่ประมาณปีกว่าซึ่งมีรายได้เข้ามาบ้าง แต่ด้วยความที่ท่านใจดี ชอบทำบุญทำทาน ชอบศึกษาธรรม และช่วยงานวัดแถวบ้านมาตลอด จึงเลิกทำประมงมาทำนาทำสวน ท่านเป็นคนกว้างขวาง ชาวบ้านยอมรับว่าเป็นคนดี และไม่ชอบดื่มเหล้าสูบบุหรี่

หลานชายคนหนึ่งที่ชอบดื่มเหล้ามายัดเยียดเหล้าให้คุณตาดื่ม ถามย้ำว่าดื่มไหมดื่มไหม คุณตาพยายามหลีกเลี่ยงและปฏิเสธด้วยอาการนุ่มนวล แต่หลานไม่ยอม พยายามบังคับให้ดื่มให้ได้ จนโต้เถียงกันแรงขึ้น คุณตาระงับอารมณ์ไม่ได้จึงเดินหนีไปเพราะท่านเกลียดคนเมามาก วันเดียวกันคุณตาเกิดความดันสูงเฉียบพลัน เส้นเลือดในสมองแตก เสียชีวิตเมื่ออายุ 86 ปี

คุณยายเป็นคนขยันทำงานหาเลี้ยงครอบครัวเคียงข้างคุณตามาตลอด วันหนึ่งขณะขุดหลุมปลูกต้นกล้วยในสวน ยกจอบขุดได้เพียงสองสามครั้งก็เห็นแสงเรืองรองงดงามอยู่ในหลุม เมื่อตั้งใจขุดจึงพบซากแมวเป็นตัว แต่ดวงตาข้างหนึ่งมีแสงวูบวาบราวกับเพชร จับดูแล้วแข็งและมีแสงแวบวาบสวยงามมาก ส่วนตาอีกข้างฝ่อ คุณยายจึงนำตาแมวข้างที่เหมือนเพชรมาทำเป็นหัวแหวน เนื้อสีขาวทึบมีสีเขียวเรือง ๆ โดยรอบ ผู้ที่ทราบเรื่องเรียกกันว่าเพชรตาแมว

ปี 2497 คุณยายไปขุดหลุมปลูกมันเทศแล้วพบเมล็ดข้าวสารสีดำจำนวนมาก เก็บมาทำความสะอาดไว้บูชาเพราะคิดว่าเป็นสิ่งวิเศษ ข้าวสีดำนั้นเพิ่มจำนวนขึ้นเองโดยไม่มีสาเหตุ ยิ่งทำให้เชื่อว่าเป็นข้าววิเศษ เพื่อนบ้านที่ทราบเรื่องมาขโมยไป แต่ต้องรีบเอามาคืนเพราะฝันเห็นพระพรหมตั้งอยู่บนพานแว่นฟ้ามาทวงให้เอากลับมาคืนที่เดิม คุณยายเสียชีวิตด้วยโรคชราเมื่ออายุ 92 ปี ครูไม่ใหญ่แทรกว่าเคยมีคนเอาข้าวสีดำมาให้ขวดหนึ่งแต่ไม่ได้งอกเลย

พี่ชายของผู้เขียนสมัยเรียนมักเครียดอยู่บ่อย ๆ และทำเงินหายบ่อย ๆ เป็นคนที่ไม่สามารถเก็บเงินไว้กับตัวได้เลย ต้องฝากหรือแจกคนอื่นเรื่อยไป บางคราวให้เงินคนขอทานเป็นพันบาท จนคนคิดว่าเขารวยหรือเคยเกิดเป็นลูกมหาเศรษฐี

พี่ชายเรียนจบแล้วทำงานยังไม่ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน จึงเครียดมากขึ้นและหันไปสูบบุหรี่วันละหนึ่งซองเป็นอย่างน้อย คุณแม่เป็นกัลยาณมิตรให้เขาหักดิบเลิกบุหรี่ เขาทำตามแต่มีอาการขากรรไกรค้าง ตัวแข็งกระดุกกระดิกไม่ได้ เส้นตึง ทรมานมาก แต่ก็พยายามอดทนจนเลิกได้สำเร็จ ต่อมาได้มาบวชธรรมทายาท เมื่อครบกำหนดจึงลาสิกขาออกไป

ตอนอายุ 11 ขวบ ผู้เขียนเกิดความทรงจำแปลก ๆ รู้สึกว่าขณะอยู่ในท้องคุณแม่ได้เปลี่ยนท่ากลับหัวกลับเท้าอยู่บ่อย ๆ และรู้สึกว่าเวลาคลอด ถ้าเอาขาออกก่อนควรจะสบายกว่าเอาหัวออก ความรู้สึกนี้เกิดขึ้นเป็นระยะ เมื่อไปถามคุณแม่ ท่านตอบว่าตอนคลอดเอาเท้าออกก่อนจริง ผู้เขียนจึงอึ้งเพราะตรงกับความรู้สึกของตน

ถามว่าบุพกรรมใดทำให้ชีวิตวัยเด็กของคุณพ่อลำบาก บุญใดทำให้เรียนหนังสือเก่งสอบชิงทุนได้ตลอด ทำไมท่านไม่ยอมบอกใครว่าป่วยหนัก กรรมใดทำให้เป็นมะเร็งในตับ ท่านตายแล้วไปไหน รับบุญที่อุทิศไปให้หรือไม่ ถามว่าพระที่คุณแม่เห็นบิณฑบาตผิวพรรณผ่องใสนั้นเป็นเรื่องจริงหรือไม่ เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจริงหรือไม่ ดวงแก้วแสงสีเขียวคืออะไร คุณแม่มีวิบากกรรมใดทำให้เป็นโรคหัวใจโตและจะหายเป็นปกติหรือไม่ ควรแก้ไขอย่างไร และวิบากกรรมใดที่ทำให้คุณตาถูกหลานยัดเยียดให้ดื่มเหล้าจนเส้นเลือดในสมองแตกตาย ท่านตายแล้วไปไหน

ถามว่าเพชรตาแมวที่คุณยายได้มาทำไมจึงมีสีขาวและสีเขียวเรืองรองโดยรอบ มีคุณวิเศษไหม เจียระไนแล้วคุณวิเศษลดลงหรือไม่ คุณยายมีบุญอะไรจึงได้พบ เพชรตาแมวมีกี่สีและมีแร่ธาตุเหมือนเพชรพลอยหรือไม่ ข้าวสีดำเป็นของวิเศษหรือไม่ ทำไมเพิ่มจำนวนได้เอง คือสิ่งใดและเกิดขึ้นได้อย่างไร คุณยายตายแล้วไปไหน ทำไมพี่ชายเป็นคนเครียดและเก็บเงินไว้กับตัวไม่ได้ ทำไมไม่ประสบความสำเร็จในงาน จะมีโอกาสกลับมาบวชตลอดชีวิตหรือไม่ ทำไมผู้เขียนรู้สึกว่าคลอดต้องเอาเท้าออกก่อน ทำไมชอบนักวิทยาศาสตร์ ชอบสีเขียวขี้ม้า ชอบชุดทหารและช้างศึก เคยเป็นทหารของพระราชาที่ออกบวชหรือไม่ และพี่น้องกัลยาณมิตรสองคนเคยสร้างบารมีร่วมกันมาอย่างไร

ตอบว่าคุณแม่เป็นโรคหัวใจโตเพราะกรรมในอดีตที่ใช้แรงงานสัตว์มากเกินไป ร่วมกับกรรมประเภทเดียวกันสมัยเป็นผู้ชายมาเสริม ให้ท่านสั่งสมบุญทั้งทาน ศีล ภาวนาให้มาก แล้วอธิษฐานจิตให้หนักเป็นเบา เบาเป็นหาย ส่วนคุณตาเป็นความดันสูงจนเส้นเลือดในสมองแตกตาย เพราะกรรมทั้งในอดีตและปัจจุบันที่เลี้ยงสัตว์ไว้ฆ่า และเคยฆ่าสัตว์ไปเลี้ยงคนเพื่อทำกับแกล้ม ร่วมกับกรรมสุราเข้ามาเสริม ตอนตายจิตท่านไม่ค่อยผ่องใสเพราะหงุดหงิดหลาน บุญจึงไม่ได้ช่องตามที่ควร จึงไปเกิดเป็นเทพบุตรสายยักษ์ชั้นสูงของจาตุมหาราชิกา แต่รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วก็มีทิพยสมบัติเพิ่มขึ้น

ตอบว่าเพชรตาแมวที่คุณยายได้มานั้นยังไม่ใช่เพชรตาแมวที่แท้จริง เกิดจากตาแมวเป็นต้อหินจึงมีสีขาวขุ่น ไม่ได้เกิดจากกายสิทธิ์มาลง จึงไม่มีอานุภาพพิเศษใด ๆ เพชรตาแมวจริงจะมีกายสิทธิ์ลง ทำให้ตาแมวแข็งใสเหมือนตาแมวปกติ แมวมีดวงตาสีอะไรเพชรตาแมวก็มีสีนั้น ไม่เหมือนสีเพชรพลอย ครูไม่ใหญ่บอกว่าในชีวิตเคยเห็นสักสามสี่เม็ด

เล่าเม็ดหนึ่งที่เคยเห็นที่บ้านริมน้ำซึ่งต้องนั่งเรือไป เจ้าของใส่ไว้ที่นิ้ว สวยเหมือนตาแมวโดนแสงในที่มืด ที่มาคือแมวของเขาตายแล้วเอาไปทิ้งไว้ใต้ต้นตาลกลางท้องนา หลายวันผ่านไปแมวไม่เน่า อีแร้งเกาะต้นตาลมองดูแล้วเห็นแสงจากตาแมวข้างหนึ่งวาบขึ้นเมื่อกระทบแสงอาทิตย์ จึงคิดว่ายังมีชีวิตอยู่และไม่กล้าลงกินเพราะอีแร้งกินแต่สัตว์ที่ตายแล้ว เจ้าของเห็นแปลกจึงเก็บออกมา วางบนหิ้งก็มีแสงเกิดขึ้น แล้วนำมาทำหัวแหวน ต่อมาเขาเอาไปเล่นการพนัน ผู้ใหญ่ในถิ่นเห็นก็อยากได้แต่เขาไม่ยอมให้ ภายหลังญาติมีคดีความต้องเสียเงิน จึงเอาเม็ดหนึ่งไปขายสู้คดี เหลือไว้เม็ดหนึ่ง

ตอบว่าข้าวสารดำที่คุณยายพบเป็นข้าวสารที่พวกพราหมณ์หรือพวกสายไสยเวทใช้ประกอบพิธีกรรม เป็นของตกค้างจากโบราณ อย่าไปสนใจมากเพราะไม่ใช่ที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริง จะเก็บไว้เป็นของแปลกดูเล่นก็ได้ ครูไม่ใหญ่เล่าว่าของท่านก็มีอยู่ขวดหนึ่ง และเล่าว่าพวกสายไสยเวทบางคนเก่งมาก ตั้งหม้อดินใบเล็กไว้แล้วข้าวสารจะเรียงคิวเดินแถวขึ้นลงหม้อเหมือนมดดำ เก็บไว้อวดกันสนุก ๆ

ตอบว่าคุณยายตายแล้วไปเป็นเทพธิดา มีวิมานทองหลังใหญ่ในชั้นดาวดึงส์ ด้วยบุญที่ทำไว้ในพระพุทธศาสนา เมื่อได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วก็ยิ่งมีทิพยสมบัติเพิ่มขึ้น ส่วนพี่ชายที่เครียดและเก็บเงินไว้กับตัวไม่ได้มีเหตุมาจากกรรมสุราเข้ามาเกี่ยวข้อง ถ้าจะบวชต่อก็ต้องมีกำลังใจในการบวชมากกว่านี้ ครูไม่ใหญ่ชมพุทธบุตรรุ่นนี้หลายรูปที่ยังไม่อยากลาสิกขาและอยากบวชต่อ

ตอบว่าความรู้สึกที่ว่าคลอดต้องเอาเท้าออกก่อนหัวจึงจะสบายนั้นเป็นความรู้สึกไปเอง อย่าให้ความสำคัญเพราะไม่เกิดประโยชน์อะไรนอกจากเสียเวลา ส่วนที่ชอบนักวิทยาศาสตร์ที่ค้นพบสิ่งใหม่ ๆ นั้นเพราะเป็นคนชอบแสวงหา เป็นนักคิด เป็นคนมีปัญญาจริต ถ้าจะให้ดีกว่านี้ให้ชอบผู้ที่ค้นพบสัจธรรมของชีวิต

ขยายว่านักวิทยาศาสตร์ค้นสิ่งใหม่ไปเรื่อย ๆ ไม่มีที่สิ้นสุด มีนวัตกรรมใหม่มาขายได้เงินแล้วเอาไปลงทุนค้นคว้าต่อ วนอยู่อย่างนี้จนหมดชีวิต แต่สัจธรรมนั้นมีที่สุด คือหยุดแล้ว จบแล้ว พอเพียงแล้ว ส่วนที่ผู้เขียนบอกว่าชอบขี่ม้า ชอบสีเขียวขี่ม้า ชอบช้างศึก ครูไม่ใหญ่ตอบว่าคิดไปเอง

ตอบว่าผู้เขียนเป็นผู้หญิงในชาตินี้ ส่วนพี่น้องกัลยาณมิตรสองคนที่คอยให้กำลังใจกัน คนหนึ่งเป็นอาสาสมัคร อีกคนเป็นบัณฑิตแก้ว ทั้งสองเคยสร้างบุญร่วมกันกับผู้เขียนและหมู่คณะ บางชาติเป็นกองเสบียง บางชาติเผยแผ่ ที่ผ่านมามาแบบกองเสบียงประเภททำตามอารมณ์ไม่สม่ำเสมอ ชาตินี้มาเจอกันแล้วให้ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่ในทุกบุญ และอธิษฐานจิตตามไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ เพื่อจะได้ไม่พลัดกัน

ผู้เขียนรายงานตัวว่าเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาชาวโมร็อกโก ซึ่งเป็นประเทศในทวีปแอฟริกาตอนเหนือ มีศาสนาอิสลามเป็นศาสนาประจำชาติ ประชากร 95 เปอร์เซ็นต์นับถืออิสลาม ตัวเธอเป็นอิสลามโดยกำเนิดสืบทอดมาตั้งแต่บรรพบุรุษ เกิดและเติบโตที่เมืองคาซาบลังกาซึ่งเป็นเมืองเศรษฐกิจของประเทศและมีชื่อเสียงไปทั่วโลก

ที่ฝรั่งเศสคุณพ่อให้เธอไปเรียนภาษาอาหรับและศาสนาอิสลามอย่างจริงจังจากชุมชนชาวอิสลาม จนเดือนกันยายน 2547 วันหนึ่งขณะเดินอยู่บนถนน เธอเหลือบไปเห็นป้ายชื่อวัดพุทธที่สตราสบูร์ก มีคำอธิบายว่าเป็นศูนย์ปฏิบัติสมาธิ เธอรู้สึกสนใจและประหลาดใจมากที่มีสถานที่แบบนี้ เมื่อสอบถามจึงทราบว่ามีการสวดมนต์และแนะนำสมาธิเป็นภาษาฝรั่งเศสทุกเย็น ต่อมาเธอได้มาที่วัดอีกครั้งและมีโอกาสพบพระภิกษุ ซึ่งเป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้เห็นพระภิกษุองค์จริง และรู้สึกเคารพในพระภิกษุมาก