กรณีศึกษากฎแห่งกรรม

ครูไม่ใหญ่ตอบว่าผู้เขียนและภรรยาคนปัจจุบันเคยเป็นสามีภรรยากันมาในอดีต และภรรยาเคยชักชวนตัวผู้เขียนมาสร้างบารมีกับหมู่คณะเหมือนชาตินี้ จึงให้ถนอมความรักนี้ให้ดี เป็นคู่บุญคู่บารมีกัน ส่วนผู้เขียน ภรรยา และลูกทั้งสามคนก็ได้เป็นกองเสบียงของหมู่คณะมา ลูกชายก็มีบุญบวชมาอยู่บ้าง ให้ประคองเธอให้ดี อยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ดีก็จะบวชได้ ชาตินี้มาเจอกันแล้วก็ให้ตั้งใจสร้างบารมีให้เต็มที่ในทุกบุญ และอธิษฐานจิตให้ตามไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์

บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวของกรณีศึกษาที่จะทำให้เราเข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรม คือกฎแห่งการกระทำด้วยกาย วาจา ใจ ไม่ว่าดีหรือชั่ว จะรู้หรือไม่รู้ จะเชื่อหรือไม่เชื่อ ล้วนมีผลทั้งสิ้น วันนี้มีกรณีศึกษาเรื่องเดียว ชื่อเรื่องว่าสูบบุหรี่จนนิ้วกุด

อ่านจดหมายผู้เขียนซึ่งเป็นแม่บ้าน เล่าว่าสร้างบารมีกับหมู่คณะมาตั้งแต่สมัยอยู่บ้านธรรมประสิทธิ์ โดยสามีเป็นคนพาไป จากนั้นก็ได้ตามคุณยายมาสร้างวัดพระธรรมกาย สามีก็ติดตามมาสร้างบารมีมาตลอดไม่เคยหนีหายไปไหน ต่อมาสามีเป็นโรคเท้าบวมและมีอาการหนาวเป็นเวลาในช่วงบ่ายสองสามโมงอยู่หลายปี พระเดชพระคุณหลวงพ่อจึงเมตตาแนะนำให้ไปบวช สามีมีศรัทธาอยู่แล้วจึงตกลงบวช ตอนนั้นลูกชายแปดขวบลูกสาวเจ็ดขวบ บวชแล้วหลวงพ่อนิมนต์ให้อยู่ต่อไปวันต่อวันจนถึงปัจจุบันได้ 18 พรรษาแล้ว

ผู้เขียนเล่าประวัติครอบครัวว่าปู่กับย่าเป็นคนจีน ปู่มีอาชีพขายขนม ย่าเป็นแม่บ้าน มีลูกทั้งหมดเก้าคน เป็นชายสองหญิงเจ็ด พ่อของผู้เขียนเป็นลูกคนโต โตขึ้นก็ช่วยปู่ค้าขายหาเลี้ยงครอบครัว ต่อมาแต่งงานกับแม่แล้วพาแม่มาอยู่บ้านเดียวกับปู่และย่า พ่อเป็นคนกตัญญูต่อคุณย่ามาก ได้เงินมาเท่าไรก็ให้คุณย่าเก็บทั้งหมด ย่าเก็บเงินและทองไว้เยอะมากได้หลายตู้ สมบัติที่พ่อหามาได้ย่าจะเอาอย่างไรก็ตามท่าน น้อง ๆ ของพ่อก็มาเอาเงินจากคุณย่าบ่อย ๆ และย่าก็ให้อยู่เสมอ ส่วนพ่อแม้เป็นคนหาแต่แทบไม่ได้ใช้เงินเลย

ผู้เขียนเล่าว่าอาผู้หญิงซึ่งเป็นลูกสาวคนที่สามของย่า มักหาเรื่องยุให้ย่าเกลียดลูกสะใภ้คือแม่ของผู้เขียนอยู่บ่อย ๆ เวลาโดนอาคนนี้ยุ ย่าก็จะโกรธแม่ไปหลายวัน มีครั้งหนึ่งย่าโกรธแม่รุนแรงถึงขั้นไล่ออกจากบ้าน ทุบตี ตบตี ด่าว่า ไม่ให้กินข้าว และเอามีดไล่แทง ทั้งที่ตอนนั้นแม่กำลังท้องลูกคนที่สองและท้องแก่ใกล้คลอด แม่ต้องอุ้มท้องวิ่งหนีลงเรือไปหลบอยู่ที่เยาวราช ผู้เขียนไม่เข้าใจเลยว่าทำไมถึงทำกับแม่ได้ลงคอ

เล่าต่อว่าแม่แยกออกมาค้าขายเก็บเงินเป็นของตัวเองได้ แล้วเล่าเรื่องปู่ว่านิ้วทั้งสิบของปู่ถูกเชื้อโรคกัดกิน กุดไปถึงเจ็ดนิ้ว ต่อมาเดินไม่ได้ จึงได้แต่ถัดอยู่กับบ้าน ไปไหนไม่ได้เพราะไม่มีนิ้ว ครูไม่ใหญ่แทรกว่ามีนิ้วเยอะ ๆ อย่างนั้นดีนะ ถ้าไม่มีนิ้วก็ต้องแบกขาแบกตัวถัดไปเหนื่อยมาก

เล่าว่าพอนิ้วเริ่มกุด ปู่ก็เลิกสูบบุหรี่ เพราะหมอบอกว่าสาเหตุที่นิ้วกุดมาจากการสูบบุหรี่ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าสูบที่มือที่ปากแต่ไปกุดที่นิ้วเท้า ปู่เป็นอยู่หลายปีจนอายุได้ 70 กว่าปีก็เสียชีวิต แล้วถามลูกนักเรียนว่าใครเคยสูบบ้าง เลิกตอนไหน ได้แรงบันดาลใจอย่างไร และถามว่าเห็นแล้วกลัวไหม

เล่าว่าพ่อไปคบคนพาลจนติดการพนัน ครอบครัวเดือดร้อนมาก ครั้งแรกก็หมดตัวไปแล้ว ครั้งนี้หมดอีกจนหมดตัว ต่อมาช่วงปลายชีวิตพ่อป่วยเป็นโรคความดันโลหิตสูงและอัมพฤกษ์ จึงเลิกเล่นพนันมวยเพราะป่วย และต้องเข้าห้องไอซียู

ผู้เขียนเล่าว่าได้ชวนให้แม่มาวัดด้วยกัน แต่ตอนนั้นแม่ยังไม่มาเพราะมัวห่วงขายของ ได้แต่ฝากเงินมาทำบุญ ต่อมาแม่อายุมากขึ้นจึงหยุดขายของ ทำให้มีโอกาสตามลูกมาสร้างบารมีกับหมู่คณะที่วัดพระธรรมกาย และมาต่อเนื่องไม่เคยขาดรวมสิบกว่าปี อยู่ในความดูแลของผู้เขียนตลอด จนเมื่อประมาณสองปีก่อน แม่อายุได้ 76 ปีก็ป่วยเป็นอัมพฤกษ์ แขนข้างซ้ายใช้การไม่ได้ และเป็นความดันโลหิตสูง ปัจจุบันกลายเป็นคนหงุดหงิดง่ายขี้โมโหทั้งที่เมื่อก่อนใจดีมาก ครูไม่ใหญ่แทรกว่าเพราะทำอะไรไม่ได้ดั่งใจก็เห็นใจท่าน

ผู้เขียนเล่าว่าหลังเข้าวัดแล้วก็พาลูกชายและลูกสาวเข้าวัดด้วย แม้หลังจากสามีบวชแล้วก็ยังพาลูกทั้งสองมาวัดสม่ำเสมอ ลูกชายมาเป็นอาสาสมัครช่วยงานวัดเป็นประจำ เคยบวชสามเณรแต่สึกออกไปเพื่อศึกษาต่อให้จบ ผู้เขียนอยากให้เขาบวชตลอดชีวิต ปัจจุบันยังไม่แต่งงานแต่มีภาระต้องช่วยเหลือครอบครัว ส่วนลูกสาวปัจจุบันมีปัญหาเกี่ยวกับโรคทางจิตประสาท เรื่องมีว่าลูกสาวแต่งงานแล้วไปอยู่กับสามีและแม่ของสามีในบ้านเช่า แม่สามีไม่ถูกชะตากับลูกสะใภ้ ทะเลาะกันเป็นประจำ ลูกสาวทนอยู่จนมีลูกสองคนเป็นชายล้วน พอคลอดลูกคนเล็กแม่สามีก็ไล่ให้ออกมาเช่าห้องอยู่ต่างหากใกล้ ๆ กัน หลังคลอดลูกคนเล็กเพียงสามเดือน ลูกสาวต้องออกทำงานจึงฝากลูกชายทั้งสองให้แม่สามีเลี้ยง แต่แม่สามีคิดค่าเลี้ยงดูหลานเดือนละห้าพันบาท ลูกสาวต้องจ่ายสี่พัน สามีจ่ายอีกหนึ่งพัน ครูไม่ใหญ่แทรกว่าทำไมไม่คนละครึ่ง เงินจึงไม่พอใช้จ่าย ประกอบกับสามีเป็นเจ้าชู้กับหญิงอื่น จึงระหองระแหงจนทะเลาะกันถึงขั้นลงไม้ลงมือและจะเลิกกัน แต่ผู้เขียนไปช่วยคุยจึงคืนดีกัน

เล่าว่าช่วงสงกรานต์ลูกสาวพาลูกชายทั้งสองมาเยี่ยม ตอนขากลับหลานชายคนโตไม่ยอมกลับ ขออยู่กับยายคือผู้เขียน จึงย้ายมาอยู่ด้วยกันทุกคน ลูกเขยอยู่ด้วยสักระยะก็กลับไปอยู่บ้านตัวเองแล้วไปติดผู้หญิงอื่น ลูกสาวเสียใจมาก ต่อมาลูกเขยพยายามมาตื้อขอคืนดีและโทรมาคุยเรื่อย ๆ ลูกสาวก็เกิดอาการเครียด ครูไม่ใหญ่แทรกว่าคืนเขาไปเถอะ คืนความดีไปให้เขาด้วย ภายหลังผู้เขียนเหนื่อยที่ต้องดูแลหลานทั้งสอง จึงบอกให้ลูกสาวมาช่วยและบางครั้งก็โมโหไล่ให้ไปเช่าอยู่ที่อื่น ลูกสาวจึงเก็บกด บวกกับหลังคลอดน้ำคาวปลาออกไม่หมด จนเป็นโรคจิตประสาท คอยแต่จะทุบตีแม่ ครั้งหนึ่งขับรถพาไปโรงพยาบาลก็ถูกทุบตีจนไม่เป็นอันขับรถ ไปนั่งที่ไหนก็ตามไปทุบ

เล่าว่าลูกสาวเป็นคนชอบนอนมากกว่านั่ง ทำการงานอะไรไม่ได้เลย ตื่นใหม่ ๆ ก็มีสติ พอพูดเรื่องบุญที่แม่ทำให้ก็สาธุตลอด แต่เป็นอยู่ชั่วพักเดียวก็กลับเหมือนเดิม ปัจจุบันลูกสาวรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลและอยู่ในความดูแลของผู้เขียน ผู้เขียนตั้งใจทำความดีต่อไป หวังว่าวันข้างหน้าจะต้องดีขึ้น ครูไม่ใหญ่บอกว่าสงสารจริง ๆ สักวันต้องได้ดี

อ่านคำถามของผู้เขียนว่าปู่กับย่าตายแล้วไปไหน ได้รับบุญที่อุทิศไปให้หรือไม่ กรรมใดทำให้ปู่ป่วยเป็นโรคนิ้วเท้ากุดจนเกือบทุกนิ้ว ครูไม่ใหญ่แทรกให้สันนิษฐานว่าเป็นเพราะบุหรี่หรืออะไร และแม่ทำกรรมใดมากับย่าและอาคือลูกสาวคนที่สามของย่า จึงทำให้อาคอยยุให้ย่าเกลียดแม่อยู่บ่อย ๆ เป็นเวลาหลายปี จนเกือบถูกย่าแทงด้วยมีด

อ่านคำถามต่อว่าเงินที่พ่อหามาได้แต่ไม่ได้ใช้ ถูกน้อง ๆ เอาไปจากย่าจนหมด โดยเฉพาะน้องคนที่สามเอาไปมากที่สุด พ่อมีกรรมอะไรกับอาคนนี้หรือเปล่า บุญใดทำให้พ่อค้าขายได้ดีมีฐานะร่ำรวย แต่กรรมใดทำให้พ่อไปคบคนพาลเล่นพนันมวยจนฐานะย่ำแย่ในภายหลัง กรรมใดทำให้พ่อป่วยเป็นอัมพฤกษ์และความดันโลหิตสูง ตอนเสียชีวิตมีเลือดไหลออกจากทวารจนเปื้อนเต็มหลัง และพ่อตายแล้วไปไหน ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าคำถามว่าตายแล้วไปไหนเป็นคำถามของทุกเคส และถามว่าปู่ ย่า และพ่อเข้าใจเรื่องบุญแล้วหรือยัง

อ่านคำถามช่วงท้ายว่าแม่ทำกรรมใดจึงเป็นอัมพฤกษ์แขนซ้ายใช้การไม่ได้ ความดันโลหิตสูงและกลายเป็นคนขี้หงุดหงิด จะช่วยแม่ได้อย่างไร ครูไม่ใหญ่แทรกว่าช่วยได้คือไม่ถือสาท่าน ยิ้มแย้มเยือกเย็นและช่วยเหลือเกื้อกูล ต่อด้วยคำถามว่ากรรมใดทำให้ลูกสาวได้สามีเจ้าชู้ที่ผิดศีลทุกข้อและไม่เป็นที่รักของแม่สามีที่คอยเอาเงินจากลูกสะใภ้ ทั้งสามคนทำกรรมใดร่วมกันมา กรรมใดทำให้ลูกสาวป่วยเป็นโรคทางจิตประสาท การทุบตีแม่ตอนไม่มีสติจะมีวิบากกรรมหรือไม่ และจะหายหรือไม่ ผู้เขียนเองเป็นโรคหอบเหนื่อยหายใจไม่ค่อยออกมาสามปี ทำกรรมอะไรมา ลูกชายและหลานชายเคยบวชสร้างบารมีกับหมู่คณะหรือไม่ ตัวผู้เขียนเคยสร้างบารมีมาอย่างไร ทำไมชาตินี้ลำบากมาก เจอแต่ปัญหา ถูกลูกตี เบื่อการครองเรือนมาก และอธิษฐานว่าชาติต่อไปขอเกิดเป็นผู้ชาย ไม่แต่งงาน ได้บวชตลอดชีวิต จะสำเร็จหรือไม่

เฉลยว่าปู่เป็นโรคนิ้วเท้ากุดเพราะกรรมสูบบุหรี่ในปัจจุบันตามที่คุณหมอบอกซึ่งถูกต้อง บวกกับกรรมในอดีตที่เคยฆ่าสัตว์ตัดชีวิตและเคยใส่รองเท้าที่สกปรกเข้าไปในพระอุโบสถด้วยความไม่เคารพ หลาย ๆ กรรมมารวมส่งผล ตายแล้วไปยมโลกของมหานรกขุมห้า ย้ำว่ายมโลกเป็นของกลางทุกชาติทุกศาสนาทุกเผ่าพันธุ์ ถ้าผิดกฎสากลก็ต้องไปตรงนั้น ไม่มีใครไปช่วยได้ ต้องช่วยตัวเองด้วยบุญ ปัจจุบันกำลังถูกหมกจนหลุมขี้เท้าร้อนด้วยกรรมสูบบุหรี่ พอได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วก็ได้รับการลดหย่อนผ่อนโทษลงมา

เฉลยว่าย่าตายแล้วไปเป็นภุมเทวาในระดับธรรมดา ไม่ค่อยสบายนักเพราะไม่ค่อยได้ทำทาน อยู่ในหมู่บ้านภุมเทวาแห่งหนึ่ง ได้รับบุญที่อุทิศไปให้ก็มีสภาพดีขึ้นกว่าเดิมหน่อยหนึ่ง คือยังไม่มากนัก ครูไม่ใหญ่สรุปว่าถึงตอนนั้นตัวใครตัวมัน ต้องช่วยตัวเอง อย่าหวังจะไปให้ใครช่วย อย่าประมาท ให้สั่งสมบุญไว้เถิด ประเสริฐนัก

เฉลยว่าอาลูกสาวคนที่สามของย่ามักยุให้ย่าโกรธเกลียดแม่อยู่หลายปีจนย่าเอามีดไล่แทงแม่ เพราะอาจองเวรแม่มา คือชาติหนึ่งอาและแม่เป็นสะใภ้ในตระกูลเดียวกัน แล้วสะใภ้กับสะใภ้ทะเลาะกันด้วยการชิงดีชิงเด่นกันมากกว่าชิงดี แล้วมาแตกหักตอนแบ่งมรดกของตระกูลพ่อสามี ทั้งสองจึงผูกโกรธ มาเจอกันในชาตินี้จึงรู้สึกไม่ชอบหน้ากัน ครูไม่ใหญ่สอนต่อว่าถ้าหน้าบึ้งเขาก็ไม่ชอบ ต้องยิ้มแย้มแจ่มใสเขาจะชอบ ถ้าเขาบึ้งมาแล้วเราบึ้งตอบก็เป็นกระจกสะท้อนหน้าให้เราเห็น บึ้งไปบึ้งมายิ่งบึ้งยิ่งตึงจนหน้าพร้อมจะปลิออกไป

เฉลยว่าอากับย่าไม่ได้มีเวรกับกัน เป็นกรรมใหม่ของย่าและอา แต่เป็นกรรมเก่าของแม่ ส่วนที่พ่อหาเงินมาได้แต่ไม่ได้ใช้ ถูกน้อง ๆ เอาไปจากย่าหมด โดยเฉพาะน้องคนที่สามเอาไปมากที่สุด เพราะกรรมในอดีตพ่อเคยไปยึดมรดกของน้องคนที่สามมากกว่าน้องคนอื่น ในชาติที่เกิดเป็นพี่น้องกัน ทำอย่างไรก็ได้อย่างนั้น มาเป็นพี่น้องกันอีกก็โดนบ้าง เป็นกรรมกงกรรมเวียน

เฉลยว่าพ่อค้าขายร่ำรวยแต่ต่อมาไปคบคนพาลที่ชักนำให้เล่นพนันมวยจนฐานะย่ำแย่ เพราะกรรมฆ่าสัตว์ตัดชีวิตและไหว้เจ้าสังเวยทั้งอดีตและปัจจุบันมาส่งผล พ่อตายแล้วไปเป็นกุมภัณฑ์เจ้าหน้าที่อยู่ในยมโลกของมหานรกขุมหกซึ่งเป็นขุมพนัน เพราะวิบากกรรมการพนันในปัจจุบัน แต่บุญที่ได้เลี้ยงดูบิดามารดาด้วยความกตัญญูมาอุ้มชูเอาไว้ ตอนนี้ปู่ ย่า และพ่อรู้ซึ้งถึงเรื่องบุญบาปได้ดีขึ้นเพราะตนเองกำลังประสบอยู่

เฉลยว่าแม่เป็นอัมพฤกษ์แขนซ้ายใช้การไม่ได้ เป็นความดันโลหิตสูงและกลายเป็นคนขี้หงุดหงิด เพราะกรรมฆ่าสัตว์ตัดชีวิตทั้งในอดีตและปัจจุบันมาส่งผล บวกกับทำอะไรไม่ได้ดั่งใจเหมือนเดิม วิธีช่วยแม่คือไม่ถือสาท่าน เป็นกัลยาณมิตรให้ท่าน ชวนให้ท่านทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา ปล่อยสัตว์ปล่อยปลาอุทิศบุญกุศลให้สัตว์ที่เคยไปเบียดเบียนไว้ และทำจิตใจให้ผ่องใส แนะให้ท่านเอาขนตาชนกันทำใจนิ่ง ๆ นุ่ม ๆ เฉย ๆ ผู้เขียนตั้งใจเยือกเย็นไม่ถือสาท่าน ก็จะเป็นทางมาแห่งบุญให้มีคนมาคอยดูแลผู้เขียนต่อไปในอนาคต

เฉลยว่าลูกสาวต้องมามีสามีเจ้าชู้ที่ผิดศีลทุกข้อและไม่เป็นที่รักของแม่สามีที่คอยเอาเงินจากลูกสะใภ้ เพราะกรรมเจ้าชู้ของลูกสาวในอดีตสมัยที่เกิดเป็นผู้ชายมาส่งผล ตอนนั้นทำให้ทั้งภรรยาและแม่ของตัวเองเดือดร้อน ส่วนลูกสาว สามีของเขา และแม่สามีไม่ได้ทำกรรมร่วมกันมา แต่เป็นกรรมเก่าของลูกสาวที่ทำให้ได้สามีและแม่สามีอย่างนี้ และเป็นกรรมใหม่ของสามีและแม่สามีที่จะต้องไปเจอเองในภายหลัง

เฉลยว่าลูกสาวป่วยเป็นโรคทางจิตประสาทเพราะกรรมดื่มสุราเมรัยตามมาส่งผล ส่วนการทุบตีแม่ตอนไม่มีสตินั้นเขาไม่มีเจตนา จึงทำให้มีวิบากกรรมเหมือนไม่มี เปรียบเหมือนน้ำในแก้วที่เทออกหมดแล้ว ถามว่ามีน้ำไหมก็ตอบว่าไม่มี แต่ถ้าถามว่าไม่มีหรือ ก็ยังมีนิด ๆ ที่ติดแก้วอยู่ คือมีเหมือนไม่มี ลูกสาวจะมีโอกาสหายแต่อาจไม่สมบูรณ์ร้อยเปอร์เซ็นต์ อาการคลุ้มคลั่งอาจหายแต่นาน ๆ จะเป็นขึ้นมาอีกเป็นช่วง ๆ ให้ชวนเขาทำบุญทุกบุญในช่วงที่เขารู้ตัว มากก็จะเป็นเบา ๆ แล้วก็จะหาย

เฉลยว่าผู้เขียนเป็นโรคหอบเหนื่อยหายใจไม่ค่อยออกมาสามปี และเลือดไม่ค่อยไปเลี้ยงหัวใจและสมอง เพราะความเครียดและความเหนื่อยจากการทำงานในปัจจุบัน ร่วมกับกรรมในอดีตที่เคยใช้แรงงานสัตว์และแรงงานคนมากเกินไป และฆ่าสัตว์เล็กสัตว์น้อยเช่นตบยุง วิธีแก้คือให้ปล่อยวางอารมณ์ คลายความผูกพัน ไม่ยึดมั่นถือมั่น ปล่อยให้เป็นไปตามเรื่องของมัน ปล่อยสัตว์ปล่อยปลาบ่อย ๆ ทำบุญทุกบุญ แล้วอธิษฐานจิตให้ผลจากวิบากกรรมนี้เบาลง

เฉลยว่าลูกชายและหลานชายทั้งสองเคยบวชกับหมู่คณะช่วงสั้นบ้างยาวบ้าง แต่ส่วนใหญ่จะครองเรือน ตัวผู้เขียนเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาแบบกองเสบียงโดยทำตามอารมณ์ อารมณ์ดีก็ทำ อารมณ์ไม่ดีก็ไม่ทำ ชาตินี้เห็นโทษภัยในการครองเรือนจึงเบื่อหน่ายมาก และรักการอยู่ธุดงค์และการปฏิบัติธรรมจนมีผลการปฏิบัติธรรมดีในระดับหนึ่ง ถ้าปฏิบัติธรรมให้ดียิ่งขึ้นจนเห็นองค์พระใสสว่างมั่นคงแล้วอธิษฐานจิตขอเป็นผู้ชายได้บวชตลอดชีวิต ก็มีสิทธิ์เป็นไปได้ แต่ต้องทำจนหมดอายุขัยด้วยใจตั้งมั่นแน่วแน่

บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวของกรณีศึกษาที่จะทำให้เราเข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรม ชื่อเรื่องว่าเจ้าแม่เด็ก แล้วชวนลูกนักเรียนให้ลองสันนิษฐานว่าเจ้าแม่เด็กคนนี้มีองค์หรือไม่ มีกี่องค์

เข้าสู่กรณีศึกษาเจ้าแม่เด็ก ผู้เขียนเล่าว่าเคยถูกตั้งฉายาว่าเป็นดาวมหาวิทยาลัย ครูไม่ใหญ่ลองทายว่าดาวอะไร แล้วสรุปว่าอันนี้ดาวเจดีย์ เพราะผู้เขียนตื่นตีสี่ครึ่งมาทำหน้าที่เตรียมเสื่อ ผ้าสังฆาฏิ และดอกไม้ สำหรับคนที่ต้องการมาบูชามหาธรรมกายเจดีย์ทุกวัน พอตกเย็นหลังเลิกงานก็มาทำอีก ทำอย่างนี้เป็นเวลาถึงสามปี เห็นคนอื่นเขาเขียนจดหมายกันจึงอยากเล่าเรื่องตัวเองบ้าง ทั้งที่ไม่อยากให้ใครรู้เรื่องตัวเองเลย ครูไม่ใหญ่แทรกภาษิตว่าอายครูไม่รู้วิชา อายเมียก็ไม่ได้ลูก แล้วเล่าว่าผู้เขียนเป็นลูกครึ่งไทย-เวียดนาม

ผู้เขียนเล่าว่าตอนเด็กแม่ให้เงินใช้แค่วันละหกสลึง เงินไม่พอใช้แต่ก็ไม่อับจน คิดว่าต้องหาเงินเองโดยการขายของ เพราะเรามีขา มีแขน มีตัว มีปาก และมีดวงปัญญา จึงซื้อวิตามินซีเม็ดละห้าสิบสตางค์มาขายเม็ดละหนึ่งบาท ครูไม่ใหญ่ทึ่งว่ากำไรเยอะและเก่งที่คิดได้ บางครั้งก็รับจ้างช่วยคุณครูถอนผมหงอกได้เงินวันละหนึ่งบาท ครูไม่ใหญ่แซวว่าถอนแล้วมันก็หงอกอีก และมีวิธีทำให้ผมหงอกกลับดำได้

ผู้เขียนเล่าว่าบางวันรับน้ำอัดลมมาขายที่คิวรถโดยสารในจังหวัดขอนแก่น ตั้งแต่สองทุ่มถึงตีห้า โดยจ้างเด็ก ๆ แถวนั้นให้ขายให้ จึงได้ฉายาว่าหัวหน้าแก๊งหรือเจ้าแม่ตั้งแต่เด็ก ผู้เขียนย้ำว่าไม่ได้มีองค์อะไร มีแต่ดวงปัญญา ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าให้ดูความชาญฉลาดและอย่าลืมว่าตอนนั้นเธอยังเป็นเด็กอยู่

ผู้เขียนเล่าว่าเวลาเจ็ดโมงเช้าก็ตั้งวงไฮโลเป็นเจ้ามือ ทั้งแบบเขย่าเองและแบบฉีกกระดาษ ในวงไฮโลมีแต่ผู้ใหญ่ที่หวังจะมาหลอกเอาเงินเด็ก ขณะที่เป็นเจ้าแม่นั้นผู้เขียนอายุได้เพียงสิบขวบ แต่แทนที่ผู้ใหญ่จะโกงเด็กได้กลับถูกเด็กโกงเสียเอง ครูไม่ใหญ่แทรกว่าเมื่อกี้แซ่บ ตอนนี้แสบ จากเด็กแซ่บก็เป็นเด็กแสบ

ผู้เขียนเล่าว่าถึงต้องหาเงินไปด้วยเรียนไปด้วยแต่ก็เรียนได้คะแนนดีมากถึง 99 เปอร์เซ็นต์กว่า ครูไม่ใหญ่แซวว่าโม้นิด ๆ สงสัยจะเต็มพันเปอร์เซ็นต์ ตอนเรียนชั้น ป.3 อายุสิบขวบ ผู้เขียนสามารถหาเงินได้โดยไม่ต้องขอเงินพ่อและแม่มาเรียนอีกเลย มีเงินใส่บาตรใส่ตู้พระทุกวันไม่ขาด และมีเงินฝากพระรัตนตรัยไม่ต่ำกว่าวันละ 100 บาท ยังซื้อรถสามล้อสามคันให้คนเช่า และซื้อรถจักรยานเสือหมอบอีกสองคัน ครูไม่ใหญ่ทึ่งว่าหัวนี้เหมือนดินสอเลย

ผู้เขียนเล่าว่าพอได้เงินมาเท่าไรพ่อก็มาช่วยใช้ โดยเอาไปเล่นการพนันทั้งไพ่ หวย และมวย จนหมด จะซ่อนเงินไว้ที่ไหนพ่อก็ค้นเจอแล้วเอาไปเล่นใหม่ เล่นอย่างนี้จนหมดทุกครั้ง ส่วนแม่ก็มาขอยืมเงินครั้งละสามพันบาทและไม่เคยได้คืนเลย ตอนจะเรียนต่อก็เกือบไม่ได้เรียนเพราะแม่ไม่อยากให้เรียนต่อ ในฐานะที่เป็นลูกคนโตต้องเลี้ยงน้องอีกสี่คน แต่พอผู้เขียนบอกว่าจะให้เงินแม่สามพันบาทเพื่อขออนุญาตเรียนต่อ คุณแม่จึงเซ็นอนุมัติให้เรียนต่อได้

ผู้เขียนเล่าผลการเรียนช่วงประถมถึงมัธยมว่าเป็นนักกีฬาหลายประเภท เป็นเชียร์ลีดเดอร์ของจังหวัด และเป็นนักยิมนาสติกประจำจังหวัด เมื่อเรียนจบมัธยมปลายก็เข้าเรียนระดับมหาวิทยาลัย โดยเรียนไปด้วยทำงานไปด้วย ชีวิตต้องสู้ตลอด เป็นพนักงานแจกของ ขายประกัน เปิดร้านขายอาหาร จนถึงเป็นผู้จัดการคอนโดที่พัทยา และเล่าว่ามีเรื่องแปลกคือตั้งแต่เด็กชอบมองไปที่ท้องฟ้ามาก

ผู้เขียนเล่าว่ามาวัดครั้งแรกตรงกับวันพระขึ้นสิบห้าค่ำเดือนสิบ วันนั้นนั่งนิ่ง ๆ สบาย ๆ ใจจดจ่อตามเสียงพระอาจารย์นำไปเรื่อย ๆ แล้วเห็นความสว่าง ต่อมาก็ได้เห็นองค์พระแก้วใส ๆ ลอยมาเต็มไปหมดไม่ขาดสาย ใสสว่างตลอดเวลา มีความสุขมาก ๆ เธอไม่นึกเลยว่าดาวใจดีอย่างเธอจะได้พบกับดาวภายใน

ผู้เขียนเล่าว่ามาวัดทุกวันอาทิตย์ มาอยู่ธุดงค์ทั้งศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ ปฏิบัติธรรมไม่เคยขาด ทำบุญเป็นประธานรองแทบจะทุกงานและทำบุญทุกบุญไม่เคยขาดเลย ทำแบบไม่ห่วงชีวิตตัวเองว่าจะเป็นอย่างไร ยอมรับว่าบางครั้งยอมเป็นหนี้เพื่อทำบุญเพราะกลัวว่าตายแล้วไม่ได้บุญ ครูไม่ใหญ่เตือนว่าอันนี้ยังไม่ถูกหลักวิชา ต้องไม่เบียดเบียนตนเองและไม่เบียดเบียนผู้อื่น

ผู้เขียนเล่าว่าได้ทำหน้าที่ผู้นำบุญ ทั้งทำเองและบอกบุญทุกอย่าง เช่นบอกบุญหล่อรูปเหมือนพระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุนีทองคำได้ประมาณหนึ่งเอ็ม บอกบุญสร้างเสาแก้วได้มากกว่าสิบเอ็ดต้น และบอกบุญสร้างพระธรรมกายประจำตัวได้พันกว่าองค์ โดยออกทำหน้าที่ทุกวัน เพราะเลิกงานสี่โมงครึ่งก็กลับไปทำหน้าที่ต่อจนถึงตีหนึ่งตีสอง บางวันถึงบ้านดึกแล้วเข้าห้องน้ำก็สลบไปเลย เหมือนมีอะไรมาทำให้หมดสติ หายใจไม่ออก บอกไม่ถูก ล้มไปเลย แต่ก็นึกถึงหลวงปู่และขอขมาแล้วก็หมดสติไป มารู้อีกทีก็สว่างแล้ว

ผู้เขียนเล่าว่าไปบอกบุญด้วยความมั่นใจว่าบุญมีอานุภาพจริง โดยเฉพาะบุญสร้างพระ ซึ่งช่วยชีวิตหลายคนให้พ้นจากโรคภัยไข้เจ็บ มีรายหนึ่งเป็นผู้หญิงที่นับถือศาสนาคริสต์ ป่วยเป็นโรคมะเร็งขั้นสุดท้าย หมอบอกว่าเธอต้องตายภายในหนึ่งเดือน ตอนมาพบผู้เขียนตัวเธอมีกลิ่นเหม็นมากและตัวดำ ผู้เขียนพาไปกราบมหาธรรมกายเจดีย์และสร้างองค์พระธรรมกาย อธิษฐานต่อหลวงปู่ขอให้หาย พร้อมแนะให้นั่งสมาธิ นั่งครั้งแรกเธอบอกว่าเห็นพระองค์หนึ่งลอยอยู่ตรงหน้าแต่ไม่รู้จัก ผู้เขียนหยิบรูปหลวงปู่ให้บูชา เธอเห็นแล้วตกใจปนดีใจมาก อุทานว่าองค์นี้แหละที่พี่เห็น

ผู้เขียนเล่าว่าหลังจากนั้นสองวันเธอกลับมาหา หน้าตาสดใสขาวผ่องขึ้น มีสีสันเหมือนตอนที่พบกันครั้งแรก เธอเล่าว่าไปนั่งสมาธิที่บ้านตลอดสองวันสองคืน แล้วได้เห็นหลวงปู่มาบอกว่ามะเร็งที่เป็นอยู่จะหายแล้วนะ เธอมีกำลังใจจึงไปหาหมอที่เคยรักษา หมอตรวจแล้วบอกว่าแปลกนะ มะเร็งหายได้ ครูไม่ใหญ่ทึ่งว่าเป็นไปได้อย่างไรที่ซ่อมได้

ผู้เขียนเล่าว่าได้พาผู้หญิงคนนั้นไปกราบคุณยายอาจารย์ ท่านจับที่หน้าอกด้านซ้ายแล้วถามว่าเป็นตรงไหน ยายจะช่วย พอกลับมาเธอก็ไปพบหมออีกครั้ง หมอถามว่าไปรักษาที่ไหน เธอบอกว่าไม่ได้ไปรักษาที่ไหนหรอก เพื่อนพาไปสร้างพระธรรมกายที่วัดพระธรรมกายแล้วก็นั่งสมาธิเท่านั้น หมองงมาก เธอดีใจมากและผู้เขียนก็ดีใจมาก ปัจจุบันเธอยังมีชีวิตอยู่ ไม่ใช่หนึ่งเดือนอย่างที่ถูกพิพากษาว่าตายสถานเดียว ครูไม่ใหญ่สรุปว่าอะไร ๆ ก็ซ่อมได้

อ่านคำถามว่าทำไมตอนเด็ก ๆ ผู้เขียนหาเงินได้มาก ส่งตัวเองเรียนได้โดยไม่ต้องอาศัยเงินพ่อแม่ แต่ไม่สามารถเก็บเงินไว้ได้ ต้องถูกคุณพ่อเอาไปเล่นการพนันจนหมด เป็นเพราะวิบากกรรมอะไร การที่พ่อเอาเงินของลูกไปเล่นการพนันท่านจะมีวิบากกรรมอย่างไร และจะให้อโหสิกรรมท่านอย่างไรจึงจะไม่ต้องมีเวรต่อกัน การทำหน้าที่จัดเตรียมเสื่อ ผ้าสังฆาฏิ และดอกไม้ให้คนมาบูชาเจดีย์ทุกวันจะมีอานิสงส์อย่างไร เคยทำหน้าที่นี้มาในอดีตหรือเปล่า เหตุใดมักเป็นผู้นำบุกเบิกในการทำสิ่งต่าง ๆ เกือบทุกเรื่อง ทำบุญอะไรมา และเหตุใดจึงมีผลการปฏิบัติธรรมที่ดีทั้งที่เพิ่งมาวัดครั้งแรก

อ่านคำถามต่อว่าตอนที่ล้มหมดสติในห้องน้ำ เหงื่อออกเต็มตัวหายใจไม่ออก เหมือนมีสิ่งลี้ลับจะมาพรากชีวิต เป็นเช่นนั้นจริงหรือไม่ และรอดมาได้ด้วยบุญอะไร ทำไมผู้หญิงที่เป็นมะเร็งขั้นสุดท้ายจึงรอดตายหายป่วยได้ ทำไมเขาจึงมาเจอผู้เขียน สร้างกรรมกับผู้เขียนมาอย่างไร แต่ทำไมเมื่อนั่งสมาธิเห็นหลวงปู่และหายจากโรคแล้วกลับหลุดจากหมู่คณะออกไป ปัจจุบันมาวัดพระธรรมกายอีกไม่ได้เพราะสามีไม่ให้มา การทำบุญโดยการกู้ยืมเงินมาทำซึ่งผู้เขียนก็เคยทำ จะได้บุญมากน้อยแค่ไหน และวิบากกรรมใดทำให้ต้องมาพบผู้ชายหลายคน ได้อยู่ด้วยกันแต่ไม่มีลูก แต่ละคนตอนแรกก็ดูดีแต่มีเหตุให้อยู่กันไม่ยืด ไม่ทราบว่าเคยอธิษฐานจิตเรื่องครองตัวเป็นโสดหรือไม่มีลูกหรือเปล่า

อ่านคำถามว่าการทำงานไม่มีอุปสรรคอันใด แต่การมาวัดสร้างบารมีกลับพบอุปสรรคหลายอย่างจนแทบจะหลุดไปจากหมู่คณะ เป็นเพราะวิบากกรรมใดและจะแก้ไขได้อย่างไร และเล่าว่ารู้จักสามีภรรยาคู่หนึ่งมาร่วมสิบปี รู้จักกันที่วัดพระธรรมกายเมื่อสามปีที่แล้ว ทั้งสองมาชวนผู้เขียนเป็นหุ้นส่วนธุรกิจโดยไม่ต้องลงทุนลงแรงอะไรเลย เพียงให้ผู้เขียนทำหน้าที่เป็นกัลยาณมิตรให้เขาก็พอ แล้วก็แบ่งกำไรให้ตั้งแต่ปีแรกจนถึงปัจจุบัน เป็นเพราะบุญอะไร ครูไม่ใหญ่แซวว่าสบายจังเลย

เฉลยว่าที่ผู้เขียนหาเงินส่งตัวเองเรียนได้เพราะยังมีกำลังทานบารมีส่วนตัวอยู่ แต่เก็บเงินไม่อยู่ต้องถูกพ่อเอาไปเล่นการพนันหมด เพราะยังมีเศษกรรมในอดีต คือบางครั้งเงินได้มาจากทางมิจฉาชีพเช่นการเล่นการพนัน และมีกรรมคบคนพาล จึงดึงดูดให้ได้พ่อที่มีนิสัยเล่นการพนัน และเป็นเหตุให้นำเงินของลูกไปเล่นพนันจนหมด เป็นเศษกรรม เพราะได้เงินมาจากความหายนะของเพื่อนมนุษย์ก็จะหมดไปโดยวิธีการอย่างนั้น

เฉลยว่าพ่อที่เอาเงินของลูกไปเล่นการพนันจะมีวิบากกรรม นอกจากวิบากกรรมส่วนตัวจากการเล่นพนันด้วยเงินตนเองแล้ว ยังมีวิบากกรรมที่นำเงินของลูกไปเล่นพนัน คือเมื่อมีสมบัติส่วนตัวเมื่อไรก็จะถูกพ่อแม่หรือญาติพี่น้องนำไปใช้เพื่อการพนันจนหมดสิ้น เหมือนที่พ่อทำกับลูกในชาตินี้ ส่วนลูกแค่ให้อโหสิกรรมกับท่านอย่างหมดใจก็ไม่ต้องมีเวรต่อกันแล้ว แต่ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าเวรกับกรรมเป็นคนละอันกัน เวรไม่มีการผูกกันแล้ว แต่กรรมที่พ่อทำยังมีอยู่ พ่อต้องแก้กรรมเองโดยการสร้างความดีสั่งสมบุญ และแนะให้นึกว่าเรายกเงินนี้ให้ท่านเป็นการตอบแทนท่าน เป็นบุญที่สำเร็จไป ส่วนท่านจะเอาไปทำอะไรก็เป็นวิบากกรรมของท่าน

เฉลยว่าการทำหน้าที่จัดเตรียมเสื่อ ผ้าสังฆาฏิ และดอกไม้ให้คนมาบูชาเจดีย์ มีอานิสงส์คือจะมีรูปสมบัติที่งาม ทรัพย์สมบัติที่รวย และคุณสมบัติที่ฉลาดติดตัวไป อีกทั้งยังมีส่วนบุญที่คนอื่นได้บูชาเจดีย์ด้วย แต่สิ่งที่ต้องระวังคืออย่าให้ไปกระทบกับคนอื่น ไม่ว่าจะมีเจตนาหรือไม่ก็ตาม ในอดีตผู้เขียนเป็นคนที่ขวนขวายในบุญแต่ไม่มีหน้าที่โดยตรงในการจัดเตรียมอุปกรณ์ในการสร้างความดี และมีบุญพิเศษที่ชอบทำหน้าที่ผู้นำบุญติดตัวมา เพียงแต่ต้องระมัดระวังในการทำหน้าที่เพื่อไม่ไปกระทบใครให้ใจเศร้าหมอง

เฉลยว่าไม่มีสิ่งใดจะมาพรากชีวิตผู้เขียน อาการที่ล้มหมดสติหน้าห้องน้ำเกิดจากการอ่อนเพลียที่พักผ่อนน้อยเพราะเพลินต่อการทำหน้าที่ ทำถึงตีหนึ่งตีสองติด ๆ กันทุกวันก็ต้องเพลีย และรอดมาได้ด้วยบุญที่ทำหน้าที่กัลยาณมิตร ส่วนที่มาวัดครั้งแรกแล้วเห็นภาพนิมิตที่ดีก็เพราะมีบุญเกี่ยวกับการนั่งสมาธิมาในอดีต แต่สิ่งที่เห็นนั้นเป็นแค่กุศลนิมิตเท่านั้น จึงให้ดูไปเฉย ๆ โดยไม่ต้องคิดอะไร และไม่จำเป็นต้องไปเล่าให้ใครฟัง เพราะผู้เขียนมีอัธยาศัยที่เล่าได้ยืดยาวและน่าฟัง ให้ดูไปเรื่อย ๆ ก่อนเพื่อรักษาประสบการณ์ภายในให้ละเอียดยิ่งขึ้น

เฉลยว่าผู้หญิงที่เป็นมะเร็งรอดตายหายป่วยได้เพราะบุญในอดีตที่เคยทำมากับหมู่คณะบวกกับบุญปัจจุบันที่ได้มาทำต่อกับหมู่คณะอีก และมาเจอผู้เขียนได้เพราะในอดีตผู้เขียนเคยทำหน้าที่กัลยาณมิตรให้เธอ บุญนี้จึงดลบันดาลให้มาเจอยอดกัลยาณมิตรอย่างผู้เขียนอีกในชาตินี้ ส่วนที่เธอนั่งสมาธิเห็นกุศลนิมิตแล้วยังหลุดจากหมู่คณะไปอีก เพราะในอดีตเธอเคยหลุดออกจากหมู่คณะด้วยการกระทบกระทั่งกับบางคนในหมู่คณะ จนต้องไปนับถือความเชื่ออื่น มาชาตินี้ก็ซ้ำรอยผังเดิม

เฉลยว่าการทำบุญโดยกู้ยืมเงินมายังไม่ถูกหลักวิชานัก คือยังไม่สมบูรณ์ และยังถือว่าเบียดเบียนตนเองและผู้อื่น ยกเว้นกรณีที่สามารถใช้คืนได้ ไม่เกินกำลัง และไม่ทำให้ครอบครัวตัวเองเดือดร้อน ถ้าใช้คืนเงินกู้หมดก็ได้บุญเต็มที่ ถ้าใช้คืนไม่หมดบุญก็หย่อนลงมาและยังผูกเวรอีกด้วย นอกจากผูกเวรแล้ว บุญที่ได้ก็จะไปดึงดูดทรัพย์ให้มีสมบัติเกิดขึ้น แต่สมบัตินั้นจะวิบัติโดยเราไม่มีโอกาสได้ใช้เลย คือมีบุญได้มีทรัพย์แต่ไม่ได้ใช้ทรัพย์ และถ้าเจ้าหนี้ยกหนี้ให้ก็จะต้องไปเป็นบริวารเขา มีกินมีใช้ได้โดยอาศัยใบบุญของเขา

เฉลยว่าผู้เขียนต้องมีคู่ผ่านมามากมายแต่ไม่มีลูกด้วยกัน เพราะเป็นวิบากกรรมกาเมเจ้าชู้มากในชาติที่เกิดเป็นผู้ชาย ตอนนั้นไปใช้ของของเขามาเยอะ ทำให้ติดนิสัยมีคู่ผ่านเยอะ ชาตินี้จึงต้องมาให้เขาใช้บ้าง ไม่เกี่ยวกับการอธิษฐานจิตที่จะครองตัวเป็นโสดและไม่มีลูก เป็นวิบากกรรมกาเมซึ่งจะมีได้ไปเรื่อย ๆ เพราะยังมีวิบากกรรมและความพึงพอใจในสิ่งเหล่านี้อยู่ จนกว่าจะหักดิบเลิกหาคู่ในโลกียวิสัยด้วยวิธีเดิม ๆ แล้วหันมาปฏิบัติธรรมอย่างจริงจังจนเข้าถึงธรรมภายในอย่างแท้จริงจึงจะหมดจากกรรมนี้ ครูไม่ใหญ่สอนต่อว่าเพื่อนอย่างหนึ่ง แฟนอย่างหนึ่ง คู่ชีวิตอีกอย่างหนึ่ง มันต้องมีระยะของมัน เดี๋ยวนี้เพื่อนก็ทำเหมือนคู่ชีวิต แฟนก็ทำเหมือนคู่ชีวิต และย้ำหลายครั้งว่ามันเป็นของรักนะ ไม่ใช่เป็นของลองเล่น ไม่ใช่อาหารจานด่วน

เฉลยว่าผู้เขียนตั้งใจจะครองตัวเป็นโสดแต่บางครั้งก็อยากมีคู่ครอง เป็นแบบนี้อยู่ตลอดเวลาจนบางครั้งท้อใจ ให้ทำดังนี้คือถ้าท้อแล้วให้ถอยออกมาเลย แล้วให้คบเพื่อนผู้หญิงที่เป็นกัลยาณมิตรเป็นกลุ่ม ๆ ไม่ใช่คนเดียว ที่ชอบประพฤติพรหมจรรย์อย่างแน่วแน่จริงจัง เพื่อสร้างบารมีอย่างเดียว มีศรัทธา มีศีล มีทิฐิเสมอกัน แล้วชวนกันสร้างบารมีอย่างเต็มกำลังโดยไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องอย่างนั้นอย่างเด็ดขาด ด้วยใจเด็ดเดี่ยวก็จะดำเนินชีวิตไปได้อย่างมีความสุข แต่ต้องระวังคำพูดให้ดี อย่าให้กระทบกระทั่งกัน โดยเลือกประโยคที่ทำให้เขารักเราออกมาใช้เยอะ ๆ เพราะถ้าเรารักตัวเองก็ต้องทำให้คนอื่นมารักเราด้วย ถ้าทำให้คนอื่นไม่รักเราแปลว่าเราไม่รักตัวเอง เพราะเขาจะด่าเราแล้วเราก็เจ็บ ประโยคดี ๆ เหล่านี้เอามาใช้ฟรี ๆ ได้ ไม่เสียเงินเลย และต้องรู้จักอดทน ให้อภัย ให้รอยยิ้มกับความรักและปรารถนาดีซึ่งกันและกัน