กรณีศึกษากฎแห่งกรรม

ถามต่อว่าคุณน้าตายแล้วไปไหน เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะอย่างไร ได้รับบุญที่อุทิศไปไหม มีข้อความฝากมาไหม เรื่องที่เพื่อนเล่าว่าคุยโทรศัพท์กับน้าเป็นเรื่องจริงหรือไม่ ถ้าจริงติดต่อได้อย่างไรและเพื่ออะไร คุณยายมีวิบากกรรมใดจึงเป็นโรคสมองเสื่อม เบาหวาน น้ำท่วมปอด ชวนทำบุญแล้วคุณยายอยากทำแต่เงินอยู่กับแม่ ไม่กล้าเบิกเพราะไม่อยากให้กระทบใจแม่ ทั้งที่เป็นเงินของท่าน คุณแม่จะมีวิบากไหม แก้อย่างไร คุณยายเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะไหม คุณตาเสียชีวิตเมื่ออายุห้าสิบสามปีด้วยความดันโลหิตสูง ตายแล้วไปไหน ผู้เขียนเคยเป็นพี่เลี้ยงอบรมบุคลากร ถ้าเห็นว่าใครยังไม่เหมาะสมก็คัดออกให้ไปสร้างบารมีภายนอกก่อน มีผลบุญบาปอย่างไร ตัวเองเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะอย่างไร ทำไมชาตินี้ได้มาสร้างบารมีในต่างแดน และน้องที่ทำงานด้วยกันตัวเตี้ยเพราะบุพกรรมใด ตามด้วยช่วงพักที่มีบรรทัด jingle และช่วงไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสองนาทีครึ่ง

ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าที่มาเกิดเป็นฝาแฝดคลอดก่อนกำหนด เพราะอดีตชาติหนึ่งเป็นแฟนกัน ผู้เขียนเป็นผู้ชาย น้องแฝดเป็นผู้หญิง มีความสัมพันธ์จนฝ่ายหญิงตั้งท้อง ฝ่ายชายอยากรับผิดชอบเอาลูกไว้ แต่ฝ่ายหญิงไม่ยอม ตอนครรภ์โตแล้วจึงกินยาทำแท้ง เด็กไม่แท้งแต่คลอดก่อนกำหนด ไม่แข็งแรงเพราะยาทำแท้ง อยู่ได้เดือนเดียวก็ตาย ภายหลังเลิกรากัน ฝ่ายชายนึกว่าจะเข็ดแต่ไปเจ้าชู้กับคนอื่นต่อ ฝ่ายหญิงทั้งผูกพันและผูกเวร จึงมาเกิดร่วมกัน ผู้เขียนเกิดเป็นผู้หญิงเพราะกรรมเจ้าชู้ ส่วนแฟนเก่ามีกรรมทำแท้ง คลอดก่อนกำหนดอยู่ได้ห้าสิบวันก็ตาย

ที่เฉียดตายหลายครั้ง ตกบันไดสลบไปหลายชั่วโมงและจมน้ำเกือบตาย เพราะอดีตสมัยเป็นเด็กผู้ชายเล่นแกล้งเพื่อนจนตกบันไดสลบ แม้ไม่ได้เจตนา แต่อยู่ในสายตากฎแห่งกรรมตลอดเวลา ทำแล้ววิบากก็กลับมา และแกล้งผลักเพื่อนตกน้ำโดยไม่รู้ว่าเพื่อนว่ายน้ำไม่เป็น แต่เพื่อนไม่ตายเพราะมีผู้ใหญ่มาช่วยไว้ทัน ครูไม่ใหญ่แทรกเรื่องสมัยเด็กของตัวเองที่ถูกเพื่อนผลักตกน้ำ และดำน้ำลอดเรือหลายลำ (ช่วงนี้ถอดเสียงไม่ชัดและมีบรรทัดซ้ำคั่น)

ที่มักปวดเมื่อย ปวดหลัง ปวดท้อง โดยเฉพาะช่วงวันนั้นของเดือน เพราะอดีตสมัยเป็นผู้ชายมีนิสัยเจ้าชู้ พอภรรยาหลวงบ่นก็โมโห ถือว่าภรรยาหลวงเป็นศัตรูที่คอยห้ามไม่ให้มีเมียน้อย จึงทุบซ้อมภรรยาหลวง วิบากกรรมนี้มาส่งผล วิธีแก้คือทำบุญทุกบุญแล้วกันส่วนอุทิศให้ภรรยาหลวงคนนั้น จากหนักจะเป็นเบาและค่อย ๆ หาย

ที่ต้องสร้างบารมีกับหมู่คณะด้วยความไม่ยินยอมและไม่เข้าใจของพ่อแม่ เพราะในอดีตทำหน้าที่กัลยาณมิตรให้ผู้อื่นแต่ขาดการเป็นกัลยาณมิตรให้ท่านทั้งสอง และเมื่อทำบุญแล้วมักไม่ได้อธิษฐานให้เกิดในครอบครัวที่เป็นสัมมาทิฐิ มีศรัทธาและศีลเสมอกัน เมื่อไม่ได้ล้อมกรอบไว้ พญามารจึงได้ช่อง พ่อแม่จะได้รับบุญบ้าง เพราะใจท่านยังไม่เปิดรับ การทำหน้าที่กัลยาณมิตรอย่างเต็มที่จะเป็นบุญบารมีของลูก ต้องนึกถึงบุญนี้แล้วอธิษฐานกำกับให้แน่นหนา ก็จะเป็นไปตามความปรารถนา

คุณพ่อป่วยเป็นโรคหัวใจ มีอาการชาตามแขนขา เพราะอดีตเกิดในสังคมเกษตรกรรม ใช้แรงงานสัตว์หนัก โดยเฉพาะวัวควายที่แก่แล้วยังเอามาใช้ทำงานหนัก ที่ไม่เชื่อเรื่องกฎแห่งกรรมเลยเพราะนับถือแบบเทวนิยมมาหลายชาติ ถือพระเจ้า จึงไม่เข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรม จะปรับให้เป็นสัมมาทิฐิไม่ใช่เรื่องง่ายเพราะท่านอายุมากและปิดประตูตัวเอง ลูกทำได้เพียงสั่งสมบุญให้มาก (ช่วงกลางถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ) และถ้าท่านไม่สมัครใจหรือไม่สะดวกมาทำบุญ ก็ให้ลูกหรือพี่น้องมาทำแทน

คุณน้าเสียชีวิตด้วยมะเร็งลำไส้และตับ เพราะกรรมในอดีตที่ดื่มสุราและฆ่าสัตว์เล็กสัตว์ใหญ่เป็นประจำหลายชาติมารวมกันส่งผล ครูไม่ใหญ่ว่าบาปถ้าได้ช่องจะดูดบาปชาติอื่นมาส่งผลเป็นขบวน ตายแล้วไปเป็นเทพบุตรสุดหล่อบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์เฟสสาม ด้วยบุญที่ทำช่วงท้ายชีวิตกับหมู่คณะ เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียงตามอารมณ์ บางชาติเจอกันบางชาติไม่เจอ ได้รับบุญที่อุทิศไปแล้ว มีทิพยสมบัติเพิ่มขึ้น ยิ้มแย้มแจ่มใส ฝากบอกว่ามีความสุขมากที่อยู่บนสวรรค์ ส่วนเรื่องที่เพื่อนเล่าว่าคุยโทรศัพท์กับน้าที่ตายไปแล้ว ครูไม่ใหญ่ถามนักเรียนว่าใครว่าจริงใครว่าไม่จริง แล้วเฉลยว่าไม่จริง เป็นเรื่องที่สร้างเหตุการณ์ขึ้น คุณน้าเป็นเทพบุตรชั้นดาวดึงส์แล้วไม่มีอารมณ์จะมาติดต่อมนุษย์ ยิ่งทางโทรศัพท์ด้วยแล้ว

คุณยายเป็นโรคสมองเสื่อม เบาหวาน หัวใจ น้ำท่วมปอด ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าโรคสมองเสื่อมมาจากกรรมที่ถอดเสียงได้ไม่ชัด ส่วนเบาหวาน หัวใจ และน้ำท่วมปอดมาจากกรรมฆ่าสัตว์ตัดชีวิต ที่คุณยายอยากทำบุญแต่ไม่ได้ทำเพราะเกรงใจแม่ซึ่งถือเงินของท่านไว้ เพราะอดีตไม่เข้าใจเรื่องบุญและตระหนี่ มักทำแค่อนุโมทนาบุญคนอื่นแต่ไม่ยอมทำเอง แต่ขอจับเงินที่คนอื่นเอามาทำบุญด้วย จึงได้เป็นเจ้าของเงินแต่ไม่มีโอกาสใช้เงินตัวเองทำบุญ คุณแม่ก็จะมีวิบากคือเกิดชาติหน้าจะลำบากยากจน จะแก้ก็ต้องเป็นกัลยาณมิตรให้ท่านทำบุญเป็น แต่ไม่ง่าย คุณยายเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียงแต่ไม่ต่อเนื่อง

คุณตาเสียชีวิตด้วยความดันโลหิตสูงเมื่ออายุห้าสิบสามปี เพราะกรรมในอดีตและปัจจุบันรวมกัน คือเป็นคนฆ่าสัตว์ทำอาหารและเซ่นไหว้เจ้า รวมกับเป็นคนมักโกรธ ตายแล้วเจ้าหน้าที่พาไปยมโลกของมหานรกขุมหนึ่ง กำลังถูกเจ้าหน้าที่ยมโลกเชือดชำแหละด้วยวิบากการฆ่าสัตว์ ทุกข์ทรมานมาก ได้รับบุญที่ลูกอุทิศไปให้แล้วจึงได้รับการลดหย่อนผ่อนโทษ อายุในยมโลกสั้นลง แต่ยังร้องครวญครางว่าช่วยด้วย ช่วยด้วย

ที่เคยทำหน้าที่พี่เลี้ยงอบรมบุคลากรแล้วคัดคนที่ยังไม่เหมาะสมออกให้ไปสร้างบารมีภายนอกก่อน เมื่อตัดสินใจโดยไม่มีอคติและยึดประโยชน์สุขขององค์กรเป็นหลัก ก็ไม่มีผลบาปหรือวิบากกรรมใด เพราะทำตามกฎเกณฑ์ที่หมู่คณะกำหนด ส่วนผลบุญที่ช่วยคัดบุคลากรที่มีคุณภาพเข้าหมู่คณะ จะทำให้ได้อยู่ในแวดวงบัณฑิตนักปราชญ์ที่มีความรู้ความสามารถ และได้รับการฝึกฝนจากผู้มีความรู้ความสามารถดีเช่นเดียวกัน

ในพุทธันดรที่ผ่านมา ผู้เขียนเป็นทหารของพระราชาองค์ที่ออกบวช ได้ออกบวชตามพระราชาจนตลอดชีวิต มีหน้าที่เผยแผ่ ผลการปฏิบัติธรรมพอตัวรอด กลับดุสิตบุรีวงบุญพิเศษได้ แต่กรรมเจ้าชู้หลายชาติมารวมส่งผลให้เป็นผู้หญิงในชาตินี้ และชาตินี้ก็สมความปรารถนาได้ไปเผยแผ่ในต่างแดน ให้ตั้งใจสร้างบารมีให้เต็มที่ น้องที่ทำงานด้วยกันตัวเตี้ยเพราะวจีกรรมล้อเลียนดูถูกพระเถระที่ตัวเตี้ย ครูไม่ใหญ่ถามว่าเหล่าทหารของพระราชาฟังอยู่หรือเปล่า แล้วชวนทุกคนตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่ทุกบุญ อธิษฐานจิตตามไปดุสิตบุรีวงบุญพิเศษเขตบรมโพธิสัตว์ อย่าได้พลัดกันเลย

เปิดจดหมายของผู้เขียนกรณีศึกษา ช่วงต้นถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาต่างประเทศ ได้ความว่าเขาอยู่ต่างประเทศ (ภายหลังในจดหมายระบุว่าบาห์เรน) เปรียบว่าเหมือนหลงทางในทะเลทรายที่แห้งแล้งร้อนแล้วมาพบแหล่งน้ำชุ่มเย็น ครั้งแรกนึกว่ารู้สึกอย่างนี้คนเดียว แต่ถามภรรยาและลูก ๆ ก็รู้สึกเหมือนกัน เขารอคอยมานานแสนนาน เคยคิดว่าศาสนาคริสต์และอิสลามมีทีวีของตัวเองตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง แล้วพุทธศาสนาจะมีบ้างได้อย่างไร จนได้รู้จักหลวงพ่อผ่าน DMC ช่องเดียว คำสอนฟังแล้วเข้าใจได้เลย ไม่ต้องแปล ตรงไปตรงมาชัดเจน ตอบทุกคำถามในใจ ตอนนี้ต่อเติมบ้านเป็นห้องปฏิบัติธรรม ท้ายช่วงถอดเสียงเพี้ยนและเป็นช่วงพักที่มีบรรทัด jingle ราวสามนาที

ผู้เขียนเกิดในครอบครัวเกษตรกรที่ค่อนข้างยากจนในจังหวัดเพชรบูรณ์ เป็นลูกชายคนโตในพี่น้องสามคน หลังคุณพ่อเดินทางไปทำงานที่บาห์เรน เขากับน้อง ๆ ย้ายมาอยู่กับคุณตาคุณยายที่เลี้ยงดูด้วยความรักและพาไปวัดทำบุญเป็นประจำ จึงผูกพันกับพระและวัด บ้านอยู่ห่างโรงเรียนกว่าสามกิโลเมตร หลวงตาที่วัดใกล้โรงเรียนจึงให้ไปอยู่วัดด้วย แต่เขาทนเป็นเด็กวัดได้หนึ่งปีก็ลาออก เพราะเพื่อนเด็กวัดกินข้าวแล้วมักเกี่ยงกันเรื่องล้างจาน ครูไม่ใหญ่ว่าเขายังไม่เข้าใจว่าล้างจานไปก็ล้างใจไปด้วย

เขาชอบช่วยเหลือตัวเองมากกว่าขอให้คนอื่นช่วย ซ่อมจักรยานเอง แต่มีนิสัยเสียคือไม่ค่อยมีสัจจะ ครั้งหนึ่งรับปากหลวงตา (ถอดเสียงไม่ชัดว่าท่านใด) ว่าจะไปเป็นเพื่อนท่านไปช่วยงาน แต่ถึงเวลาจริงกลับเพลินดูการ์ตูนจนไม่ได้ไป พอนึกได้ก็อายจนไม่กล้าไปพบหน้าท่านอีกเลยจนท่านมรณภาพ ทำให้รู้สึกผิดจนทุกวันนี้

เมื่อเข้าเรียนชั้น ม.4 ได้คบกลุ่มเพื่อนและรุ่นพี่ที่พาดื่มเหล้าสูบบุหรี่ ทั้งที่เคยสัญญากับตัวเองว่าจะไม่ดื่มไม่สูบ ครูไม่ใหญ่ล้อคำขวัญของกลุ่มนั้นว่า ลูกผู้ชายต้องไปอบายทุกขุม ต้องดื่มเหล้าเจ้าชู้เล่นการพนัน ในที่สุดเขาก็ติด ไม่มีสมาธิในการเรียนจนต้องออกจากโรงเรียนตอน ม.4 เทอมต้น แต่ยังมีใจฝักใฝ่เรื่องนั่งสมาธิ โดยเฉพาะเรื่องอิทธิฤทธิ์ อยากมีหูทิพย์ตาทิพย์ อยากมองทะลุถ้วยเห็นลูกเต๋าไฮโล ทดลองฝึกสมาธิหลายแบบ บ่อยครั้งรู้สึกตัวเบาสบายเหมือนจะลอยได้ แต่ไม่ได้ทำต่อเนื่อง ครูไม่ใหญ่ว่าไม่ใช่ ต้องมาตรงนี้คือศูนย์กลางกาย

คุณแม่เกรงว่าเขาจะเสียคน จึงตัดสินใจพาไปอยู่กับคุณพ่อคุณแม่ที่บาห์เรน เป็นผู้ช่วยช่างในอู่ซ่อมรถ เงินเดือนห้าพันบาท ครูไม่ใหญ่ว่าเงินเดือนก็น้อย ยังเจอแต่ของผุ ๆ พัง ๆ ชีวิตเด็กอู่ แล้วเข้าสู่เพลง

หญิงที่เขาชอบมีมาตรฐานสูงในการเลือกคู่ คือต้องไม่ดื่มเหล้าไม่สูบบุหรี่ ทุกครั้งที่ไปพบจึงต้องเตรียมตัวไม่ให้มีกลิ่นเหล้าเด็ดขาด จนได้แต่งงานกันสมปรารถนา มีลูกชายหนึ่งคนลูกสาวหนึ่งคน สองคนร่วมกันสร้างฐานะ เปิดธุรกิจหลายอย่าง ทั้งร้านเสริมสวย ร้านอาหาร ร้านนวดไทย และธุรกิจอีกอย่างที่ถอดเสียงไม่ชัด ต่อมาได้ชม DMC จึงหักดิบเลิกเหล้าและบุหรี่อย่างเด็ดขาด ครูไม่ใหญ่ว่าลูกผู้ชายต้องไม่ไปอบายทุกขุม และเลิกธุรกิจที่ส่อแววว่าจะผิดศีลธรรมทุกชนิด ด้วยประโยคเด็ดของหลวงพ่อว่า จะเชื่อตอนเป็น หรือจะเห็นตอนตาย ตอนนี้ทั้งเขา ภรรยา และลูก ๆ เป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยากันทุกคน

คุณพ่อเกิดในครอบครัวเกษตรกรค่อนข้างยากจน ต่อสู้ชีวิต ทำงานขยันอดทนเพื่อครอบครัว มีมนุษยสัมพันธ์ดี ไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ไม่เล่นการพนัน รักคุณแม่มาก ทำงานทุกอย่างให้คุณแม่เลี้ยงลูกอยู่บ้านเพียงอย่างเดียว แต่ฐานะก็ไม่ดีขึ้น จึงตัดสินใจขายบ้านเป็นค่าเดินทางไปเสี่ยงโชคที่บาห์เรน ทำงานรับจ้างขับรถและอาชีพเสริมอื่น เมื่อผู้เขียนไปบาห์เรนและตั้งหลักได้ เห็นพ่อเหนื่อยจึงให้กลับมาพักที่เมืองไทยและดูแลค่าใช้จ่ายให้ แต่พ่อขยันไม่ชอบอยู่เฉย กลับมาไม่นานก็เปิดกิจการเลี้ยงหมูเลี้ยงไก่ แล้วเลิกไปเพราะขาดทุน ต่อมาก็คิดเลี้ยงสัตว์อย่างอื่นอีก (ช่วงนี้ถอดเสียงเพี้ยน) ครูไม่ใหญ่ว่าท่านยังคงอนุรักษ์ความจนไว้เพราะไม่เข้าใจว่าที่จนเพราะอะไร

คุณตาชอบทำบุญเป็นประจำแต่ก็ชอบเล่นการพนัน ชอบนั่งเอาหลังพิงโอ่งน้ำสูบบุหรี่ เล่าเรื่องความหลังให้ลูกหลานที่มานั่งล้อมฟัง บั้นปลายชีวิตป่วยเรื้อรังด้วยโรคถุงลมโป่งพองต้องไปหาหมอต่อเนื่อง ครูไม่ใหญ่ว่าเป็นโรคที่หามาเอง คุณตาคิดว่าตัวเองต้องตายก่อนคุณยาย จึงโอนเงินทั้งหมดสามหมื่นบาทในบัญชีให้เป็นชื่อคุณยาย แต่เรื่องที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น คุณยายซึ่งปกติแข็งแรงดีกลับป่วยเฉียบพลันและเสียชีวิตภายในเดือนนั้น เหลือแต่คุณตานั่งพิงโอ่ง ท้ายช่วงไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวครึ่งนาที

หลังคุณยายเสียชีวิต ทุกคนยังเห็นคุณตานั่งพิงโอ่งสูบบุหรี่ในท่าเดิม แต่เปลี่ยนจากเล่าความหลังให้ลูกหลานฟังเป็นนั่งท่องบทสวดมนต์แทน วันสุดท้ายก่อนเสียชีวิตไม่ได้ทุกข์ทรมาน มีอาการเหมือนคนสะอึกสามครั้งแล้วจากไปด้วยวัยแปดสิบหกปี ผู้เขียนได้ข้อคิดจากการตายของคู่ชีวิตคู่นี้ว่า เงินสามหมื่นบาทได้มาแต่ไม่ได้ใช้เลย เอาไปก็ไม่ได้ ยังตกเป็นของคุณตาอย่างเดิม

คุณยายเป็นคนขยัน ชอบทำบุญ ตักบาตรทุกเช้า ไม่ชอบฆ่าสัตว์แต่ใช้ผู้เขียนกับน้องชายฆ่าแทน (ช่วงนี้ถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ) ปกติแข็งแรง วันหนึ่งอายุเจ็ดสิบหกปีมีอาการไม่สบาย คุณตาด้วยความรักจึงแบ่งยาของตัวเองให้กิน ปรากฏว่าคุณยายกินแล้วช็อก นำส่งโรงพยาบาลก็พูดไม่ได้แล้วแต่น้ำตาไหล ต้องเจาะคอใช้เครื่องช่วยหายใจ รักษาตัวอยู่หนึ่งเดือนก่อนเสียชีวิต มีสติรู้ตัวตลอด ตอนนั้นผู้เขียนยังไม่รู้จัก DMC ไม่รู้หลักการดูแลคนป่วยใกล้ตาย ไม่ได้ทำหน้าที่หลานที่ดีในวันสุดท้ายของผู้มีพระคุณที่เลี้ยงมาจนโต จึงเสียใจอยู่ทุกวันนี้

คำถามของผู้เขียน ข้อแรกกังวลนิสัยลังเล รับปากแล้วไม่ทำ เช่นนัดหลวงตาว่าจะไปเป็นเพื่อนแล้วผิดนัด รู้สึกว่าไม่มีสัจจบารมี จะมีวิบากกรรมติดตัวไหมและแก้นิสัยนี้อย่างไร ข้อสองจะทำอย่างไรให้คุณพ่อเลิกเลี้ยงสัตว์ทุกชนิด และตนมีส่วนในบาปนี้ไหมเพราะเงินที่ส่งให้พ่อใช้บางส่วนเอาไปซื้ออาหารให้สัตว์ ทั้งที่ไม่ได้อนุโมทนาด้วย ข้อสามจะอธิบายเรื่องบุญให้พ่อเข้าใจอย่างไร ให้ท่านอนุโมทนาบุญของครอบครัวและมาเป็นนักสร้างบารมี ข้อสี่คุณแม่รักคุณพ่อมากจนไม่มีเวลาปฏิบัติธรรมเพราะต้องคอยดูแลคุณพ่อ จะทำอย่างไรให้แม่วางใจจากพ่อได้บ้าง ครูไม่ใหญ่แทรกว่าเขารักกันคงไม่ยอมง่าย ๆ

คำถามต่อ คุณยายช็อกและป่วยจนเสียชีวิตด้วยการกินยาผิด ทุกข์เวทนามาก คุณตาคุณยายตายแล้วไปอยู่ที่ไหน ได้อยู่ด้วยกันไหมเพราะรักกันมาก ครูไม่ใหญ่แทรกว่าถ้าจะตัดบทก็ตอบว่าไปอยู่บนสวรรค์ก็ง่ายดี บุญอะไรทำให้ชาตินี้ต้องมาอยู่ไกลแต่ได้พบหมู่คณะและร่วมสร้างบารมีกับหลวงพ่อ ได้บวชในต่างแดนเป็นครั้งแรกของแผ่นดินที่ว่างเว้นการบวชมานาน บุญจากการบวชของตนและลูกหลาน รวมทั้งการให้สถานที่จัดบวชครั้งประวัติศาสตร์ ตนและครอบครัวจะได้ผลบุญอย่างไร คุณพ่อคุณแม่คุณตาคุณยายได้รับด้วยไหม และตั้งใจตั้งแต่เด็กว่าจะไม่มีครอบครัว (ท้ายคำถามถอดเสียงเพี้ยนยาว) จากนั้นเป็นช่วงพักที่มีบรรทัด jingle และช่องว่างไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสองนาที

เฉลยข้อแรก การรับปากจะไปเป็นเพื่อนหลวงตาแต่ไม่ได้ไป มีวิบากกรรมคือถึงเวลาตัวเองก็จะโดนอย่างนี้บ้าง และประสบความสำเร็จในชีวิตได้ไม่เท่าที่ตั้งใจไว้ เพราะขาดสัจจบารมี จะแก้ไขต้องหักดิบจากความโลเล ไม่มีสัจจะ หรือไม่ทำอย่างที่ตั้งใจ ต้องอดทนตั้งใจทำให้ได้อย่างที่ตั้งใจไว้

เฉลยว่าคุณพ่อเลี้ยงสัตว์ไว้ขาย ทั้งเพื่อฆ่าและเพื่อดูเล่น เลี้ยงหมู ไก่ ตั้งฟาร์มจระเข้ เพาะลูกสุนัขขาย เปิดบ่อปลา กรงนก และคอกวัว ถ้าเลี้ยงสัตว์ไว้ฆ่าขายหรือขายให้เขาฆ่า วิบากกรรมคือเจ็บป่วยทุกข์ทรมานมากก่อนตาย และอายุสั้น ส่วนลูกไม่มีวิบากกรรมทางตรง เพราะเจตนาเพียงเลี้ยงดูบิดามารดา เงินที่ท่านรับไปแล้วจะเอาไปทำอะไรเป็นเรื่องของท่าน แต่มีวิบากทางอ้อมคืออาจต้องดูแลบุพการีหรือญาติที่มีโรคภัยไข้เจ็บมาก เพราะกรรมปาณาติบาต ต้องเสียเงินทอง เวลา และอารมณ์

เฉลยเรื่องจะอธิบายบุญให้พ่อเข้าใจ ลูกต้องหากุศโลบายให้ท่านไปปฏิบัติธรรมให้ใจใสก่อน เช่นไปสวนพนาวัฒน์สักเจ็ดวัน อยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ดี มีกัลยาณมิตร พี่เลี้ยง และพระอาจารย์คอยแนะนำ เมื่อใจใสแล้วท่านจะค่อย ๆ เรียนรู้เรื่องบาปบุญคุณโทษเอง เมื่อใจเปิดแล้วค่อยบอกเรื่องการสร้างบารมีของลูกและครอบครัว ส่วนคุณแม่ที่รักคุณพ่อจนไม่มีเวลาปฏิบัติธรรม ก็ให้ชวนทั้งสองท่านขึ้นไปปฏิบัติธรรมที่สวนพนาวัฒน์เจ็ดวันด้วยกัน จะเข้าใจความจริงของชีวิตดีขึ้น แล้วติด DMC ให้ท่านศึกษาธรรมะง่าย ๆ ทุกวัน ใจจะใสและมีความสุขเพิ่มขึ้น

เฉลยว่าคุณยายกินยาผิดจริงเพราะวิบากกรรมในอดีต ครูไม่ใหญ่ว่าน่าศึกษามาก ชาตินั้นคุณยายกับคุณตาก็เป็นสามีภรรยากันเหมือนชาตินี้ ครั้งหนึ่งคุณตาป่วย คุณยายหยิบยาผิดให้คุณตากินโดยไม่ได้เจตนา กรรมจึงส่งผลแบบไม่เจตนาเหมือนกันในชาตินี้ แม้รักกันมากและหยิบยาด้วยเจตนาให้หาย กฎแห่งกรรมก็ยังเข้ามาเกี่ยวข้อง คุณยายตายแล้วไปเกิดเป็นเทพธิดาสายคนธรรพ์ชั้นจาตุมหาราชิกาด้วยบุญที่ทำในพระพุทธศาสนาเป็นประจำ แต่ก่อนตายจิตฟุ้งซ่านสับสนหลายเรื่อง จริง ๆ ควรไปสูงกว่านี้ ครูไม่ใหญ่เตือนว่าตอนใกล้ตายอย่าสับสน ให้นึกบุญใหญ่ให้เห็นทีเดียว เช่นหล่อพระแสนองค์ เสาแก้วพันปี หรือบวชพระกี่รูปก็ต้องนึกให้ออก

เฉลยว่าหลังคุณยายตาย คุณตาหันมาสวดมนต์เป็นที่พึ่งทางใจเพราะได้ข้อคิดจากการตายของคุณยายและเสียใจที่หยิบยาผิดให้ ตายแล้วคุณตาไปเป็นยักษ์ระดับกลางชั้นจาตุมหาราชิกา ด้วยบุญที่ทำในพระพุทธศาสนาและความทุกข์ใจช่วงท้ายชีวิตเรื่องหยิบยาผิด แต่เป็นยักษ์หล่อไม่มีเขี้ยว แม้อยู่ชั้นเดียวกันก็ไม่ได้พบคุณยายทั้งที่รักกันมาก ครูไม่ใหญ่เปรียบว่าเหมือนคนหนึ่งอยู่อเมริกาอีกคนอยู่เมืองไทย ต่างภาษา วัฒนธรรม ประเพณี ความเชื่อ ก็เหมือนอยู่คนละภพ แม้อยู่หมู่บ้านเดียวกันก็คุยกันไม่รู้เรื่องเพราะโมหะที่ไม่เข้าใจความจริงของชีวิต เจอกันจะจำกันได้ไหมก็น่าศึกษา จึงต้องติด DMC

เฉลยว่าชาตินี้ต้องมาอยู่ต่างแดนเพราะเหตุปัจจุบันคือการทำมาหากิน แต่ได้พบหมู่คณะและร่วมสร้างบารมีเต็มที่เพราะแรงอธิษฐานในอดีตหนุน คืออธิษฐานว่าขอมีส่วนขยายพระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกายไปทั่วโลก การได้บวชในต่างแดนเป็นครั้งแรกของแผ่นดินที่ว่างเว้นการบวชมานานก็มาจากแรงอธิษฐานนี้ บุญจากการบวชของตนและหลาน รวมถึงการให้สถานที่จัดบวชครั้งประวัติศาสตร์ ทำให้มีสายบุญเชื่อมกับพระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกาย ไปที่ใดได้รับการต้อนรับอย่างดี มีชื่อเสียงขจรขจาย มีรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ ลาภ ยศ สรรเสริญ สุข ได้บรรลุธรรม และปิดอบายให้คุณพ่อคุณแม่คุณตาคุณยายได้ด้วย

เฉลยเรื่องที่ตั้งใจตั้งแต่เด็กว่าจะไม่มีครอบครัวและโตขึ้นจะบวชตลอดชีวิตแต่ทำไม่ได้ เพราะความโลเลของจิตใจและผังบุญยังไม่แน่นพอ แต่ที่ผ่านมาได้ผ่านการมีครอบครัวแล้ว ลูก ๆ โตช่วยตัวเองได้ ตัวเองก็อายุมากแล้ว จึงคิดได้เหมือนกองเสบียงปัจจุบันที่หลายครอบครัวขอเป็นชาติสุดท้าย อยากเอาลูกมาบวชแต่ลูกไม่ยอม พ่อแก่ ๆ ก็เลยมาบวชเองตลอดชีวิต ครูไม่ใหญ่ว่าน่าคิดว่าการออกบวชตอนแก่จะเป็นการบวชจนหมดอายุขัย และความคิดเรื่องบวชตลอดชีวิตยังอยู่ในใจชาตินี้ จึงเป็นการบวชตลอดชีวิตในตอนแก่ ท้ายช่วงถอดเสียงเพี้ยนเป็นคำซ้ำราวครึ่งนาที

ครูไม่ใหญ่ถามว่ายิ้มกันหรือยัง ยิ้มไปทั่วโลกแล้วหรือยัง ใครยิ้มแล้วขอให้รวย แล้วเข้ากรณีศึกษา ผู้เขียนเป็นหญิงที่มาสร้างบารมีกับหมู่คณะตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัยปีหนึ่ง เป็นคนร่าเริงเบิกบาน รุ่นพี่ที่ชมรมพุทธเห็นแล้วถูกชะตาจึงชวนมาเป็นอาสาสมัครช่วยงานที่วัดพระธรรมกายตั้งแต่ปี 2538 ช่วยมาจนเรียนจบ หางานได้แต่ไม่ทำ ตัดสินใจมาเป็นเจ้าหน้าที่วัดจนถึงปัจจุบัน แล้วเริ่มเล่าว่าคุณตาเกิดในครอบครัวเศรษฐกร ท่านเป็นครูใหญ่ จากนั้นเป็นบรรทัด jingle ซ้ำยาวราวสองนาทีครึ่ง เนื้อความช่วงนั้นหายไป ท้ายจดหมายผู้เขียนถามเรื่องผิวคล้ำของตัวเองที่ครูไม่ใหญ่เกริ่นไว้ต้นรายการว่าไม่ได้ตั้งใจดำ

น้าชายของผู้เขียนอยากลองทำนากุ้ง จึงเข้าหุ้นกับเพื่อนเลี้ยงกุ้งกุลาดำ ต่อมาสองปีก็แต่งงาน มีลูกสองคน แล้ววันหนึ่งมีคนพบศพน้าชายถูกยิงตายในกระท่อมริมบ่อกุ้งตอนเช้าตรู่ โดยไม่ทราบสาเหตุ แม้ตำรวจก็หาสาเหตุไม่ได้ ไม่มีทั้งพยานและหลักฐาน สันนิษฐานว่าคงขัดผลประโยชน์กัน น้าชายเสียชีวิตเมื่ออายุสามสิบหกปี บุญที่เคยทำคือบวชสิบห้าวันและทำบุญตามประเพณี

น้าสาวเป็นลูกคนที่สี่ของคุณตาคุณยาย เป็นคนร่าเริงใจดี แต่งงานกับน้าเขยที่ทำนา อาศัยอยู่บ้านคุณตาคุณยาย มีลูกด้วยกันสามคน มีความสุขตามภาษาชาวโลก แต่เรื่องไม่จบแบบแฮปปี้เอนดิ้ง หลังคลอดลูกคนที่สองน้าสาวเริ่มผิดปกติ บอกญาติว่ามีคนทำของใส่ เพราะไปเห็นความลับของคนข้างบ้านที่จ้างหมอแขกมาทำเสน่ห์ให้สามีรัก ไม่นานนักน้าสาวก็มีอาการแปลก ๆ รู้สึกเหมือนมีอะไรมาอยู่ด้วย ไม่เป็นตัวของตัวเอง หัวเราะคนเดียว ชอบอยู่ในที่มืด ชอบเดินในทุ่งนาตอนกลางคืนจนใครเห็นก็ตกใจ ตอนนั้นยังพอควบคุมตัวเองทำงานกับคนอื่นได้ แต่หลังคลอดลูกคนที่สามก็เปลี่ยนไปสิ้นเชิง พูดคนเดียวบ่อยขึ้น หัวเราะคนเดียวแบบคนอารมณ์ดีทั้งวัน

น้าสาวอารมณ์ดีแต่บางครั้งก็ร้องไห้ ไม่ยอมทำอะไร นอนได้ทั้งวัน กลัวน้ำไม่ยอมอาบน้ำ ชอบที่มืดไม่ชอบแสง ไม่ยอมให้ใครถ่ายรูป ใครถ่ายจะเข้ามาบีบคอ บางครั้งดูเหมือนมีอะไรสิงอยู่ ทำงานอะไรไม่ได้ คุณยายต้องช่วยเลี้ยงลูกให้ น้าสาวให้นมลูกคนเล็กได้แค่ราวสามเดือน หลังจากนั้นลูกต้องกินนมกระป๋อง น้าเขยจึงลาจากไปตั้งแต่คลอดลูกคนที่สาม พาลูกคนที่สองไปเลี้ยงที่อีกหมู่บ้านห่างราวสามสิบกิโลเมตร น้าสาวจึงอยู่กับคุณตาคุณยายและลูกคนเล็ก น้าสาวชอบแต่งตัวแบบคนตายและเรียกชื่อคนตายเสมอจนชาวบ้านพากันนินทา คุณตาคุณยายเชื่อว่าโดนของ เพราะละแวกนั้นมีพวกเล่นของเยอะ ครูไม่ใหญ่อธิบายว่ามีทั้งเสกหนังวัวหนังควายเข้าท้องคนที่มีกรรมชนิดนี้ ทำเสน่ห์ ตุ๊กตาคู่ชายหญิง ญาติพาไปรักษากับหมอต่าง ๆ ทั้งหมอผี หมอแผนโบราณ แผนปัจจุบัน ถูกหมอผีเฆี่ยนไปหลายรอบและต้องจ่ายค่าเฆี่ยนอีกมาก น้าสาวอยู่กับคุณตาคุณยายเกือบยี่สิบปี

จนคุณยายตายจากไป น้าสาวกับคุณตาจึงย้ายไปอยู่กับน้องสาวซึ่งเป็นลูกคนที่ห้าของตายายที่หาดใหญ่ แล้วเวียนไปอยู่บ้านพี่น้องคนนั้นทีคนนี้ทีครบทุกบ้าน บ้านละเดือนสองเดือน จะได้ไม่เป็นภาระใครมากเกินไป ต่อมาเมื่อคุณตาตาย น้าสาวไปอยู่กับลูกชายคนโตที่ทำงานโรงแรมที่ภูเก็ต อยู่ได้หนึ่งปีก็เกิดสึนามิ ลูกชายตกงานดูแลไม่ไหวจึงพากลับมาหาดใหญ่ คิดจะให้กลับไปอยู่กับน้องสาวอีก แต่น้องสาวไม่อยากรับภาระอีกต่อไป ครูไม่ใหญ่ว่าฝนตกทางบ้านญาติน้าสาวแต่หนาวไปถึงบ้านน้าเขย น้าเขยได้ยินเรื่องราวทั้งหมดจึงกลับมารับน้าสาวไปอยู่ด้วย ปลูกกระท่อมให้อยู่ใกล้ ๆ ทุกวันนี้น้าเขยต้องหุงหาอาหารให้กิน ส่วนน้าสาวนอนทั้งวันไม่ทำอะไร

ช่วงต้นถอดเสียงหลุดเป็นคำมั่วปนภาษาอังกฤษ แล้วผู้เขียนอธิบายว่าโรคประสาท (นิวโรซิส) ผู้ป่วยจะวิตกกังวลง่าย กลัวสิ่งที่ไม่น่ากลัว เช่นกลัวแมว กลัวนก กลัวที่แคบหรือที่กว้าง ย้ำคิดย้ำทำจนล้างมือวันละห้าสิบถึงร้อยครั้ง ผู้ป่วยรู้ตัวว่าผิดปกติและอยากรักษา ส่วนโรคจิต (ไซโคซิส) ผู้ป่วยมีโลกส่วนตัว ไม่อยู่ในโลกความจริง หวาดระแวงว่าจะมีคนมาทำร้ายหรือชอบทำร้ายคนอื่น คิดไม่เป็นเหตุเป็นผล เชื่อว่าตัวเองมีอำนาจพิเศษ หูแว่ว เห็นภาพหลอน พูดคนเดียว และไม่รู้ว่าตัวเองผิดปกติจึงไม่ต้องการรักษา ผู้เขียนเห็นว่าน้าสาวน่าจะมีอาการอยู่ในกลุ่มโรคจิต น่าสงสาร

ลูกสาวของคุณป้าอายุสามสิบสี่ปียังไม่ได้แต่งงาน เพื่อนที่มีสามีเป็นคนเกาหลีจึงแนะนำให้รู้จักกับหนุ่มเกาหลีคนหนึ่ง ฝ่ายชายบินมาพบที่เมืองไทยสามครั้ง รู้จักกันราวหนึ่งปีก็ไปแต่งงานกันที่เกาหลีในงานวิวาห์หมู่ที่มีผู้หญิงต่างชาติแต่งงานกับหนุ่มเกาหลีพร้อมกันหลายร้อยคู่ ส่วนใหญ่เห็นหน้ากันแค่จากรูปถ่าย ครูไม่ใหญ่ว่าต้องศึกษานิสัยใจคอกันก่อน ตอนนั้นเธอยังไม่ได้รักฝ่ายชาย เพียงอยากหาอะไรใหม่ ๆ ให้ชีวิต แต่ชีวิตแต่งงานไม่ราบรื่นดังฝัน การประคองชีวิตคู่กับคนต่างชาติไม่ง่าย ยิ่งไม่ได้รักกันยิ่งยาก เธอมีปัญหากับสามี และแม้เกาหลีจะมีภูมิประเทศงดงาม แต่ไม่คุ้นกับวัฒนธรรม ผู้คน และอาหาร เบื่อกิมจิ อยากกลับมากินแกงไตปลา ที่สำคัญคืออยู่ที่นั่นไม่มีโอกาสสร้างบุญเลย นาวาชีวิตคู่ล่มในเวลาอันสั้น เธอพาเรือลำน้อยสองลำคือลูกสองคนกลับมา ครูไม่ใหญ่ว่าเธอกับสามีร่วมกันร้องเพลงญี่ปุ่นคือเพลงซาโยนาระ หย่าร้างเรียบร้อยแล้ว

เนื้อจดหมายถอดเสียงต่อตรงที่ลูกสาวคุณป้าไม่ได้หนี จึงถูกคลื่นยักษ์ม้วนตัวไปอย่างง่ายดาย ญาติไปตามหาที่พังงา หาแล้วหาอีกจนเหนื่อยอ่อนจึงถอดใจเลิกหา ขณะนั้นแม่ของเธอป่วยนอนอยู่โรงพยาบาล ขณะกึ่งหลับกึ่งตื่นคล้ายฝันว่าลูกสาวมาหา ทั้งที่ตอนนั้นยังไม่ทราบว่าลูกสาวตาย ทุกคนปักใจเชื่อว่าเธอเสียชีวิตแล้ว ตอนตายเธออายุสามสิบเก้าปี

ผู้เขียนขอเข้าเรื่องของตัวเอง ครูไม่ใหญ่แซวว่าที่ผ่านมานอกเรื่อง เพิ่งเข้าเรื่อง เธอว่ามีลักษณะเด่นที่ผิวพรรณ เป็นนางงามผิวเนียน แต่ผิวค่อนข้างคล้ำ คนส่วนใหญ่บอกว่าดำคล้ำ ใครเห็นก็หัวเราะคิกคัก แม้จะดำก็เป็นประเภทดำดูดี และขอสารภาพว่าไม่ได้ตั้งใจเกิดมาดำเลย ครูไม่ใหญ่ว่าเห็นใจเธอ เธอไม่ได้ตั้งใจ (ต่อจากนั้นเป็นบรรทัดเดียวยาวราวหนึ่งนาทีครึ่งที่ถอดได้แค่คำนั้น)

ชุดคำถามของผู้เขียน คุณตาตายแล้วไปไหน ได้รับบุญที่อุทิศไหม บุพกรรมใดทำให้น้าชายมาเกิดเป็นลูกหลงตอนตายายอายุมาก คนที่มีลูกตอนอายุมากเป็นเพราะกรรมใด บุพกรรมใดทำให้น้าชายวนเวียนอยู่กับเรื่องแย่ ๆ และต้องทำอาชีพเลี้ยงกุ้ง น้าชายตายเพราะอะไร ตายแล้วไปอยู่ไหน บุพกรรมใดทำให้น้าสาวถูกน้าเขยทิ้งไปเมื่อมีอาการทางจิต แต่ภายหลังน้าเขยกลับมารับไปอยู่ด้วยในกระท่อม ทั้งสองมีกรรมอะไรต่อกัน วิบากกรรมที่ทำให้เป็นโรคจิตกับโรคประสาทต่างกันอย่างไร โรคของน้าสาวเกิดจากวิบากกรรมใด ถูกของจริงไหม ควรแก้ไขอย่างไร และคนที่ชอบพูดติดปากค่อนขอดคนอื่นว่าประสาท โรคจิต หรือเพี้ยน จะมีวิบากกรรมดึงดูดให้เป็นเองไหม

คำถามต่อ บุพกรรมใดทำให้ลูกสาวคุณป้าไปแต่งงานหมู่ไกลถึงเกาหลีกับคนจำนวนมากที่ไม่รู้จัก และอายุสั้นต้องตายเพราะสึนามิ ตายแล้วมาหาแม่จริงไหม อยู่ที่ไหน ได้รับบุญที่อุทิศไหม เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะไหม ผู้เขียนผิวคล้ำเพราะกรรมใด คนผิวคล้ำเกิดจากกรรมมักโกรธทุกคนหรือเปล่า คล้ำมากคล้ำน้อยขึ้นกับดีกรีความมักโกรธไหม ถ้าชาตินี้ไม่มักโกรธชาติหน้าจะผิวขาวไหม คนที่ชอบผิวสีแทนจนต้องไปอาบแดดมีวิบากกรรมอะไร ผิวขาวแบบฝรั่ง ผิวเหลืองแบบเอเชีย ผิวดำแบบแอฟริกันเกิดจากบุพกรรมอะไร และคนผิวดำมักโกรธมากกว่าไหม ครูไม่ใหญ่แซวว่าเธอแค้นเรื่องผิวมาก ไม่ได้ตั้งใจดำ แล้วถามต่อว่าพ่อแม่และตัวผู้เขียนเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะอย่างไร ทำไมมาสร้างบารมีตั้งแต่วัยรุ่น ชาติก่อนมีผลการปฏิบัติธรรมและหน้าที่อย่างไร ลงมาเกิดกี่ครั้งในพุทธันดรที่ผ่านมา (ครูไม่ใหญ่แซวว่ามาจากที่สูง ผ่านดวงอาทิตย์ลืมทาซันบล็อก) และเพื่อนคนหนึ่งเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างไร

ครูไม่ใหญ่ถามว่าจำเรื่องและคำถามได้ไหม แล้วว่าหลับตาฝันแล้วตื่นขึ้นมาเล่าเป็นนิยายน้ำธรรม เฉลยว่าคุณตาตายแล้วไปเป็นอากาศเทวา มีวิมานทองด้วยบุญที่ทำไว้ในพระพุทธศาสนา ได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วยิ่งมีทิพยสมบัติมากขึ้น อนุโมทนาด้วยความซาบซึ้งและมีความสุขมาก น้าชายมาเกิดตอนคุณตาคุณยายอายุมาก เพราะอดีตชาติหนึ่งก็เป็นลูกชายของท่านทั้งสอง เวลาพ่อแม่ทำบุญเช่นตักบาตรจะชวนลูกทุกคนมาร่วม แต่น้าชายมักไม่ค่อยมาเพราะตื่นสาย หรือมาเมื่อพระเดินบิณฑบาตผ่านไปแล้ว มาสายมาทีหลังทุกที วิบากกรรมนี้จึงมาเกิดสาย ส่วนคนที่มีลูกตอนอายุมากเกิดได้หลายสาเหตุ เช่นอธิษฐานมาเกิดเป็นพ่อแม่ลูกกันแต่มาช้าในจังหวะที่พ่อแม่อายุมากแล้ว เพราะอยู่คนละภพภูมิ อายุไม่เท่ากัน (ท้ายช่วงถอดเสียงหลุดปนภาษาอังกฤษ)

น้าชายตกอยู่ในวงจรของอบายมุขและทำอาชีพปาณาติบาตด้วยการเลี้ยงกุ้ง เพราะในอดีตคบคนพาล และทำบุญแล้วไม่ได้อธิษฐานล้อมกรอบไว้ว่าให้ได้พบบัณฑิตนักปราชญ์ ให้ห่างไกลคนพาลและอบายมุข ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าต้องอธิษฐานด้วย ตั้งผังสำเร็จเซ็ตโปรแกรมไป น้าชายตายเพราะหนี้พนัน ตายแล้วไปอยู่มหานรกขุมที่สามด้วยกรรมเจ้าชู้ และจะต้องไปอีกหลายขุม กำลังถูกนายนิรยบาลลงโทษด้วยการเฆี่ยน ตี ทุบ ซ้อม เฉาะ ชำแหละด้วยอุปกรณ์ที่มีฟันเป็นเหล็ก ทุกข์ทรมานมาก

น้าสาวถูกน้าเขยทิ้งไปเมื่อมีอาการทางจิต แล้วภายหลังกลับมารับไปอยู่ในกระท่อม เพราะอดีตชาติน้าสาวเป็นผู้ชายชอบดื่มสุราขี้เมาเป็นประจำ ส่งผลให้มีอาการทางจิต และชาตินั้นก็มักทิ้งครอบครัวไป แต่มีบุญสงเคราะห์ญาติอยู่บ้าง จึงได้อยู่แค่กระท่อม น้าเขยเคยเป็นเพื่อนของน้าสาวสมัยที่น้าสาวเป็นผู้ชาย มักให้ขอยืมเงินไปกินเหล้า (ช่วงนี้ถอดเสียงขาดบางส่วน) จากเพื่อนจึงมาเป็นสามีภรรยากัน โรคจิตกับโรคประสาทในแง่กฎแห่งกรรมล้วนมีกรรมดื่มสุราเมรัยเป็นพื้นฐาน อาจมีกรรมอื่นผสม เช่นวจีกรรมด่าว่าใส่ร้ายผู้อื่นก็มักหูแว่วเหมือนมีคนมาด่า น้าสาวก็มีกรรมดื่มสุราที่ตามมาส่งผล จะแก้ไขต้องชวนน้าสาวสั่งสมบุญทุกบุญ ให้ทาน รักษาศีล สวดมนต์ไหว้พระ ยกเว้นนั่งสมาธิที่คงยังนั่งไม่ได้ ปล่อยสัตว์ปล่อยปลา แล้วอธิษฐานจิตให้พ้นวิบากกรรมนี้ในช่วงที่อาการดีขึ้น ส่วนคนที่ชอบพูดค่อนขอดคนอื่นว่าประสาท โรคจิต หรือเพี้ยน ถ้ามีกรรมสุราเป็นพื้นฐานก็มีโอกาสเป็นอย่างที่พูด ถ้าไม่มีก็เป็นวจีกรรมที่อาจโดนคนอื่นพูดใส่บ้าง พูดสนุกปากแต่ลำบากตัวเอง

ลูกสาวคุณป้าไปแต่งงานหมู่ไกลถึงเกาหลีกับคนจำนวนมากที่ไม่เคยรู้จักกัน เพราะในอดีตเกิดในสังคมเกษตรกรรม มักจับสัตว์มาผสมพันธุ์เพื่อขยายพันธุ์ขยายฟาร์ม ต้องตายอายุสั้นด้วยคลื่นสึนามิ เพราะชาตินั้นลำเลียงสัตว์ที่จับมาไปทางทะเลเพื่อนำไปขาย กลัวสัตว์จำนวนหนึ่งที่เป็นโรคจะแพร่ไปตัวอื่น จึงสั่งให้จับโยนทิ้งทะเล วิบากกรรมนี้มาส่งผล ตายแล้วไปเป็นภุมมเทวา เมื่อได้รับบุญที่อุทิศไปให้ก็มีบ้านเป็นที่อยู่ของตัวเอง ได้ไปเยี่ยมแม่และหมู่ญาติด้วยความคิดถึง เธอเคยมีสายบุญกับหมู่คณะอยู่บ้างแต่ไม่มาก บางชาติเจอบางชาติไม่เจอ ถ้าอยากเจอคืนนี้ให้คิดถึงเธอ เธอมาได้แป๊บเดียว

ผู้เขียนผิวคล้ำเพราะออกแบบชีวิตเองด้วยวจีกรรม ในอดีตเคยล้อเลียนเพื่อนที่ผิวดำคล้ำด้วยความคะนองจนเพื่อนอับอาย คนผิวคล้ำไม่จำเป็นต้องเกิดจากกรรมมักโกรธอย่างเดียว อาจเกิดจากวจีกรรม ภาวะแวดล้อมปัจจุบัน หรือมักโกรธ ผิวคล้ำมากน้อยขึ้นกับดีกรีของความมักโกรธและวจีกรรม ชาตินี้ไม่มักโกรธก็ไม่แน่ว่าจะเกิดผิวขาว บางคนไม่มักโกรธแต่มีมานะทิฐิ ดูถูกเหยียดหยามคนอื่น ก็อาจไปเกิดในเผ่าที่ผิวดำในถิ่นทุรกันดาร ครูไม่ใหญ่อุปมาว่ากรรมผสมกันเหมือนแม่สีแดง น้ำเงิน เหลือง ผสมเป็นหลากสี เช่นเดียวกับโลภะ โทสะ โมหะ ส่วนคนที่ชอบผิวสีแทนจนต้องไปอาบแดดเป็นเรื่องรสนิยม ไม่พอใจในสิ่งที่ตัวเองเป็น เดี๋ยวทำผมสีนั้น ผิวสีนี้ ติดเพชรที่ฟัน ผิวพรรณมนุษย์แบ่งเป็นผิวขาวแบบฝรั่ง ผิวเหลืองแบบเอเชีย ผิวดำแบบแอฟริกัน ขึ้นกับหลายเหตุคือกรรม จิต อุตุ อาหาร ภาวะแวดล้อม ฝ่ายกรรมดีเช่นให้อาหาร ให้เสื้อผ้าทำให้ผิวพรรณงามละเอียด ฝ่ายอกุศลเช่นวจีกรรมด่าว่าด้วยคำหยาบหรือมักโกรธ ผิวดำแบบแอฟริกันมักมีพื้นฐานกรรมมักโกรธมากกว่าผิวขาวหรือเหลือง แล้วว่าวันหลังจะขยายความ

พ่อแม่ของผู้เขียนเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาแบบกองเสบียงในพุทธันดรที่ผ่านมา ครูไม่ใหญ่แซวเรื่องผิวคล้ำอีกเล็กน้อย (ช่วงหนึ่งถอดเสียงไม่ได้ความเรื่องการส่งไปแนวที่ห้าที่หก) ตัวผู้เขียนเคยเป็นทหารของพระราชาองค์ที่ออกบวช ได้ออกบวชตามพระราชาจนตลอดชีวิต ทำหน้าที่เผยแผ่ มีผลการปฏิบัติธรรมพอตัว (ถอดเสียงช่วงระดับที่เข้าถึงไม่ชัด) ครูไม่ใหญ่แซวว่าลงมาจากที่สูงลืมทาซันบล็อก ลงมาเกิดสองรอบในพุทธันดรที่ผ่านมา ส่วนเพื่อนของผู้เขียนที่ขอเกี่ยวด้วยก็เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะในพุทธันดรที่แล้ว เป็นนางของพระราชาองค์ที่ออกบวช และออกบวชตามพระราชาจนตลอดชีวิต ท้ายช่วงถอดเสียงหลุดเป็นคำว่าท่านซ้ำยาวราวครึ่งนาที

ครูไม่ใหญ่ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกหรือยัง แล้วเปิดเคสสตัดดี้ที่ชื่อเรื่องถอดได้ว่าโปรยเงินเพราะสุดขีด ผู้เขียนจดหมายเป็นผู้นำบุญ ผู้ใฝ่บุญ ไม่ยอมทิ้งบุญ ตั้งมั่นสร้างบุญอยู่ในถิ่นอันตรายในเขตสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ แม้จะเกิดวิกฤตแต่ก็เป็นโอกาสให้ทุ่มเทสร้างบุญทุกบุญอย่างเต็มที่ และขอสร้างบารมีกับพระเดชพระคุณหลวงพ่ออย่างไม่ย่อท้อ จะไม่ยอมหนีไปไหน (ช่วงต่อมาราวครึ่งนาที Whisper ถอดมั่ว)

ครอบครัวมีแม่เป็นหลักในการหาเงิน พี่สาวเสียชีวิตกะทันหันจากอุบัติเหตุถูกรถชนขณะซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ อายุสี่สิบเก้าปี แม่สุขภาพไม่แข็งแรง เป็นโรคหอบ นิ่วในไต และเข่าเสื่อม นอนติดเตียงสามปี พี่สาวคนที่ห้านำภาพหลวงปู่และคุณยายอาจารย์มาให้แม่ดู และให้แม่ทำบุญสร้างพระธรรมกายประจำตัว บางครั้งแม่แสดงอาการแปลก ๆ เช่นแยกเขี้ยว ยกมือไขว่คว้าอากาศ ทำตาขวาง ลูกคอยกระซิบให้นึกถึงบุญ จับมือให้พนม จนแม่เสียชีวิตที่โรงพยาบาลยะลาโดยไม่มีลูกอยู่ด้วยเลย ก่อนสิ้นใจมีอาการไขว่คว้าอากาศ แยกเขี้ยว และหายใจเฮือกสุดท้ายสามเฮือก วันที่สามหลังแม่เสีย น้องสาวคนเล็กฝันว่าแม่มาบอกว่าจะไปแล้ว ไม่ต้องเป็นห่วง

สามีของผู้เขียนตอนเป็นวัยรุ่นชอบหนีเที่ยวเป็นประจำ จนแม่ต้องเอาเชือกมัดขา ครูไม่ใหญ่ให้นักเรียนทายว่าแม่ตีด้วยอะไร ไล่ตั้งแต่หวาย หางกระเบน ไม้กวาด จนเฉลยว่าสากตำข้าว ห้ามร้องไห้ ถ้าร้องจะเอาพริกยัดปาก บางครั้งมัดกับต้นไม้ให้มดแดงกัด ครูไม่ใหญ่ถามว่าเข็ดไหม ก็ไม่เข็ด ยังเที่ยวต่อไป