กรณีศึกษากฎแห่งกรรม

สรุปประเด็นเรื่องแม่ว่ามีชีวิตอย่างลำเข็ญ มีสามีเจ้าชู้ทั้งสองคน และมีเนื้องอกในมดลูก แม่เคยผ่าตัดเมื่อปี 2542 คืนก่อนที่จะผ่าตัด แม่ฝันเห็นหลวงปู่มาบอกว่าโชคดีที่ได้บุญจากลูกที่มาอยู่วัด ไม่อย่างนั้นก็เป็นมะเร็งตายไปแล้ว

ตั้งคำถามว่าความฝันของแม่เป็นจริงหรือไม่และทำไมแม่ต้องฝันอย่างนั้น บุพกรรมใดทำให้แม่เจ็บท้องทรมานถึงสี่วันสี่คืนก่อนจะคลอด คนใส่ชุดขาวที่มาวนเวียนอยู่หน้าบ้านก่อนคลอดคือใคร ทำไมชาวบ้านเชื่อว่าเด็กที่คลอดออกมามีสายรกพาดแบบสะพายแล่งจะเป็นคนทรงได้ดี เกี่ยวกันหรือไม่ บุพกรรมใดที่ทำให้สายรกพันตัวแบบสะพายแล่ง บุพกรรมใดที่ทำให้ลูกเกือบถูกทำแท้ง และถ้าอดีตชาติลูกเป็นเจ้าชู้ ภรรยาและลูก ๆ ในอดีตเข้ามาสร้างบารมีกับหมู่คณะแล้วหรือยัง ได้อโหสิกรรมให้แล้วหรือไม่

ตั้งคำถามว่าการตัดสินใจเข้าวัดทันทีหลังจบการศึกษาทั้งที่ยังไม่พร้อมและคุณแม่ยังไม่เข้าใจ จะเป็นผังติดตัวไปในภพชาติต่อไปอย่างไร ต่างจากการรอให้พร้อมโดยทำงานสักสองสามปีก่อนอย่างไร บุญที่ลูกอยู่วัดมาตลอดแปดปีคุณแม่มีส่วนมากน้อยเพียงไร บุพกรรมใดทำให้ลูกเป็นโรคกระเพาะกินข้าวไม่ได้เป็นเดือนและเป็นซิสต์ที่รังไข่ อาการนอนดึกแล้วตื่นมาตัวร้อนสามสี่วันเกิดจากกรรมใดและจะหายไหม บุพกรรมใดทำให้ยายเป็นโรคลำไส้อุดตัน ยายตายแล้วไปอยู่ที่ไหน ได้รับบุญที่อุทิศไปหรือไม่ การที่ยายทำแท้งให้คนอื่นจะได้รับผลอย่างไร น้องสาวต่างบิดาผูกพันกับลูกมาอย่างไร น้องสาวและแม่เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะในรูปแบบใด และบุญใดทำให้ลูกกับทีมงานได้มาทำหน้าที่พิเศษในปัจจุบัน

เฉลยว่าแม่เกิดในตระกูลที่มีฐานะ เคยรวยเพราะบุญเก่ามี แต่มีความตระหนี่ ไม่ค่อยได้ทำทาน จึงทำให้ชาตินี้ลำบากยากจน ไม่ใช่ความสมดุลของโลกอย่างที่เขาว่ากัน ที่มีสามีเจ้าชู้ทั้งสองคนก็เพราะกรรมเจ้าชู้ในสมัยที่แม่เป็นผู้ชายมาส่งผล จึงได้สามีที่เป็นภาพของตัวเองในอดีต และการเป็นเนื้องอกในมดลูกก็เป็นเศษกรรมเจ้าชู้ของแม่ในชาติที่เป็นผู้ชายมาส่งผล ส่วนความฝันเห็นหลวงปู่ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกายก่อนผ่าตัดนั้นเป็นกุศลนิมิตที่เกิดจากบุญที่ลูกมาช่วยงานที่วัดจริง ๆ ถ้าไม่ได้บุญจากลูกก็มีสิทธิ์ที่กรรมปาณาติบาตในชาติอื่นจะมาเสริมแล้วเป็นมะเร็งเดินทางออกจากกายมนุษย์ไป

เฉลยว่าที่แม่เจ็บท้องทรมานสี่วันสี่คืนก่อนคลอด เกิดจากกรรมในอดีตของแม่ที่เคยฆ่าสัตว์ท้องมาทำเป็นอาหารในชาติที่เกิดในสังคมเกษตรกรรม ประกอบกับกรรมของลูกในสมัยที่เป็นผู้ชายแล้วให้แฟนไปทำแท้งมาส่งผล ส่วนคนใส่ชุดขาวที่เดินวนเวียนอยู่หน้าบ้านก่อนคลอดนั้นคือภุมเทวาที่มีวิมานซ้อนอยู่ในบริเวณบ้าน เขามาดูเพราะสงสารเห็นแม่ทรมานอยู่สี่วันสี่คืน จึงมาช่วยอธิษฐานจิตให้คลอดได้

เฉลยว่าความเชื่อของชาวบ้านที่ว่าเด็กมีสายรกพาดแบบสะพายแล่งจะเป็นคนทรงได้ดีนั้น เป็นการเชื่อและคิดกันไปเองที่เล่าต่อ ๆ กันมา เพราะเห็นว่าเหมือนสายสังวาลของเทวดา เหมือนพวกพราหมณ์นักบวช หรือเหมือนผ้าสะพายแล่งของอาจารย์ผู้ทำพิธี จึงทึกทักเอาว่าถ้าเป็นคนทรงแล้วจะแรง แต่ที่ลูกมีรกสะพายแล่งเป็นเรื่องปกติธรรมดา บางคนมีบางคนไม่มี อยู่ที่การดิ้นหมุนตัวของเด็กก่อนคลอดเท่านั้น ส่วนที่ลูกเกือบถูกทำแท้งเป็นเพราะกรรมเจ้าชู้ในอดีตสมัยเป็นผู้ชาย ทำผู้หญิงท้องแล้วให้ไปทำแท้ง แต่ตอนหลังเปลี่ยนใจ ดังนั้นชาตินี้จึงถูกทำแท้งบ้างแต่ไม่สำเร็จ และภรรยากับลูกในอดีตก็ได้ตามมาเป็นกองเสบียงของหมู่คณะและอโหสิกรรมให้กันแล้ว

เฉลยว่าที่ลูกมีชีวิตลำเข็ญ ต้องทำงานหนักตั้งแต่เด็กจนโต และต้องไปเกิดในดินแดนที่มีการสู้รบบ้านเมืองไม่สงบ เพราะในอดีตเคยเป็นทหารมาหลายชาติและมีทิฏฐิมานะมาก บางชาติเคยกวาดต้อนชาวเมืองอื่นมาเป็นเชลยใช้งาน ทำให้บ้านเมืองไม่สงบ กรรมประเภทนี้จึงส่งผลมาเสริมให้มีชีวิตลำเข็ญและทำงานหนัก ส่วนที่ลูกเรียนเก่งและได้ทุนการศึกษามาตลอด เพราะมีบุญด้านส่งเสริมการศึกษาและสั่งสมปัญญาบารมีมาในอดีต และที่เป็นที่รักของอาจารย์และเพื่อน ๆ รวมทั้งมักได้รับความช่วยเหลือจากคนรอบข้าง เพราะบุญที่เคยทำหน้าที่กัลยาณมิตรชักชวนคนมาทำความดีในอดีตเป็นหลัก บวกบุญปัจจุบันที่ทุ่มเททำงานเต็มที่ และบุญที่เคยสงเคราะห์ญาติ

เฉลยว่าการตัดสินใจเข้าวัดทันทีหลังจบการศึกษาจะเป็นผังให้ชาติต่อไปได้เข้าวัดสร้างบารมีได้ง่าย และได้เกิดในครอบครัวที่สนับสนุนการเข้าวัด ทั้งยังเป็นความตั้งใจที่ตั้งไว้มาตั้งแต่อดีตว่าจะเข้าวัดสร้างบารมีตั้งแต่ยังเยาว์วัย ไม่เสียเวลาไปในทางโลก ต่างจากการรอให้พร้อมก่อนคือมาเร็วบุญแรง มาช้าอาจมีทางอื่นดึงไป แต่ก็ต้องดูเป็นรายราย บางคนจำเป็นต้องหาประสบการณ์ทางโลกก่อนแล้วเอาประสบการณ์นั้นมาสร้างบารมี บางรายก็พ่ายแพ้ต่อความยั่วยวนทางโลกแล้วหลุดไปครองเรือน บางรายควรให้ทางโลกอบรมให้รู้รสจืดรสเข็มก่อนแล้วค่อยเข้าวัด อย่างน้อยมีสามลักษณะ ส่วนบุญที่ลูกอยู่วัดสร้างบุญมาตลอดแปดปีนั้น ต้องให้คุณแม่มีส่วนแห่งบุญในทุกบุญที่ลูกทำ

เฉลยว่าโรคกระเพาะที่กินข้าวไม่ได้เป็นเดือน ๆ เกิดจากกรรมในอดีตชาติหนึ่งที่เป็นทหารแล้วสั่งลงโทษนักโทษ ทั้งที่เป็นเชลยศึกและไม่ใช่ ด้วยการอดอาหารเป็นช่วง ๆ เช่น ห้าวันบ้าง เจ็ดวันบ้าง รวมกับความเครียดจากการทำงานหนักและพักผ่อนน้อยต่อเนื่องหลายปีในปัจจุบัน ส่วนซิสต์ที่รังไข่ก็เป็นเศษกรรมเจ้าชู้ในอดีตที่เป็นผู้ชายมาส่งผล และอาการนอนดึกแล้วตื่นมาตัวร้อนมากทำอะไรไม่ได้สามสี่วัน เพราะตับร้อน บวกเศษกรรมในอดีตที่เคยเป็นทหารไปเผาบ้านช่องของข้าศึกต่างแคว้นให้เขาเสียทรัพย์สิน แต่โรคนี้หายได้ถ้าพักผ่อนให้เพียงพอและอย่ากระมวลใจ

เฉลยว่ายายเป็นโรคลำไส้อุดตันเพราะกรรมปาณาติบาตคือการบีบท้องบีบก้อนเลือดของสัตว์และของคน รวมกับกรรมในอดีตที่เคยฆ่าสัตว์ทำอาหารในสมัยที่เกิดในสังคมเกษตรกรรม และกรรมเหนียวหนี้คือขอยืมเงินแล้วค่อย ๆ ทยอยคืนทั้งที่มีเงินอยู่ บางทีก็ขอลืมเสียเลย ส่วนกรรมปัจจุบันที่ท่านทำแท้งให้คนอื่นเป็นเพียงส่วนเสริม กรรมทำแท้งส่งผลให้ยายไปอยู่ยมโลกของมหานรกขุมหนึ่ง ถูกจับใส่ในถุงหนังดำผูกปากถุงไว้ แล้วทุบด้วยท่อนเหล็กร้อน ตายแล้วเกิดอยู่ในถุงนั้น ทุกข์ทรมานมาก ได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วแต่ยังไม่พ้นวิบากกรรม ต้องทำบุญอุทิศไปให้อีกบ่อย ๆ และวิบากกรรมทำแท้งนั้นนอกจากไปอบายภูมิแล้ว เมื่อกลับมาเกิดเป็นมนุษย์ก็จะต้องถูกทำแท้งอีกหลายรอบ บางคนถึงห้าร้อยรอบ

เฉลยว่าน้องสาวต่างบิดาเคยเป็นเพื่อนทหารด้วยกันมา มีนิสัยประจำคล้ายกันคือเจ้าชู้ ชวนกันไปเจ้าชู้ จึงได้มาเกิดเป็นพี่น้องกันเพราะอัธยาศัยต้องกัน ในพุทธันดรที่ผ่านมาน้องสาวเป็นทหารของพระราชาองค์ที่ออกบวช แต่ไม่ได้เจ้าชู้ ต่อมาได้ออกบวชตามพระราชาจนตลอดชีวิต ทำหน้าที่เผยแผ่ มีผลการปฏิบัติธรรมพอตัวรอด กลับไปดุสิตบุรีได้ ดังนั้นน้องสาวก็มีบุญที่จะมาช่วยงานวัดได้เมื่อจบการศึกษาแล้ว ส่วนคุณแม่เป็นกองเสบียงประเภทตามอารมณ์ บางทีก็ทำบางทีก็ไม่ทำ ดังนั้นบางชาติก็เจอหมู่คณะ บางชาติก็ไม่เจอ

เฉลยว่าตัวลูกเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมา โดยพุทธันดรที่ผ่านมาเป็นทหารของพระราชาองค์ที่ออกบวช ตอนเป็นทหารหนุ่มเป็นคนมีวินัย เป็นที่สนใจของสาว ๆ รูปร่างสูงใหญ่ มีคารมที่ดึงดูดใจเพศตรงข้าม จึงมีภรรยามากมายมหาศาล ทำหน้าที่ของพระราชาอย่างเต็มที่โดยไม่มีข้อแม้ ข้ออ้าง และเงื่อนไข ออกรบก็แคล้วคลาดและรบชนะศึก ต่อมาเมื่อพระราชาสละราชสมบัติออกบวชก็ได้ออกบวชตามด้วย ก่อนบวชได้ไปขออโหสิกรรมกับภรรยาทั้งหลาย แต่บางคนให้อโหสิกรรมอย่างเสียไม่ได้ บางคนให้ด้วยความเต็มใจ ดังนั้นวิบากกรรมจึงยังไม่หมดและตามมาในชาตินี้ได้ เมื่อบวชแล้วก็ตั้งใจทำหน้าที่เผยแผ่จนธรรมะขยายไปได้กว้างไกล มีผลการปฏิบัติธรรมที่กลับไปดุสิตบุรีได้

เฉลยว่าลูกและทีมงานพิเศษ ในพุทธันดรที่ผ่านมาส่วนใหญ่เป็นทหารของพระราชาองค์ที่ออกบวชและได้ออกบวชตาม มีส่วนน้อยบางคนเป็นกุลธิดาที่เบื่อหน่ายการครองเรือน และอธิษฐานจิตมาประพฤติพรหมจรรย์ช่วยงานพระศาสนาวิชชาธรรมกาย จึงมารับงานนี้ในปัจจุบัน ให้ตั้งใจทำงานให้ดีจะได้เป็นบารมีติดตัวไป ส่วนหัวหน้าทีมงานพุทธันดรที่ผ่านมาเป็นกุลธิดาในตระกูลที่มีฐานะ เป็นอุบาสิกาคนสำคัญของหมู่คณะ มีใจรักที่จะประพฤติพรหมจรรย์ คอยสนับสนุนทุกเรื่องรวมทั้งดูแลพระภิกษุ โดยเฉพาะคนในทีมงานเป็นอดีตภิกษุที่หัวหน้าทีมเคยอุปัฏฐากในชาตินั้น จึงมีสายบุญร่วมกัน เห็นรูปอ่านประวัติก็ชวนมาทำบุญพิเศษได้เลย และเพราะชอบสนับสนุนการเล่าเรียนศึกษาของพระภิกษุสามเณรและลูกน้องบริวาร ชาตินี้จึงมีปัญญามาก มีความรอบรู้จนได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติ

ครูไม่ใหญ่บอกว่าเรื่องกฎแห่งกรรมนี้แม้คนไม่เชื่อก็ยังอยากรู้คำตอบ ผู้เขียนจดหมายเล่าว่าโชคดีที่มีกัลยาณมิตรในจังหวัดสมุทรสาครเป็นเจ้าภาพติดจานดาวธรรมให้ ได้ดูรายการต่าง ๆ ที่ล้วนมีประโยชน์ ให้ความรู้ทางธรรมะ ภาพสวย เพลงธรรมะฟังแล้วสบายใจ คิดว่าจานดาวธรรมเป็นสิ่งที่ดีมาก อยากให้ในประเทศไทยติดจานดาวธรรมเป็นแสนเป็นล้านจาน เพราะเด็ก ๆ ที่ได้ดูจะซึมซับสิ่งที่ดีไว้ในดวงใจตั้งแต่เล็ก โตขึ้นจะเป็นผู้ใหญ่ที่มีคุณธรรมและสังคมจะสงบสุขร่มเย็น

ผู้เขียนเล่าว่าพ่อเป็นคนจีนที่อพยพมาจากเมืองจีน แต่งงานกับแม่ซึ่งเป็นคนไทย มีลูกด้วยกันสิบสามคน ตัวเองเป็นคนที่สิบสอง พ่อเสียชีวิตตั้งแต่ยังเล็ก ทราบประวัติพ่อเพียงสั้น ๆ ว่าพ่อชอบสูบบุหรี่มากจนกระทั่งเสียชีวิต ญาติฝ่ายแม่ทำบุญเก่งมาก โดยเฉพาะคุณยายเคยถวายบ้านทรงไทยขนาดใหญ่ให้กับวัด เสาบ้านขนาดสี่คนโอบยังไม่รอบ เวลามีใครมาขอให้แม่เป็นเจ้าภาพบวชให้ แม่ก็จะบวชให้หมด แต่แม่ชอบสูบบุหรี่จึงเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งปอดเมื่ออายุเจ็ดสิบหกปี

ผู้เขียนเล่าว่าตัวเองชอบทำบุญและถือศีลเป็นประจำ หลังแต่งงานแล้วก็รักษาศีลแปดในทุกวันพระ รักษามาเกือบยี่สิบปีแล้ว มีลูกสาวสองคน ตัวเองเป็นแม่บ้าน สามีเป็นพนักงานบริษัท ที่ผ่านมาครอบครัวไปไหนก็ไปด้วยกันตลอด ทั้งไปทำบุญและไปเที่ยว มีความใกล้ชิดอบอุ่น ไม่มีปัญหาในครอบครัวเลย

ปัจจุบันลูกสาวคนเล็กมีชีวิตอยู่แต่ก็เหมือนตายแล้ว เพราะเขาตัดสินใจฆ่าตัวตายแต่ไม่ตาย กลายเป็นเหมือนเจ้าหญิงนิทรา แม่จึงทุกข์ใจมาก ย้อนกลับไปตอนที่ลูกสาวอายุประมาณสองขวบ เขาเคยถูกรถกระบะชนกระเด็นไปอยู่ใต้ท้องรถ แต่ก็ไม่เป็นอะไร มีเพียงแผลถลอกที่หลังเล็กน้อยเท่านั้น

หลังจากลูกสาวถูกรถชน ก็มีญาติห่าง ๆ คนหนึ่งมาที่บ้าน มาถึงก็ทักทันทีว่าบ้านนี้เจ้าที่แรง แล้วขอดูตัวลูกสาวคนเล็กที่ถูกรถชน ถามว่าเคยไปเที่ยวที่ไหนที่มีเจ้าแม่หรือเปล่า ผู้เขียนตอบว่าเคยไปเที่ยวลำพูนที่มีเจ้าแม่จามเทวี เขาจึงบอกว่านั่นแหละ ท่านคร่อมน้องไว้จึงไม่เป็นอะไร

ในวัยเด็กลูกสาวคนนี้มักเป็นตุ่มเป็นแผลที่ขาบ่อย และเป็นฝีที่ขาหนีบจนต้องผ่า เจ็บตัวอยู่หลายวัน หลังจบปริญญาตรีก็ไปทำงานเป็นเสมียนที่บริษัทหนึ่ง ระหว่างที่เรียนอยู่มหาวิทยาลัยมีเพื่อนชายมาชอบ แต่ชายคนนั้นไม่เอาไหน ไม่มีความรับผิดชอบ ไม่เอาใจใส่ในการเรียน เวลาสอบต้องคอยโทรไปปลุก เข้ามหาวิทยาลัยก่อนลูกสาวแต่จนลูกสาวเรียนจบแล้วเขาก็ยังไม่จบ ที่สำคัญคือเขารักลูกสาวมากและคอยตามตื้อตลอด ลูกสาวจึงบอกให้ไปเรียนให้จบก่อนแล้วค่อยมาพูดกันใหม่ แต่ฝ่ายชายก็ยังตามตื้อ พยายามพูดขุดคุ้ยเรื่องราวในอดีตให้ไฟรักลุกโชนขึ้นมาอีก ซึ่งลูกสาวเป็นคนรำคาญและไม่ชอบใครมาบังคับหรือออกคำสั่ง

ลูกสาวกลับมาบ้านก็ดูสดชื่นมีความสุขดี ยังบอกกับแม่ว่าเพื่อน ๆ ชวนไปเที่ยวทะเลบ้าง ไปเขาใหญ่บ้าง แต่ไม่อยากไปเพราะรถเยอะ กลัวอุบัติเหตุ กลัวตาย จนต้นเดือนมกราคม 2547 ผู้เขียน สามี และลูกสาวทั้งสองไปทำบุญที่วัดใกล้บ้าน แม่ให้ลูกสาวคนเล็กใส่บาตรแต่เขาไม่ยอมใส่ ถามว่าโกรธใครหรือลูก เขาก็ตอบว่าไม่ได้โกรธใคร แล้วเดินกลับบ้านไปเก็บตัวเงียบอยู่ในห้อง พ่อแม่ไปเรียกให้มากินข้าวหลายครั้งก็ไม่ยอมออกมา

วันนั้นชายคนนั้นโทรมาที่บ้านสามครั้ง ครั้งที่สามบอกว่าลูกสาวพูดแปลก ขอให้ไปดูหน่อย แม่ไปเคาะประตูก็ไม่เปิด จึงแอบดูตรงช่องประตูเห็นเขาแขวนคอไว้กับกรอบหน้าต่าง จึงพังประตูเข้าไปเห็นเท้าแตะพื้นตัวเขียว ไม่มีจดหมายเขียนบอกความในใจเลย มีเพียงข้อความในโทรศัพท์ที่ลูกสาวคนโตไปเปิดดูว่าขออโหสิกรรม เมื่อนำส่งโรงพยาบาลหมอบอกว่าขาดอากาศไปนาน ฟื้นมาก็ไม่รู้ว่าจะรับรู้ได้แค่ไหน ปัจจุบันลูกสาวอายุ 25 ปี มีอาการเหมือนคนหลับ ๆ ตื่น ๆ เดี๋ยวลืมตาเดี๋ยวหลับตา พูดไม่ได้ ถามอะไรก็เฉย แต่ได้ยินเสียงดังก็ตกใจ เวลาหมอฉีดยาก็ชักแขนหนีเหมือนเจ็บ แพทย์บอกว่าเส้นสมองเล็ก ๆ เสียหายไปเยอะ โอกาสฟื้นยาก จึงนำมารักษาที่บ้านและจะดูแลให้ดีที่สุด แม่ได้สร้างพระธรรมกายประจำตัวให้เขาและอุทิศบุญให้เรื่อยมา

มีพระรูปหนึ่งทักว่าลูกสาวตกวิบากกรรมหนัก เขาไม่ได้อยากทำร้ายตัวเอง แต่มีวิญญาณที่ไม่ดีอยู่ในบ้านคอยจ้องและชวนให้ทำ ซึ่งก็แปลกที่บ้านนี้ตอนกลางคืนลูกสาวคนโตมักเห็นผู้ชายใส่ชุดขาวเดินอยู่ในบริเวณบ้านเป็นประจำ และยังเห็นผู้ชายนั่งอยู่ในรถประจำครอบครัว ทั้งตอนที่รถจอดอยู่ในบ้านและตอนขับออกไปนอกบ้าน อีกครั้งหนึ่งผู้เขียนสระผมอยู่ในบ้านคนเดียว พอสระเสร็จเด็กสาวข้างบ้านเดินเข้ามาถามว่าให้ใครมาสระผมให้เหรอ ผู้เขียนตอบว่าสระเอง เด็กสาวบอกว่าหนูเห็นมีผู้หญิงใส่ชุดขาวมายืนสระผมให้อยู่ แต่ความจริงผู้เขียนอยู่คนเดียวจริง ๆ

เพื่อนที่ทำหน้าที่กัลยาณมิตรให้ผู้เขียนถูกจับแต่งงานโดยการคลุมถุงชน ทั้งที่ไม่รู้จักกันมาก่อนเลย ทั้งเพื่อนและสามีมีอุปนิสัยแตกต่างกันมาก เพื่อนเป็นคนใจบุญและขยันในการสร้างบุญ แต่สามีไม่สนใจในการทำบุญเลย และไม่สนับสนุนการทำบุญของภรรยา มุ่งแต่ทำงานหาเงินเพียงอย่างเดียว แต่ก็ได้ไม่คุ้มกับที่ทุ่มเทแรงกายแรงใจไป สามีเป็นคนรักญาติพี่น้องของตัวเองมาก เวลามีเรื่องทะเลาะระหว่างครอบครัวของญาติก็จะเข้าข้างญาติทุกครั้ง

สามีเพื่อนเปิดบริษัททำร่วมกับพี่ชาย เป็นทั้งเจ้าของและผู้จัดการด้วยกันทั้งคู่ ทำงานหนักมากกว่าสามสิบปี ทำตั้งแต่เช้ายันดึกทุกวันจนบริษัทเจริญรุ่งเรืองขยายสาขาเพิ่มสองสามสาขา ช่วยส่งหลานสี่คนซึ่งเป็นลูกของพี่ชายเรียนจบปริญญาโทจากต่างประเทศทุกคน ผลสุดท้ายกลับได้รับคำด่าจากพี่ชายแทน แต่ก็ยังทนทำงานกับพี่ชายอยู่จนถึงทุกวันนี้ แม้มีตำแหน่งและสิทธิเท่าเทียมกันแต่กลับได้รับเงินเดือนเพียงเดือนละสองหมื่นบาท ผิดกับพี่ชายที่ได้รับทุกอย่าง อีกอย่างคือมีนิสัยแปลกคือชอบใช้ของเก่าราคาถูกทั้งที่มีเงินมาก ส่วนเพื่อนของผู้เขียนจะพาลูก ๆ เข้าวัดอย่างสม่ำเสมอ ปิดเทอมก็พาไปปฏิบัติธรรมที่สวนพนาวัฒน์ และคอยอบรมสั่งสอนลูกให้รักในบุญ

ลูกชายคนที่สองของเพื่อนซึ่งปัจจุบันอายุยี่สิบปี มีความแปลกในทางความคิด คือมักจะเผลอคิดเรื่องชั่ว ๆ คิดไม่ดีต่อพระรัตนตรัยและผู้มีพระคุณ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งสูงสุด มีพระคุณนับประมาณไม่ได้ จึงต้องมาทำความรู้จักกับพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ก่อนเพื่อปรับความคิดให้ถูกต้อง ลูกชายคนนี้รู้ว่าเป็นความคิดที่เลวมากและพยายามจะหยุดความคิดนั้นแต่ก็ทำไม่ได้ ทำให้ไม่เคยมีความสุขเลย เคยพาไปพบจิตแพทย์แล้วก็ยังไม่หาย เขาไม่อยากเป็นอย่างนี้แต่ไม่ทราบจะแก้ด้วยวิธีใด อีกอย่างคือรู้สึกว่าเข้ากับพ่อไม่ค่อยได้ ไม่อยากให้พ่ออยู่ใกล้ ๆ เวลาพ่ออยู่ใกล้จะรู้สึกรำคาญและไม่มีความสุข แต่เขาก็รักพ่อของเขา

ตั้งคำถามว่าพ่อกับแม่ตายแล้วไปไหน ได้รับบุญที่ลูกอุทิศให้หรือไม่ กรรมใดทำให้ลูกสาวถูกรถชนตอนอายุสองขวบ บุญใดทำให้ไม่เป็นอะไร มีเจ้าแม่จามเทวีคร่อมร่างเขาอยู่จริงตามที่ญาติทักหรือเปล่า เหตุใดเขาจึงทักอย่างนั้น กรรมใดทำให้ในวัยเด็กลูกสาวเป็นตุ่มที่ขาบ่อยและเป็นฝีที่ขาหนีบจนต้องผ่า กรรมใดทำให้ลูกสาวคนเล็กต้องผูกคอตายแต่ไม่ตาย เขาผูกคอตายเพราะสาเหตุใด เป็นเพราะมีวิญญาณไม่ดีในบ้านชวนให้ทำตามที่พระรูปหนึ่งบอกจริงหรือไม่ ถ้าจริงเป็นวิญญาณของใคร ปัจจุบันลูกสาวรู้สึกอย่างไรและรับรู้ได้แค่ไหน เขารับรู้เรื่องบุญและได้รับบุญจากหมู่ญาติที่ทำบุญให้ไหม

ถามต่อว่าเขาจะมีโอกาสหายเป็นปกติหรือไม่ ต้องทำบุญอะไรจึงจะช่วยลูกสาวพ้นจากวิบากกรรมนี้ ตัวลูกกับลูกสาวคนเล็กมีวิบากกรรมใดร่วมกันมาจึงมาเกิดเป็นแม่ลูกกันและต้องมาเป็นทุกข์คอยดูแลเขา ชายชุดขาวที่ลูกสาวเห็นเดินอยู่ในบ้าน ผู้ชายที่เห็นนั่งอยู่ในรถ และผู้หญิงชุดขาวที่เด็กข้างบ้านเห็นมาสระผมให้ มีจริงไหม เขาคือใครและมาปรากฏตัวเพราะเหตุใด ทำไมเพื่อนที่ทำหน้าที่กัลยาณมิตรต้องถูกจับแต่งงานด้วยการคลุมถุงชนทั้งที่ไม่รู้จักกันมาก่อน แต่เหตุใดเพื่อนยังรักและเห็นว่าสามีเป็นคนดี ทำไมสามีเพื่อนจึงถูกเอารัดเอาเปรียบจากพี่ชายและคนรอบข้างทั้งที่ตำแหน่งและสิทธิเท่ากันแต่ผลประโยชน์ได้ไม่เท่ากัน สามีเพื่อนมีวิบากกรรมใดจึงชอบใช้ของเก่าราคาถูก ลูกชายคนที่สองทำกรรมอะไรมาจึงคิดไม่ดีต่อพระรัตนตรัยและผู้มีพระคุณทั้งที่ไม่อยากคิด จะแก้ไขอย่างไร และการที่หลวงพ่อนำขอขมาพระรัตนตรัยทุกเช้าวันอาทิตย์จะช่วยได้หรือไม่ ครูไม่ใหญ่ตอบว่าช่วยได้ แต่ต้องทำบ่อยและขอขมาด้วยความจริงใจ ก็จะช่วยตัดรอนวิบากไปทีละนิด แล้วถามต่อว่าทำไมลูกชายคนที่สองไม่ชอบให้พ่ออยู่ใกล้ ลูกชายทั้งสามเคยทำบุญกับหมู่คณะมาอย่างไร เคยเป็นทหารพระราชาหรือเปล่า

ครูไม่ใหญ่ตอบว่าพ่อกับแม่ไปคนละทาง เพราะทำกรรมกันคนละอย่าง พ่อทำกรรมไม่ดีจากการเสพอบายมุขก็ไปทางหนึ่ง บุญที่ลูกอุทิศไปให้ก็ไปคอยอยู่ที่ยมโลก ส่วนแม่ทำกรรมดีจึงไปเป็นเทพธิดา มีวิมานทองอยู่ชั้นดาวดึงส์เฟส 2 ด้วยบุญที่ทำไว้ในพระพุทธศาสนาหลายอย่าง พอรับบุญที่อุทิศไปให้ก็มีทิพยสมบัติเพิ่มขึ้น นั่งยิ้มแย้มแจ่มใสเบิกบาน ย้ำว่าจะเป็นสามีทำแล้วภรรยาได้รับหรือภรรยาทำแล้วสามีได้รับนั้นไม่ใช่ ต่างคนต่างทำ ส่วนที่ลูกสาวถูกรถชนตอนสองขวบเพราะกรรมในอดีตตอนเด็กที่ซุกซนไล่ตีสุนัขและเล่นกับมันแรง ๆ จนมันเจ็บและกลัว วิบากกรรมนี้จึงมาทำให้ถูกรถชนในชาตินี้ แต่ไม่เป็นอะไรเพราะไม่ได้ทำให้มันตาย

ครูไม่ใหญ่ตอบว่าเจ้าแม่จามเทวีเมื่อละโลกแล้วท่านไปเป็นเทพธิดา มีวิมานทองอยู่ชั้นดาวดึงส์เฟส 2 ด้วยบุญที่สร้างวัดวาอารามและทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาในทุกด้าน ท่านมีความสุขมากและยังไม่เคยลงมาในเมืองมนุษย์เลยตั้งแต่ท่านสิ้น เรื่องที่มีการแอบอ้างท่านนั้นเป็นเรื่องของพวกทรงเจ้า อธิบายว่าเมื่อไปเกิดใหม่ก็เหมือนเกิดใหม่จริง ๆ มีธาตุใหม่ ธรรมใหม่ เห็นจำคิดรู้ใหม่ ชีวิตจิตวิญญาณใหม่ สังคมใหม่ สิ่งที่จะเรียนรู้ใหม่ จึงไม่สนใจเรื่องราวในเมืองมนุษย์ เหมือนผู้ใหญ่ท่านหนึ่งที่ไปยืนอยู่หน้าโรงพิพากษาที่ยมโลกแล้วพอเกิดใหม่ก็ยอมรับสภาพ ดังนั้นที่ญาติทักว่าเจ้าแม่จามเทวีมาคร่อมร่างลูกก็เป็นเพียงการสันนิษฐานหรือทึกทัก ไม่ต้องไปสนใจ

ครูไม่ใหญ่ตอบว่าที่ตอนเด็กลูกสาวเป็นตุ่มที่ขาบ่อยและเป็นฝีที่ขาหนีบจนต้องผ่าทรมานนั้น เพราะวจีกรรมกับกรรมที่เคยล่ามขาสัตว์และแกล้งสัตว์ รวมกับกรรมในอดีตที่เกิดในสังคมเกษตรกรรมแล้วมักชอบเฆี่ยนตีลูกหลานและบริวารด้วยอารมณ์ แถมดุด่าโดยใช้อารมณ์ให้เจ็บทั้งกายและใจ ไม่เคยใช้เหตุผล ครูไม่ใหญ่แนะว่าประโยคในภาษาไทยมีเยอะ ควรเลือกใช้คำที่ทำให้คนรักเราและสมัครใจทำตามคำแนะนำ จริง ๆ แล้วลูกสาวจะต้องเกิดในครอบครัวที่บิดามารดาชอบใช้อารมณ์เช่นเดียวกับที่ตนเคยใช้ แต่บุญเก่าที่เคยเลี้ยงดูบิดามารดามาส่งผลช่วยไว้ จึงได้มาเกิดในครอบครัวที่พ่อแม่เป็นคนดีและเจอวิบากกรรมนั้นเพียงเท่านี้ ระหว่างนั้นก็ชวนตอบคำถามแลกเสาแก้วพันปีต้นละหนึ่งร้อยบาทในช่วงโปรโมชั่น

ครูไม่ใหญ่ตอบว่าลูกสาวคนเล็กผูกคอตายแต่ไม่ตายเพราะกรรมในอดีต คือเคยไปนับถือทรงเจ้า เคยไปจ้างหมอไสยเวทให้ไปทำร้ายคู่อริ และฆ่าสัตว์เซ่นสรวงพร้อมสุรา ทั้งหมูเห็ดเป็ดไก่และสุราไปเซ่นสรวงแก่ผีสางเจ้าทรงต่าง ๆ เมื่อตายจากชาตินั้นก็ไปเป็นบริวารของอาจารย์วิทยาธรท่านหนึ่งอยู่ระยะหนึ่ง แล้วจึงมาเกิดในชาตินี้ รวมกับกรรมที่ชอบไล่ลูกหลานให้ไปผูกคอตายเวลาที่โกรธแล้วสบถออกไป กรรมทั้งสองนี้จึงทำให้มีอาการทางจิตซึมเศร้าแบบอ่อน ๆ และคิดทำร้ายตัวเอง

ครูไม่ใหญ่ตอบว่าที่ปัจจุบันลูกสาวมีอาการเหมือนคนนอนหลับและเบลอ เพราะกรรมสุราปานาและการฆ่าสัตว์เซ่นสรวงเจ้าพร้อมสุรา กับการจ้างอาจารย์สายไสยเวทไปทำร้ายเขาด้วยความอาฆาต วิบากนี้ทำให้เกิดอาการเบลอ ไม่ค่อยรับรู้อะไร ใครไปบอกให้อนุโมทนาบุญก็ไม่ค่อยรู้เรื่อง เพราะสุราปิดหรือตัดช่องทางที่จะได้รับบุญ ทั้งระบบความคิด คำพูด การกระทำ และระบบภาษา แต่ก็ควรทำบุญให้เขาบ่อย ๆ และพูดให้เขาอนุโมทนาบ่อย ๆ กรอกหูไปเรื่อย ๆ อย่างไรบุญนี้ก็ไปคอยอยู่ที่ยมโลกและจะช่วยให้เขาพ้นจากอบาย ส่วนที่ต้องมาเกิดเป็นแม่ลูกกันและต้องมาทุกข์คอยดูแลเขา เพราะเคยเป็นแม่ลูกกันมาและอธิษฐานขอมาเกิดเป็นแม่ลูกกันอีก ไม่ได้มีกรรมร่วมกัน เพียงแต่กรรมส่วนตัวของเขาส่งผลในจังหวะที่มาเป็นลูกสาวพอดี ลูกจึงต้องทำหน้าที่ของแม่ที่ดี คิดเสียว่าเป็นบุญและหน้าที่ของเรา ใจจะได้ไม่เป็นทุกข์ ให้อดทนไว้ชาติหนึ่งเพราะลูกสาวคงจะไม่หาย และให้สั่งสมบุญทุกบุญพร้อมอธิษฐานให้พ้นจากวิบากกรรมนี้

ครูไม่ใหญ่ตอบว่าชายชุดขาวที่ลูกสาวคนโตเห็นเดินอยู่ในบ้านหลายครั้งคือเพื่อนซี้ที่เป็นบริวารของอาจารย์วิทยาธร มาเยี่ยมเป็นครั้งคราวและมารอเพื่อจะรับกลับไปอยู่กับอาจารย์วิทยาธรอีก ผู้ชายที่เห็นนั่งอยู่ในรถก็คือเพื่อนซี้คนเดียวกัน ส่วนผู้หญิงชุดขาวที่เด็กข้างบ้านเห็นมาสระผมให้คือเพื่อนหญิงของเพื่อนซี้ ซึ่งเป็นบริวารของอาจารย์วิทยาธรอีกคนหนึ่งของลูกสาวคนเล็ก ตอนเป็นบริวารมีทั้งเพื่อนหญิงเพื่อนชาย ที่เด็กข้างบ้านเห็นได้เพราะเด็กจิตอ่อนจึงตรงกันกับผู้หญิงชุดขาวนั้น มาให้เห็นก็เพื่อมาเยี่ยมลูกสาวคนเล็กและหยอกล้อเด็กเท่านั้น ตามวิสัยของบริวารอาจารย์วิทยาธร

ครูไม่ใหญ่ตอบว่าเพื่อนต้องมาถูกคลุมถุงชนแต่งงานกับคนที่ไม่เคยรู้จักกัน เพราะกรรมในอดีตสมัยเกิดในสังคมเกษตรกรรมก็เคยทำในลักษณะนี้ คือจับลูกหลานคลุมถุงชนแต่งงานกับคนที่ไม่รู้จัก โดยเป็นความหวังดีว่าจะเลือกคู่ให้ลูกให้หลาน เพราะดูมาแล้วทั้งหน้าร้อน หน้าฝน หน้าหนาว ดูทั้งหน้านอกหน้าใน ดูไปถึงปู่ย่าตายาย และเคยจับสัตว์ผสมพันธุ์กันด้วย ส่วนที่เพื่อนยังรักและเห็นว่าสามีเป็นคนดี เพราะเคยเป็นสามีภรรยากันมาในอดีตบ้าง แต่ไม่มากชาตินัก สำคัญที่ปัจจุบันได้เกื้อกูลกัน มีทาน ปิยวาจา และสังคหวัตถุ จึงทำให้ผูกสมัครรักใคร่กัน แม้ไม่รักกันแต่เกื้อกูลกันก็ไม่เป็นไร

ครูไม่ใหญ่ตอบว่าสามีของเพื่อนถูกเอารัดเอาเปรียบจากพี่ชายและคนรอบข้าง ทั้งที่ตำแหน่งและสิทธิเท่ากันแต่ผลประโยชน์ได้ไม่เท่ากัน เพราะทำบุญแล้วเสียดายภายหลัง และเคยโกงพี่ชายมาก่อน อีกทั้งเป็นคนรักพี่รักน้อง ไม่ได้คิดอะไรมากนัก กลับรู้สึกว่าเสียสละแล้วสบายใจ ชอบให้และเห็นความเจริญของพี่น้องแล้วมีความสุข ในอดีตเวลาทำบุญร่วมกันมักทำบุญน้อยกว่าแต่ให้ใส่ชื่อตัวเองเท่ากัน เหมือนใบรายชื่อผู้ร่วมบุญที่ใส่ชื่อเท่ากันแต่ทำไม่เท่ากัน บุญที่ได้จึงไม่เท่ากัน สมบัติที่ได้ก็ไม่เท่ากัน ถ้าไม่เข้าใจเรื่องนี้ก็จะท้อใจ น้อยใจในโชคชะตา และแค้นใจ ส่วนที่ชอบใช้ของเก่าราคาถูกก็เพราะทำบุญแล้วมักเสียดายภายหลัง และบางทีชอบบริจาคทานด้วยของเก่าใช้แล้ว ของดีเก็บไว้เอง ของที่เสียเอาไปทำทาน เราทำอย่างไรก็จะได้อย่างนั้น

ครูไม่ใหญ่ตอบว่าลูกชายคนที่สองของเพื่อนคิดไม่ดีต่อพระรัตนตรัยและผู้มีพระคุณทั้งที่ไม่อยากคิด เพราะเป็นมโนกรรมที่ติดข้ามชาติ เรื่องมีอยู่ว่าเคยเป็นนักบวชมาก่อนแล้วทะเลาะกัน คิดไม่ดีต่อพระรัตนตรัยและคิดร้ายต่อกัน อีกทั้งในอดีตเป็นคนชอบตำหนิไม่ว่าอะไรทั้งสิ้น บางครั้งชอบจับผิดผู้อื่น ไม่ค่อยจับถูก จนบางคนหาเรื่องจับผิดอย่างอื่นหมดแล้ว เหลือพระรัตนตรัยและผู้มีพระคุณก็เลยมาลองจับผิดบ้าง แต่ก็ยังอยู่ในระดับความคิดเท่านั้น นิสัยนี้จึงติดตัวมา

ครูไม่ใหญ่บอกว่าเรื่องวิบากกรรมนั้นซับซ้อน จะแก้ไขก็ต้องขอขมาพระรัตนตรัยและผู้มีพระคุณ และหัดฝึกนิสัยให้เป็นคนจับดี หัดคิดบวก ระลึกนึกถึงคุณของพระรัตนตรัยเป็นเนืองนิตย์ และระลึกถึงความดีของบิดามารดาบ่อย ๆ อีกหน่อยก็จะหายไปเอง แล้วยกตัวอย่างว่าเวลาจะคิดถึงบิดามารดาให้ส่องกระจกดูตัวเองก่อน ว่าที่เราไม่ได้เกิดเป็นจิ้งจกหรือตุ๊กแก ไม่ต้องไต่ฝาผนัง ไม่ต้องกินแมลง ได้กินข้าว ใส่กางเกงยีน ใส่เสื้อสวย ใส่แหวนเพชร ได้รับประทานอาหารด้วยช้อนซ่อมอย่างเรียบร้อยสวยงาม ก็เพราะเรามีบิดามารดาเป็นมนุษย์ แค่นี้ก็เหลือเฟือแล้ว ยังไม่ต้องคิดถึงพระคุณที่ลึกซึ้งไปกว่านั้น

ครูไม่ใหญ่ตอบเรื่องที่ลูกชายไม่ชอบให้พ่ออยู่ใกล้ว่า มาจากการที่แม่ชอบบ่นเรื่องพ่อให้ลูกฟังอยู่เรื่อย จะแก้ก็ต้องแก้ทั้งพ่อ แม่ และลูก ให้หันหน้าเข้าหากันและหัดจับดี ก่อนจับดีก็ยิ้มส่งให้ก่อน ยิ้มด้วยดวงใจ ยิ้มด้วยดวงตา ยิ้มที่มุมปาก แล้วมองจับดี เหมือนครูที่สอนเขียนหนังสือแล้วชมว่าครูชอบเส้นนี้ของเธอ ตรงนี้เธอเขียนได้ดี พ่อกับแม่ก็ต้องการให้ลูกได้ชื่นชมว่าพ่อแม่ประเสริฐที่สุด แล้วก็เล่าเรื่องดี ๆ ให้ฟัง ว่าเวลาลูกหกล้ม ในคนหกพันกว่าล้านคน คนที่ไปถึงคนแรกคือพ่อกับแม่ ให้แสดงความรักและความจริงใจซึ่งกันและกันบ่อย ๆ อีกหน่อยก็จะดี เพราะถ้าเราพูดเรื่องไม่ดี เราก็ต้องคิดเรื่องไม่ดีก่อน คนพูดหน้าแก่ลงก่อน คนฟังก็เหี่ยวไปเรื่อย ๆ จนถึงขีดสุดก็ลงไม้ลงมือกัน

ยกคำถามที่ยังไม่ได้ตอบขึ้นมาว่า ตัวลูก เพื่อนที่เป็นกัลยาณมิตร สามีของเพื่อน และลูกชายทั้งสามคน เคยทำบุญกับหมู่คณะมาอย่างไร มีหน้าที่อะไร และลูกชายทั้งสามคนเป็นทหารพระราชาเมืองพุทธันดรที่ผ่านมาหรือเปล่า ครูไม่ใหญ่บอกว่าคำถามนี้ยังไม่ได้ตอบ

เริ่มกรณีศึกษาเรื่องคุณพ่อของลูกอุบาสิกาที่อยู่เขตในกับหมู่คณะ คุณพ่อเป็นคนจิตใจเอื้อเฟื้ออารี พาครอบครัวทำบุญตามประเพณี แต่ก็ยังดื่มสุราอยู่ เรียกว่าวัดก็เข้า เหล้าก็กิน

เมื่อคุณพ่ออายุ 45 ปี เริ่มป่วยด้วยโรคเส้นเลือดในสมองตีบ ทำให้เป็นอัมพฤกษ์ ร่างกายใช้ไม่ได้ครึ่งซีก แต่ยังพอทำกิจวัตรส่วนตัวได้เอง

ต่อมาเมื่ออายุ 69 ปี คุณพ่อมีอาการตัวแข็ง แพทย์สันนิษฐานว่าลิ่มเลือดกระจายอุดตันในเส้นเลือดสมอง และมีความเสี่ยงจะเสียชีวิตหากผ่าตัด แพทย์จึงให้ญาติเลือกว่าจะใช้เครื่องช่วยหายใจต่อหรือไม่ ครอบครัวเห็นว่าให้นำกลับบ้าน แล้วคอยให้ท่านนึกถึงบุญนึกถึงพระอยู่ราวสามวันจนกระทั่งเสียชีวิต

ลูกอุบาสิกาตั้งคำถามสามข้อ คือคุณพ่อละโลกแล้วเป็นอย่างไร ท่านอยู่ที่ใด และด้วยวิบากกรรมใดจึงทำให้ท่านต้องมาป่วยเป็นอัมพฤกษ์เป็นระยะเวลานาน แล้วในที่สุดก็เสียชีวิตตอนอายุ 69 ปี

คำตอบว่าในคืนที่คุณพ่อจะเสียชีวิต ท่านได้ฟังเสียงสวดมนต์ที่ลูกเปิดให้ฟัง และได้นึกทบทวนบุญต่าง ๆ ตามที่ลูกบอกให้นึกถึง ย้ำว่าใครอยู่ใกล้ผู้ป่วยต้องเป็นกัลยาณมิตรให้ดี ต้องรู้หลักวิชาการทบทวนบุญให้ผู้ไข้ฟัง ผลคือใจของคุณพ่อเป็นกุศลและผ่องใสในช่วงชิงช่วงปิดงบดุลชีวิต สรุปว่าแม้วัดก็เข้าเหล้าก็กิน แต่สำคัญที่ช่วงท้ายว่าจิตผ่องใสหรือเศร้าหมอง

อธิบายว่าเมื่อจิตของคุณพ่อเป็นกุศลและผ่องใสก่อนเสียชีวิต มารวมกับกำลังบุญที่ท่านสั่งสมไว้เมื่อยังมีชีวิต บุญก็จะไปดูดบุญเอาไว้ ไม่ว่าจะเป็นบุญที่ท่านเคยบวชเป็นสามเณรหนึ่งพรรษา บุญที่ทำตามประเพณีตามที่ท่านเข้าใจ รวมถึงบุญที่ลูกเข้ามาบวชเป็นอุบาสิกาอยู่เขตในกับหมู่คณะ และบุญสร้างองค์พระที่ลูกทำให้ท่าน

ผลคือทันทีที่คุณพ่อละจากโลกนี้ไป ท่านรู้สึกเหมือนหลับแล้วตื่นขึ้น กลางวิมานไม้หลังใหญ่ที่มีลักษณะคล้ายเรือนหอในเมืองมนุษย์ พร้อมกับเปลี่ยนเป็นเทพบุตรภุมเทวาระดับไฮโซในทันที

เล่าว่าด้วยผลบุญที่ลูกตั้งใจสั่งสมบุญสร้างบารมีอย่างเต็มที่เต็มกำลัง แบบไม่มีข้อแม้ข้ออ้างและเงื่อนไข โดยเอาชีวิตเป็นเดิมพันอยู่เขตใน จะเป็นผลทำให้พระธรรมกายเมตตาไปโปรดและสอนสมาธิให้ท่านเทพบุตรภุมเทวา หรือคุณพ่อของลูกที่วิมานไม้หลังใหญ่ของท่าน

ย้ำว่าถ้าบุญไม่ได้ชิงช่วงส่งผลก่อน บาปอกุศลที่ท่านเคยทำผิดทำพลาดไว้ เช่นบาปจากการดื่มน้ำเมาในสมัยที่ยังมีชีวิตอยู่ ก็จะส่งผลให้ท่านต้องไปรับกรรมในอบายภูมิ จึงสรุปว่าการเตรียมตัวเตรียมใจให้ใส ๆ ก่อนละโลกสำคัญมาก

นอกจากสอนสมาธิ พระธรรมกายยังสอนให้ท่านเทพบุตรอย่าประมาท เพราะที่ท่านได้มาบังเกิดเป็นภุมเทวาระดับไฮโซได้ ก็เพราะได้ลูกสาวดี ที่ไปช่วยให้ท่านนึกถึงบุญทุก ๆ บุญในช่วงชิงช่วง จึงมีใจผ่องใสก่อนเสียชีวิต และย้ำอีกว่าบาปที่เคยทำผิดกฎแห่งกรรมไว้นั้นไม่ได้สูญหายไปไหน

เล่าว่าทุกคนในครอบครัวได้ทำบุญและอุทิศส่วนบุญส่งไปให้ท่านด้วย ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าต้องหมั่นนั่งสมาธิให้ใจหยุดนิ่งเสมอ เพราะจะทำให้กายวาจาใจสะอาดบริสุทธิ์ สิ่งที่ไม่บริสุทธิ์ก็จะค่อยหมดไป