กรณีศึกษากฎแห่งกรรม

ระหว่างที่ผู้เขียนพาคุณแม่วิ่งหนี พี่สาวคนที่สามโผล่ออกมาพอดี แล้วกระโดดเข้าแย่งปืนจากมือคุณพ่ออย่างไม่คิดชีวิต ปืนก็ลั่นขึ้นดังสนั่นหวั่นไหว กระสุนพุ่งเฉียดพี่สาวไป ทุกคนตกใจกันหมด แล้วเหตุการณ์ก็สงบลง ผู้เขียนและคุณแม่จึงรอดตายไปอย่างหวุดหวิด เหตุการณ์น่าหวาดเสียวเช่นนี้เกิดขึ้นกับครอบครัวของผู้เขียนซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพราะน้ำเมาที่ทำให้คุณพ่อเมา

ต่อมาเมื่อคุณพ่อได้ดู DMC ที่ผู้เขียนไปติดตั้งให้ แล้วได้มาวัดในงานบุญครั้งหนึ่ง ท่านเข้ามานั่งใกล้หลวงพ่อห่างเพียงสิบเมตร ท่านมานั่งสมาธิโดยไม่ได้เมา เมื่อกลับไปบ้านท่านบอกกับผู้เขียนว่าหักดิบเลิกเหล้าและบุหรี่ ท่านเลิกเลยจริง ๆ แต่หันมาดื่มเบียร์แทน ครูไม่ใหญ่แทรกมุกว่าถ้ามาอีกครั้งแล้วนั่งให้ใกล้ห้าเมตรก็จะเลิกเบียร์ได้ แล้วหันมาดื่มออลเทอร์เนทีฟดริงก์ ผู้เขียนหวังว่าสักวันคุณพ่อจะเลิกได้หมด ขณะนี้ท่านอายุได้เจ็ดสิบสองปี

คุณแม่ของผู้เขียนเป็นคนหน้าตาดี อัธยาศัยดี แต่สุขภาพร่างกายไม่ค่อยแข็งแรง มีอาการไอเรื้อรังและมีเสมหะคล้ายหนองติดต่อกันมาเป็นเวลาสิบปี ต่อมามีอาการเจ็บหน้าอกมากจึงไปให้หมอตรวจ พบว่าเป็นวัณโรคที่ปอดมานานแล้ว รักษาแล้วก็หายในเวลาต่อมา แต่ท่านก็มาป่วยด้วยโรคปอดอีกโรคหนึ่ง นอกจากนี้ยังประสบอุบัติเหตุจากรถจักรยานยนต์ที่คุณแม่นั่งซ้อนโดยมีผู้เขียนเป็นคนขับ ชนเข้ากับรถอีแต๋น กระเด็นตกจากท้ายรถหน้าทิ่มลงกับตอไม้ จากคนที่เคยสวยก็เลยเสียโฉมผิดไปคนละคน คราวนั้นคุณแม่อายุได้เจ็ดสิบเอ็ดปี อ่อนกว่าคุณพ่อหนึ่งปี

พี่ชายคนที่ห้าเป็นคนนิสัยดี มีปัญญาเฉลียวฉลาดมาตั้งแต่เด็ก และมีความจำเป็นเลิศ เรียนหนังสือเก่งมาก คุณพ่อคุณแม่จึงสนับสนุนให้เรียนจนถึงระดับอนุปริญญา แต่ช่วงที่เรียนอยู่นั้นพี่ชายคบคนนิสัยไม่ดี คบผู้หญิง คบกลุ่มเพื่อนไฮโซที่มีค่านิยมสูง ใช้ของราคาแพง พี่ชายจึงติดความไฮโซจากเพื่อนไปด้วย เมื่อเรียนจบก็ได้ทำงานในบริษัทแห่งหนึ่งทันที และทำธุรกิจเสริมส่วนตัวโดยส่งผักจากแม่สอดไปขายที่กรุงเทพ ซึ่งขายดีทีเดียว

หลังอุบัติเหตุพี่ชายคนที่ห้าจำใครไม่ได้เลย รักษาตัวอยู่สองปีอาการก็พอจะดีขึ้นบ้าง แต่ยังมีอาการเหม่อลอย ซึม และไม่รู้ตัวเอง ส่วนพี่ชายคนที่หกชอบดื่มเหล้าสูบบุหรี่จัดและเล่นการพนันมานานทุกอย่าง มีอยู่ครั้งหนึ่งพี่ชายคิดจะเลิกเหล้า จึงเข้าค่ายอบรมเลิกเหล้าที่วัดแห่งหนึ่งในจังหวัดพิษณุโลก การเข้าค่ายอบรมนี้ต้องสาบานต่อหน้าพระประธานว่าจะเลิกสิ่งเสพติดทุกชนิด ถ้ายังกลับไปเกี่ยวข้องอีกก็ขอให้มีอันเป็นไป พี่ชายกล่าวคำสาบานนี้พร้อมกับดื่มน้ำสมุนไพรชนิดหนึ่งเข้าไป ร่างกายก็ขับของเสียออกมาจนหมด แต่หลังจบการอบรมได้ไม่กี่เดือนพี่ชายก็หันกลับไปดื่มเหล้าสูบบุหรี่เล่นการพนันอย่างเคย

ต่อมาเมื่อปี 2536 สิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดกับพี่ชายคนที่หกจนได้ วันหนึ่งพี่ชายขับรถจักรยานยนต์จะเข้าไปหาคุณพ่อที่อยู่ในไร่ แต่ระหว่างการเดินทางรถจักรยานยนต์ของพี่ชายพุ่งชนกับรถจักรยานยนต์อีกคันอย่างแรง เศษเหล็กซึ่งเป็นชิ้นส่วนของรถพุ่งกลับไปเสียบตรงที่หน้าผากของพี่ชายพอดี ทำให้พี่ชายเสียชีวิตที่เกิดเหตุทันทีเมื่ออายุได้ 32 ปี

พี่สาวคนที่เจ็ดประสบอุบัติเหตุ มีชิ้นส่วนที่หักกระเด็นถูกลูกในตาข้างขวา จนอักเสบเป็นแผลเน่า ต้องควักลูกในตาทิ้งแล้วใส่ลูกตาพลาสติกเข้าไปแทน ตั้งแต่นั้นมาเธอจึงมีดวงตาอยู่เพียงข้างเดียว

เมื่อผู้เขียนอายุได้ยี่สิบปี คุณพ่อคุณแม่ให้บวชเป็นพระอยู่ที่วัดใกล้บ้าน ขณะที่บวชอยู่นั้นชอบอ่านหนังสือบาลี และท่องจำได้อย่างแม่นยำจากหนังสือนวโกวาท แต่ต่อมามีอาการแปลกประหลาดเกิดขึ้น จากที่อ่านหนังสือบาลีได้อย่างคล่องแคล่วท่องจำได้แม่นยำ กลับกลายเป็นว่าเพียงแค่อ่านหนังสือไม่ถึงสิบบรรทัดก็จะมีอาการวูบขึ้นมาเฉย ๆ ง่วงหรือปวดหัวขึ้นมาทันที อ่านอะไรก็ลืมหมด ด้วยสาเหตุนี้จึงจำใจต้องลาสิกขาในขณะที่เพิ่งบวชได้แค่หนึ่งปี แต่ตั้งใจอยู่ตลอดว่าถ้าได้บวชอีกครั้งจะไม่ยอมลาสิกขา จะขอบวชไปตลอดชีวิต

ต่อมาเมื่ออายุ 21 ปี ผู้เขียนเดินเรื่องไปทำงานที่ประเทศไต้หวัน พอไปถึงคนจัดหางานก็หางานให้ทำไม่ได้ เขาจึงเสนอให้ไปทำงานที่ประเทศอิสราเอลแทน ผู้เขียนก็ตกลงไป ทั้ง ๆ ที่ดินแดนที่จะไปนั้นไม่รู้จักใครเลย ในใจตอนนั้นก็เหงาเป็นธรรมดา

ผู้เขียนแต่งงานกับหญิงสาวชาวไทยในต่างแดนคนหนึ่ง จนมีลูกชายด้วยกันหนึ่งคน แล้วยึดอาชีพซ่อมบ้าน ทาสีบ้าน ติดตั้งจานดาวเทียมให้กับคนไทยในอิสราเอล จนกระทั่งปลายปี 2547 วันหนึ่งขณะนั่งเล่นไพ่อยู่กับเพื่อนที่บ้านของตัวเอง วันนั้นรู้สึกไม่สนุกกับการเล่นไพ่เหมือนวันก่อน ๆ เลย รู้สึกเบื่อขึ้นมาจนจับจิตจับใจ อยากจะเลิกเต็มที จึงคิดว่าเปิดดูดาวเทียมดีกว่าเพื่อให้ความเซ็งชีวิตทุเลาลง ทันทีที่กดสวิตช์ทีวี ช่อง DMC ก็ปรากฏขึ้น เห็นหลวงพ่อนั่งเทศน์อยู่เต็มหน้าจอ ซึ่งเป็นช่วงของรายการโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาพอดี เมื่อดูครั้งแรกก็ฉุกคิดและต้องหยุดฟัง เพราะได้ยินคำว่า DMC ช่องนี้ช่องเดียว และคำว่าเราจะทำพระนิพพานให้แจ้ง จึงตั้งใจดูอยู่คนเดียวตลอดหนึ่งเดือนเต็มเพราะสองคำนี้

ผู้เขียนเล่าว่าวันหนึ่งเพื่อนที่มาเล่นไพ่ได้ยินเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของสัตว์นรกที่ถูกทรมานดังออกมาจากทีวี จึงต้องหยุดฟังเพราะสงสัยว่าเขาร้องอะไรเสียงดัง แล้ววางไพ่หันกลับมามองดูหน้าจอ ได้เห็นภาพหลวงพ่อและภาพสัตว์นรกที่กำลังถูกทรมานอยู่ ซึ่งเป็นภาพที่ไม่เคยเห็นจากที่ไหนมาก่อน ตั้งแต่วันนั้นมาพวกเขาจึงสนใจช่อง DMC แล้วพากันไปจูนดาวเทียมของตัวเองหาช่อง DMC ดูกันเป็นการใหญ่ กลายเป็นแฟน DMC นี่คือจุดเริ่มต้นของการขยายช่อง DMC ในอิสราเอล โดยผู้เขียนพูดภาษาอังกฤษและภาษาของชาวอิสราเอลได้เป็นอย่างดี จึงอธิบายเปรียบเทียบเหตุและผลให้ชาวอิสราเอลเข้าใจถึงหลักความเชื่อของเขาที่ยังไม่สมบูรณ์ จนเขาเห็นคล้อยตามและหันมาเป็นแฟน DMC ได้ถึงห้าร้อยหลังคาเรือนของชาวยิวและอิสลาม ครูไม่ใหญ่เสริมว่านี่เป็นความรู้สากลที่ทุกคนศึกษาได้ ถ้าใครเข้าถึงคำสอนในศาสนาของตัวเองแล้วใจจะเปิดกว้าง แต่ถ้ายังเข้าไม่ถึงใจจะปิดกั้น

ผู้เขียนส่งคำถามมาว่า พี่ชายที่ตายจากชิ้นส่วนจักรยานยนต์เสียบที่หน้าผากเป็นเพราะคำสาบานใช่หรือไม่ ตายแล้วไปไหน ได้รับบุญที่อุทิศไปให้หรือไม่ กรรมใดที่ทำให้พี่สาวคนที่เจ็ดต้องควักลูกในตาทิ้งไปหนึ่งข้าง ทำไมตอนบวชใหม่จึงแตกฉานการอ่านและจำบาลีกับนวโกวาทได้ แต่พอบวชได้หนึ่งปีกลับไม่แตกฉานและจดจำไม่ได้เหมือนเดิม เพราะเหตุใดจึงชอบพูดเรื่องพุทธศาสนาให้ชาวต่างชาติต่างศาสนาฟังแล้วเขาคล้อยตามได้ดี ทำไมหลังจากทำบุญใหญ่หลายครั้งจึงมักตกงานแล้วต้องเว้นช่วงไปสักระยะจึงได้งานใหญ่ที่มีรายได้เกินกว่าคาดหวัง เป็นอย่างนี้ถึงสี่ห้าครั้ง คุณพ่อของภรรยาที่เสียชีวิตด้วยโรคตับแข็งตายแล้วไปไหน และตัวลูก ภรรยา กับลูกชาย ก่อนมาเกิดมาจากไหน สร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างไร

ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าคุณพ่อกำพร้าพ่อแม่ตั้งแต่อายุน้อยแต่มีคนมารับไปเลี้ยงดูทันที เพราะในอดีตชาติเกิดในสังคมเกษตรกรรม ฐานะไม่ค่อยดี ได้นำแม่วัวที่อยู่ในคอกตัวหนึ่งไปขายให้เขาฆ่า ส่วนลูกวัวก็เลี้ยงต่อ คือขายแม่แต่เลี้ยงลูกด้วยความจำเป็นทางการเงิน แต่มีบุญที่สงเคราะห์ญาติและดูแลบิดามารดาในชาติอื่นมาส่งผล จึงกำพร้าพ่อแม่ตั้งแต่เล็กแต่มีคนมารับไปเลี้ยงดูทันที ส่วนที่นาของคุณพ่ออุดมสมบูรณ์เป็นเหตุให้ท่านสร้างเนื้อสร้างตัวได้ร่ำรวยรวดเร็วกว่าคนอื่น เพราะในชาติที่เกิดในสังคมเกษตรกรรมนั้น เมื่อเก็บเกี่ยวพืชผลแล้วมักจะนำไปทำบุญก่อน ด้วยบุญนี้จึงดลบันดาลให้ได้ที่นาอุดมสมบูรณ์

ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าคุณแม่ประสบอุบัติเหตุกระเด็นตกจากท้ายรถจักรยานยนต์ หน้าทิ่มลงกับตอไม้ เป็นเหตุให้เสียโฉม เพราะกรรมในอดีตชาติหนึ่งเป็นแม่ค้าไปขายของในตลาด ได้ทะเลาะกับแม่ค้าด้วยกัน ด้วยความโทสะจึงเอาไม้พายฟาดไปที่หน้าอย่างแรงจนหน้าของคู่ทะเลาะเสียโฉม แต่ตัวเองในชาตินั้นก็โดนตีจนเสียโฉมบ้างเหมือนกัน จึงผูกเวรกันมา แต่ต่างคนต่างลืมเพราะนานมาแล้ว ท่านชี้ว่าเวรไม่ได้ผูกกันเพราะลืมไปหมดแล้ว แต่กรรมนั้นผูกกันมาและดลบันดาลให้มาเจอกันในชาตินี้ เวรระงับไปแล้วแต่กรรมไม่ระงับ

ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าพี่ชายคนที่ห้าประสบอุบัติเหตุจนสมองเสื่อม เพราะกรรมสุราและปาณาติบาต คือฆ่าสัตว์ทำกับแกล้มในอดีตเป็นอาจิณกรรม ชาตินี้ถ้าสั่งสมบุญในช่วงที่รู้ตัวก็จะค่อย ๆ ดีขึ้น แต่ไม่หายขาด ส่วนพี่ชายคนที่หกตายด้วยการถูกเสียบด้วยเหล็กจากชิ้นส่วนจักรยานยนต์ที่หน้าผาก เพราะผิดคำสาบานที่ให้ไว้ว่าถ้ากลับไปดื่มอีกก็ขอให้มีอันเป็นไป และกรรมปาณาติบาตที่ฆ่าสัตว์เอาไว้ก็ได้ช่องตามมาส่งผล สองอันมารวมกัน ตายแล้วไปมหานรกขุมห้าใช้วิบาก

ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าพี่สาวคนที่เจ็ดต้องควักลูกในตาทิ้ง เพราะในอดีตชาติเกิดเป็นลูกสาวเศรษฐีในสังคมศักดินา มีทาสผู้ชายคนหนึ่งชอบไปแอบดูตอนเธออาบน้ำที่ท่าน้ำ เมื่อเธอรู้ก็โกรธ จึงสั่งทาสอีกคนที่มีความสามารถขว้างก้อนหินได้แม่นยำให้ไปซุ่มดูว่าใครมาแอบดูเธอ ทาสคนนั้นเห็นพุ่มไม้ไหวจึงขว้างก้อนหินไปโดนลูกในตาของทาสที่แอบดู แล้วเธอก็สั่งให้ควักลูกในตาของทาสคนนั้นออกไป วิบากกรรมนี้ตามมาส่งผลในชาตินี้ จึงทำให้เธอประสบอุบัติเหตุจนต้องถูกควักลูกในตา

ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าที่ตอนบวชใหม่แตกฉานการอ่านและจำบาลีกับนวโกวาทได้ แต่พอบวชได้หนึ่งปีกลับไม่แตกฉาน เพราะในอดีตชาติหนึ่งได้บวชเป็นพระ มีปัญญาแตกฉานความทรงจำดีเยี่ยม แต่มีเพื่อนสหธรรมิกคนหนึ่งสมองทึบ ไม่แตกฉาน จำอะไรไม่ค่อยได้ จึงดูถูกเหน็บแนมด่าว่าเพื่อนสหธรรมิกท่านนั้นบ่อย ๆ จนท่านทนไม่ไหวต้องลาสิกขาไป วิบากกรรมนั้นจึงตามมาส่งผลให้ผู้เขียนไม่แตกฉานและต้องลาสิกขาไปเช่นกัน

ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าที่ผู้เขียนชอบพูดเรื่องพระพุทธศาสนาให้ชาวต่างชาติต่างศาสนาฟังแล้วเขาคล้อยตามได้ดี เป็นเพราะบุญที่เคยบวชพระในชาตินั้นซึ่งทำให้แตกฉานและทรงจำได้ ชาตินั้นเป็นนักเทศน์เทศน์โปรดญาติโยมจนมีญาติโยมจำนวนมากศรัทธา ด้วยบุญนี้และนิสัยสายนักเทศน์ที่ติดตัวมาจึงชอบเทศน์ แต่ชาตินั้นบวชไม่ตลอด ประมาทในการดำเนินชีวิต อยากสนุก จึงลาสิกขาออกมาครองเรือน

ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าที่หลังจากทำบุญใหญ่แล้วมักตกงาน ต้องเว้นช่วงไปสักระยะจึงได้งานใหญ่ที่มีรายได้ดีเกินกว่าคาดหวัง เป็นอย่างนี้ถึงสี่ห้าครั้ง เพราะในอดีตชาติผู้เขียนมีนิสัยว่าเวลาจะทำบุญมักลังเลอยู่นานทีเดียว คิดว่าทำดีไม่ดี อย่าเพิ่งเลย เอาไว้ก่อน ขอคิดดูก่อน แต่พอตัดสินใจทำก็จะทุ่มทำอย่างเต็มที่ คือทำช้าแต่ทำเต็มกำลัง ดังนั้นบุญจึงส่งผลเป็นช่วง ๆ และส่งผลเกินกว่าที่คาดหวังไว้ ท่านย้ำว่าไม่ใช่เพราะไปทำบุญใหญ่แล้วตกงาน ไม่เกี่ยวกัน ที่เกี่ยวคือความลังเลในการทำบุญ

ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าคุณพ่อของภรรยาเสียชีวิตด้วยโรคตับแข็ง เพราะกรรมสุราทั้งในอดีตและปัจจุบันมาส่งผล ตายแล้วไปอยู่ยมโลกของมหานรกขุมห้าด้วยกรรมดื่มสุรา กำลังถูกกรอกน้ำทองแดงร้อนอยู่ ทุกข์ทรมานมาก แต่ยังดีที่มีบุญที่ทำตามประเพณีมาอุ้มไว้จึงไม่ได้ไปอยู่ในมหานรกขุมห้าเต็มตัว และได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้ว ได้รับการหย่อนผ่อนโทษลงมา แต่ยังไม่หมดกรรม ให้ทำบุญอุทิศไปให้อีกบ่อย ๆ

ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าตัวผู้เขียน ภรรยา และลูกชาย ก่อนมาเกิดมาจากที่ที่ควรมา โดยตัวผู้เขียนเกิดมาจากที่สว่างกว่าของภรรยาและบุตรชาย บุตรชายสว่างกว่าภรรยา มากันคนละที่แต่ไม่บอกว่าที่ไหนเพราะกลัวรู้แล้วจะไปทะเลาะกัน ส่วนการสร้างบารมีกับหมู่คณะนั้น ในชาติที่ผ่านมาผู้เขียนเคยบวชอยู่กับหมู่คณะช่วงหนึ่ง เป็นพระที่มีความแตกฉานและทรงจำดี ได้ทำหน้าที่เผยแผ่เทศน์โปรดญาติโยมอยู่ระยะหนึ่ง แล้วประมาทในการดำเนินชีวิต ลาสิกขาออกไปครองเรือน จากนั้นชวนอธิษฐานจิตติดตามไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ อย่าได้พลัดกันเลย

เปิดกรณีศึกษาของวันพ่อ ลูกชายเล่าเรื่องคุณพ่อว่าต่อมาได้มาทำงานในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และได้เริ่มรู้จักพระเดชพระคุณพระภาวนาวิริยคุณ หรือหลวงพ่อทัตตชีโว ที่นี่เอง รวมทั้งได้พบคุณยายอาจารย์ที่บ้านธรรมประสิทธิ์ หลังจากนั้นชีวิตของท่านก็เปลี่ยนแปลงอย่างมากในหลาย ๆ ประการ

เล่าว่าคุณพ่อเริ่มจากตั้งชื่อและนามสกุลให้ตัวเองและลูกชายทั้งสามใหม่หมด โดยทุกชื่อและนามสกุลมีคำว่า พุทธ อยู่ด้วย เพราะท่านปรารถนาอยากเป็นทายาทของพระพุทธเจ้าอย่างมาก จึงภาคภูมิใจกับชื่อและนามสกุลใหม่ที่ตั้งเองนี้มาก ต่อมาเลิกสูบบุหรี่อย่างเด็ดขาด เลิกขายบุหรี่ เหล้า เบียร์ และยาแรงทุกชนิด เชื่อเรื่องบุญและบาป รักษาศีลห้าอย่างเคร่งครัด พาลูก ๆ ไปวัดทำบุญอย่างสม่ำเสมอและสอนให้ลูกฝึกนั่งสมาธิ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าบางคนเชื่อแต่เรื่องบาปแต่ไม่เชื่อเรื่องบุญเพราะกลัวถูกชวนทำบุญ

เล่าว่าคุณพ่อนับถือพระเดชพระคุณหลวงปู่และคุณยายอาจารย์อย่างมาก ตั้งแต่ลูก ๆ จำความได้ก็มีรูปของมหาปูชนียาจารย์ทั้งสองอยู่บนหิ้งพระแล้ว คุณพ่อสอนให้พวกเขายึดมหาปูชนียาจารย์ทั้งสองเป็นที่พึ่ง และเวลามีเรื่องเดือดร้อนหรือเจ็บไข้ก็ให้นั่งสมาธิอธิษฐานขอให้หลวงปู่และคุณยายช่วยเสมอ

เล่าว่าคุณพ่อแต่งงานกับคุณแม่ ซึ่งเกิดในครอบครัวชาวจีนที่นับถือศาสนาคริสต์ หลังแต่งงานไม่นานคุณพ่อออกมาทำกิจการของตนเองโดยมีคุณแม่เป็นผู้ช่วย นั่นคือการค้าขายเนื้อหมู ซึ่งต้องสั่งฆ่าหมูเป็นจำนวนมาก

เล่าว่าคุณพ่อไปทำงานอย่างหนักเพื่อส่งเงินมาเลี้ยงครอบครัวและส่งมาทำบุญในเมืองไทยเป็นประจำทุกเดือน ระหว่างนั้นได้พบเพื่อนรุ่นน้องสมัยเรียนที่เทคนิคกรุงเทพซึ่งลูก ๆ นับถือเป็นคุณอา คุณอาแนะนำและช่วยให้คุณพ่อได้งานเป็นช่างไฟฟ้าที่โรงเรียนรัฐบาลแห่งหนึ่งในรัฐแคลิฟอร์เนีย แม้อยู่คนละประเทศแต่ลูก ๆ ไม่เคยรู้สึกขาดความอบอุ่น เพราะระยะแรกท่านเขียนจดหมายถึงลูก ต่อมาเปลี่ยนเป็นโทรศัพท์ทางไกลข้ามประเทศสัปดาห์ละหลายครั้ง คอยอบรมและสอนธรรมะให้ลูก ๆ และหลายครั้งยังสอนการบ้านให้ด้วย ถ้าลูกคนไหนไม่เข้าใจการเรียนก็ให้ส่งตำราเรียนข้ามน้ำข้ามทะเลไปให้ท่าน แล้วท่านสอนการบ้านทางโทรศัพท์ ยอมจ่ายค่าโทรศัพท์หลายหมื่นบาทต่อเดือนเพราะความรักที่มีต่อลูก

เล่าว่าลูก ๆ ทุกคนเชื่อฟังคำสอนของคุณพ่อ ไม่มีใครแตะต้องอบายมุขใด ๆ ทั้งสิ้น ครูไม่ใหญ่ชมว่าขนาดอยู่คนละประเทศลูกยังเชื่อฟัง เด็กที่อยู่ประเทศเดียวกันยิ่งต้องทำตาม คุณพ่อมักย้ำเสมอว่าบุญเท่านั้นเป็นที่พึ่งของเรา ให้ทำบุญอย่างต่อเนื่องแม้จำนวนไม่มากก็ตาม ชีวิตจะได้ไม่ลำบาก นี่เป็นคำสั่งและคำสอนของพ่อทุกครั้งที่โทรศัพท์ข้ามประเทศมา ลูก ๆ ซาบซึ้งและบอกว่าจะทำตามพ่อเพื่อให้พ่อภูมิใจ

เล่าว่าคุณพ่อเป็นผู้หนึ่งในผู้ริเริ่มก่อตั้งศูนย์ปฏิบัติธรรมและวัดในประเทศอเมริกา เริ่มต้นจากบ้านปฏิบัติธรรมที่เมืองเซอร์ริโตส แล้ววัดอีกแห่งหนึ่ง และวัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนียที่เมืองอาซูซ่า ตามลำดับสามแห่ง ซึ่งท่านได้ทำหน้าที่กัลยาณมิตรชวนคุณอาคือเพื่อนรุ่นน้องท่านนั้นให้รู้จักบ้านปฏิบัติธรรมด้วย คุณพ่อและคุณอาเป็นเพื่อนที่สนิทกันมาก

เล่าว่าคุณพ่อไปช่วยงานที่วัดอย่างสม่ำเสมอ รับบุญทุกอย่างเท่าที่ทำได้โดยไม่เห็นว่าเหนื่อยหรือยากลำบาก และที่สำคัญคือไม่เคยขาดการไปวัดทำบุญในวันบูชาข้าวพระ เมื่อกลับจากวัดท่านจะโทรศัพท์ทางไกลไปหาลูก ๆ ทั้งสามคนที่เมืองไทยเพื่อตรวจสอบว่าได้ไปวัดในวันบูชาข้าวพระหรือเปล่า ครูไม่ใหญ่แทรกว่าท่านเห็นความสำคัญของวันบูชาข้าวพระมาก และย้ำว่าเราต้องมีบุญเยอะ ๆ เพราะบุญหมดเปลืองไปกับการตัดรอนวิบากกรรมและการใช้ชีวิตประจำวัน ต้องเป็นบุญต่อบุญเพื่อให้สมบัติต่อสมบัติกลับตั้งผังในอนาคต

เล่าว่าคุณพ่อร่วมบุญทุกบุญที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อบอก และตั้งใจทำบุญร่วมกับลูก ๆ ทุกเดือน โดยส่งเงินมาให้ลูกเป็นคนเอาไปทำเองที่วัดพระธรรมกายในเมืองไทย เพราะอยากให้ลูกเข้าวัดทุกเดือน โดยเฉพาะเวลามีงานบุญใหญ่ท่านจะโทรมากำชับล่วงหน้าทุกครั้งเพื่อให้ลูกไปร่วมบุญให้ได้ไม่ว่าจะมีธุระอะไร ครูไม่ใหญ่ชมว่าคำสั่งพ่อสุดยอดจริง คือให้เอาบุญเป็นใหญ่เป็นสำคัญ และคุณพ่อยังมีกัลยาณมิตรท่านหนึ่งคอยบอกบุญให้ครอบครัวอย่างสม่ำเสมอ ทั้งยังฝากลูกทั้งสามให้กัลยาณมิตรท่านนี้คอยดูแลให้เข้าวัดปฏิบัติธรรมสม่ำเสมอ

เล่าว่าครั้งสุดท้ายที่คุณพ่อกลับมาเยี่ยมพวกเขาคือเดือนกุมภาพันธ์ 2548 คุณพ่อได้ไปปฏิบัติธรรมที่พนาวัฒน์กับน้องชายคนเล็กเป็นเวลาเจ็ดวัน โดยกัลยาณมิตรท่านนี้คอยเป็นธุระติดต่อให้อย่างดี คุณพ่อมีความสุขมากที่ได้ไปปฏิบัติธรรมในครั้งนั้น และยังคงสอนเหมือนทุกครั้งถึงการตั้งมั่นอยู่ในความไม่ประมาทในการที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์ ให้ทำบุญต่อเนื่องไม่ให้ขาด ซึ่งลูกชายทุกคนบอกว่าพร้อมจะไปวัดปฏิบัติตามคำสอนของพ่อให้สมศักดิ์ศรีของความเป็นลูกชายของพ่อ

เล่าว่าปีนี้คุณพ่อรู้สึกว่าแก่ลงไปเยอะ และบอกลูกว่าไม่รู้ว่าจะไปเมื่อไหร่ จึงอยากให้ลูก ๆ จำสิ่งที่พ่อสอนไว้เพื่อจะดูแลตัวเองได้ คุณพ่อสอนให้ทำบุญต่อเนื่อง นั่งสมาธิ และรักการสร้างบารมี

เล่าว่าคืนสุดท้ายก่อนกลับอเมริกา น้องชายคนเล็กชวนคุณพ่อไปเข้าโรงเรียนฝันในฝันที่วัดพระธรรมกาย ได้ฟังธรรมจากพระเดชพระคุณหลวงพ่อในตอนหัวค่ำ หลังจากนั้นคุณพ่อกลับไปบูชามหาธรรมกายเจดีย์ ยืนมองพระเจดีย์อยู่นานมาก แล้วพูดว่าสวยงามมากจริง ๆ อยากจะจำภาพนี้ให้ติดไว้ในดวงใจจะได้นึกถึงบ่อย ๆ

เล่าว่าคุณพ่อกลับไปทำงานที่แคลิฟอร์เนียต่อและยังคงโทรหาลูก ๆ ที่เมืองไทยบ่อย ๆ จนกระทั่งวันที่ 6 กรกฎาคม ทางวัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนียได้ทราบข่าวว่าคุณพ่อเสียชีวิตในที่พักที่ท่านอาศัยอยู่เพียงคนเดียว โดยไม่รู้สาเหตุการเสียชีวิตและไม่ทราบวันที่แน่นอนว่าเสียชีวิตตั้งแต่เมื่อไหร่

บอกว่าลูกที่ส่งคำถามมาอายุ 37 ปี คิดถึงคุณพ่อที่อายุหกสิบเจ็ดปี แล้วเล่าลำดับเหตุการณ์ว่าก่อนวันบูชาข้าวพระหนึ่งวันคือวันศุกร์ที่ 1 กรกฎาคม ตามเวลาที่อเมริกา เพื่อนสนิทของคุณพ่ออีกท่านหนึ่งซึ่งเป็นเจ้าของร้านอาหารได้โทรไปหาคุณพ่อแต่ติดต่อไม่ได้ จึงฝากข้อความไว้ทางโทรศัพท์ ซึ่งปกติคุณพ่อจะต้องโทรกลับภายในวันเดียวกันหรือทันทีที่ได้รับข้อความ ลูกจึงสงสัยว่าท่านเสียชีวิตตั้งแต่ตอนนั้นหรือเปล่า และในวันบูชาข้าวพระซึ่งตรงกับวันเสาร์ที่ 2 เวลา 19.30 น. ที่อเมริกา คุณพ่อก็ไม่ได้ไปร่วมงานเลย ซึ่งปกติท่านไม่เคยขาดแม้แต่ครั้งเดียว และเป็นวันที่ท่านเคยโทรมาเช็คลูกชายคนเล็กว่าได้ไปบูชาข้าวพระที่วัดหรือเปล่า

ลูกถามว่าคุณพ่อเสียชีวิตเมื่อวันที่เท่าไหร่ ด้วยสาเหตุอะไรและอย่างไร ในเจ็ดวันหลังจากที่คุณพ่อเสียชีวิต ท่านมีสภาพเป็นอย่างไร ได้มาเวียนประทักษิณที่มหาธรรมกายเจดีย์ตามหลักวิชาหรือไม่ และขณะนี้ท่านอยู่ที่ไหน ที่อยู่ของท่านมีลักษณะเป็นอย่างไร

ลูกถามว่าวิบากกรรมใดที่ทำให้คุณพ่อต้องพลัดพลาดจากพ่อแม่ที่แท้จริง และห่างจากภรรยาและลูกไปอยู่ต่างประเทศ จนต้องมาเสียชีวิตคนเดียวในต่างประเทศ ครูไม่ใหญ่ปรารภว่าชีวิตคนเรามาคนเดียวไปคนเดียว แต่นี่อยู่ตามลำพังขณะที่ภรรยาและบุตรอยู่เมืองไทย ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เป็นบททดสอบหรือเพื่อความสมดุลของชีวิต แล้วลูกถามต่อว่าคุณแม่และลูกทั้งสามคนที่เมืองไทยได้ทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ และทางวัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนียก็จะจัดพิธีสวดพระอภิธรรมให้ด้วย คุณพ่อได้รับรู้และได้รับบุญจากทั้งเมืองไทยและอเมริกาหรือไม่

เล่าว่าน้องชายที่บวชเป็นพระเมื่อเดือนตุลาคม 2547 ต่อมามาอบรมพระนวกะที่วัดพระธรรมกายประเทศไทย ในเวลานั้นได้ทราบข่าวการเสียชีวิตของคุณพ่อ หลวงอาจึงบินกลับไปแคลิฟอร์เนียไปจัดการเรื่องต่าง ๆ และทรัพย์สินส่วนตัวของคุณพ่อ เพราะเป็นคนเดียวที่รู้เรื่องของคุณพ่อดีที่สุด ลูกจึงถามว่าหลวงอากับคุณพ่อเคยเป็นอะไรกันมาก่อนจึงได้มาเกื้อกูลกันอย่างจริงใจ และถามว่าจากหลายกรณีศึกษาทราบว่าคนที่กระทบกระทั่งกันในหมู่คณะแล้วหลุดออกไป เมื่อมาเกิดใหม่วิบากกรรมจะทำให้นับถือนอกพระพุทธศาสนา คุณแม่ที่นับถือคริสต์เป็นเพราะเหตุเดียวกันนี้หรือไม่ ผู้ที่ทำให้เพื่อนกัลยาณมิตรต้องออกจากหมู่คณะโดยเจตนาหรือไม่เจตนาจะมีวิบากกรรมต่างกันอย่างไร จะทำอย่างไรให้คุณแม่มีพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง และคุณแม่จะหายจากโรคมะเร็งได้อย่างไร

ลูกถามว่าการที่คุณพ่อคุณแม่เคยประกอบอาชีพสั่งฆ่าหมูเป็นจำนวนมาก บุญที่ทั้งสองสั่งสมมาจะตัดรอนวิบากกรรมนี้ได้บ้างไหม ทั้งสองเคยร่วมสร้างบุญกับหมู่คณะมาหรือไม่ หากอยากเกิดเป็นลูกของท่านอีกในชาติต่อไปต้องทำอย่างไร คุณพ่อฝากอะไรถึงคุณแม่และลูก ๆ บ้าง กัลยาณมิตรที่คอยบอกบุญเคยสร้างบารมีร่วมกันมาอย่างไร และเพื่อนกัลยาณมิตรของคุณพ่อท่านหนึ่งที่เคยเป็นกำลังสำคัญในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกายในแคลิฟอร์เนียตั้งแต่ปี 2536 แต่เมื่อมีกรณีสื่อที่บิดเบือน ท่านเชื่อตามสื่อและไม่ได้เข้าวัดจนปัจจุบัน เคยสร้างบารมีมากับหมู่คณะอย่างไร รวมทั้งถามว่าการขอขมาพระรัตนตรัยก่อนนั่งสมาธิกับการขอขมาแบบอื่นเหมือนหรือต่างกันอย่างไร

ครูไม่ใหญ่เข้าช่วงเฉลย บอกว่าเพื่อนสนิทโทรไปแล้วคุณพ่อไม่โทรกลับ เพราะท่านเพลียเหนื่อยและไม่สบายอย่างมาก แล้วเสียชีวิตเพราะหัวใจล้มเหลวและหมดอายุขัยแล้ว ท่านหลับไปเลยหลังจากช่วงต้นเดือนนั้น

เฉลยว่าคุณพ่อตายแล้ววนเวียนอยู่เจ็ดวัน ในช่วงนั้นท่านพยายามนึกถึงบุญและทำสมาธิด้วยเพราะท่านฝึกมาจนคุ้นเคย ใจจึงวนเวียนอยู่กับบุญ พอครบเจ็ดวันก็มีเทวรถทองพร้อมบริวารเข้าแถวมารับ ท่านเดินระหว่างแถว แล้วได้มาเวียนประทักษิณมหาธรรมกายเจดีย์ตามหลักวิชาสามรอบเพื่อระลึกนึกถึงบุญต่าง ๆ ด้วยความปิติใจ แล้วแวะไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตกองเสบียง ในเดือนกรกฎาคม มีวิมานทองด้วยบุญที่ทำกับหมู่คณะมา และได้รับบุญทุกบุญที่อุทิศไปให้จึงยิ่งมีทิพยสมบัติเพิ่มขึ้น

เฉลยว่าขณะนี้คุณพ่อกำลังเตรียมตัวตรวจดูทิพยสมบัติด้วยความปิติใจ และกำลังจะไปนั่งธรรมะที่วิมานของมหาสมณะเทวบุตร ท่านฝากข้อความมาว่าอยากให้บุตรและภรรยาได้สร้างบุญตามที่ท่านสอนไว้ โดยเฉพาะอยากให้ภรรยามาสร้างบุญกับหมู่คณะเพื่อที่จะได้มาอยู่ด้วยกันกับท่าน เพราะท่านรักภรรยามาก ครูไม่ใหญ่จึงบอกว่าลูกต้องพาคุณแม่มาเข้าวัดให้ได้ ค่อย ๆ ศึกษาค่อย ๆ เรียนรู้ไป

เฉลยว่าคุณพ่อต้องพลัดพรากจากพ่อแม่และบุตรภรรยาไปอยู่ต่างประเทศแล้วเสียชีวิตคนเดียว เพราะมีผังเดิมในหลาย ๆ ชาติติดตัวมา คือท่านมักต้องเดินทางจากแคว้นแดนไกลเพื่อไปประกอบอาชีพ แต่ไม่ได้มีวิบากกรรมอะไร ผังนี้ติดตัวมาหลายชาติจนหนาแน่น ส่วนคุณอาซึ่งเป็นรุ่นน้องของคุณพ่อและได้ช่วยเหลือเกื้อกูลอย่างจริงใจเต็มใจหลายเรื่อง รวมทั้งเรื่องทรัพย์สินและเรื่องส่วนตัว เพราะเคยเป็นพ่อและเคยเป็นพี่น้องกันมา คุณพ่อเป็นพี่ชายส่วนคุณอาเป็นน้องชาย เคยเกื้อกูลกันมาแล้ว ชาตินี้จึงมาเกื้อกูลกันต่อ

เฉลยว่าคุณแม่นับถือศาสนานอกบุญเขตของพระพุทธศาสนา เพราะเมื่อหลายพุทธันดรที่ผ่านมาท่านได้เป็นคู่บุญคู่บารมีกับคุณพ่อ ได้มาสร้างบารมีกับหมู่คณะ แล้วเกิดกระทบกระทั่งน้อยใจกับบางคนของหมู่คณะ และงอนคุณพ่อที่มาทุ่มเทกับหมู่คณะ จนรู้สึกว่าคุณพ่อรักบุญและหมู่คณะมากกว่าตัวเองและมากกว่าภรรยา จึงไม่ยอมมาสร้างบุญกับหมู่คณะในภายหลัง แต่ก็ไม่ได้ออกจากหมู่คณะไป เป็นเหตุให้พลัดพรากจากหมู่คณะมาอีกหลายพุทธันดรและไม่ได้ทำบุญต่อเนื่อง จนไปนับถือความเชื่อนอกบุญเขตแบบเทวนิยม ชาตินี้บุญเก่าที่เคยสร้างร่วมกันจึงดึงดูดให้มาเจอกันอีกแต่เกิดนอกบุญเขต ส่วนผู้ที่ทำให้เพื่อนกัลยาณมิตรออกจากหมู่คณะ ถ้าทำโดยเจตนาก็จะต้องออกจากหมู่คณะด้วยกรรมนั้น ถ้าไม่เจตนาก็จะมีอุปสรรคต่าง ๆ มาขวางในการสร้างบารมีโดยไม่รู้สาเหตุ แล้วแนะว่าถ้าจะชวนคุณแม่ให้หันมานับถือพระรัตนตรัย ลูกต้องคอยเล่าเรื่องธรรมะและความจริงของชีวิตให้ท่านฟัง เพราะเป็นความรู้สากลที่ทุกคนศึกษาได้ และแนะให้ท่านทำสมาธิภาวนาทุกวันเพราะสมาธิเป็นของกลาง ๆ เป็นของสากลที่ไม่ขัดแย้งกับความเชื่อใด ๆ

เฉลยว่าการที่คุณพ่อคุณแม่เคยประกอบอาชีพสั่งฆ่าหมูจำนวนมาก บุญที่ทั้งสองสั่งสมมาตัดรอนวิบากกรรมได้เพียงปิดอบายภูมิในชาตินี้ แต่ต้องให้คุณแม่ทำบุญในพระพุทธศาสนาเยอะ ๆ ด้วยตัวเอง เพราะไม่มีใครล้างบาปให้ใครได้ ต้องสร้างบุญด้วยตัวเอง ส่วนคุณพ่อและครอบครัวเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาแบบกองเสบียงประเภททำเรื่อย ๆ ตามกำลังอย่างสม่ำเสมอ ถ้าอยากเกิดเป็นลูกของท่านอีกในชาติต่อไป ลูกต้องทำบุญอุทิศให้ท่านบ่อย ๆ อย่างสม่ำเสมอแล้วอธิษฐานจิตทุกครั้งว่าภพชาติต่อไปขอให้ได้เกิดเป็นลูกท่านอีก และท่านฝากข้อความมาว่าท่านมีความสุขมากจากบุญที่ทำไว้ตอนเป็นมนุษย์ อยากให้ลูก ๆ ทุกคนรวมทั้งภรรยาได้สร้างบุญอย่างท่าน

เฉลยว่ากัลยาณมิตรที่คอยบอกบุญเคยเป็นกัลยาณมิตรให้คุณพ่อและภรรยาตั้งแต่พุทธันดรที่ผ่านมา แต่ภรรยาของคุณพ่อในพุทธันดรที่ผ่านมาเบื่อในการครองเรือน จึงอธิษฐานขอเกิดเป็นผู้ชาย ชาตินี้ได้มาเกิดเป็นผู้ชายแล้ว ในพุทธันดรที่ผ่านมากัลยาณมิตรท่านนี้ได้เป็นทหารของพระราชาองค์ที่ออกบวช ได้ออกบวชตามพระราชาแล้วเป็นกัลยาณมิตรให้ครอบครัวของคุณพ่อ ทำหน้าที่เผยแผ่จนตลอดชีวิต มีผลการปฏิบัติธรรมพอประคองตัวกลับดุสิตบุรีได้ เพราะชอบศึกษาคัมภีร์และเทศน์สอนคนอื่นมากเกินไปจนหย่อนการปฏิบัติและลืมสอนตัวเอง วิบากกรรมกาเมในหลาย ๆ ชาติจึงมาส่งผลให้ชาตินี้มาเป็นผู้หญิง ชาตินี้จะทำวิชชาได้ต้องมีความเพียรมากกว่านี้

เฉลยว่าเพื่อนกัลยาณมิตรของคุณพ่อท่านหนึ่งเคยเป็นกำลังสำคัญในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกาย ต่อมาเชื่อตามสื่อจึงไม่ได้กลับมาสร้างบารมีกับหมู่คณะอีก ท่านเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะโดยเป็นกองเสบียง แต่หย่อนบุญคบกัลยาณมิตรและขาดการปฏิบัติธรรม ทำบุญเป็นกองเสบียงอย่างเดียว จึงทำให้ขาดโยนิโสมนสิการ คือการไตร่ตรองอย่างแยบคายว่าอะไรควรเชื่อและอะไรไม่ควรเชื่อ ควรเชื่อพระหรือควรเชื่อคนที่ยังดื่มอยู่ ถ้าอยากให้ท่านกลับมา ลูกต้องอดทนไปทำหน้าที่กัลยาณมิตรให้ท่านด้วยใจที่ใส เยือกเย็น และด้วยความรักและห่วงใย

เฉลยว่าถ้ามีเจตนาเคยล่วงเกินพระองค์ใด ก็ควรไปขอขมาท่านองค์นั้นเป็นการส่วนตัว ในใจที่เรารู้ตัวว่าทำกับองค์ไหนก็ให้รีบไปขอขมากับองค์นั้น ก็จะทำให้วิบากกรรมนั้นหมดไป แต่ถ้าไม่รู้ก็ให้ขอขมาแบบคลุม ๆ กับพระรัตนตรัยไปก่อน แล้วค่อยเจาะจงภายหลัง ปิดท้ายว่าชาตินี้มาเจอกันแล้วก็ให้ตั้งใจสร้างบารมีให้เต็มที่ในทุกบุญ และอธิษฐานจิตให้ตามติดไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ อย่าได้พลัดพรากจากกันเลย

บอกว่าวันนี้มีกรณีศึกษากฎแห่งกรรมดี ๆ ที่ทำให้เข้าใจกฎแห่งกรรมมากขึ้น พูดชื่อเรื่องอย่างติดขัดเพราะเขียนไว้หลายชื่อจนสับสน แล้วบอกว่ายังมีมินิซีรีส์อีกเรื่องคือกาลวริยเศรษฐี ผู้ได้ขุมมหาสมบัติจากยักษ์ ก่อนจะไปถึงตรงนั้นให้มาแต่งเนื้อแต่งตัวด้วยรอยยิ้มกันก่อน

เกริ่นว่าจะมาฟังเรื่องราวกรณีศึกษากัน บอกว่าชื่อเรื่องนี้เขียนไว้หลายอันจนสับสน ชื่อเรื่องคือมันมองมาทำไม มันไม่ใช่คน มันไม่ใช่สัตว์ รอบ ๆ หัวมีแสงสีเหลือง กำลังจ้องมองมา แล้วชวนเปิดรายการด้วยเพลงยิ้มแล้วรวยก่อน