ล่าสัตว์

ตอบว่าลูกกำพร้าพ่อแม่ในเวลาไล่เลี่ยกันและต้องช่วยเหลือตัวเองตั้งแต่เด็ก เพราะในอดีตมีนิสัยชอบล่าสัตว์ ได้ไปฆ่าสัตว์แม่ลูกอ่อนอยู่หลายครั้ง ทั้งสัตว์ใหญ่และสัตว์เล็ก วิบากกรรมนี้ตามมาส่งผล พร้อมเตือนว่าอย่าไปคิดเองว่าสัตว์นั้นเทพเจ้าสร้างมาให้เป็นอาหารมนุษย์แล้วฆ่าได้ไม่เป็นไร เพราะนั่นคิดเอาเองโดยไม่ได้ศึกษากติกาของชีวิตและกฎแห่งการกระทำ

แต่ก่อนสามีชอบดื่มเบียร์และชอบล่าสัตว์เป็นประจำ ผู้เขียนเองก็ชอบสูบบุหรี่ทุกวันวันละสองสามมวน พอมาดูหลวงพ่อแล้วทั้งสองคนก็พยายามลดละและพยายามหักดิบตัดใจเลิก แต่ก็ได้แค่ลดลง ยังหักดิบไม่ได้ ครูไม่ใหญ่บอกว่าจากสองมวนเหลือมวนหนึ่งก็เลิกเลยลูก ง่าย ๆ เพราะครึ่งทางล่วงแล้ว ตอนนี้สูบเพราะความเคยชินแต่ลืมว่าจะสูบเพื่อดับทุกข์ ทุกข์มันก็ยังมีอยู่ ผู้เขียนขอให้หลวงพ่อเป็นกำลังใจในการหักดิบสิ่งไม่ดีเหล่านี้ ครูไม่ใหญ่ตอบว่าได้ กำลังใจเป็นของฟรี ยิ่งใช้ยิ่งมี ไม่หมดสักที ติดไปชาติหน้าเลย และกำลังใจจะสูงส่งขึ้นไปเรื่อย ๆ

อีกครั้งหนึ่งสามีจับสัตว์น้ำตัวใหญ่ได้ (ชื่อสัตว์ถอดเพี้ยน) นำไปเผาทั้งเป็น มันดิ้นทุรนทุรายในกองไฟ แล้วแล่เนื้อไปขาย ครูไม่ใหญ่แทรกว่าทำไมต้องรวย รวยได้ต้องมีบุญ ต้องทำบุญบ่อย ๆ ไม่ใช่ทำครั้งหนึ่งหยุดไปห้าปี ปี 2539 มีก้อนเนื้อแข็งนูนที่หลังกกหูของสามี แต่ไม่ไปหาหมอ เพราะเคยมีก้อนคล้ายกันใต้ผิวหนังตามแขนซึ่งหมอบอกว่าเป็นก้อนไขมัน ผ่านไปหนึ่งปีก้อนโตเท่าไข่ไก่ ตรวจพบเป็นมะเร็งหลังโพรงจมูกระยะที่สาม หมอผ่าคว้านออก ฉายแสง 40 ครั้งจนคอดำ กินอะไรไม่ได้ น้ำหนักลด 16 กิโลในเวลาเดือนเศษ แปดเดือนต่อมามีก้อนปูดที่กกหูอีกข้าง ฉายแสงอีก 40 ครั้งและให้คีโม