มงคลชีวิต

ผู้เขียนเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ปัจจุบันอยู่ที่เมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา เล่าว่าเมื่อครั้งยังอยู่เมืองไทยได้รู้จักวัดพระธรรมกายตอนบวชเป็นสามเณรที่วัดแถวบ้านช่วงปิดเทอมสมัยเรียนชั้น ม.2 ได้อ่านหนังสือมงคลชีวิตเล่มที่สองแล้วถูกใจมาก อ่านรวดเดียวจบ จึงมาที่วัดพระธรรมกายตามที่อยู่ในหนังสือ จากนั้นก็ห่างวัดไปเพื่อเรียนต่อจนจบปริญญาตรี แล้วได้พบกัลยาณมิตรท่านหนึ่งจึงกลับมาทำบุญอีกครั้ง ได้บวชเป็นพระธรรมทายาทรุ่นปี 2541 รุ่นอัศจรรย์ตะวันแก้ว ช่วงนั้นปลื้มมากและชวนคนในบ้านมาวัดได้ ครอบครัวร่วมบุญทุกบุญของวัดสม่ำเสมอ ปี 2548 ยังเป็นประธานกองหล่อองค์พระสี่กอง เสาแก้วอีกหนึ่งต้น และล่าสุดร่วมบุญสร้างมหารัตนบัลลังก์ของหลวงปู่ห้าสิบแผ่น ครูไม่ใหญ่ชมว่านักบุญอย่างนี้น่าจะมีสมบัติแบบท่านโชติกเศรษฐี

ชี้ว่าคำว่าธรรมกายปรากฏในพระไตรปิฎกและเป็นความรู้ดั้งเดิมสมัยที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้ายังทรงพระชนม์อยู่ ตอนนั้นยังไม่มีนิกายอื่น แต่ลบเลือนไปหลังพุทธปรินิพพานราวห้าร้อยปี จึงสร้างวัดขึ้นเพื่อรักษาคำนี้ไว้และรวมหมู่คณะมานั่งหลับตา พอคนมีบุญมีปัญญาอยากพิสูจน์กันมากขึ้น จากที่นั่งในบ้านก็ล้นไปอยู่ใต้เต็นท์ จนต้องสร้างศาลาจาตุมหาราชิกาจุดห้าร้อยคน แล้วก็ล้นอีกเป็นห้าพัน สามหมื่น ต้องไปเช่าเต็นท์ ทำหลังคาจากเพราะประหยัดและรู้ว่าสักวันต้องรื้อ สุดท้ายจึงสร้างสภาธรรมกายสากล ส่วนหนังสือมงคลชีวิตและทิศหกของพระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตชีโวเป็นส่วนประกอบที่ช่วยให้ชาวพุทธปฏิบัติได้ถูก