เคี่ยวเข็นสี่เรื่อง

หลักการคือฝึกงานสี่อย่างนี้ที่วัดพระธรรมกาย แล้วเคี่ยวเข็นให้เขากลับไปทำถึงบ้านด้วย ไม่ได้บังคับว่าต้องกลับไปทำที่บ้าน แต่มาถึงวัดนี่เคี่ยวเข็นกันอย่างหนักเพื่อให้กลายเป็นนิสัย ทั้งผู้ที่มาบวชและผู้ที่มาอบรมธรรมทายาท ทั้งชายและหญิง ทั้งรุ่นเล็กรุ่นกลางรุ่นใหญ่ ย้ำว่าถ้าไม่ได้ทำจริง ๆ กับมือมาก่อน เมื่อถูกพระเถระซักหลวงพ่อก็คงสอบตก

ขั้นต้นพวกที่จะกวาด ถ้าวางไม้กวาดไว้เฉย ๆ มันก็ไม่โดดเข้ามือใคร ต้องมีคนถือไม้กวาดส่งให้ และยืนเฝ้าอยู่ที่ประตูจนกวาดเสร็จ แต่พอกวาดเสร็จคนก็หายวับไป ส่วนผ้าขี้ริ้วที่ซักแล้ววางไว้ที่หัวเสื่อ ก็ไม่ติดมือใครเหมือนกัน

ชี้ให้พระเถระดูเส้นทางของความสกปรก คนที่มาอยู่วัดถูกเคี่ยวเข็นกันทุกคนรวมทั้งเด็กวัด เด็กวัดรุ่นแรก ๆ อยู่ห้าปีก็ยังได้บวชน้อย บางท่านสิบปียังไม่ได้บวช ฝึกกันอย่างนั้น คุณยายฝึกความสะอาดและชี้โทษของความสกปรกไว้ชัดเจนหมด ส่วนหลวงพ่อมีหน้าที่นำมาขยายความ ใครมาค้างที่วัดพระธรรมกายแล้วเก็บกลดไม่เรียบร้อยหรือม้วนเสื่อไม่เรียบร้อย คุณยายก็จัดการเรียกมาอบรมเรียบร้อยหมด ระหว่างเล่าหลวงพ่อทักว่าจะสามทุ่มแล้วแต่ก็เล่าต่อ

ชี้ว่าจุดเริ่มต้นของเด็กแว้นอยู่ที่ตอนเล็ก ๆ ไม่ถูกเคี่ยวเข็นสี่เรื่อง คือการรักษาความสะอาด ความเป็นระเบียบ ความสุภาพ และความตรงต่อเวลา ถ้าปล่อยเลยตามเลยทั้งสี่เรื่องนี้จะเป็นปัญหาตามมา