เด็กวัด

ผู้เขียนเกิดในครอบครัวเกษตรกรที่ค่อนข้างยากจนในจังหวัดเพชรบูรณ์ เป็นลูกชายคนโตในพี่น้องสามคน หลังคุณพ่อเดินทางไปทำงานที่บาห์เรน เขากับน้อง ๆ ย้ายมาอยู่กับคุณตาคุณยายที่เลี้ยงดูด้วยความรักและพาไปวัดทำบุญเป็นประจำ จึงผูกพันกับพระและวัด บ้านอยู่ห่างโรงเรียนกว่าสามกิโลเมตร หลวงตาที่วัดใกล้โรงเรียนจึงให้ไปอยู่วัดด้วย แต่เขาทนเป็นเด็กวัดได้หนึ่งปีก็ลาออก เพราะเพื่อนเด็กวัดกินข้าวแล้วมักเกี่ยงกันเรื่องล้างจาน ครูไม่ใหญ่ว่าเขายังไม่เข้าใจว่าล้างจานไปก็ล้างใจไปด้วย

ชี้ให้พระเถระดูเส้นทางของความสกปรก คนที่มาอยู่วัดถูกเคี่ยวเข็นกันทุกคนรวมทั้งเด็กวัด เด็กวัดรุ่นแรก ๆ อยู่ห้าปีก็ยังได้บวชน้อย บางท่านสิบปียังไม่ได้บวช ฝึกกันอย่างนั้น คุณยายฝึกความสะอาดและชี้โทษของความสกปรกไว้ชัดเจนหมด ส่วนหลวงพ่อมีหน้าที่นำมาขยายความ ใครมาค้างที่วัดพระธรรมกายแล้วเก็บกลดไม่เรียบร้อยหรือม้วนเสื่อไม่เรียบร้อย คุณยายก็จัดการเรียกมาอบรมเรียบร้อยหมด ระหว่างเล่าหลวงพ่อทักว่าจะสามทุ่มแล้วแต่ก็เล่าต่อ