เคยเป็นพี่น้องกันมา

ตอบว่าบุญที่ทำให้ทุกคนในครอบครัวเชื่อฟังคำแนะนำของลูกจนได้เป็นครอบครัวธรรมกาย คือบุญที่ลูกมีความเมตตาและอ่อนน้อมต่อพระรัตนตรัย และทำทานด้วยความเคารพมาส่งผล ส่วนลูกกับแม่เลี้ยงคนปัจจุบันที่รักลูกมาก เพราะเคยเป็นพี่เป็นน้องกันมา

แทรกสอนว่าเวียนว่ายตายเกิดกันมา เดี๋ยวก็เป็นพี่เป็นน้อง เป็นเครือญาติ เป็นนั่นเป็นนี่กัน เราน่าจะเป็นพี่น้องท้องเดียวกัน แต่เรากลับลืมกันไปหมดเพราะอวิชชามันมาบังคับให้ลืม แล้วสรุปว่าสิ่งที่ควรลืมคือสิ่งที่ผิดพลาดกลับดันจำ ส่วนสิ่งที่ควรจำคือความผิดพลาดในอดีตที่ควรจำไว้เป็นบทเรียนกลับดันลืมอีก