-
5:56
เกริ่นว่าวันนี้มีกรณีศึกษาชื่อเรื่องแปลก
ครูไม่ใหญ่เกริ่นว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ ของเคสตาดี้ที่จะทำให้เข้าใจกฎแห่งกรรมดีขึ้น บอกว่าชื่อเรื่องแปลก ถอดเสียงได้ว่าอีตาคนนี้แปลกแปลกซ้ำสองครั้ง ตรงกับประโยคในจดหมายกรณีศึกษาช่วงท้ายรายการที่ผู้เขียนคิดในใจว่าอีตาคนนี้แปลกจัง ชื่อเรื่องจึงอนุมานจากสองจุดนี้ ยังไม่ยืนยันถ้อยคำเป๊ะ ต่อจากนั้นเข้าช่วงพัก
-
1:42:38
จดหมายจากเมืองดอนคาสเตอร์ อังกฤษ: พ่อเคยค้าควายและเป็นช่างฟิตให้ทหารอเมริกัน แม่ถูกจับแต่งงานทั้งที่ช้ำใจ
ยิ้มแล้วขอให้รวย แล้วเปิดจดหมายกรณีศึกษาของนักเรียนที่อยู่เมืองดอนคาสเตอร์ ประเทศอังกฤษ เล่าชีวิตตัวเองและครอบครัว พ่อเป็นชาวอำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี (ชื่ออำเภอถอดเสียงไม่ชัด) ก่อนแต่งงานเป็นพ่อค้าควายและทำฟาร์มไก่ แต่งงานแล้วมาทำนากับแม่ เมื่อลูกคนโตช่วยงานได้ พ่อไปเป็นช่างฟิตให้ทหารอเมริกันที่แคมป์แห่งหนึ่งราวสามปี แล้วกลับมาเป็นพ่อค้าที่บ้าน ปัจจุบันเสียชีวิตแล้วอายุ 72 ปี (ชื่อโรคถอดเสียงไม่ชัด) แม่เป็นคนอำเภอเดียวกัน พบพ่อตอนอายุ 19 ผ่านพี่ชาย พ่อรักแม่ตั้งแต่แรกเห็น ช่วงถัดมาเสียงถอดเพี้ยนเป็นภาษาอังกฤษปนหลายบรรทัด ความได้ว่าแม่ต้องยอมแต่งงานกับพ่อตามที่ญาติผู้ใหญ่จัดการ แต่เก็บความช้ำใจไว้ ทะเลาะกันทีไรก็เหน็บพ่อเรื่องนี้ พ่อยอมขอโทษทุกครั้ง แล้วไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสองนาที
-
1:47:30
ลูกสาวคนโตในบ้านสิบพี่น้อง อายุ 16 ป่วยเป็นฝีในท้องจนหมอหมดปัญญา ญาติต่อโลงรอ แต่ไม่ตาย
พ่อแม่ขอโทษกันไปมาจนมีลูกสิบคน คลอดง่ายทุกคน ปัจจุบันแม่อายุเจ็ดสิบ ป่วยหลายโรคทั้งโรคหัวใจ เบาหวาน ข้อเข่าเสื่อม และความดัน ผู้เขียนเกิดปี 2500 เป็นลูกสาวคนโต มีน้องเก้าคน จบ ป.4 อายุสิบขวบก็ช่วยพ่อแม่ทำงานเลี้ยงน้อง ช่วงนั้นพ่อกลับไปประจำแคมป์ทหารอเมริกัน นาน ๆ กลับมา จึงทำงานหนักทั้งงานบ้านงานนา อายุ 16 ป่วยหนักเป็นฝีในท้อง ส่งโรงพยาบาลแทบไม่ทัน หลังหมอผ่าตัดก็ไม่รู้สึกตัวเลย หนึ่งเดือนผ่านไปหมอบอกว่าหมดปัญญา พ่อพากลับบ้าน ญาติดีใจที่กลับมาตายที่บ้านและช่วยกันต่อโลงเตรียมไว้ ครูไม่ใหญ่ถามว่าตายไหม ไม่ตาย ช่วงถัดมาเสียงถอดเพี้ยนยาว แล้วเล่าว่าพ่อทดสอบด้วยการบอกว่าไปกินหอยทอดมาอร่อยมาก ลูกขยับปากจะพูดคำว่าหอยทอด พ่อจึงรู้ว่ากินได้แล้ว หยอดน้ำข้าวต้มให้ น้องหาผักมาผัดมาต้มให้กิน
-
1:51:24
อีตาคนนี้แปลกจัง: ฟื้นจากป่วยจนอายุ 20 เรียนภาคค่ำ ขายข้าวแกงส่งน้องเก้าคนเรียนจบ แล้วถูกรถชนขาเกือบหัก
พอร่างกายได้อาหาร สติก็กลับมา หัดพูด หัดฟัง หัดนั่ง หัดเดิน กว่าจะทำอะไรได้อายุก็ปาเข้าไปยี่สิบ อายุ 21 เรียนต่อภาคค่ำจนจบ ม.ศ.5 ร่างกายดีขึ้นจนทำงานได้ มาเช่าบ้านในเมืองชลบุรี ทำงานหลายอย่างทั้งรับจ้าง ขายข้าวแกง รับส่งเครื่องจักสานพื้นบ้านไปตามห้างในกรุงเทพฯ พร้อมเรียนอาชีวะ แล้วทยอยรับน้องทั้งเก้าคนมาอยู่ด้วยและส่งเรียนจนจบทุกคน จนผู้เขียนอายุ 35 น้อง ๆ มีงานดีและทยอยแต่งงาน จึงไม่มีคนดูแลแม่ และมีปัญหากับแม่ที่อยากให้ลูกแต่งงาน อายุ 36 ถูกรถชน ขาซ้ายเกือบหัก ล้อรถทับจนต้องเดินกะเผลกมาตลอด
-
1:53:42
อีตาคนนี้แปลกจัง: อายุ 43 พบหนุ่มอังกฤษที่พัทยาซึ่งไหว้แล้วพูดคำเดียว และแฟนเก่าทิ้งเพราะว่าเธอพูดไม่รู้เรื่อง
อายุ 43 ยังไม่แต่งงาน ไปค้าขายในตลาดพัทยา เพื่อนแม่ค้าที่เปิดร้านอาหารริมหาดพัทยารู้จักหนุ่มชาวอังกฤษอายุเท่ากัน ครั้งแรกที่พบเขายกมือไหว้ พูดว่าสวัสดีครับคำเดียวแล้วไม่พูดอะไรอีกเลย ผู้เขียนคิดในใจว่าอีตาคนนี้แปลกจัง ครูไม่ใหญ่แซวเป็นฉากพระเอกเจอนางเอก ช่วงถัดมาเสียงถอดเพี้ยนและมีบรรทัด jingle ช่วงพักซ้ำราวหนึ่งนาทีครึ่ง แล้วเล่าต่อว่าเขาเหมือนมีอะไรซ่อนในใจและต้องการความช่วยเหลือแต่ไม่รู้จะไปหาใคร ผู้เขียนอยากช่วย ประจวบกับแม่กดดันเรื่องไม่ยอมสละโสด และเพื่อนชายที่คบกันมาสิบปีและคิดจะแต่งงานด้วยฝากน้องสาวมาบอกเลิก ว่ารับไม่ได้เพราะผู้เขียนพูดไม่รู้เรื่อง ใจดีเกินไป เชื่อคนง่าย ต้องไปอยู่กับคนที่ไม่รู้เรื่องเหมือนกัน ผู้เขียนน้อยใจมาก และเห็นว่าฝรั่งคนนี้ตรงสเปคที่เพื่อนชายว่าไว้ จึงตัดสินใจคบเร็วเกินไป
-
2:00:22
อีตาคนนี้แปลกจัง: ขอเขาแต่งงานเอง เขาว่ามีสองหัวใจ แต่งงานแล้วไม่เคยอยู่กันฉันสามีภรรยา เหมือนได้ลูกชาย
หลังช่วงที่มีบรรทัดคล้ายท่อนเพลงและเสียงเพี้ยน เล่าว่าเขาโกนหนวดใส่ชุดใหม่แล้วดูดีขึ้น ผู้เขียนพักที่อพาร์ตเมนต์ของเขาเพราะสะดวกไปขายของตอนเช้า อยู่ด้วยกันเขาไม่แตะเนื้อต้องตัวเลย คบกันระยะหนึ่งผู้เขียนบอกว่าต้องแต่งงานกันแล้ว เพราะอยู่ด้วยกันไปไหนด้วยกันไม่เป็นตัวอย่างที่ดีกับน้อง เขาถามว่าทำไมต้องแต่ง ฉันไม่ใช่คนดี มีสองหัวใจ บางวันดีบางวันร้าย ผู้เขียนว่าคนที่อยู่ใกล้ต้องเป็นคนดี และเธอเป็นคนดี เขายิ้มเขินแล้วถามว่าแน่ใจหรือ แต่งงานกันเมื่อ 11 เมษายน 2543 ชีวิตคู่ไม่เหมือนใคร ไม่ปรึกษาเรื่องอนาคต เขาไม่สุงสิงใคร มีคนมาหาก็หลบ และไม่เคยเกี่ยวข้องกันฉันสามีภรรยาเลย ครูไม่ใหญ่ถามว่าเขาเหมือนอะไร ได้คำตอบว่าเหมือนลูกชายมากกว่า
-
2:03:33
อีตาคนนี้แปลกจัง: สามีติดเชื้อเอชไอวี ย้ายไปอยู่ดอนคาสเตอร์กับแม่สามี เสียชีวิตอายุ 49 แม่สามีคิดว่าเธอแพร่เชื้อ
แต่งงานได้หนึ่งปีสามีเริ่มป่วย เข้าออกโรงพยาบาลหลายครั้ง มีอาการคันตามตัว รู้ผลแล้วไปนั่งร้องไห้ในรถ รำพึงว่าไม่เหลืออะไรแล้ว อยากหนีไปไกล ผู้เขียนบอกว่ายังเหลือฉัน จะเป็นเพื่อนดูแลเอง เขาตื้นตันใจ ช่วงถัดมาไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวหนึ่งนาทีครึ่ง แล้วเล่าว่าพาไปตรวจซ้ำ ผู้เขียนตรวจด้วยไม่มีปัญหา ส่วนเขาติดเชื้อเอชไอวีแน่นอน ต่อมาผู้เขียนไปงานแต่งงานน้องสาวที่อังกฤษ ได้เยี่ยมแม่สามีครั้งแรก สามเดือนต่อมาจดทะเบียนกันอีกครั้งที่อังกฤษ ซื้อบ้านที่เมืองดอนคาสเตอร์และชวนแม่สามีมาอยู่ด้วย ได้เห็นเขาพูดกับแม่ด้วยความรักเหมือนคนปกติ ถ้อยคำไพเราะ ปีที่สามอาการหนัก เสียชีวิตในโรงพยาบาลอายุ 49 ปี หลังงานศพแม่สามีร้องไห้และไม่พอใจ คิดว่าผู้เขียนมีเชื้อแล้วแพร่ให้ลูกชาย อธิบายอย่างไรก็ไม่เชื่อ จนน้องและเพื่อนของสามีพาไปตรวจเลือด ผลไม่มีเชื้อ แม่สามีจึงเข้าใจ
-
2:07:44
อีตาคนนี้แปลกจัง: สร้างพระและติดจานดาวธรรมดวงแรกของเมืองดอนคาสเตอร์ แม่สามีหน้าสดใสขึ้น
ผู้เขียนนึกได้ว่าเพื่อนคนไทยคนหนึ่งเคยไปทำบุญที่วัดในเมืองแมนเชสเตอร์ (ชื่อวัดถอดเสียงไม่ชัด) และชวนสร้างพระพร้อมให้ที่อยู่วัดไว้ จึงโทรไปวัด ได้สร้างพระและติดจานดาวธรรมดวงแรกของเมืองดอนคาสเตอร์ พระอาจารย์มารับเรื่องสร้างพระและนำจานดาวธรรมมาติดให้ถึงบ้าน หลังมีจานดาวธรรมพาแม่สามีมาดูและแปลให้ฟัง ใบหน้าแม่สามีสดใสขึ้น อารมณ์ขุ่นมัวลดลง หลังบรรทัด jingle สั้น ๆ จดหมายปิดว่าจะลุยทำหน้าที่กัลยาณมิตรอย่างเต็มที่ อยากให้ทุกคนรู้เป้าหมายชีวิตที่แท้จริงอย่างที่ได้รู้จากช่อง DMC
-
2:09:02
อีตาคนนี้แปลกจัง: ชุดคำถามถึงครูไม่ใหญ่
ครูไม่ใหญ่ให้ช่วยกันจำคำถาม หมวดแรกเรื่องพ่อแม่ ทำไมพ่อต้องยอมแม่ทุกครั้ง พ่อตายแล้วไปไหนและได้รับบุญหรือไม่ ทำไมแม่ต้องเสียหน้าในงานหมั้นที่ฝ่ายชายไม่มา บุญใดแม่คลอดง่ายทุกคน ทำไมแม่ชอบทะเลาะกับคนรอบข้าง และทำอย่างไรแม่จะยอมสร้างบุญก่อนตาย หมวดที่สองเรื่องผู้เขียน ทำไมต้องทำงานหนักเลี้ยงน้องตั้งแต่เล็ก ป่วยเป็นฝีในท้องจนเดินและพูดไม่ได้หลายปี ถูกรถชนหลายครั้งแต่รอดด้วยบุญใด หมวดที่สามเรื่องสามี ทำไมไม่อยากพูดกับใครแต่ชอบสะสมเรื่องพระพุทธศาสนาและเปิดช่อง DMC ให้ดู ทำไมติดเชื้อเอชไอวีจนตาย ตายแล้วไปไหนและได้รับบุญที่อุทิศหรือไม่ บุพกรรมที่แต่งงานกันแต่ไม่อยู่ฉันสามีภรรยา และทำไมทั้งสามคนหน้าคล้ายกันทั้งที่ต่างเชื้อชาติ หมวดสุดท้ายเรื่องน้องสาวที่มีปัญหาครอบครัว สายบุญกับหมู่คณะ และการสร้างบารมีของทั้งสามคน
-
2:14:31
เฉลย: พ่อยอมแม่เพราะรักมาก ตายเป็นภุมมเทวาที่อยากได้บุญเพิ่ม แม่เสียหน้าวันหมั้นเพราะชาติก่อนงอนขู่ถอนหมั้น
หลังช่วงที่ไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสองนาที ครูไม่ใหญ่ถามว่าจำเรื่องและคำถามได้ไหม กล่าวนำว่าให้ฟังเป็นนิยายปรัมปรา แล้วตอบว่าพ่อยอมแม่ทุกครั้งเพราะรักแม่มากไม่อยากให้ขุ่นหมอง พ่อตายแล้วเป็นภุมมเทวาระดับทั่วไป เพราะทำบุญบ้างตามประเพณี ความเป็นอยู่ยังไม่ค่อยดี แต่ได้รับบุญที่อุทิศไปแล้วสภาพดีขึ้น ฝากบอกว่าอยากได้บุญมากกว่านี้ ให้อุทิศไปบ่อย ๆ แม่เสียหน้าเพราะชาติก่อนเป็นคู่หมั้นกันแล้วแม่ชอบงอน ขู่ว่าจะถอนหมั้น พ่อโมโหจึงตอบว่าถอนก็ได้แต่เอาไว้ชาติหน้า พูดกันบ่อยจนเซ็ตโปรแกรมเป็นผังติดตัว ชาตินี้พ่อจึงไม่ได้ถอนหมั้นแต่ไม่ได้มาในพิธีหมั้น และเคยสร้างบุญร่วมกันเป็นสามีภรรยามาหลายชาติ
-
2:17:44
เฉลย: แม่คลอดง่ายเพราะบุญสงเคราะห์ญาติ ปากร้ายใจดีเพราะโทสจริต และลูกทำงานหนักตั้งแต่เล็กเพราะเชื่อแค่หนึ่งสมองสองมือ
แม่คลอดลูกง่ายทุกคนเพราะบุญสงเคราะห์ญาติในอดีต แม่ชอบทะเลาะกับคนรอบข้างเพราะสั่งสมโทสจริต ทั้งที่พื้นใจดีมาก ขี้หงุดหงิดแต่ใจดี ปากร้ายแต่ใจดี คนมักเห็นแต่ปากร้าย ไม่ได้มีบุพกรรมอะไรกัน ลูกต้องเป็นกัลยาณมิตรด้วยใจเยือกเย็นอดทน อธิบายเรื่องบุญบาปให้ฟังบ่อย ๆ แม่จะค่อย ๆ ดีขึ้น ส่วนที่ลูกต้องทำงานหนักเลี้ยงน้องตั้งแต่เล็กแม้เพิ่งหายป่วย เพราะชาติก่อนก่อนพบหมู่คณะชอบพูดว่าคนจะรวยได้ต้องหนึ่งสมองสองมือ ขยันเท่านั้น ไม่ได้ทำทาน ตระหนี่ จึงเกิดในครอบครัวฐานะไม่ดีและทำงานหนัก ครูไม่ใหญ่ว่าความคิดนั้นถูกระดับหนึ่งแต่ไม่สมบูรณ์ ส่วนการดูแลน้องจนจบการศึกษาเป็นบุญสงเคราะห์ญาติในปัจจุบัน ชาติต่อไปจะมีคนคอยดูแล
-
2:20:17
เฉลย: ฝีในท้องเพราะชาติก่อนดักสัตว์ป่ามาขังให้อดอาหาร รอดรถชนเพราะไม่ทำร้ายถึงตาย และสามีติงต๊องเพราะกรรมดื่มสุรา
ที่ลูกป่วยปางตายเป็นฝีในท้อง เดินและพูดไม่ได้ ผอมแห้งหลายปี เพราะชาติก่อนเป็นชาวไร่ สัตว์ป่าเข้ามาทำลายพืชผล สัตว์เลี้ยง และคนในไร่ จึงทำกับดักจับได้ เช่นสุนัขป่า เอามาขังกรงให้อดอาหาร ใช้หนังสติ๊กยิงบ้าง ขว้างก้อนหินบ้าง ส่วนที่ถูกรถชนหลายครั้งแต่รอด เพราะชาตินั้นทำร้ายให้เข็ดแล้วไล่ไป ไม่ได้ทำถึงตาย สามีที่ไม่อยากพูดกับใคร ทำตัวเหมือนเด็ก ในอดีตเคยทำบุญในพระพุทธศาสนา แต่มีกรรมดื่มสุรามาส่งผลให้มีลักษณะติงต๊อง ส่วนบุญในพระพุทธศาสนาทำให้ชอบสะสมเรื่องราวทางพระพุทธศาสนาและเปิดช่อง DMC ให้ภรรยาดู
-
2:22:24
เฉลย: สามีติดเอชไอวีเพราะยุ่งกับหญิงมีเชื้อรวมกับปาณาติบาต ตายเป็นภุมมเทวาในอังกฤษ ชาติก่อนเป็นพี่น้องกันจึงไม่อยู่ฉันสามีภรรยา
สามีติดเชื้อเอชไอวีและตายด้วยโรคนี้เพราะกรรมปัจจุบันที่ไปยุ่งกับผู้หญิงที่มีเชื้อ รวมกับกรรมปาณาติบาต ฆ่าสัตว์ ค้าขายสัตว์ให้คนฆ่า หรือล่าเป็นเกมกีฬา ตายแล้วเป็นภุมมเทวาชั้นดีในหมู่บ้านภุมมเทวาแห่งหนึ่งในอังกฤษด้วยบุญที่ภรรยาอุทิศไป ที่อยู่ด้วยกันแต่ไม่เคยเกี่ยวข้องฉันสามีภรรยา เพราะในอดีตเป็นพี่น้องกันมากกว่าเป็นสามีภรรยา ประกอบกับเขารู้ว่ามีเชื้อและรักภรรยามาก ไม่อยากให้ติด ภรรยาไม่ยอมเลิกเพราะเคยสร้างบุญร่วมกันในพระพุทธศาสนา สามีคืออดีตน้องชายที่ต้องมาเลี้ยงดู ส่วนผู้เขียน สามี และแม่สามีหน้าคล้ายกันแม้ต่างเชื้อชาติเพราะเคยสร้างบุญร่วมกัน ผู้เขียนเป็นคนชวน แต่อีกสองคนทำไปงั้น ๆ ด้วยความเกรงใจ ไม่ตั้งความปรารถนาหรืออธิษฐานจิตล้อมกรอบไว้ จึงพลัดไปเกิดนอกบุญเขตแล้วมาอยู่ร่วมกันอีก
-
2:25:01
เฉลย: น้องสาวมีปัญหาครอบครัวเพราะศีลข้อสามไม่สมบูรณ์ ให้เริ่มชวนน้องสาวก่อน และทั้งสามคนสร้างบารมีแบบกองเสบียง
น้อง ๆ โดยเฉพาะน้องสาวที่ต้นชีวิตเรียนดี การงานดี แต่มักมีปัญหาครอบครัว เพราะแต่ละคนทำทานดีมาระดับหนึ่ง แต่รักษาศีลข้อสามเกี่ยวกับเรื่องคู่ไม่สมบูรณ์ จึงได้คู่ที่มีศีล ศรัทธา ทิฏฐิไม่เสมอกัน ผู้เขียนเป็นกัลยาณมิตรให้พี่น้องได้ทุกคนเพราะทุกคนมีสายบุญกับหมู่คณะมากบ้างน้อยบ้าง ให้เริ่มชวนน้องสาวก่อนแล้วค่อยน้องชาย ส่วนผู้เขียน สามี และแม่สามีเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียง แล้วคำตอบถูกตัดด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก ถอดเสียงไม่ได้ว่ามีข้อความต่อหรือไม่