อุปนิสัยนักบวช

เล่าว่าท่านมีอุปนิสัยเป็นนักบวชตั้งแต่ยังเยาว์วัย ไม่มีอุปนิสัยไปในทางโลกเลย แม้สิ่งแวดล้อมจะหล่อหลอมด้วยภารกิจทางโลกก็บดบังบารมีของท่านไม่ได้ เหมือนผู้มีบุญหรือพระโพธิสัตว์ในกาลก่อน จะมีทรัพย์มากแค่ไหนก็แล้วแต่ เมื่อถึงจุดอิ่มตัวก็เกิดปัญญาว่าทรัพย์ให้ความสุขอยู่ในขอบเขต แค่ให้เราไม่เจอปัญหาและแรงกดดันจากการไร้ทรัพย์ ปรารถนาอะไรที่ทรัพย์หามาได้ก็หาได้ แต่ทรัพย์ไม่อาจหาความสุขที่แท้จริงได้ ท่านจึงสละเพศคฤหัสถ์ ทรัพย์สมบัติทั้งมวล ลาหมู่ญาติออกบวช บวชมาตั้งแต่เป็นสามเณร แล้วออกไปดำเนินชีวิตทางโลกเพื่อความสบายใจของหลาย ๆ ท่าน จนบารมีเต็มเปี่ยมใจเรียกหาเพศสมณะจึงกลับมาบวชใหม่

ท่านเล่าว่าปลีกวิเวกอยู่กับตัวเองนานถึงหกปี ครูไม่ใหญ่สาธุและบอกว่าท่านรักสันโดษ เป็นนักบวชเก่า บวชกันมาข้ามชาติ ทั้งที่มีทุกอย่างที่ชาวโลกควรจะมี แต่ยังแสวงหาอะไรบางอย่างที่หาไม่ได้ในทางโลก จึงออกบวชแล้วปลีกวิเวก