อายตนนิพพาน

เล่าถึงนายติณบาลเมื่อพุทธันดรที่ผ่านมาในสมัยพระกัสสปสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นมหาทุคตะที่ยากจนจนไม่มีแม้แต่ชื่อ เมื่อถวายผ้าก็ถอดผ้าที่นุ่งอยู่จนหมดใจ เหลือแต่ตัวและไปนุ่งใบไม้แทน เรื่องราวจึงลือลั่นสนั่นโลกมาถึงหนึ่งพุทธันดร ทำความดีครั้งหนึ่งก็ชื่นใจไปได้ยาวนาน ปัจจุบันท่านเป็นพระอรหันต์ไปอยู่อายตนนิพพานแล้ว ซึ่งสูญแต่กิเลสแต่มีธรรมขันธ์ธรรมกายอยู่

ครูไม่ใหญ่ขยายว่าพระอรหันต์มีมาก แต่พระอนุรุทธะรูปเดียวที่เห็นว่าพระพุทธองค์เสด็จไปอย่างไร ถึงตรงไหน ยืนยันว่านิพพานไม่ได้สูญ อายตนนิพพานมีอยู่ ผู้หมดกิเลสไปอยู่ในอิริยาบถนั่งอย่างเดียว พระอรหันต์หมดกิเลสคะแนนเท่ากัน แต่ท่านได้เกียรตินิยมด้านทิพยจักษุ ครูไม่ใหญ่เล่าว่าทำบุญไปแล้วสองพันกองทุน กองทุนละห้าร้อยบาท แบ่งบุญให้นักเรียนทุกคน แล้วอธิษฐานขอให้ชาติต่อไปมองลูกศิษย์ได้ทะลุปรุโปร่ง รู้ว่าใครอยู่ตรงไหน ทำหน้าที่กัลยาณมิตรอยู่หรือไม่ การสอนให้คนทำความดีมีปีติเป็นรางวัล หลับตื่นเป็นสุข สอนวิชาทางโลกคนเก่งแต่ไม่แน่ว่าไปทำความดี แต่สอนให้ทำความดียืนยันได้ว่าปิดอบายไปสวรรค์