สั่งสมบุญทุกวัน

บอกว่าผ่านวันปีใหม่มา 311 วัน เหลืออีก 54 วันจะสิ้นปี ผู้ที่สั่งสมบุญมาตลอดตั้งแต่ 1 มกราคม 2548 ก็มีความปลื้มปีติทุกวันที่ครูไม่ใหญ่ถามว่าใครสั่งสมบุญทุกวันบ้าง แต่บางคนสั่งสมมาได้ 310 วัน บังเอิญขาดไปวันเดียวเมื่อห้าหกเดือนก่อนก็หมดสิทธิ์ยกมือ ไม่กล้ายกมือ ขาดความปลื้มใจไป ดังนั้นปีหน้าพุทธศักราช 2549 ให้ตั้งสติให้ดี เริ่มต้น 1 มกราคมแล้วสั่งสมบุญเรื่อยไป สำรวจตัวทุกวันว่าวันนี้สั่งสมบุญแล้วหรือยังทั้งทาน ศีล ภาวนา

บอกว่าผ่านวันปีใหม่มา 313 วัน เหลืออีก 52 วันจะสิ้นปี ใครสั่งสมบุญมาทุกวันก็จะมีความปลื้มปีติใจว่าได้ดำเนินชีวิตด้วยความไม่ประมาท สั่งสมบุญทั้งทาน ศีล ภาวนา ให้ 52 วันที่เหลือทำจิตใจให้เบิกบานทำต่อไป ให้เป็นประวัติศาสตร์ชีวิตอันงดงามของการเกิดมาสร้างบารมี เพราะบุญเป็นบ่อเกิดของความสุขและความสำเร็จในทุกระดับตั้งแต่ปุถุชนจนเป็นพระอริยเจ้า และเป็นทางมาแห่งสมบัติทั้งสาม คือมนุษยสมบัติ ทิพยสมบัติ และนิพพานสมบัติ เว้นจากบุญแล้วไม่มีสิ่งอื่นที่จะทำให้ได้สมบัติ

บอกว่าเหลืออีกห้าสิบวันจะถึงวันสิ้นปี ต้องสร้างสมบุญให้เต็มที่อย่าขาดแม้เพียงวันเดียว ให้เป็นปีแห่งชิตัง เม ที่ได้สั่งสมบุญทั้งทาน ศีล ภาวนาไม่เคยขาด เป็นปีแห่งประวัติศาสตร์ชีวิตที่งดงามของการมาเกิดสร้างบารมี เวลาครูไม่ใหญ่ถามว่าใครสั่งสมบุญทุกวันบ้างก็จะได้ยกมืออย่างเบิกบานและภาคภูมิใจ ส่วนคนที่ขาดแม้เพียงวันเดียวก็ยกมือไม่ได้ ใครขาดไปแล้วก็ให้ทำให้ครบในเวลาที่เหลือ แล้วเริ่มต้นปีใหม่โดยตั้งใจว่าจะไม่ให้พลาดเหมือนปีที่ผ่านมา

ถามนักเรียนว่าใครไปร่วมพิธีอัญเชิญจักรแก้วประดิษฐานที่หน้ามหาวิหารของพระผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย แล้วให้สาธุตามลำดับว่าใครทำบุญทุกวันทั้งปี เกือบทุกวัน ขาดหนึ่งวัน หนึ่งอาทิตย์ หรือเกินหนึ่งอาทิตย์ พร้อมย้ำว่าพรุ่งนี้เป็นปีใหม่แล้ว อย่าให้ขาดอีก

บอกว่าไม่มีที่ไหนในโลกที่นับวันถอยหลังตั้งแต่วันปีใหม่ว่าใครสั่งสมบุญทุกวัน มีที่โรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาแห่งเดียว เพราะอยากให้นักเรียนทั่วโลกสั่งสมบุญให้ถูกหลักวิชชาสมกับที่เกิดมาเป็นมนุษย์ และเพราะยังต้องเดินทางไกลไปสู่ที่สุดแห่งธรรม ชีวิตเราไม่ควรลำเค็ญเหมือนชาตินี้ ต้องมีอุปกรณ์ในการสร้างบารมีให้พร้อมเหมือนผู้มีบุญในกาลก่อน ยกคำที่ว่าอย่าดื้อไม่ยอมรวยเสียเลย แต่ไม่เอารวยฟรีที่มีทรัพย์แล้วไม่รู้จะทำอะไร ทางเดียวคือสั่งสมบุญอย่างสม่ำเสมอ

ท่านที่เจ็ดที่กำลังศึกษาอยู่คือมหาทุคตะ คนจนที่สุดในเมืองที่เปลี่ยนมาเป็นมหาเศรษฐีใหญ่ มีฝนรัตนชาติตกท่วมบ้าน เพราะถวายทานแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าองค์ปัจจุบันเมื่อสองพันห้าร้อยกว่าปีก่อน วันนี้เป็นตอนที่แปด แล้วสรุปว่าเรื่องบุญสำคัญมาก ครูไม่ใหญ่จึงจำเป็นต้องถามทุกวันว่าผ่านปีใหม่มากี่วันและใครสั่งสมบุญทุกวัน เพราะอยากให้นักเรียนมีบุญมีสมบัติเหมือนผู้มีบุญในกาลก่อนทั้งเจ็ดท่าน

ย้ำว่าวันพรุ่งนี้เป็นวันปีใหม่ ให้สร้างบุญใหญ่ด้วยการตักบาตรพระตอนเช้า และปี 2549 เราจะต้องสร้างบุญกันทุกวันไม่ให้ขาด ไม่ใช่เพียงวันเดียว

ย้ำว่าถ้าถูกหลักวิชาก็ต้องสร้างบารมีตั้งแต่ต้นปีเลย ตกลงกันว่าปีนี้จะสร้างบุญทุกบุญ ทั้งทาน ศีล ภาวนา ผ่านเข้ามาวันที่สองมกราคมแล้ว ใครยังทำตามมโนปณิธานนี้อยู่บ้าง จะค่อย ๆ ทยอยนับถอยหลังไปทีละวันจนหมดปี แล้วไปปลื้มกันเมื่อวันสิ้นปีเหมือนปีที่ผ่านมา และบอกว่าคำถามอย่างนี้ถ้าไปถามคนตามท้องถนนเขาจะงงเหมือนเราเป็นมนุษย์ต่างดาว เพราะเขาไม่รู้เรื่องไม่เข้าใจ