สัมมาอาชีวะ

ชี้ว่าถ้าอธิษฐานไม่ครบถ้วนไม่ล้อมกรอบไว้ให้ดีก็อันตราย เพราะคนที่ไม่รู้ว่าชีวิตในสังสารวัฏเป็นอย่างไร กฎแห่งกรรมเป็นอย่างไร อะไรคือเป้าหมายชีวิต ก็จะอธิษฐานแค่ให้สวย ให้รวย ให้หล่อ เมื่อบุญส่งผลให้มีคนรักเยอะ ก็อาจไปรักคนที่อยู่ในกฎเกณฑ์ที่รักไม่ได้ คือคนที่มีเจ้าของหรืออยู่ในความคุ้มครองของพ่อแม่พี่น้อง และเมื่อขอให้รวยอย่างเดียวไม่ได้ระบุว่าทรัพย์มาจากทางไหน บุญก็อาจเปิดช่องให้รวยจากอบายมุข น้ำเมา การพนัน เป็นมิจฉาวณิชชาและมิจฉาชีวะ เพราะเราไม่มีดวงปัญญาแยกว่าอันไหนมิจฉาอันไหนสัมมา

ทบทวนว่าสี่ตอนแรกมหาทุคตะคิดวิธีการ ตั้งเป้าจะเลี้ยงพระก็ต้องมีอาหาร จะมีอาหารต้องมีทรัพย์ไปซื้อของมาปรุง จะมีทรัพย์ต้องออกเรี่ยวแรง ไม่ไปจี้ไปปล้นใคร แสวงหาทรัพย์ด้วยสัมมาอาชีวะ ไปรับจ้างผ่าฟืนกับเศรษฐี จนเศรษฐีทึ่งและเพิ่มค่าจ้างให้ เรื่องเดินเรื่อยมากระทั่งถึงชาวประมงจนได้ของมาประกอบเป็นอาหารที่บ้าน ซึ่งตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่าใครเป็นคนปรุง ตอนนี้ใจมุ่งไปถึงพระบรมศาสดา และเข้าไปอยู่ในข่ายพระญาณว่าวันนี้จะโปรดใคร ปรากฏว่าทั้งภพมีมหาทุคตะคนเดียวที่เป็นเจ้าของบุญใหญ่วันนี้ และบุญนี้จะช่วยให้เขารื้อผังจน

ชีวิตของมหาทุคตะจากยากจนที่สุดในเมืองกลับกลายเป็นเศรษฐีรวยที่สุดในเมือง ด้วยทานบารมีที่ทำถูกเนื้อนาบุญในพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพราะเขาและภรรยามีใจเลื่อมใส แม้ยากจนก็ตั้งใจประกอบสัมมาอาชีวะ ได้ทรัพย์มาด้วยความบริสุทธิ์ ถวายทานในเนื้อนาบุญอันบริสุทธิ์ด้วยใจปลื้มปิติทุกขั้นตอน บุญจึงมากมายมหาศาลบันดาลให้ฝนรัตนชาติตกจนล้นออกมานอกบ้าน ส่วนผลบุญจะส่งต่อในภพชาติเบื้องหน้าอย่างไรให้ติดตามตอนต่อไป