สละสมบัติออกบวช

เมื่อได้รับพระราชานุญาต เศรษฐีกลับสู่เรือนแล้วเรียกบุตรชายทั้งสามมามอบสมบัติ โดยทดสอบว่าบุตรคนใดมีบุญพอจะครอบครองภูเขาทองคำได้ จึงมอบจอบด้ามทองให้ไปขุดทอง ปรากฏว่าบุตรคนโตและคนรองใช้กำลังกายเพียงใดก็ขุดทองไม่ขึ้น แต่พอบุตรคนเล็กขุดลงไป ทองคำก็หลุดออกมาราวกับดินเหนียว เศรษฐีจึงมอบภูเขาทองให้บุตรคนเล็ก และกล่าวกับสองคนพี่ว่าภูเขาทองนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเพื่อพวกเจ้าแต่เกิดเพื่อพ่อและน้องคนเล็ก ให้ใช้สอยร่วมกัน แล้วชฎิลเศรษฐีผู้ปราศจากความอาลัยแม้ในภูเขาทองคำสูงแปดสิบสองศอกก็ก้าวออกจากเรือนไปอย่างองอาจ ออกบวชในสำนักของพระบรมศาสดา บำเพ็ญสมณธรรมเพียงสองสามวันก็ทำพระนิพพานให้แจ้ง บรรลุเป็นพระอรหันต์

ท่านเศรษฐีเห็นความโลภของพระเจ้าอชาตศัตรูซึ่งเป็นพระราชาของตนแล้วก็รู้สึกสลดใจยิ่งนัก จึงปรารถนาที่จะออกบวชและทูลขอพระราชานุญาต พระเจ้าอชาตศัตรูก็ทรงรีบตรัสอนุญาตทันทีเพราะทรงดำริว่าถ้าเศรษฐีบวชแล้วจะยึดปราสาทได้ง่ายขึ้น แต่ครั้นท่านเศรษฐีบวชแล้ว ชั่วเวลาไม่นานก็บรรลุอรหัตผล ปราสาทเจ็ดชั้นพร้อมทั้งขุมสมบัติมหาศาลก็อันตรธานไปจนสิ้น แม้นางภรรยาของท่าน เทวดาทั้งหลายก็นำกลับคืนสู่อุตตรกุรุทวีปดังเดิม เพราะเป็นสมบัติเฉพาะตัวที่เกิดขึ้นด้วยอานุภาพบุญของท่านเท่านั้น ท่านเป็นผู้สมบูรณ์พร้อมทั้งทางโลกและทางธรรม เมื่อถึงคราวออกบวชก็สลัดตัดใจได้ ไม่อาลัยไม่เสียดาย