ศาลาจาตุมหาราชิกา

ชี้ว่าคำว่าธรรมกายปรากฏในพระไตรปิฎกและเป็นความรู้ดั้งเดิมสมัยที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้ายังทรงพระชนม์อยู่ ตอนนั้นยังไม่มีนิกายอื่น แต่ลบเลือนไปหลังพุทธปรินิพพานราวห้าร้อยปี จึงสร้างวัดขึ้นเพื่อรักษาคำนี้ไว้และรวมหมู่คณะมานั่งหลับตา พอคนมีบุญมีปัญญาอยากพิสูจน์กันมากขึ้น จากที่นั่งในบ้านก็ล้นไปอยู่ใต้เต็นท์ จนต้องสร้างศาลาจาตุมหาราชิกาจุดห้าร้อยคน แล้วก็ล้นอีกเป็นห้าพัน สามหมื่น ต้องไปเช่าเต็นท์ ทำหลังคาจากเพราะประหยัดและรู้ว่าสักวันต้องรื้อ สุดท้ายจึงสร้างสภาธรรมกายสากล ส่วนหนังสือมงคลชีวิตและทิศหกของพระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตชีโวเป็นส่วนประกอบที่ช่วยให้ชาวพุทธปฏิบัติได้ถูก

คนเห็นคุณค่าของการปฏิบัติธรรมเพราะเกิดความสุขที่ไม่เคยมีมาก่อน แล้วชวนกันมาเรื่อย ๆ จากที่นั่งใต้ต้นไม้ใต้กระถินจนเต็ม จึงสร้างศาลาจาตุมหาราชิกาจุห้าร้อยคน แต่มาห้าพันจนต้องเช่าเต็นท์เป็นร้อยหลัง (ครูไม่ใหญ่บอกว่าเสียงยังไม่หาย) ล้นอีกจึงสร้างสภาธรรมกายสากลหลังคาจากจุราวหนึ่งหมื่นคน ไร่หนึ่งหนึ่งพันหกร้อยตารางเมตร สิบไร่หนึ่งหมื่นหก พองานใหญ่ก็มาสามหมื่นต้องเช่าเต็นท์อีก สภาหลังคาจากครบ 20 ปี ย่างปีที่ 21 หลังคารั่วซ่อมมาหลายครั้งแล้ว