พระอรหันต์ในบ้าน

บอกว่าชุดนี้สองพันกว่าปีเพิ่งจะมีมา เทวดายังไม่มีโอกาสได้ใส่ ใคร ๆ ก็ยังไม่มี นี่เป็นชุดแรกของโลกในยุคนี้ ในปีพุทธศักราช 2548 งานกฐินบรมมหาจักรพรรดิ ซึ่งมีพี่ใหญ่บุญชัย เบญจรงคกุล เป็นประธานใหญ่ พร้อมน้อง ๆ ลูก ๆ และหมู่ญาติมากันหมด และยังมีผู้มีบุญอีกมากมายที่อัญเชิญไตร รวมเป็นประธานกฐินทั้งนั้น ปีต่อไปจะเอากะบังหน้าออกให้กลับเป็นหมวก แล้วชี้ให้ดูภาพเธอกับพระอรหันต์ในบ้าน ชมว่าสง่างามจริง ๆ นึกไม่ถึงว่าลูกเป็ดขี้เหร่จะสง่างามในชุดนี้

ครูไม่ใหญ่ตอบว่าที่ผู้เขียนยืมเงินพ่อของภรรยามาทำฟาร์มไก่แล้วท่านมาเสียชีวิตก่อน แล้วเอาไปใช้คืนแม่ยายแต่แม่ยายไม่ยอมรับ ก็ถือว่าท่านมีเจตนายกหนี้ให้ด้วยจิตที่เอื้อเฟื้อ อีกทั้งในใจผู้เขียนก็มีเจตนาจะใช้คืน ตั้งใจใช้คืนไม่ใช่ขอลืม จึงไม่ถือว่าเป็นหนี้ที่ต้องใช้ข้ามชาติ แต่สิ่งที่ควรทำต่อไปคือให้ไปกราบขอบพระคุณท่าน กราบที่เท้าท่านเลย และให้ดูแลปรนนิบัติท่านให้ดีเหมือนเป็นพระอรหันต์ในบ้าน เหมือนเป็นมารดาผู้ให้กำเนิด ก็จะเป็นทางมาแห่งบุญที่ทำให้ผู้เขียนเจริญรุ่งเรืองอย่างรวดเร็ว

ย้ำว่าต้องแต่งเนื้อแต่งตัวให้เรียบร้อยด้วยการนำรอยยิ้มมาปรากฏบนใบหน้า แล้วถามว่าวันพ่อวันนี้ได้ไปกราบเท้าพ่อกันแล้วหรือยัง จะมีกุ๊กมีกิ๊กกี่คนก็ได้ แต่มีพ่อได้เพียงคนเดียว กุ๊กกิ๊กแยกกันได้ แต่พ่อตายแล้วก็ยังได้ชื่อว่าเป็นพ่อเราอยู่ กายที่สร้างบารมีได้อย่างเต็มที่คือกายมนุษย์ และผู้ให้กายมนุษย์หยาบคือคุณพ่อคุณแม่ ซึ่งเป็นพระอรหันต์ในบ้าน แล้วแนะว่าถ้าใครไปเช็ดเท้าและกราบเท้าพ่อ ให้พูดประโยคเด็ด ๆ ให้ท่านปลื้มใจ เพราะคนอายุมากต้องการกำลังใจ ถ้อยคำยกย่องเทิดทูนจะทำให้ท่านมีปิติและมีแรงอยู่ในโลกนี้เพื่อดูความสำเร็จของเรา