พระยามาร

สรุปว่าชีวิตในสังสารวัฏก็เป็นอย่างนี้ เพราะเรายังเป็นบ่าวเป็นทาสของพระยามารอยู่ เขาบังคับให้เราทำกรรมทั้งกาย วาจา ใจ แล้วก็มีวิบากกรรมเป็นผล ไม่ยุติธรรมเลย แต่ทำอย่างไรได้เพราะเรายังเป็นบ่าวเป็นทาสของเขา เราจึงจำเป็นต้องสร้างบารมีให้มาก ๆ ในระดับที่เขาบังคับเราไม่ได้ จึงจะพ้นจากวิบากกรรมนี้ เมื่อหมดกรรมก็หมดวิบากกรรม

ดุสิตบุรีเป็นเขตของสวรรค์ที่เป็นที่ชุมนุมของบรมโพธิสัตว์ มีทั้งพระอริยเจ้า นิยตโพธิสัตว์ที่ได้รับพุทธพยากรณ์แล้ว และอนิยตโพธิสัตว์ที่ปรารถนาเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแต่ยังไม่ได้รับพุทธพยากรณ์ เรื่องที่คุยกันบนนั้นมีแต่เรื่องการสร้างบารมี วงบุญพิเศษคือหมู่คณะที่มุ่งจะพ้นวัฏฏะ เพราะเบื่อหน่ายที่เกิดมาทีไรก็แก่ เจ็บ ตายทุกที เมื่อค้นพบว่ากิเลสอาสวะอยู่เบื้องหลังก็สร้างบารมีให้เต็มเปี่ยมเพื่อกำจัด อีกกลุ่มมุ่งไปสู่ที่สุดแห่งธรรม คือมุ่งไปที่ต้นแหล่งกำเนิดของกิเลสอาสวะทั้งหมด และย้ำว่าเกิดมาทีไรเราก็นึกเรื่องเก่าไม่ออก บางคนฟังแล้วรู้สึกแปลกแต่ก็ชอบ

อาคารพระผู้ปราบมาร 60 ปีสร้างด้วยงบประมาณมหาศาล ต่างจากสมัยหลวงปู่ที่ใช้เศษไม้ตอกเป็นฝาผนังหลังคา มีเพียงที่มุงบังและมุ้งกันยุง แต่ท่านอยู่กันอย่างผาสุก ทำความเพียรกลางวัน 6 ชั่วโมง กลางคืน 6 ชั่วโมง ทุกวันไม่ขาดต่อเนื่องกว่า 20 ปี หลวงปู่ไม่เคยไปค้างแรมที่ไหนเลย ทำสงครามกับพระยามารมา 22 ปี

อาคารนี้เตรียมไว้ให้ลูก ๆ ได้เข้าไปทำวิชชา ซึ่งสำคัญต่อชีวิต ไม่ทำก็ได้แต่จะไม่ชนะเขา และถ้าแพ้จะอันตราย ทุกข์ทรมานยิ่งกว่าในอบายภูมิ ยิ่งกว่ามหานรกและโลกันตนรก ความทุกข์เล็กน้อยในชีวิตประจำวันเทียบไม่ได้เลยกับความทุกข์เมื่อพ่ายแพ้แล้ว จึงจำเป็นต้องทำวิชชาสู้รบกับพระยามาร