พรหมโลก

อธิบายว่าผู้สำเร็จมีหลายพวก บางพวกมีเป้าหมายจะบรรลุธรรมแต่ยังติดอยู่ในฤทธิ์ บางพวกไม่มีเป้าหมายเพราะเพลินในฤทธิ์ที่ทำอะไรเหนือมนุษย์ได้ บางพวกปรารถนาให้อายุยืนเพื่อรอพบพระสัมมาสัมพุทธเจ้าองค์ต่อไป บางพวกตายแล้วไปเป็นวิทยาธร และบางพวกที่ได้ฌานสูงตายแล้วก็ไปพรหมโลก

อธิบายว่าเมื่อสงัดจากกามและอกุศลธรรมก็ทำฌานสมาบัติให้เกิดขึ้น เข้าสมาบัติ 8 ไปเกิดเป็นพรหมทั้งรูปพรหมและอรูปพรหม แต่พอไปอยู่จริงก็ยังหล่นตุ๊บลงมาเป็นมนุษย์ เป็นสัตว์ ไปเทวโลกก็มี ไปอบายก็มี วนอยู่อย่างนี้ จึงพบว่าพรหมก็ไม่ใช่นิพพาน

พระพุทธเจ้าเป็นผู้พ้นจากกิเลสอาสวะ มีมหากรุณานำความรู้มาถ่ายทอด เป็นบุคคลเดียวที่สอนได้แม้เทวดา ถ้าเทวดาไม่มาท่านก็ไปโปรด แม้พรหมโลกที่อยู่เลยสวรรค์ขึ้นไปก็ไปถึงชั่วลัดนิ้วมือ ไปแก้ความเห็นผิดของพรหมที่คิดว่าตนเกิดขึ้นเองและสร้างทุกสิ่ง ทั้งที่เคยเป็นมนุษย์ทำใจหยุดนิ่งถึงกายรูปพรหมจึงมาเกิด และไม่รู้ว่าตายจากพรหมจะไปไหน บางองค์ลงไปเกิดในท้องสุกร พระพุทธเจ้าจึงเป็นบุคคลที่ควรบูชาและพระพุทธรูปเป็นรูปเคารพที่ควรบูชา ผู้มองออกจะท่องเที่ยวอยู่แต่ในมนุษย์กับสวรรค์ แล้วชวนมาหล่อพระกันโดยเล่นคำว่าหล่อ

ผู้ฝึกใจสมัยพุทธกาลเดินทะลุกำแพงผ่านที่กำบังได้ ซึ่งยุคไฮเทคยังทำไม่ได้ เคลื่อนย้ายตัวเองไปสวรรค์และพรหมโลกด้วยกายหยาบ ครั้งหนึ่งพระอานนท์ทูลถามพระพุทธเจ้าว่าจริงหรือที่ทรงใช้กายที่ประกอบด้วยมหาภูตรูปสี่ไปสู่พรหมโลก ซึ่งไกลจนยานพาหนะใดไปไม่ถึง พระพุทธเจ้าตรัสว่าจริง สมัยใดตถาคตใช้ธรรมกายเพ่งกายในจิต เพ่งจิตในกาย กายของตถาคตจะสว่างเหมือนเหล็กที่เผาไฟ และเบาเหมือนปุยนุ่น สมัยนั้นตถาคตน้อมกายไปสู่พรหมโลกด้วยกายเนื้อได้