ป่าหิมพานต์

ทบทวนพุทธประวัติตอนเสวยพระชาติเป็นราชสีห์ ตอนที่ 9 ว่าราชสีห์เป็นสัตว์องอาจสง่างามมาโดยกำเนิดและรักความสะอาดอย่างยิ่ง ครั้งหนึ่งพระโพธิสัตว์เสวยพระชาติเป็นราชสีห์อยู่ในถ้ำใกล้ป่าหิมพานต์ ใกล้สระน้ำมีสุกรฝูงใหญ่และพระดาบสอาศัยอยู่ ราชสีห์เห็นสุกรอ้วนตัวหนึ่งแล้วคิดจะกินวันหลังจึงหลบไป สุกรเข้าใจว่าราชสีห์กลัวจึงท้าสู้ ราชสีห์นัดไว้อีกเจ็ดวัน พวกญาติสุกรตกใจจึงแนะให้เกลือกตัวให้ชุ่มด้วยของสกปรกและยืนด้านเหนือลม เมื่อราชสีห์ได้กลิ่นก็ยอมแพ้ล่าถอย สุกรจึงคุยว่าชนะ แต่พวกญาติกลัวราชสีห์จะกลับมาฆ่าจึงพากันย้ายหนีไปที่อื่น

ปู่ย่าของสามีที่เป็นศาสนาจารย์ในคริสต์ศาสนา ตายแล้วไปอยู่ในป่าไม้สีทองของหิมพานต์ ในหมู่ที่มีความเชื่อเดียวกัน ซึ่งอยู่ในสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา ชั้นแรกจากหกชั้น มีความผาสุกตามกำลังบุญที่เน้นสงเคราะห์โลก สร้างโรงพยาบาลให้คนเจ็บ เกื้อกูลคนจน สร้างโรงเรียนให้คนไม่มีความรู้ ขณะนี้กำลังพูดคุยสรรเสริญผู้นำที่ตนนับถือแต่ยังไม่ได้พบ อยู่ในถ้ำบนเนินในป่าหิมพานต์ เฝ้ารอวันสุดท้ายที่ไม่รู้ว่าเมื่อไร และฝันว่าจะได้พบพระผู้เป็นเจ้าสักวัน ครูไม่ใหญ่เปรียบว่าเหมือนชายหนุ่มที่เฝ้าฝันถึงหญิงสาวที่ไม่มีจริง ผู้เขียนอุทิศบุญให้ได้ แต่ตอนนี้ท่านไม่เปิดใจรับเพราะไม่มีความรู้ บุญจึงกลับคืนมาที่ตัวผู้เขียน ถ้าวันใดเปิดใจก็จะได้รับ