บวชอุบาสิกาแก้ว

ผู้เขียนเล่าว่าเพื่อนมาชวนให้ลูกบวชอุบาสิกาแก้ว จึงพาลูกสาวทั้งสองคนมาบวช ต่อมาได้มาร่วมงานพิธีอธิษฐานจิตที่วัด เมื่อพระเดชพระคุณหลวงพ่อถามว่าใครได้มาซื้อที่ดิน ใครได้มากลั่นแผ่นดิน ใครได้มาตอกเสาเข็ม คนส่วนมากยกมือกันหมด แต่ตัวเธอยกมือได้แค่สองครั้ง คือตอนที่ถามว่าใครได้สร้างองค์พระและใครได้สร้างองค์พระแกนกลาง ทำให้รู้สึกเสียดายที่พลาดบุญมาหลาย ๆ บุญ ต่อด้วยเพลงเสียดายจังและคำเตือนว่าผ่านแล้วผ่านเลย

ผู้เขียนเคยทำงานต้อนรับมาร่วมยี่สิบปี รักงานด้านนี้มาก แต่พออายุมากขึ้นจึงมาเปิดบริษัททัวร์ขายตั๋วเครื่องบิน เคยมาร่วมงานบวชอุบาสิกาแก้วแล้วก็ห่างวัดไป จนได้ติด DMC ที่บ้านจึงกลับเข้าวัดอีกครั้ง ครั้งแรกที่กลับมาได้ไปถวายปัจจัยหลวงพ่อที่ออฟฟิศระดมทุน โดยแจ้งผ่านพระอาจารย์และเจ้าหน้าที่พนักงานต้อนรับ ประทับใจการต้อนรับอย่างอบอุ่นจนรักและศรัทธาท่านมาก แล้วกลับมาร่วมบุญกับทีมงานต้อนรับทุกงานบุญ ค้นพบว่าทั้งหมดของชีวิตคือบุญนั่นเอง จึงตั้งใจรับบุญทุกบุญที่หลวงพ่อและหมู่คณะมอบให้อย่างทุ่มเทสุดชีวิต แม้บางครั้งแทบไม่มีเงินติดตัวเพราะฝากแบงก์ไว้ไม่ได้เบิกมา ได้ช่วยงานเปิดบ้านกัลยาณมิตรหลังแรกของบาห์เรน และร่วมบูชาเสาแก้ว 300 ต้น ต้นละ 100 บาท

เล่าว่าเคยชวนโยมแม่ไปบวชอุบาสิกาแก้ว แต่เกิดเรื่องเสียก่อนเพราะทุกคนที่บ้านไม่ยอมจนทะเลาะกัน สุดท้ายโยมแม่จึงไม่ได้บวช และสองแม่ลูกไม่เคยมีโอกาสมาวัดพระธรรมกายเลยแม้แต่ครั้งเดียว แต่ก็ไม่เคยทอดทิ้งการดูรายการ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าอย่าไปทะเลาะกัน มาบวชเสียก็แค่นั้น