บวชแทนคุณโยมแม่ที่จากไป

ทบทวนฝันในฝันวิทยา 13 ส..ค. 2555 13 ส.ค. 2555

• 13:57 บันทึกของพระบวชใหม่: ที่บ้านไม่มีใครสนใจทำบุญนั่งสมาธิ กว่าจะได้ดูจานดาวธรรมก็ท้ายรายการ
  เริ่มช่วงอ่านบันทึกธรรมของพระบวชใหม่รูปหนึ่ง (ไม่ได้เอ่ยชื่อ) เล่าว่าตอนอยู่บ้าน ไม่มีใครในบ้านสนใจเรื่องทำบุญนั่งสมาธิ ต้องรอให้ทุกคนดูช่องอื่นเสร็จก่อน กว่าตัวเขากับโยมแม่จะได้ดูจานดาวธรรมก็เป็นช่วงท้ายรายการของหลวงพ่อแล้ว แต่ทั้งสองก็ยังนั่งสมาธิตามทุกวัน ครูไม่ใหญ่ชมว่าโยมแม่มีบุญมีบารมีมาก
• 14:47 ชวนโยมแม่บวชอุบาสิกาแก้วแต่ที่บ้านไม่ยอมจนทะเลาะกัน แม่ไม่เคยได้มาวัดพระธรรมกาย
  เล่าว่าเคยชวนโยมแม่ไปบวชอุบาสิกาแก้ว แต่เกิดเรื่องเสียก่อนเพราะทุกคนที่บ้านไม่ยอมจนทะเลาะกัน สุดท้ายโยมแม่จึงไม่ได้บวช และสองแม่ลูกไม่เคยมีโอกาสมาวัดพระธรรมกายเลยแม้แต่ครั้งเดียว แต่ก็ไม่เคยทอดทิ้งการดูรายการ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าอย่าไปทะเลาะกัน มาบวชเสียก็แค่นั้น
• 15:20 อยากบวชแต่ถูกคัดค้าน มีโยมแม่คนเดียวที่อนุญาต แล้วแม่ป่วยหนักและจากไปก่อนที่เขาจะได้บวช
  เล่าว่าเห็นหลวงพ่อเปิดโครงการบวชบ่อย ๆ แต่พอจะบวชก็ถูกคัดค้าน มีเพียงโยมแม่คนเดียวที่อนุญาต จึงได้แต่เก็บความรู้สึกอยากบวชไว้ในใจ จนปีนี้โยมแม่ป่วยหนักมากและจากโลกนี้ไป ทำให้ไม่ได้บวชทันตอนที่แม่ยังอยู่ เขาจึงรู้สึกว่าต้องบวชให้แม่ให้ได้
• 16:13 ระหว่างงานศพโยมแม่ อาจารย์เก่าโทรมาชวนบวชโครงการหนึ่งแสนรูป จึงตัดสินใจมาบวชที่วัดพระธรรมกาย
  ครูไม่ใหญ่ตั้งคำถามว่าจะทำอย่างไรถึงจะได้มาบวชที่วัดพระธรรมกาย และบอกว่าผู้มีบุญบารมีจะมีสายบุญร่วมกัน แล้วบันทึกเล่าว่าในช่วงจัดงานศพโยมแม่ มีอาจารย์ที่เคยสอนในมหาวิทยาลัยโทรมาถามสารทุกข์สุขดิบและชวนให้บวชในโครงการบวชพระหนึ่งแสนรูป เขาจึงตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยว มุ่งตรงสู่วัดพระธรรมกาย มาบวชแบบคนไร้ญาติแต่ไม่ขาดมิตร แม้ได้บวชหลังโยมแม่เสียไปแล้วก็ยังไม่สายเพราะยังมีลมหายใจและมีหัวใจที่อยากบวชให้ท่าน
• 17:24 ครูไม่ใหญ่สอนให้นึกโยมแม่นั่งอยู่ในกลางดวงแก้วแล้ววางไว้ที่กลางท้อง
  ครูไม่ใหญ่สอนพระลูกชายว่าเวลานั่งสมาธิให้นึกถึงโยมแม่ เอาโยมแม่ไปนั่งไว้ในกลางดวงแก้ว แล้วค่อย ๆ เบา ๆ เอาไว้ที่กลางท้อง พระบวชใหม่เล่าว่าแรก ๆ ยังไม่คุ้นกับการนึกภาพเป็นดวงแก้ว รู้สึกแปลก ๆ แต่ไม่ตึง จึงนั่งประคองใจนิ่ง ๆ สบาย ๆ ดูดวงแก้วที่มีโยมแม่นั่งสมาธิหลับตาอยู่กลางท้องไปเรื่อย ๆ
• 18:33 ดวงแก้วที่นึกแรก ๆ ขนาดแตงโม ย่อเหลือเท่าเมล็ดถั่วก็ยังเห็นชัด
  เล่าต่อว่าพอดูไปเรื่อย ๆ ก็เริ่มชินและสบายมากขึ้น ดวงแก้วที่นึกได้แรก ๆ มีขนาดประมาณผลแตงโม แต่ก็เอาโยมแม่ไว้ในนั้นได้ ต่อมาย่อลงเหลือประมาณเมล็ดถั่วก็ยังเห็นชัดอยู่ ครูไม่ใหญ่ทึ่งว่าจะมีอย่างนี้สักกี่คน
• 20:35 เหนื่อยมากแต่คิดว่ามาที่นี่เพื่อแม่ ถ้าลาสิกขากลางคันแม่จะไม่ได้บุญ
  เล่าว่าเหนื่อยมาก แต่พอคิดว่ามาที่นี่เพื่อแม่ ถ้าลาสิกขาออกไปกลางคันแม่จะไม่ได้บุญ ก็อยู่ต่อได้ และพอหลวงพ่อสอนให้นึกถึงหน้าโยมพ่อโยมแม่ก็ยิ่งตรงกับใจ จึงค่อย ๆ ปรับตัวและฝึกเอาโยมแม่มาไว้ที่กลางท้อง
• 21:01 ตั้งใจสุด ๆ จนนั่งแทบไม่ได้ พระพี่เลี้ยงสอนว่าอย่าตั้งใจเกินไป จึงเปลี่ยนมาทำแบบเบา ๆ
  เล่าว่าเวลานั่งสมาธิเขาตั้งใจสุด ๆ ให้คิดถึงอะไรก็ทำตามทุกอย่าง ทำให้ตอนแรกนั่งแทบไม่ได้ ทรมานมากและฟุ้งไปสารพัด พระพี่เลี้ยงจึงสอนว่าอย่าตั้งใจจนเกินไป เขาจึงเริ่มทำแบบเบา ๆ วันไหนนึกดวงแก้วแล้วสบายใจก็นึก วันไหนนึกไม่ได้ก็ไม่ฝืน
• 21:35 อยู่กับตัวเองมากขึ้นและเพิ่มเวลานั่งช่วงพัก จนหูอื้อ ไม่รู้สึกว่ามีแขน และตัวหาย
  เล่าว่าพยายามอยู่กับตัวเองมากขึ้นเพื่อให้มีเวลาเงียบ ๆ นึกถึงดวงแก้วองค์พระ ครูไม่ใหญ่แทรกให้พระธรรมทายาททุกรูปศึกษาข้อนี้ไว้ เขายังเพิ่มเวลานั่งสมาธิในช่วงพักด้วย ทำให้นั่งได้สบายขึ้นและนิ่งขึ้น บางทีรู้สึกหูอื้อไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย แขนที่สัมผัสกันอยู่ก็รู้สึกเหมือนไม่มีแขน ขาที่วางทับกันก็เหมือนไม่มีตัว ครูไม่ใหญ่บอกว่านั่นแปลว่าใจนิ่งถึงจุดแล้ว ตัวหายแล้ว
• 22:27 เริ่มเห็นดวงแก้วกลางท้องหมุนและสว่าง และนึกดวงแก้วไปด้วยระหว่างเดิน
  เล่าว่าเริ่มเห็นดวงแก้วอยู่กลางท้อง บางทีดวงแก้วก็หมุนและสว่างเหมือนสาดไฟหลายดวงเข้าไปในท้อง เมื่อสี่วันก่อนขณะเดินไปเข้าห้องน้ำก็นึกถึงดวงแก้วไปด้วย ทำใจสบาย ๆ เหมือนกำลังทำสมาธิ เพราะพระอาจารย์สอนว่าเรามีเวลาทุกวินาทีที่จะตรึกธรรมะ และในจังหวะที่ก้าวลงจากบันไดขั้นสุดท้ายเขาก็ยังมีสติอยู่กับตัวตลอดเวลา
• 23:43 เห็นองค์พระเป็นแก้วโปร่งใสอยู่กลางท้องตลอด มีความสุขจนหน้ายิ้มเอง
  เล่าว่าเห็นองค์พระเป็นแก้วโปร่งใสมองทะลุได้ และไม่ว่าทำอะไรก็เห็นท่านอยู่ในกลางท้องตลอด ตั้งแต่มีองค์พระอยู่กลางท้อง เขารู้สึกมีความสุขจนบอกไม่ถูก จิตใจเบิกบาน หน้ายิ้มได้ตลอดเวลา ครูไม่ใหญ่แทรกว่าหน้ามันยิ้มเอง
• 24:49 รู้สึกภูมิใจและเห็นคุณค่าของตัวเอง อยากให้คนทั้งโลกได้บวช
  เล่าว่าที่สำคัญคือรู้สึกภูมิใจและรู้สึกถึงคุณค่าของตัวเอง ถ้าโยมแม่ยังมีชีวิตอยู่เขาจะเล่าให้ท่านฟัง เพราะท่านชอบนั่งสมาธิ และเชื่อว่าท่านต้องภูมิใจในตัวเขา แล้วบอกว่าถ้าคนทั้งโลกได้มีโอกาสบวช ก็จะได้ค้นพบสิ่งที่มีคุณค่าในตัวเองเช่นกัน
• 25:27 รักหลวงพ่อที่สอนแต่เรื่องจริง จะฝึกตนให้ดีที่สุดเพื่อให้โยมแม่ได้บุญมากที่สุด
  ปิดท้ายบันทึกว่าเขารักหลวงพ่อมากเพราะท่านมีความเมตตากรุณาและมุทิตา ชอบคำสอนของท่านทุกอย่างเพราะสอนแต่เรื่องจริง สอนให้รู้จักผลของการกระทำ และสอนให้ทุกคนรู้ว่ามีองค์พระอยู่ในตัว ครูไม่ใหญ่ไม่อยากให้ใครในโลกตายฟรีโดยไม่ได้เห็นพระในตัว เขาจึงตั้งใจฝึกฝนตนเองให้ดีที่สุดเพื่อให้โยมแม่ได้บุญมากที่สุด และจะเป็นพระแท้ทุกลมหายใจเข้าออกตลอดพรรษา