นั่งสมาธิก่อนเรียน

ครูไม่ใหญ่เสนอว่าก่อนสอนและเรียนควรเสียเพื่อได้ เพราะอย่างไรก็เสียอยู่แล้ว นักเรียนเสียเวลากับความฟุ้งซ่านจากสิ่งเร้าในสื่อต่าง ๆ เรียนจริงในห้องอาจแค่ 5-10 นาที ฟุ้งไป 50-55 นาที จึงให้ทั้งครูและนักเรียนปรับใจก่อนเรียน ครูหายเหนื่อยและสอนออกมาจากใจที่รักและปรารถนาดี นักเรียนเรียนในระดับที่ใจเป็นสมาธิตั้งมั่น ความสุขขยายจากศูนย์กลางกายไปสู่กล้ามเนื้อและสิ่งแวดล้อม เสียเวลาห้านาทีได้อีก 55 นาทีที่มีประสิทธิภาพ เปลี่ยนชั่วโมงเปลี่ยนวิชาครูใหม่ก็ทำอย่างนี้เพื่อล้างวิชาเก่าให้ใจพร้อมรับวิชาใหม่

ก่อนเรียนคุณครูทั้งสี่ยอมเสียเวลาเพื่อได้ เพราะปกติเด็กตั้งแต่อนุบาลถึงมหาวิทยาลัยเสียเวลาไปกับความฟุ้งซ่าน เรียนจริง ๆ ไม่กี่นาที จึงให้นั่งสมาธิก่อนเรียนเสมอ และต้องนั่งในท่ามาตรฐาน เด็กนั่งบนโต๊ะเพราะถ้านั่งเก้าอี้ข้างล่างจะนั่งขัดสมาธิไม่ได้ แล้วชี้ให้ดูภาพคุณครูแต่ละท่านนั่งสมาธิด้วย (ชื่อครูถอดเพี้ยนจนอ่านไม่ได้) ทั้งสี่ท่านมีหัวใจที่ยิ่งใหญ่ คือหัวใจของผู้ให้แสงสว่าง