ต้อหิน

ตอบว่าแม่เป็นโรคประสาทหลอน โรคหัวใจ และโรคไต เพราะเศษกรรมสุราจึงทำให้ประสาทหลอน ส่วนพ่อเป็นเบาหวานและเป็นต้อหินจนตามองไม่เห็นข้างหนึ่ง อีกข้างกำลังจะมองไม่เห็น เพราะกรรมในอดีตที่ทำให้ผู้อื่นเสียดวงตาคล้าย ๆ ลูกน้องในโรงงาน ที่เป็นเบาหวานก็เพราะกรรมฆ่าสัตว์ตัดชีวิตมาส่งผล จะแก้ไขต้องทำบุญด้วยประทีปโคมไฟให้แสงสว่าง ทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา และอธิษฐานให้ตัดรอนวิบากกรรมนี้

คุณป้ากัลยาณมิตรที่รู้จักกันตั้งแต่ปี 2543 เจอกันที่ตู้โทรศัพท์จึงรู้ว่ามาวัดเดียวกัน แล้วทำบุญด้วยกันตลอด คุณป้ามีปัญหาดวงตาทั้งสองข้างเป็นต้อหิน หมอถามว่ามีลูกไหม ถ้ามีให้ไปอยู่กับลูก คล้ายบอกว่าตาต้องบอดแน่ คุณป้าจึงมากราบคุณยายอาจารย์ คุณยายบอกว่าเรื่องเล็ก ให้นั่งสมาธิมาก ๆ และสวดมนต์ ยายจะช่วย คุณป้าทำตามและสร้างบุญมาตลอด ปัจจุบันดีขึ้นมาก ตาไม่บอดอย่างที่หมอว่า ผู้เขียนอาศัยอยู่กับคุณป้าและมาวัดด้วยกันตลอด ช่วงต้นเสียงถอดเพี้ยน

ดวงตาของคุณป้าเป็นต้อหินทั้งสองข้างจนเกือบบอด เพราะอดีตเกิดในสังคมเกษตรกรรม ชอบจับสัตว์มาขังไว้ในตุ่มปิดฝาในที่มืดเพื่อกินเป็นอาหาร (ชนิดสัตว์ถอดเสียงไม่ชัด) ไม่มีกรรมอื่น ที่ยังไม่บอดเพราะมีบุญจุดประทีปบูชาพระรัตนตรัย และบุญปัจจุบันทุกบุญมาตัดรอนให้หนักเป็นเบา ครูไม่ใหญ่ชื่นชมว่าทำกองทุนไว้หลายกอง ชาติหน้าไม่ต้องใส่แว่น ดวงตามีเสน่ห์มองทะลุได้ ส่วนที่นั่งสมาธิยังไม่เข้าถึงเพราะเพิ่งมาขยันในปัจจุบัน ให้พยายามต่อไปก็จะเข้าถึงได้