-
39:27
ผลการปฏิบัติธรรมจากสิงคโปร์ คุณหยางศึกษาพุทธแบบจีนสิบกว่าปีแต่รักษาศีลห้าไม่ได้ จนมานั่งสมาธิแล้วเห็นความสว่าง
ครูไม่ใหญ่พาไปสิงคโปร์ตามที่เกริ่นไว้ ชมว่าเป็นวัดพระธรรมกายอีกวัดหนึ่ง แล้วอ่านจดหมายของคุณหยาง (ชื่อเต็มถอดได้ว่า ยางเทียน หรือ หยางเทียนเหอ ยังไม่ยืนยันการสะกด) ชาวจีนสิงคโปร์ อายุ 52 ปี รับราชการ เคยศึกษาตำราพุทธศาสนาแบบจีนมาสิบกว่าปี อ่านพระสูตรมามาก รู้ดีรู้ชั่วหมดแต่ไม่มีกำลังใจแม้แต่รักษาศีลห้า ยังเที่ยวกลางคืนตลอด ครูไม่ใหญ่เสริมว่าไม่ว่าศึกษาแบบไหน ถ้าไม่ลงมือปฏิบัติก็ไม่มีกำลังใจเอาชนะใจตัวเอง เมื่อสองปีก่อนเพื่อนแนะนำให้ไปฝึกสมาธิที่ศูนย์ในสิงคโปร์ (ชื่อศูนย์ถอดเพี้ยน) เริ่มแล้วสบายทั้งกายและใจจึงติดใจ ศรัทธาพามาร่วมงานบุญที่เมืองไทยครั้งแรกเมื่อปี 2547 (ชื่องานถอดเพี้ยน) ประทับใจความเป็นระเบียบ กลับไปจึงนั่งสมาธิทุกวันอย่างน้อยวันละชั่วโมง ปล่อยใจนิ่งที่ศูนย์กลางกายไม่คาดหวังจะเห็นอะไร นิ่งนานขึ้นก็เห็นความสว่างเหมือนหลอดไฟในท้อง ใจมีความสุขสงบอยู่ภายใน
-
44:17
คุณหยางรักษาศีลห้าได้ครบ เลิกเที่ยวกลางคืนเด็ดขาด โลกจะเปลี่ยนอยู่ที่เราเปลี่ยนก่อน
จดหมายคุณหยางต่อ ใครไม่สบายใจให้ใจจรดกับศูนย์กลางกายไว้ ประเสริฐนัก ทำให้เบิกบานสบายใจตลอดวัน ยิ่งได้ฟังธรรมจากครูไม่ใหญ่ทุกวันผ่าน DMC ก็เปลี่ยนนิสัยที่ไม่ดีได้สำเร็จ รักษาศีลห้าได้ครบถ้วนบริบูรณ์ หยุดเที่ยวกลางคืนได้เด็ดขาด ความเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้ภรรยาและลูกชายประหลาดใจจนอยากลองมานั่งสมาธิบ้าง ครูไม่ใหญ่สรุปว่าโลกจะเปลี่ยนแปลงอยู่ที่เราเปลี่ยนแปลงก่อน ถ้าเราเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น โลกก็จะดีขึ้น เริ่มจากผู้ใกล้ชิดก่อน
-
45:44
ภรรยาคุณหยางที่เคยไม่สนใจธรรมะ ภาวนาจนใจไม่คิดแล้วเห็นความสว่างรอบตัวเหมือนบ้านไม่มีหลังคา
ต่อด้วยประสบการณ์ของภรรยาคุณหยาง ก่อนหน้านี้ไม่เคยสนใจพระพุทธศาสนา ไม่สนใจศึกษาธรรมะหรือนั่งสมาธิเลย ชอบร้องเพลงซึ่งร้องเพราะมาก ชอบเต้นรำและเที่ยวเล่นกับเพื่อนฝูง (บางบรรทัดถอดปนภาษาต่างประเทศ) แต่แล้วก็รีบมาถวายภัตตาหารพระและฝึกสมาธิ เธอเล่าว่าเริ่มจากปรับร่างกายทุกส่วนให้สบาย ทำใจนิ่ง ๆ บ่อยครั้งก็ฟุ้ง แต่ภาวนาสัมมาอะระหังไปเรื่อย ๆ จนใจไม่คิดอะไร ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าเริ่มจากความคิดไปสู่ความไม่คิด แล้วอยู่ดี ๆ ก็เห็นความสว่างรอบตัวเหมือนแสงอาทิตย์ส่องลงมาในห้อง เหมือนบ้านไม่มีหลังคาไม่มีฝาผนัง จนต้องลืมตาดูว่าลืมปิดม่านหรือเปล่า ช่วงถัดมาถอดเพี้ยนปนภาษาต่างประเทศอ่านไม่ได้ ท้ายช่วงเธอบอกว่าชอบนั่งสมาธิแล้ว และอยากแนะนำว่านั่งสมาธิไม่ยาก
-
52:53
ลูกชายคุณหยางเห็นดวงใสเท่าไข่แดงของไก่ ขยายเป็นองค์พระใสมีดอกบัวบนพระเศียรที่ไม่เคยเห็นมาก่อน
ประสบการณ์ของลูกชายคุณหยาง เห็นดวงใสที่ต้องเรียกว่าเท่าไข่แดงของไก่ เอาความรู้สึกทั้งหมดหยุดลงกลางดวงนั้น ครูไม่ใหญ่ชมว่าเขาสอนตัวเองได้ แม้บอกว่าไม่รู้ว่าทำถูกหรือเปล่าก็ถูกแล้ว ถ้าจัดสิ่งแวดล้อมภายในกลางกายให้ดี ดวงจะมีชีวิตขยายตัวได้เหมือนจุลินทรีย์ ต่อมาเห็นศีรษะคนใส ๆ มีดอกบัวอยู่ข้างบน ดูไปจนเห็นครบจึงรู้ว่าเป็นองค์พระใสนั่งขัดสมาธิ มีแสงสว่างเย็นตา มีดอกบัวบนพระเศียรซึ่งเขาไม่เคยเห็นพระพุทธรูปแบบนี้มาก่อนในชีวิต ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าแม้ไม่เคยเห็นก็เห็นตรงกัน แปลว่าเป็นของสากลที่มีอยู่ในทุกคน การศึกษาวิชชาธรรมกายง่ายมาก แค่หลับตาเบา ๆ ให้หนังตาชนกันเบา ๆ แล้วเขาก็รวมความรู้สึกหยุดที่ศูนย์กลางกายขององค์พระ องค์พระค่อย ๆ ขยายจนเท่าตัวมนุษย์และสว่างมากขึ้น
-
55:48
ช่วยกันแปลประโยคอังกฤษ เห็นองค์พระได้ทุกทิศทุกมุมโดยไม่ต้องเคลื่อนไม่ต้องคิด และสมาธิทำให้ใจเย็นรอบคอบ
ครูไม่ใหญ่ไม่อยากอ่านภาษาอังกฤษเองจึงให้ช่วยกันแปลประโยค I can see the Buddha from all angles, all the dimensions, without moving or thinking about it แล้วชมว่าแปลถูก ลูกชายคุณหยางเห็นองค์พระได้ทุกทิศ ทุกมุม ทุกองศา ทุกมิติเอง โดยไม่ต้องขยับตัวดูข้างหน้าข้างหลัง ไม่ต้องเลื่อน ไม่ต้องเคลื่อน ไม่ต้องคิดใด ๆ เลย ง่ายขนาดนั้น มีความสุขเต็มอิ่มในใจแบบไม่ต้องพึ่งพาสิ่งใดและมากขึ้นเรื่อย ๆ รักการนั่งสมาธิมาก สมาธิทำให้ใจเย็นขึ้น รอบคอบในเรื่องที่ต้องรับผิดชอบ และระมัดระวังคำพูดการกระทำไม่ให้ผู้อื่นเดือดร้อน
-
57:32
คุณหยางมาอบรมโครงการนานาชาติกลางปี 2548 ตั้งใจลางานมาช่วยงาน ครอบครัวนักบุญตระกูลหยางเป็นครอบครัวธรรมกาย
กลับมาที่จดหมายของคุณพ่อ (ของลูกชายจบไปแล้ว) กลางปี 2548 คุณหยางได้มาอบรมโครงการนานาชาติ (ถอดว่า ธรรมธรรมนาชาติ น่าจะเป็นธรรมทายาทนานาชาติ ยังไม่ยืนยัน) ยิ่งเข้าใจหลักธรรมมากขึ้น ปีนี้ตั้งใจลาพักงานบินมาช่วยโครงการนั้น ครอบครัวมีชีวิตใหม่ได้เป็นครอบครัวธรรมกาย เพราะวิธีปฏิบัติที่หลวงพ่อและครูไม่ใหญ่แนะนำ ตั้งใจสร้างบุญให้สมบูรณ์เพื่อติดตามหมู่คณะไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ ครูไม่ใหญ่ให้ดูภาพครอบครัวนักบุญตระกูลหยางที่สดใสกันทั้งบ้าน (ภาพวันมาฆบูชา) ชวนสาธุ แล้วบอกว่าพระพุทธศาสนาเป็นศาสนาแห่งปัญญาและเหตุผลที่ต้องรักษาไว้