-
5:41
เกริ่นนำกรณีศึกษาวันนี้: กว่าจะมาสร้างบารมีได้ ของสาวพม่า
บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวกรณีศึกษาที่จะทำให้เข้าใจกฎแห่งกรรมดีขึ้น ชื่อเรื่องว่ากว่าจะมาสร้างบารมีได้ เป็นเรื่องของสาวชาวพม่าที่มาทำงานอยู่ในเมืองไทย และวันนี้ยังมีมินิซีรีส์เรื่องผู้ที่รวยปุ๊บปั๊บต่ออีกตอนหนึ่ง
-
59:16
เข้ากรณีศึกษาสาวพม่า: ส่งจดหมายมาเป็นภาษาพม่า
เข้าสู่กรณีศึกษาของสาวพม่าที่สนใจเรื่องราวความจริงของชีวิตและอยากศึกษา เพราะตั้งแต่เกิดมาในประเทศของตนไม่เคยมีความรู้เรื่องเหล่านี้ ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าเป็นความรู้สากลที่ทุกคนศึกษาเพิ่มเติมได้ แล้วนำจดหมายที่เขียนมาเป็นภาษาพม่าขึ้นจอ ชมว่าลายมือสวย แต่อ่านไม่ออก จึงให้ล่ามช่วยอ่านและแปล
-
1:00:52
คำถามในจดหมาย: สาวพม่าจะสร้างเสาแก้วพันปีได้ไหม เหมือนใกล้เกลือกินด่าง
ล่ามแปลจดหมายว่าลูกเป็นสาวพม่า จะสามารถสร้างเสาแก้วพันปีสามร้อยต้นได้ไหม ลูกอยู่ถึงประเทศพม่า เดินทางข้ามเขาลงห้วยมาหลายห้วยหลายเขาแล้ว อยากมาศึกษาธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า อยากมาวัดพระธรรมกายจังเลย แต่สงสัยว่าทำไมผู้ที่อยู่ใกล้ ๆ วัดและอยู่เมืองไทยจึงไม่มาศึกษา เหมือนใกล้เกลือกินด่าง เหมือนทัพพีด้ามด้วนที่ตกลงอยู่ในหม้อแกง แช่อยู่ทุกวันแต่ไม่รู้คุณค่าของพระพุทธศาสนา
-
1:02:06
จดหมายฉบับสอง: บ้านมิตรภาพหรือบ้านสหประชาชาติที่มีพม่า ลาว ไทยอีสาน
อ่านจดหมายอีกฉบับจากคนที่อยู่บ้านเดียวกัน ซึ่งเรียกว่าบ้านสหประชาชาติ เจ้าตัวเล่าว่ามาจากประเทศพม่าเพื่อมาทำงานในกรุงเทพ โชคดีที่ได้ทำงานอยู่กับครอบครัวธรรมกายในบ้านที่เรียกว่าบ้านมิตรภาพหรือบ้านสหประชาชาติ เพราะมีทั้งชาวพม่า ลาว ไทยอีสาน และเจ้าของบ้านเป็นคนไทย อยู่รวมกันด้วยความรักและมิตรภาพอันอบอุ่น ทำให้มีโอกาสไปวัดพระธรรมกายร่วมงานบุญใหญ่หลายครั้ง โดยเฉพาะการใส่บาตรตอนเช้าที่งดงามมีระเบียบ และอธิษฐานขอให้ได้สร้างบารมีกับหมู่คณะและครอบครัวนี้ตลอดไป
-
1:04:38
ประวัติ: บุตรคนที่ห้าจากพี่น้องเก้าคน ครอบครัวกะเหรี่ยงนับถือพุทธ
ผู้เขียนเป็นบุตรคนที่ห้าในจำนวนพี่น้องเก้าคน ปัจจุบันอายุย่างเข้า 25 ปี ครอบครัวเป็นเกษตรกร เป็นกะเหรี่ยงนับถือพุทธ ก่อนที่ผู้เขียนจะเกิด คุณแม่ฝันว่าไปถวายภัตตาหารพระอธิการวัดแห่งหนึ่ง หลวงพ่ออธิการนั้นมอบเด็กผู้หญิงคนหนึ่งให้แม่ แม่บอกว่าที่บ้านมีอยู่หลายคนแล้ว เด็กคนนี้จะอยู่ด้วยได้หรือ หลวงพ่อตอบว่าอยู่ได้ แต่เด็กคนนี้มีโรคเยอะไม่แข็งแรง ต้องรดน้ำมนต์ก่อน แม่จึงรับน้ำมนต์มารดบนหัวเด็กคนนั้น หลังจากนั้นแม่ก็ตั้งท้องผู้เขียน
-
1:05:56
แรกเกิดมีแผลพุพองต้องนอนบนใบตอง หายด้วยแป้งดินสอพอง ได้ชื่อว่านะเขยี
แรกคลอดสามวันแรกผู้เขียนร้องไห้ตลอดเวลา ใครถูกตัวไม่ได้เลยเพราะเนื้อช้ำ ผิวบาง ตามตัวมีแผลพุพองคล้ายโดนความร้อน ต้องนอนบนใบตอง ใคร ๆ คิดว่าต้องตายแน่ แม่ลองเอาแป้งดินสอพองทาให้ ปรากฏว่าแผลค่อย ๆ หายไปภายในสองสามวันเท่านั้น ไม่ต้องฉีดยาเลย ต่อมาตัวขาวน่ารัก ใคร ๆ จึงเรียกว่านะเขยี ซึ่งล่ามแปลว่าสวย
-
1:10:04
หนึ่งขวบเรียกแม่ด้วยภาษาหมู่บ้านอื่น สองขวบคุยกับคนแปลกหน้าได้
พออายุได้หนึ่งขวบเศษเริ่มหัดพูด แต่เรียกแม่ด้วยคำว่าโต้ ซึ่งเป็นภาษาของอีกหมู่บ้านหนึ่งที่คนละภาษากัน ทั้งที่ในบ้านทุกคนเรียกแม่ว่าเมี๊ยะ พออายุประมาณสองขวบก็ทักทายเรียกชื่อคนแปลกหน้าจากหมู่บ้านอื่นและคุยภาษาของหมู่บ้านนั้นได้ถูกด้วย จนวันหนึ่งได้พบผู้ชายคนหนึ่งซึ่งเป็นชาวหมู่บ้านนั้น ผู้เขียนรู้จักเขาทั้งที่ไม่เคยเจอกันมาก่อน เขาจึงแปลกใจว่าเด็กสองขวบจากอีกหมู่บ้านคุยกันรู้เรื่องได้อย่างไร
-
1:11:55
ถูกเรียกว่าถูวอก็ร้องไห้และป่วยทันที ลุงป้ายืนยันว่าเป็นลูกสาวมาเกิด
ชายคนนั้นลองเรียกผู้เขียนด้วยชื่อว่าถูวอ เมื่อได้ยินคำนี้ผู้เขียนซึ่งอายุสองขวบก็ร้องไห้ทันที ไม่อยากได้ยินชื่อนี้แล้วก็ป่วยทันที เพราะถูวอคือชื่อลูกของลุงกับป้าที่ตายไปแล้ว ต่อมาชายคนนั้นจึงพาลุงและป้าสองสามีภรรยาซึ่งเป็นญาติของเขามาดู แล้วชวนคุยจนมั่นใจว่าผู้เขียนคือถูวอมาเกิดใหม่ เป็นลูกของลุงและป้า และเป็นหลานของผู้ชายคนนั้น
-
1:13:22
ถูวอตายเพราะหมอผีทรมานรักษา จนเกลียดลุงป้าถึงสิบปี
ผู้เขียนบอกเรื่องในอดีตได้ว่าเมื่อถูวอป่วยถูกส่งไปรักษาตัวกับหมอผี โดยวิธีทรมานจนขาดใจตาย ถูวอขอร้องพ่อแม่ว่าจะกลับไปบ้านขอตายที่บ้าน แต่พ่อแม่ก็ทิ้งไว้ให้หมอผีรักษาด้วยวิธีไสยศาสตร์ซึ่งทำให้คนไข้ตายมาแล้วไม่ต่ำกว่าสามสิบราย รวมทั้งถูวอด้วย ความทรงจำนี้ทำให้แม้อยู่สองขวบก็ฝังใจเกลียดลุงป้าทั้งสองคนมาก พอมาหาก็ป่วยทันที ไม่ยอมรับว่าเคยเป็นพ่อแม่กัน ลุงกับป้าใช้ความพยายามนานถึงสิบปีจนผู้เขียนยอมเรียกเขาว่าพ่อกับแม่ แต่ในใจก็ยังโกรธไม่หาย
-
1:15:06
เจ็ดขวบขอบวชชี และขอให้คนมาตัดหัวไปแลกเงินรัฐบาล
เมื่ออายุเจ็ดขวบผู้เขียนเคยขอแม่บวชชีแต่คุณแม่ไม่อนุญาต ครั้งหนึ่งมีผู้ชายมีครอบครัวคนหนึ่งเดินทางไปตามหมู่บ้านคนยากจนเพื่อหาคนให้ตัดหัวไปแลกเงินจากรัฐบาล โดยมีข้อแม้ว่าคนที่จะถูกตัดหัวต้องยินยอมและห้ามร้องไห้ ถ้าเขาหาไม่ได้เขาจะต้องเสียหัวของตัวเองแทนให้รัฐบาล เขาไปทุกหมู่บ้านก็ไม่มีใครยอม แล้วมาคุยในบ้านของผู้เขียน ผู้เขียนได้ยินก็คิดว่าถ้าเขาไม่ได้หัวใครไปแล้วใครจะดูแลลูกเมียเขา จึงอยากได้บุญ ขอร้องคุณแม่ให้เขามาตัดหัวลูกเอาไปเลย แต่แม่ไม่ยอม
-
1:17:09
เดินทางมากรุงเทพ ผ่านภูเขาสามสิบสองลูกบนถนนเลนเดียว
ในจำนวนพี่น้องเก้าคนผู้เขียนเรียนสูงที่สุดจนอายุย่าง 20 ปี แต่พ่อแม่ส่งไม่ไหวเพราะโรงเรียนอยู่สูงขึ้นเขาไปเรื่อย ๆ จึงต้องมาทำงานที่กรุงเทพ ต้องเดินทางจากบ้านโดยรถสองแถวผ่านภูเขาสามสิบสองลูก บนถนนลูกรังซึ่งมีเลนเดียว รถวิ่งได้ครั้งละหนึ่งคัน ไม่สามารถสวนทางหรือหลบได้เลย ด้านข้างเป็นเหวลึกตลอดทาง คนขับต้องรู้เวลาการออกรถของทางตรงข้าม ถ้าผิดคิวก็ต้องถอยหลังกลับเพราะกลับรถไม่ได้ ถ้าพลาดคือตายหมด
-
1:19:00
อดหลับอดนอนอดอาหารหลายวัน แต่ยังหวังว่าจะถึงกรุงเทพ
ผู้เขียนมีเสื้อผ้าติดตัวมาชุดเดียวคือชุดที่ใส่อยู่กับรองเท้าเท่านั้น ต้องนอนรอที่ชายแดนหลายวันจนกว่ารถจะขนคนมาสมทบได้ตามจำนวนที่ต้องการจึงออกเดินทาง กว่าจะถึงกรุงเทพต้องแวะพักอีกหลายจุด ต่อรถอีกหลายครั้ง ต้องเดินเท้าเข้าป่าข้ามเขาหลายวันหลายคืน อดหลับอดนอนและไม่มีอาหารตกถึงท้องเลย เหนื่อยและหิวมาก แต่ยังหวังว่าคงมีสักวันที่จะไปถึงกรุงเทพให้ได้ จึงนึกถึงบทเพลง
-
1:22:05
ได้งานบ้านชาวจีนถนนสาธุประดิษฐ์ แล้วมาเป็นพี่เลี้ยงเด็กสี่ขวบ
ผู้เขียนเล่าว่าถ้าพูดฟังภาษาไทยได้จะได้ค่าจ้างสามพันบาท รออยู่สองวันก็ได้งานที่บ้านชาวจีน ถนนสาธุประดิษฐ์ อยู่ได้สิบเดือนไม่มีความสุขเลยจึงลาออกไปหางานใหม่ ไปพักที่โรงงานน้องชายแถวปากเกร็ด แล้วโชคดีมีเพื่อนโทรมาบอกว่าหลังบ้านที่เขาอยู่ต้องการพี่เลี้ยงสองคน ครอบครัวนี้มีสามคนคือพ่อ แม่ และลูกชายวัยสี่ขวบกว่า พอเห็นลูกชายเจ้าของบ้านครั้งแรกก็รู้สึกรักและผูกพัน จึงได้อยู่กับครอบครัวนี้มาหลายปี
-
1:23:40
น้อยใจหนีออกจากบ้านหลายครั้ง และพี่ชายคนที่สามเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ
ผู้เขียนเป็นคนขี้น้อยใจและฟังภาษาไทยไม่เก่ง จึงเข้าใจผิดกันบ่อย ๆ ทำให้ต้องหนีออกจากบ้านนี้หลายครั้ง แต่ไปทีไรก็คิดถึง ต้องโทรกลับมาให้พี่เขาไปรับกลับ ซึ่งพี่เขาก็ไปรับทุกครั้งไม่ว่าไกลแค่ไหน เพิ่งได้กลับมาอยู่กับครอบครัวนี้เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม 2548 ช่วงที่หนีไปนั้นพบเหตุการณ์ที่เสียใจมาก คือพี่ชายคนที่สามประสบอุบัติเหตุตั้งแต่ 27 กันยายน 2547 และเสียชีวิตอีกสามวันต่อมา เจ้านายพี่ชายเป็นเจ้าภาพสวดศพให้หนึ่งคืน เจ้านายของผู้เขียนอีกหนึ่งคืน เผาวันที่ 2 ตุลาคม 2547 มีเหตุร้ายอีกหลายอย่างจึงคิดว่าบุญของลูกคงจะหมด
-
1:30:04
อยากชวนเพื่อนพี่น้องเป็นแสนคนเข้าวัด และบ้านนานาชาติหลายสิบชาติ
ผู้เขียนอยากให้เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ เป็นแสน ๆ คนได้มาเข้าวัด ครูไม่ใหญ่จึงชวนไล่ชื่อชาติต่าง ๆ ที่มาอยู่ร่วมกันในบ้านนานาชาติ ทั้งนอร์เวย์ เยอรมัน อิตาลี สเปน อังกฤษ อเมริกา ฟินแลนด์ ญี่ปุ่น จีน ลาว และอีกหลายชาติ
-
1:33:30
ได้เป็นอาสาสมัครของวัดเมื่อ 28 สิงหาคม 2548 และปลื้มที่ได้ยินว่าลูกเป็นเจ้าของวัด
ผู้เขียนตั้งใจถือศีลแปดทุกวันพระ วันที่ 28 สิงหาคม 2548 ขณะเดินอยู่ในสภาธรรมกายสากลมีป้าคนหนึ่งซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่อาสาสมัครของวัดมาชวนไปเป็นอาสาสมัคร โดยไม่สนใจเลยว่าลูกพูดไม่ชัดหรือเป็นแรงงานต่างด้าว จึงขออนุญาตเจ้านายไป และได้ไปฟังพระอาจารย์เทศน์สอนซึ่งบอกว่าลูกเป็นเจ้าของวัด คำนี้ทำให้ภูมิใจมาก ลำบากมาตั้งนาน อยู่ ๆ ก็ได้รับเกียรติเป็นเจ้าของบ้านหลังใหญ่ ต่อจากนี้ไม่มีใครดูถูกลูกแล้ว และตั้งใจจะเป็นกัลยาณมิตรชวนเพื่อนชาวพม่าหลายแสนคนมาวัดในปี 2550
-
1:35:26
คำถามชุดแรก: แผลพุพองแรกเกิด ระลึกชาติได้ ลุงป้า และพี่ชายคนที่สาม
อ่านคำถามชุดแรกว่าลูกทำกรรมอะไรมาจึงต้องป่วยเป็นแผลพุพองตั้งแต่แรกเกิดและหายด้วยวิธีง่าย ๆ ทำไมลูกจึงจำอดีตชาติได้แต่พอโตขึ้นก็ลืมหมด ทำไมป่วยทุกครั้งที่พูดเรื่องในอดีตจนคุณแม่ไม่ยอมให้พูดถึงลุงป้า ลุงป้ามีอดีตชาติเกี่ยวพันกับลูกอย่างไร ลูกเคยเกิดเป็นลูกสาวของเขาจริงหรือไม่ ลุงที่บอกว่าลูกเป็นลูกสาวเขามาเกิดได้ละโลกไปแล้วตอนนี้อยู่ที่ไหน รับบุญได้หรือไม่ ทำไมลูกอยากบวชชีตั้งแต่เด็ก ที่คิดจะให้คนมาตัดหัวเป็นเพราะกรรมใด และพี่ชายคนที่สามที่เสียชีวิตที่กรุงเทพเสียชีวิตเพราะสาเหตุใด ใครเป็นคนทำ
-
1:37:36
คำถามชุดสอง: เดินทางลำบาก หนีจากบ้านสามครั้ง ฝันเห็นหลวงปู่ และเพื่อนชายขอแต่งงาน
อ่านคำถามชุดที่สองว่าทำไมลูกต้องเดินทางจากบ้านมาด้วยความยากลำบากกว่าจะได้มาพบหมู่คณะ เคยร่วมบุญกับครอบครัวนี้มาอย่างไร ทำไมต้องน้อยใจหนีออกจากบ้านถึงสามครั้ง ทำไมนั่งสมาธิแล้วเป็นไปตามใจนึกสบาย ๆ รู้สึกคุ้นเคยมาก่อน ทำไมเคยฝันเห็นหลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญเหาะมาบนท้องฟ้าเพื่อมาร่วมงานที่มีคนแต่งชุดขาวใส่เครื่องประดับเต็มตัว ส่วนลูกไม่มีเครื่องประดับจึงเข้าร่วมงานไม่ได้ ทำไมป้าเจ้าหน้าที่ของวัดจึงมาชวนลูกเป็นอาสาสมัครและดีกับลูกมาก และมีเพื่อนชายอายุ 28 ปี รู้จักกันสิบปี ขอแต่งงานหลายครั้งแต่ลูกปฏิเสธ เขายังรออยู่ ควรตัดสินใจอย่างไร
-
1:45:14
ตอบ: แผลพุพองมาจากวจีกรรมล้อเพื่อนและเอาหมามุ้ยใส่เสื้อเพื่อน
ตอบว่าแผลพุพองแต่แรกเกิดมาจากวจีกรรมในอดีตตอนที่เป็นเด็ก ได้ไปล้อเลียนเพื่อนที่ผิวหนังพุพองจนเขาเกิดความอาย อีกทั้งยังแกล้งเอาหมามุ้ยไปใส่เสื้อเพื่อนเด็กคนนั้นจนอาการเขากำเริบหนัก แต่ตอนหลังสำนึกผิดแล้วไปขอโทษเขา กรรมนี้จึงหมดไปและหายได้ง่าย
-
1:45:44
ตอบ: ตายปุ๊บเกิดปั๊บจึงจำอดีตชาติได้ และป่วยทำให้สัญญาเก่าย้อนกลับ
ตอบว่าตอนเล็ก ๆ ระลึกชาติได้แต่โตขึ้นลืมหมด เพราะเป็นการตายปุ๊บมาเกิดปั๊บ คือพอตายก็เข้าท้องเลย จึงไม่มีช่องว่างของเวลามาคั่นระหว่างภพ ทำให้ความทรงจำเก่าหรือสัญญาเก่าติดมาและจำเรื่องราวได้ แต่เป็นเพียงช่วงสั้น ๆ เท่านั้น และตอนป่วยมักพูดเรื่องอดีตเพราะการป่วยทำให้สัญญาความทรงจำเก่าย้อนกลับมาอีก คุณแม่ถือว่าไม่เป็นมงคลจึงไม่ให้พูดถึง เพราะพูดเรื่องการป่วยการตายแม่ไม่อยากได้ยิน
-
1:46:48
ตอบ: ลุงป้าคืออดีตพ่อแม่จริง และลุงไปเป็นบริวารภุมเทวาสายวิทยาธร
ตอบว่าลุงป้าสองท่านที่มาจากอีกหมู่บ้านคืออดีตพ่อแม่ของลูกจริง ๆ ตอนตายจากถูวอก็มาเกิดใหม่ทันทีโดยไม่ได้วนเวียนอยู่ก่อน จึงจำเรื่องราวในอดีตได้ และลูกก็คือลูกสาวของท่านจริง ส่วนลุงที่เคยบอกว่าลูกเป็นลูกสาวมาเกิดนั้นตายแล้วไปเป็นบริวารของภุมเทวาสายวิทยาธร เพราะใจผูกกับเรื่องเจ้าทรงผีสิง ตอนนี้อยู่ตามซอกเขาเก่าและต้องทำตามคำสั่งของวิญญาณที่เขาใช้ให้ทำ ได้รับบุญที่อุทิศไปให้ก็มีสภาพดีขึ้นกว่าเดิมหน่อยหนึ่งเพราะบุญยังไม่มากพอ
-
1:47:56
ตอบ: ให้อุทิศบุญไปให้อีกและอธิษฐานให้ท่านไปเกิดในตระกูลบัณฑิต
ตอบว่าลุงท่านเห็นทุกข์โทษเกี่ยวกับสิ่งที่ไม่ใช่ที่พึ่งที่แท้จริงและช่วยอะไรท่านไม่ได้ ที่เมื่อเป็นมนุษย์ท่านเชื่อถือ แต่กลับต้องมาเป็นบริวารเขาอีก ดังนั้นให้ลูกทำบุญอุทิศไปให้ท่านอีก ทำบุญเยอะ ๆ และอธิษฐานจิตให้ท่านไปเกิดในครอบครัวที่เป็นบัณฑิตนักปราชญ์ ในตระกูลดี ๆ ที่เกื้อหนุนการสร้างบารมีของลูกในภพชาติต่อไป และย้ำว่าต้องอธิษฐานซ้ำ ๆ บ่อย ๆ เพราะทำทีเดียวแล้วอธิษฐานผังยังไม่แน่น
-
1:48:48
ตอบ: อยากบวชชีเพราะอดีตชาติเคยบวชเณรและพระแล้วลาสิกขา
ตอบว่าลูกอยากบวชชีตั้งแต่เด็กเพราะในอดีตชาติไกล ๆ หลายพุทธันดรมาแล้ว ลูกเคยบวชเณร ต่อมาเป็นพระ แล้วตอนหลังลาสิกขา ได้พลัดพรากจากหมู่คณะมานาน การพลัดพรากจากหมู่คณะทำให้ประสบทุกข์ จนชาติหลัง ๆ เข็ดในทุกข์ของการครองเรือน จึงตั้งความปรารถนาว่าชาติต่อไปไม่เอาชีวิตการครองเรือนอีกแล้ว อยากจะบวชมาก ๆ สัญญาในใจนี้ติดมาจึงทำให้คิดอยากบวชชีอย่างนั้น
-
1:50:00
ตอบ: อยากให้ตัดหัวเพราะเคยตัดคอแพะ และพี่ชายเสียชีวิตเพราะเคยฆ่าสัตว์
ตอบว่าที่ลูกคิดอยากให้คนมาตัดหัวไป เพราะชาติหลัง ๆ ที่พลัดพรากจากหมู่คณะ มีอยู่ชาติหนึ่งได้ไปสร้างกรรมตัดคอแพะเพราะเอามาปรุงอาหาร กรรมนั้นมาได้ช่องจึงดลใจให้คิดอย่างนั้น แต่บุญหล่อเลี้ยงเอาไว้ ปัจจุบันเป็นแค่เศษกรรมแล้วจึงไม่มีโอกาสให้เขาตัดหัว ส่วนพี่ชายคนที่สามที่เสียชีวิตที่กรุงเทพเป็นเพราะวิบากกรรมทั้งในอดีตและปัจจุบัน เคยฆ่าสัตว์และตัดชีวิตสัตว์ จึงส่งผลให้เกิดอุบัติเหตุ ตายแล้ววนเวียนอยู่ระยะหนึ่งจึงไปเกิดใหม่เป็นมนุษย์แล้ว ยังรับบุญไม่ได้และไม่มีข้อความฝากมา
-
1:51:04
ตอบ: เดินทางลำบากเพราะทำทานมาน้อย ทิฏฐิมานะมาก และดื้อกับพระอาจารย์
ตอบว่าที่ลูกต้องเดินทางมาด้วยความยากลำบากกว่าจะได้มาพบหมู่คณะ เพราะในอดีตทำทานมาน้อยและมีทิฏฐิมานะมาก ตั้งแต่ในชาติที่บวชเป็นเณรและพระอยู่กับหมู่คณะ ได้ดื้อกับพระอาจารย์และพระพี่เลี้ยง แล้วก็หนีสึกออกไป ความดื้อจึงทำให้ไปเกิดในถิ่นทุรกันดาร และการทำทานมาน้อยก็ทำให้ยากลำบาก
-
1:51:39
ตอบ: เคยเป็นลูกชายของครอบครัวนี้ ถูกตำหนิจนน้อยใจหนีไป ผังนี้ติดตัวมา
ตอบว่าในอดีตสมัยชาติที่บวชเป็นเณรและพระกับหมู่คณะแล้วลาสิกขาออกมา ลูกเคยเป็นลูกชายของครอบครัวผู้มีบุญนี้ เมื่อลาสิกขาออกมาแล้วก็มาอยู่ที่บ้าน มักจะถูกตำหนิบ่อย ๆ ทำอะไรก็ไม่ถูก จึงเกิดความน้อยใจ พอน้อยใจก็หนีไป หนีไปแล้วก็กลับมา หนี หนี กลับ ๆ อย่างนี้หลายรอบ จึงทำให้ผังนี้ติดตัวมา ชาตินี้ก็หนีแล้วกลับเหมือนกัน และผังเก่านี้ทำให้หลุดออกจากหมู่คณะในชาติต่อ ๆ มา ชีวิตลำบากสะบักสะบอมมากจึงจะมาเจอหมู่คณะอีก
-
1:53:23
ตอบ: นั่งสมาธิง่ายเพราะบุญเก่าที่เคยบวชเณรและพระในอดีต
ตอบว่าครั้งนี้ลูกกลับมาอยู่ครอบครัวผู้มีบุญอีกครั้งด้วยหัวใจที่ต้องการบุญ นึกถึงวัดพระธรรมกาย และหัดนั่งสมาธิตามเสียงหลวงพ่อผ่านจานดาวธรรม รู้สึกว่าการนั่งสมาธิไม่ยากและคุ้นเคยมาก่อน เพราะบุญเก่าที่เคยสร้างกับหมู่คณะในชาติที่บวชเป็นเณรและพระนั้นกลับมาส่งผล ทำให้ได้คิดและเข็ดกับชีวิตในสังสารวัฏ
-
1:54:12
ตอบ: ฝันเห็นหลวงปู่เพราะเคยสร้างบารมีในสายวิชชาธรรมกาย
ตอบว่าที่ลูกเคยฝันเห็นพระเดชพระคุณหลวงปู่เหาะมาบนท้องฟ้าทั้งที่ไม่รู้จักท่าน กระทั่งมาเห็นรูปท่านในปฏิทินของวัดพระธรรมกาย เพราะลูกเคยสร้างบารมีในสายวิชชาธรรมกายของพระเดชพระคุณหลวงปู่มาในอดีต จึงบันดาลให้ฝันไปอย่างนั้นเพื่อจูงให้มาสร้างบารมีกับหมู่คณะอีก และป้าเจ้าหน้าที่ของวัดที่ชวนลูกมาเป็นอาสาสมัคร รวมทั้งพระอาจารย์และทีมงานทุกคน เคยเป็นกัลยาณมิตรให้ลูกในชาติที่ลูกเป็นเณรและพระ แต่ลูกเป็นคนดื้อและน้อยใจเก่ง บุญเก่าที่ทำร่วมกันจึงบันดาลให้มาเจอกันและสร้างบุญร่วมกันอีก
-
1:55:06
ตอบ: เพื่อนชายเคยเป็นคู่ครองกันมา และครอบครัวเกิดไกลวัดเพราะดื้อคล้ายกัน
ตอบว่าเพื่อนชายที่รู้จักกันสิบปีและขอแต่งงานแต่ลูกปฏิเสธนั้น เขายังรอเพราะเคยเป็นคู่ครองกันมา แต่ก็ไม่ได้มีความสุขจากการครองเรือนเลย ดังที่ลูกเคยเข็ดแล้ว จึงอย่าถอยหลังกลับไป ให้เดินหน้าสร้างบารมีต่อไปเพราะชีวิตมนุษย์สั้นนิดเดียว ส่วนคุณพ่อคุณแม่แท้ ๆ และพี่น้องเก้าคนรวมทั้งตัวลูกมีบุญกรรมใกล้เคียงกัน ดื้อและมีทิฏฐิมานะคล้าย ๆ กัน แต่ไม่ได้ทำกรรมมาด้วยกัน ต่างคนต่างทำ แล้วกรรมคล้ายกันก็ดึงดูดมาเกิดร่วมกัน ที่เกิดไกลจากวัดพระธรรมกายเพราะทำทานมาน้อยและดื้อมาก มีทิฏฐิมานะสูงจัด
-
1:56:39
ตอบ: ถ้าไม่อยากเกิดที่กันดารก็อย่าเป็นคนดื้อ ให้เป็นคนว่าง่าย
ตอบปิดท้ายว่าถ้าลูกไม่อยากไปเกิดในที่กันดารและพลัดจากหมู่คณะ ก็อย่าเป็นคนดื้อ อย่ามีทิฏฐิมานะที่จัด ให้พยายามแก้ไขปรับปรุงตัวเองให้ดี ไม่เป็นคนคิดน้อยใจ ให้เป็นคนว่าง่าย ทำความดีง่าย ถ้าลูกเป็นคนเก่งและดี ไม่คิดน้อยใจ ก็จะได้สร้างบารมีกับครอบครัวธรรมกายนี้ไปได้นาน ชาตินี้มาเจอกันแล้วก็ให้ตั้งใจสร้างบารมีให้เต็มที่ในทุกบุญ แล้วอธิษฐานจิตตามที่แนะไว้ จะได้ไม่พลัดพรากกันอีก