ประเภทกรณีศึกษา

ผู้เขียนเล่าว่ามีอีกหลายเรื่อง ถ้าฝันไม่ดีจะแก้ด้วยการทำบุญถวายสังฆทาน เรื่องใหญ่ก็กลายเป็นเรื่องเล็ก เรื่องเล็กก็ไม่เกิด แต่บางครั้งฝันคืนนี้ตื่นเช้าเกิดเรื่องเลยไม่ทันทำบุญ จึงต้องทำบุญสม่ำเสมอ รักษาศีล นั่งสมาธิ ครอบครัวมีสี่คนคือผู้เขียน สามี และลูกสาวสองคน ลูกสาวคนโตร้อนวูบวาบที่ฝ่ามือ ร่างกายร้อนกว่าคนอื่น อากาศร้อนจะรำคาญ อากาศเย็นสบายไม่หนาว ลูกสาวคนเล็กตรงข้ามคือมือเย็นตัวเย็น ครูไม่ใหญ่ไล่ถามเด็กในห้องทีละคน ย้ำว่าไม่ตอบต้องทำบุญวัดละบาท คนเล็กมักป่วยเรื่องลำไส้ หมอว่าภูมิคุ้มกันต่ำ คันมือคันเท้าเมื่อไปทะเลหรือล้างจาน ผิวหนังลอก และเป็นไมเกรนบ่อย ช่วงท้ายถอดเพี้ยนมาก

ต่อจากบรรทัด jingle ช่วงพัก พ่อของสามีขายขนมจีน เป็นคนดีมากแต่ดื่มเหล้าสูบบุหรี่ ครูไม่ใหญ่ว่าเรียกว่าดีปานกลาง ต่อมาป่วยเป็นโรคเส้นเลือดในสมองแตกเสียชีวิตเมื่ออายุ 71 ปี แม่ของสามีมีมนุษยสัมพันธ์ดี พูดเก่ง จิตใจโอบอ้อมอารี ชอบทำบุญใส่บาตร เป็นผู้ใหญ่ที่คนในหมู่บ้านนับถือมาปรึกษา ป่วยเป็นโรคปวดเข่ามานาน เป็นเบาหวาน ต่อมามีเลือดออกตามไรฟัน ครูไม่ใหญ่ไล่ถามเด็กให้ทายว่าหมอบอกว่าอะไร แล้วเฉลยว่าหมอบอกว่าไม่มีเลือด ต้องนอนโรงพยาบาลให้เลือด ร่างกายผลิตเลือดเองไม่ได้ ระยะแรกให้เลือดเดือนละครั้ง แล้วถี่ขึ้นเรื่อย ๆ จนร่างกายรับเลือดไม่ได้ เสียชีวิตเมื่ออายุ 75 ปี

พี่สาวของผู้เขียนสมรสกับพี่เขยที่เป็นตำรวจ มีบุตรสามคน ชายหนึ่งและแฝดหญิงสองคน แฝดทั้งคู่เป็นอุบาสิกาอยู่ที่วัดพระธรรมกาย แฝดน้องถนัดซ้าย แฝดพี่ถนัดขวา หยิบปากกา เขียนหนังสือ จับช้อน จับขันน้ำไม่เหมือนกัน จนมีคนถามว่าทำไมฝาแฝดจริงถนัดไม่เหมือนกัน ครูไม่ใหญ่ถามเด็กในห้องว่าคนอื่นถนัดเหมือนกันไหม แต่ทั้งสองรักการสร้างบารมีเหมือนกัน เธอยืนยันว่าเป็นแฝดคนละฝา ก่อนเข้าเพลง

ครูไม่ใหญ่เล่นทายคำคู่กับเด็กในห้อง คนเสือ ๆ คู่กับอะไร คนซ่า ๆ คนบ้า ๆ คนดัง ๆ แล้วต่อด้วยคู่กับทำบุญวัดละบาท วัดละสองบาท จากนั้นอ่านจดหมายต่อว่าแฝดทั้งสองไม่ค่อยแข็งแรง เดินซื้อของในห้างกับแม่แล้วหน้ามืดจะเป็นลม แฝดพี่ยกของหนักหรือออกกำลังกายไม่ค่อยได้ เจ็บแปลบที่หน้าอก หายใจไม่เต็มปอด เหมือนคนนอนไม่อิ่ม เป็นมาตั้งแต่มัธยมราวสิบเจ็ดปี กระดูกข้อต่อไม่สมดุล นั่งนาน ๆ เป็นเหน็บชา ระบบย่อยไม่ดี แฝดน้องปวดหัว ปวดกระบอกตา ปวดท้อง บางครั้งปวดตั้งแต่เที่ยงคืนถึงเช้า ปวดทีละเป็นอาทิตย์ กินยาฉีดยาก็ไม่หาย ช่วงท้ายถอดเพี้ยนมาก พอจับได้ว่าไปหาหมอแล้วหมอบอกว่าไม่มีอะไรผิดปกติ

คำถาม ทำไมพ่อเป็นอัมพฤกษ์ แม่เป็นโรคหัวใจ ตายแล้วไปไหน อุทิศบุญให้ได้รับไหม บุพกรรมใดที่พ่อสามีเป็นโรคเส้นเลือดในสมองแตก ตายแล้วไปไหน บุพกรรมใดที่แม่สามีปวดเข่า เป็นเบาหวาน ปลายชีวิตเลือดออกตามไรฟัน ร่างกายผลิตเลือดไม่ได้ ตายแล้วไปไหน แม่สามีทำบุญอย่างไรจึงเฉลียวฉลาด มีปฏิภาณไหวพริบ มนุษยสัมพันธ์ดี เป็นที่พึ่งที่ปรึกษาของคนทั่วไปทั้งที่ไม่ได้เรียนหนังสือ บุพกรรมใดที่สามีเป็นอัมพฤกษ์ช่วงสั้น ๆ ผ่าตัดสี่ครั้ง กระดูกหักจากรถชน หมอนรองกระดูกทับเส้นประสาท และเป็นไมเกรน จะแก้ไขอย่างไร ทำไมผู้เขียนฝันเห็นเรื่องราวล่วงหน้าทั้งดีและไม่ดีมาหลายปี และบุญที่ได้จากการถวายสังฆทานเองเมื่อฝันถึงคนในครอบครัว กับการแนะนำให้คนอื่นไปถวายต่างกันอย่างไร

คำถามต่อ ทำไมลูกสาวคนโตร้อนวูบวาบที่ฝ่ามือและตัวร้อนกว่าปกติ จะแก้อย่างไร ทำไมลูกสาวคนเล็กเป็นโรคลำไส้ คันมือคันเท้า แพ้น้ำยาล้างจานและผงซักฟอก และเป็นไมเกรน ทำไมแฝดพี่ถนัดขวาแฝดน้องถนัดซ้าย ทำไมทั้งสองไม่แข็งแรง แฝดพี่เจ็บหน้าอกหายใจไม่เต็มที่ แฝดน้องปวดท้องน้อยทั้งคืน จะแก้อย่างไร สาเหตุใดหลานแฝดจึงได้มาเป็นอุบาสิกาวัดพระธรรมกาย ครูไม่ใหญ่ว่าก็ตามภาษาคนมีบุญ ชาติที่ผ่านมาสร้างบารมีกับหมู่คณะอย่างไร ทำหน้าที่อะไร ปัจจุบันจะสร้างบารมีอย่างไรให้บริสุทธิ์ และผู้ที่มีธาตุธรรมบริสุทธิ์ศึกษาวิชชาธรรมกายได้เกิดจากเหตุอดีตหรือปัจจุบัน

ครูไม่ใหญ่ถามเด็กว่าจำเรื่องได้ไหม ช่วงต้นถอดเพี้ยนมาก (มีประโยคเรื่องปล่อยปลาดุกสี่ร้อยตัว ถอดไม่ชัดว่าเกี่ยวกับอะไร) แล้วเฉลยว่าพ่อเป็นอัมพฤกษ์เพราะกรรมเก่าส่งผล (สาเหตุถอดเพี้ยน) ตอนนี้เป็นภุมเทวาชั้นดีอยู่ในหมู่บ้านภุมเทวาแห่งหนึ่ง สุขสบายด้วยบุญที่ทำตามประเพณี ได้รับบุญที่อุทิศให้แล้วทำให้สภาพดีขึ้นทุกด้าน แม่เป็นโรคหัวใจเพราะใช้แรงงานสัตว์ทั้งในอดีตและปัจจุบันมากเกินไป ตอนนี้เป็นภุมเทวาชั้นดีอยู่กับพ่อในหมู่บ้านเดียวกัน เพราะทำบุญร่วมกันด้วยความรักความผูกพัน ได้รับบุญที่อุทิศให้แล้วยิ่งมีความสุข

ครูไม่ใหญ่ว่าภพภุมเทวาก็ยังมีสงครามแย่งชิงกัน เป็นความเชื่อที่ติดไปตั้งแต่เป็นมนุษย์ เฉลยว่าพ่อของสามีป่วยเป็นโรคเส้นเลือดในสมองแตกเพราะกรรมทุบหัวปลาทำอาหารทั้งในอดีตและปัจจุบัน ครูไม่ใหญ่แทรกว่าถ้าทุกคนในโลกสนใจศึกษาความรู้ภายใน สันติสุขจะเกิดในโลก ไม่เอาเวลาไปเบียดเบียนกัน ช่วงที่บอกว่าพ่อสามีตายแล้วไปไหนถอดเพี้ยนมาก พอจับได้ว่าเกี่ยวกับมหานรกและการดื่มสุรา ยังไม่ยืนยัน

เฉลยว่าแม่ของสามีป่วยเป็นโรคปวดเข่าและเบาหวานเพราะกรรมฆ่าสัตว์ตัดชีวิตทั้งในอดีตและปัจจุบัน ส่วนเลือดออกตามไรฟันและร่างกายผลิตเลือดไม่ได้ เพราะอดีตเป็นแม่ค้าชอบโกงตาชั่ง และบางครั้งขายสินค้าโม้เกินความจริง ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าเรื่องเลือดเกี่ยวกับเงินทอง โกงตาชั่งและโม้สินค้าก็เพราะต้องการเงินเขา ผลจึงตรงลักษณะกัน

เฉลยว่าแม่ของสามีละโลกแล้วไปเป็นภุมเทวาชั้นดี (คำนี้ถอดเพี้ยน) เพราะบุญที่ใส่บาตรทำบุญตามโอกาส ได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วมีความสุขเพิ่มขึ้นทุกด้าน ที่เฉลียวฉลาด มีปฏิภาณไหวพริบ มนุษยสัมพันธ์ดี เป็นที่พึ่งที่ปรึกษาและเป็นที่รักทั้งที่ไม่ได้เรียนหนังสือ เพราะบุญที่ชอบช่วยเหลือผู้อื่น มีวาจาไพเราะ วางตัวดี มีสังคหวัตถุ 4 ทั้งในอดีตและปัจจุบัน ครูไม่ใหญ่สรุปว่าใครอยากเป็นที่รักของทุกคนให้มีสังคหวัตถุ 4 คือวางตัวดี ช่วยเหลือเกื้อกูล พูดคำไพเราะ และเป็นผู้ให้

เฉลยว่าสามีเป็นอัมพฤกษ์ช่วงสั้นแค่สิบห้าวันก็หาย เพราะกรรมที่เคยทะเลาะและทำร้ายน้องชายจนบาดเจ็บ แต่ภายหลังขอโทษคืนดีกัน พอหมดกรรมก็หาย ที่ผ่าตัดสี่ครั้งและท่อน้ำตาอุดตัน เพราะเวลามีคนมาขอความช่วยเหลือมักพูดว่าร้องไห้ไปสิแล้วเดี๋ยวจะช่วย บางครั้งพูดให้เขาเสียใจจนร้องไห้เพราะอยากเห็นน้ำตา แล้วยังบอกว่าอย่ามาทำสำออย ส่วนกระดูกหน้าแข้งอักเสบ ครูไม่ใหญ่ให้เด็กทายว่าเตะใคร แล้วเฉลยว่าเพราะชอบแกล้งเด็ก หยอกเล่นแต่แรงจนเด็กร้องไห้บ่อย ๆ ทำให้กระดูกหน้าแข้งอักเสบและหมอนรองกระดูกกดทับเส้นประสาท วิบากกรรมไม่เว้นแม้แต่หยอกเล่น

เฉลยว่าสามีประสบอุบัติเหตุรถชนจนไหปลาร้าหัก เพราะอดีตชาติหนึ่งเกิดในสังคมเกษตรกรรม เคยช่วยเขาจับมัดหมูมัดวัวเพื่อฆ่าทำอาหารเลี้ยงแขก แต่ตัวเองไม่ได้ฆ่า จึงโดนรถชนแค่ไหปลาร้าหักไม่ถึงตาย ส่วนไมเกรน ครูไม่ใหญ่ให้เด็กทายว่าทุบหัวสัตว์ ทุบหัวปลา ทุบหัวแมวหรือเปล่า แล้วเฉลยว่าเพราะชอบใช้หนังสติ๊กยิงนกบ่อย ๆ

วิธีแก้ของสามีคือสั่งสมบุญทั้งทาน ศีล ภาวนา ปล่อยสัตว์เล็กสัตว์ใหญ่บ่อย ๆ และอุทิศบุญให้สัตว์ที่เคยไปเบียดเบียนไว้ ครูไม่ใหญ่เล่าว่าวันนี้จับแมวดำตัวหนึ่งไปปล่อย เพราะมันคอยจ้องจับนก ไก่ นกยูงที่เชื่องอยู่เป็นฝูง แล้วบอกว่าวันนี้ปล่อยปลาช่อน ปลาดุก เต่า และแมวดำ

เฉลยว่าผู้เขียนฝันเห็นเรื่องราวทั้งดีและไม่ดีล่วงหน้ามาหลายปี ครูไม่ใหญ่แซวว่าเป็นคนช่างฝัน (ช่วงนี้ถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษมาก) เพราะในอดีตเมื่อประสบเรื่องไม่ดีแก้ไขไม่ทัน หลังบรรทัด jingle ช่วงพัก ต่อว่าเมื่อถึงเวลาก่อนจะมีเหตุเดือดร้อนก็จะมีคนมาช่วยบอกช่วยเตือนให้แก้ไขทัน ช่วงคำตอบเรื่องบุญที่ต่างกันระหว่างถวายสังฆทานเองกับแนะนำคนอื่นถอดไม่ได้ แล้วบอกวิธีแก้ด้วยทาน ศีล ภาวนา ปล่อยสัตว์ปล่อยปลาบ่อย ๆ และอุทิศบุญให้สัตว์เหล่านั้น

ครูไม่ใหญ่ถามเด็กในห้องว่าแพ้ผงซักฟอกคันไหม แล้วเฉลยเรื่องลูกสาวคนเล็กว่าโรคลำไส้เพราะอดีตชอบกินไส้หมูไส้วัวมาก ไปตลาดมักสั่งพ่อค้าแม่ค้าให้เก็บไว้ จึงมีส่วนในการสั่งให้เขาไปฆ่า ที่คันมือคันเท้าและแพ้น้ำยาล้างจานผงซักฟอก เพราะกรรมบี้มดตบยุง เหยียบมดเล่นจนตายมาก บวกกับวจีกรรมเวลาเจอคนที่ไม่ชอบมักพูดว่าวันนี้คันมือคันเท้าอยากตบคนจังเลย และพูดกระแนะกระแหนจนทะเลาะกัน ครูไม่ใหญ่ว่าแม้คำพูดยังมีวิบาก ส่วนไมเกรนเพราะชอบตบศีรษะเด็กที่อายุน้อยกว่าเล่นจนเด็กโกรธและร้องไห้

เฉลยว่าหลานสาวแฝดพี่ถนัดขวา แฝดน้องถนัดซ้าย เพราะในอดีตเป็นพี่น้องกัน ช่วยเหลือเกื้อกูลกัน ทำบุญร่วมกันมักอธิษฐานขอให้ได้ช่วยเหลือกันอีก ได้เกิดร่วมกันและเติมเต็มในสิ่งที่อีกคนขาด เวลาใส่บาตรจะยืนเคียงคู่กัน คนหนึ่งใช้มือขวาตักข้าวใส่บาตร อีกคนใช้มือซ้ายหยิบผลไม้ใส่บาตรอย่างนี้เสมอ ช่วงเฉลยว่าทำไมทั้งสองไม่แข็งแรงถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษจนอ่านไม่ได้

ต่อจากบรรทัด jingle ช่วงพัก เฉลยว่าอาการปวดท้องมาจากกรรมที่เคยต่อยท้องคนอื่นทั้งหมัดทั้งเข่า (ถอดไม่ชัดว่าเป็นของแฝดคนไหน) ครูไม่ใหญ่แซวว่าแล้วทำไมมาเป็นผู้หญิง แก้ไขด้วยทาน ศีล ภาวนา ปล่อยสัตว์ปล่อยปลาบ่อย ๆ และอุทิศบุญให้ผู้ที่เคยเบียดเบียน โรคจะเบาบางจนหาย แฝดทั้งสองในพุทธันดรที่ผ่านมาเป็นพี่น้องกัน เกี่ยวข้องกับราชวงศ์ที่ออกบวช (ช่วงนี้ถอดเพี้ยนและมีบรรทัดซ้ำยาว) ให้ละบาปทั้งปวงทั้งกายวาจาใจ สั่งสมบุญทุกบุญ โดยเฉพาะปฏิบัติธรรมให้เข้าถึงพระธรรมกาย ธาตุธรรมจะสะอาดบริสุทธิ์ศึกษาวิชชาธรรมกายได้ ชาตินี้มาเจอกันแล้วให้ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่ในทุกบุญ และอธิษฐานจิตกลับดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์

ครูไม่ใหญ่บอกว่าเข้าสู่ช่วงเคสศึกษา วันนี้เป็นเคสที่ 910 เปิดด้วยเพลงยิ้มแล้วรวย

จดหมายกรณีศึกษาของชายผู้หนึ่ง เริ่มด้วยบรรทัดที่ถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ (มีคำแปลภาษาอังกฤษแทรกเป็นช่วง) ว่าผมยิ้มง่ายแต่ไม่ค่อยพูด เคยพกปืนทั้งยาวและสั้น มีลูกระเบิดประจำตัว แม้ยามนอนก็มีอาวุธอยู่ข้างตัวตลอด เพราะคิดจะเป็นเจ้าพ่อผู้มีอิทธิพล แต่ต้องเลิกล้มความตั้งใจ ปิดโรงงาน บินไปเรียนต่อที่อเมริกา ชีวิตจึงเปลี่ยนจากที่จะเป็นเจ้าพ่อมาเป็นเด็กนอก กลับเมืองไทยขอบวชก่อน หลังสึกทำธุรกิจที่ดินและซื้อขายหุ้น ช่วงแรกกำไรดีแต่เจอวิกฤตขาดทุนหมดตัว มีครอบครัวและทำธุรกิจหนังสือพิมพ์ก็ล้มเหลวทั้งสองอย่าง เหลือแต่หนี้สิน ตั้งปณิธานว่าต้องรวย มีชื่อเสียงอำนาจเหนือคนอื่น จึงเข้าวงการการเมืองเต็มตัว เริ่มจากช่วยงานเป็นเลขารัฐมนตรี มีอุดมการณ์ปฏิรูปการเมืองจึงตั้งพรรคการเมืองกับพรรคพวก (ต่อด้วยบรรทัด jingle ถอดซ้ำราวหนึ่งนาที)

ในช่วงที่ทุกอย่างล้มเหลวและมีแต่หนี้สิน เขาคิดมากจนไม่อยากคิดอะไรอีก แล้วเกิดอยากนั่งสมาธิขึ้นมาเองทั้งที่ไม่รู้ว่าสมาธิคืออะไร ใช้ความสงบหยุดนิ่งเป็นหลัก พอจิตสงบก็มีสิ่งหนึ่งผุดขึ้นมาสอนให้นั่งสมาธิสม่ำเสมอโดยหยุดใจสงบนิ่งเฉย ๆ หยุดการดิ้นรน ซึ่งเขาเรียกว่าครูบาอาจารย์ ไม่นานก็มีงานเข้ามาจนปลดหนี้สินได้ทั้งหมด ครูบาอาจารย์ในสมาธิสอนเรื่องธรรมจิต คือธรรมชาติบวกจิตที่สงบบริสุทธิ์ เปรียบจิตเหมือนเพชรดิบที่เจียระไนด้วยธรรมะจนเป็นประกายใส ให้เห็นนรกสวรรค์และเขตนิพพานที่มีพระจำนวนมากนั่งสมาธิเหมือนลอยอยู่ในอากาศ เขาสับสนเพราะเป็นคนใจแข็งไม่เคยเชื่ออะไร ไม่รู้เรื่องธรรมะ กลัวหลอกตัวเอง คิดจะเลิกนั่งหลายครั้งแต่ทุกวันนี้ก็ยังนั่งอยู่

ครั้งหนึ่งเลิกจากนั่งสมาธิลุกขึ้นมาเห็นตะปูขนาดสี่นิ้วอยู่บนเบาะใต้ก้น ทั้งที่อยู่บ้านคนเดียวปิดมิดชิดไม่มีใครเข้าออกได้ จึงเอาผ้าแดงห่อตะปูไปวางไว้ใต้หนังสือสวดมนต์ วันหนึ่งนึกได้กลับไปเปิดดูตะปูหายไปแล้ว นั่งสมาธิต่อเนื่องจนวันหนึ่งมีนิมิตผุดขึ้นว่าจะได้ปฏิบัติสมาธิในปฐมฌาน ไม่รู้ว่าคืออะไร และให้เตรียมขอพรหนึ่งประการ เขาคิดขอให้รวยมหาศาลกว่าใคร ท่องจำจนขึ้นใจมานั่งสมาธิ (ช่วงต่อจากนั้นราว 6761-6888 ถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ อ่านได้แค่ประโยคว่าทำไมไม่ขอให้ร่ำรวย และความร่ำรวยมีหลายแบบ)

ผลจากการนั่งสมาธิทำให้ได้วิชาดูฮวงจุ้ยที่ไม่เคยรู้ ไม่เคยเรียน และไม่อยากได้ ครั้งแรกไปบ้านเพื่อนของเพื่อน เจ้าของวิตกเพราะเจ้าของบ้านคนก่อน ๆ ใครมาอยู่มักหมดเนื้อหมดตัวเอาชีวิตแทบไม่รอด อยู่ ๆ เขาก็พูดวิธีแก้ฮวงจุ้ยบ้านหลังนั้นออกมาเองแล้วแปลกใจตัวเอง เจ้าของบ้านเชื่อและแก้ตามทุกประการ ต่อมามีคนมาบอกว่าเจ้าของบ้านถูกลอตเตอรี่รางวัลที่หนึ่งหลายครั้ง กิจการเจริญ มีที่ดินมาก และอยู่บ้านหลังนั้นไม่ย้ายไปไหนอีก จากนั้นมีคนมาให้แก้ฮวงจุ้ยอีกมาก บ้างแก้สถานการณ์ได้ บ้างหายจากโรคร้าย เขาสอนให้ทุกคนรู้จักทำบุญ ทาน ศีล ภาวนา อย่ายึดติดฮวงจุ้ย ส่วนตัวไม่ชอบดู ไม่มีความสุข ห้ามคนเรียกว่าอาจารย์ หมอ หรือซินแส เคยอธิษฐานให้ลืมวิชาแต่กลับต้องดูหนักขึ้นเพราะมีคนมาขอร้องเสมอ จึงปล่อยเลยตามเลยคิดว่าเป็นการสร้างบุญ

ต่อมาเพื่อนแนะนำให้รู้จักกัลยาณมิตรท่านหนึ่งที่ชวนขึ้นไปที่แห่งหนึ่ง (ชื่อถอดเพี้ยน) ระหว่างนั่งสมาธิอยู่หลังรถ เห็นคุณยายอาจารย์ซึ่งตอนนั้นยังไม่รู้จักลอยอยู่หลังศีรษะของพี่ท่านนั้น พอเล่าให้ฟัง พี่เขาบอกว่ามีล็อกเก็ตคุณยายติดตัวมาซึ่งรับมาจากมือคุณยาย คุณยายเคยบอกว่าไปไหนยายจะไปอยู่กับคุณ ก่อนเข้าวัดพระธรรมกายเขาสงสัยว่ามีบุญทำกับวัดไหม ก็ปรากฏนิมิตคุณยายอาจารย์ยืนหน้าวัดแล้วเดินนำเข้าวัด เหมือนได้ยินว่าทุกคนยินดีต้อนรับแต่จะเข้ามาหรือไม่อยู่ที่ตัวคุณ ครูบาอาจารย์ในสมาธิบอกให้รีบเข้าไปหาบุญกับหลวงพ่อธัมมชโยอย่าคิดมาก มีช่วงที่ครูไม่ใหญ่ข้ามไม่อ่าน แล้วเล่าว่าวันหนึ่งนั่งสมาธิด้วยความหงุดหงิด สักครู่เห็นมหาปูชนียาจารย์เดินลงมายืนตรงหน้า บอกว่าทำใจสบายอย่าวุ่นวายใจ วันนั้นนั่งสมาธิได้ดีที่สุด ชุ่มชื่นใจจึงยังคงมาวัด (ช่วงชื่อผู้ปรากฏในนิมิตมีบรรทัดถอดซ้ำ)

ชุดคำถาม ทำไมชีวิตธุรกิจ ครอบครัว และพรรคการเมืองล้มเหลว และทำไมความล้มเหลวเป็นสาเหตุให้มานั่งสมาธิ ทำไมอยู่ ๆ นั่งสมาธิได้เอง ครูบาอาจารย์ในสมาธิที่มาสอนวิชาต่าง ๆ เป็นใคร มีกี่ท่าน มีจริงไหม รู้เรื่องธรรมจิต การหยุดใจ และแก้ฮวงจุ้ยได้อย่างไร การดูฮวงจุ้ยช่วยคนอื่นเป็นบุญหรือบาป (ท้ายคำถามถอดเพี้ยน ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก) ที่เห็นหลวงปู่มาปรากฏนั้นจริงหรือไม่ ครูไม่ใหญ่ตอบแทรกว่าวันที่ 7 กันยายนนี้จะเห็นหลวงปู่ชัดเจนจนหายสงสัย ชาตินี้มาจากไหน จะมีหน้าที่อย่างไรในกองทัพธรรมร่วมกับหมู่คณะ และกัลยาณมิตรท่านหนึ่งที่เป็นพยาบาลได้ดูแลพระอาพาธและพระธรรมกายหลายรูป เคยเกี่ยวข้องกันในอดีตไหม ทำไมชาตินี้มาเป็นพยาบาล ครูไม่ใหญ่แทรกว่าพยาบาลท่านนี้อายุ 54 แล้ว

ครูไม่ใหญ่ชวนพรุ่งนี้วันอาทิตย์มาวัดกัน แล้วเฉลยว่าที่ชีวิตล้มเหลวทั้งธุรกิจการงาน ครอบครัว และการเมืองจนเป็นสาเหตุให้มานั่งสมาธิ เพราะในอดีตเวลาตั้งใจจะทำบุญ พอเจอปัญหานิด ๆ หน่อย ๆ ก็มักล้มเลิกการทำบุญนั้น ยกตัวอย่างเดินลงบันไดเหลืออีกสองขั้นลื่นนิดเดียวก็เลิก ใครพูดผิดหูก็เลิก วิบากกรรมนี้จึงส่งผลให้ครอบครัวล้มเหลว (มีบรรทัดถอดเพี้ยนปนภาษาอื่นกลางช่วง) แต่ด้วยบุญที่สร้างไว้จึงพออยู่ได้

อยู่ ๆ นั่งสมาธิได้เองและเห็นครูบาอาจารย์มาให้วิชา เพราะบุญเก่าที่เคยฝึกสมาธิมาในอดีตมาส่งผล ภาพครูบาอาจารย์เป็นแค่กุศลนิมิต ไม่ได้มีครูบาอาจารย์จริง ที่รู้เรื่องธรรมจิต การหยุดใจ และแก้ฮวงจุ้ย เพราะเคยฝึกสมาธิมา เวลาฝึกทุ่มเทจริงจังแต่มีอะไรกระทบนิดหน่อยก็เลิก และเคยเป็นหมอดูในอดีต นิสัยนี้ติดข้ามชาติมา การดูฮวงจุ้ยช่วยคนอื่นไม่ถือว่าเป็นบุญหรือบาปโดยตรง แต่เป็นความหลงที่ทำให้ใจวนเวียนอยู่ตรงนั้น ฮวงจุ้ยเป็นแค่ส่วนประกอบ คนจะรุ่งหรือไม่อยู่ที่บุญที่ทำมา ดูตัวเขาเองรู้หลักฮวงจุ้ยดีแต่ยังไม่สำเร็จอย่างที่อยากได้ จึงควรเลิกเพราะเสียเวลาและเกิดโทษคือความหลง ตายไปอาจติดวนเวียนกับเรื่องฮวงจุ้ย (ช่วงท้ายถอดเพี้ยนและมีบรรทัดถอดซ้ำ)

การชวนคนหันมานับถือพระรัตนตรัยอย่างเดียวเป็นบุญกุศลอย่างแรงของเขา ที่ทำให้อยู่ในร่มเงาพระพุทธศาสนา ส่วนตะปูสี่นิ้วบนเบาะนั่งสมาธิที่ต่อมาหายไป เป็นของที่พวกมีวิชาไสยศาสตร์ต้องปล่อยออกมาเป็นปกติตามหลักวิชา ไม่ปล่อยแล้วของจะเข้าตัวเอง ใครมีเชื้อทางนี้จะดึงดูดมา ตัวเขาก็มีเชื้อทางนี้ในอดีต แต่ไม่เคยทำร้ายใคร ของจึงแค่มาให้เห็นแล้วหายไป นิมิตเห็นมหาปูชนียาจารย์ในสมาธิก็เป็นกุศลนิมิต (มีบรรทัด jingle ช่วงพัก) การเห็นภายในเมื่อยังไม่เข้าถึงจริงก็ถูกบ้างผิดบ้าง ถ้าเป็นเด็กยังใสซื่ออยู่ก็ถูกต้องไปเรื่อย ๆ แต่พอฮอร์โมนเปลี่ยนก็จะหายไป

ครูไม่ใหญ่ถามนักเรียนว่า 7 กันยายนตรงกับวันอะไร ตอบว่าวันพฤหัสบดี วันครู แล้วเฉลยว่าเขาเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาแบบกองเสบียง เวลาตั้งใจก็ทุ่มเทเต็มที่ แต่มีอะไรมาสะดุดใจนิดหน่อยก็เลิก (มีบรรทัดถอดซ้ำราวครึ่งนาที) ต่อไปให้ใจเยือกเย็น ไม่ว่าอะไรมาทำให้สะดุดใจ อย่าล้มเลิกการสร้างบารมีเหมือนชาติที่ผ่านมา เช่นเพื่อนที่นั่งสมาธิด้วยกันมาห้ามไม่ให้เข้าวัดหรือพูดให้รำคาญ หรือมางานบุญวันที่ 27 สิงหาคมที่จะมาฟั่นเชือก และวันที่ 7 กันยายน มีอะไรสะดุดใจให้ยิ้มเข้าไว้ เห็นใครหน้าบึ้งก็ถามว่ายิ้มกันแล้วหรือยัง และให้อธิษฐานให้ประสบความสำเร็จในชีวิตและธุรกิจการงาน คุณแม่และพี่น้องของเขาก็เคยสร้างบารมีแบบกองเสบียงทำบ้างไม่ทำบ้างคล้ายตัวเขา

ต้นช่วงมีบรรทัดถอดซ้ำคำว่าที่เป็นพระราชาราวครึ่งนาที แล้วเฉลยว่ากัลยาณมิตรที่เป็นพยาบาล ปัจจุบันได้เป็นผู้หญิงเพราะกรรมเจ้าชู้ในหลายชาติมารวมกันส่งผล ถ้ามาชาติเดียวส่งผลไม่ได้ แต่ทำไว้หลายชาติต่างกรรมต่างวาระจึงรวมกันส่งผล ส่วนที่มาเป็นพยาบาลเป็นเรื่องการประกอบเหตุในปัจจุบัน เพราะชอบดูแลเพื่อนสหธรรมิกที่อาพาธ ชาตินั้นเข้าถึงดวงใสเป็นต้นพอตัวรอดไปดุสิตบุรี และได้มาสร้างบารมีกับหมู่คณะในพุทธันดรที่ผ่านมาสองรอบ ท้ายช่วงถอดเพี้ยน (ส่วนคำถามว่าเขาเคยเกี่ยวข้องกับพยาบาลท่านนี้ในอดีตหรือไม่ อ่านไม่ได้ในที่ถอด) ช่วงราว 8141-8247 ถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ

ครูไม่ใหญ่อวยพรให้เป็นเศรษฐีกันทุกคน แล้วบอกว่าเข้าสู่ช่วงกรณีศึกษา วันนี้เป็นเคสที่ 911 เปิดด้วยเพลงยิ้มแล้วรวย

จดหมายของชายที่ติดตามรายการมาปีกว่า เกิดที่ประเทศโปแลนด์ ย้ายตามครอบครัวมาอยู่เยอรมนีเมื่อปี 2507 ตอนอายุเจ็ดแปดขวบ เรียนจบภาคบังคับแล้วทำงานตั้งแต่อายุสิบแปด อายุ 21 ปีพบรักกับหญิงชาวต่างประเทศคนหนึ่งที่ตั้งท้องมาแล้วสองเดือนกับใครก็ไม่รู้ เขาใจอ่อนพาเธอไปทำแท้งที่ประเทศฮอลแลนด์ อีกหกเดือนก็แต่งงานกัน ชีวิตคู่ไม่เหมาะสมเหมือนกิ่งทองกับใบตำแย แต่อยู่กันได้เก้าปี เขาต้องไปทำงานต่างเมือง กลับบ้านเฉพาะเสาร์อาทิตย์ รักแต่ไม่แสดงออก ครูไม่ใหญ่แซวว่าเทพบุตรไม่ยอมบอกรัก เธอจึงปันใจให้ชายอื่นแล้วหนีไป ทิ้งคำลาสั้น ๆ ว่าเลิกกันเถอะ หัวใจเขาสลาย

ภรรยาคนปัจจุบันคือคนที่ทำให้เขาได้รู้จักพระพุทธศาสนา แม้เกิดในครอบครัวศาสนาอื่น (ชื่อนิกายถอดเพี้ยน) แต่ไม่เคยเชื่อจากใจ รู้สึกตลอดว่ามีสิ่งที่ควรเชื่อถือจริงรออยู่ข้างหน้า แปลกที่เขาผูกพันกับวัดมาก เวลามาเที่ยวเมืองไทยภรรยาถามว่าดาร์ลิงจะไปเที่ยวไหนดี คำตอบสุดท้ายคือไปวัด ทั้งที่ไม่เข้าใจตัวเอง ปี 2546 ภรรยานิมนต์พระภิกษุมาที่บ้าน ท่านแนะนำให้ศึกษาธรรมะทางอินเทอร์เน็ตเป็นครั้งแรก จึงได้ดู DMC

เขาเล่าว่าครั้งแรกที่ได้ดู DMC ความรู้สึกแวบแรกคือสิ่งที่รอคอยได้เดินทางมาถึงแล้ว เสียงนั้นคือคำตอบของทุกสิ่งที่รออยู่ ครูไม่ใหญ่ถามว่าเสียงของใคร ใช่เลย ชีวิตเขาพบแต่สิ่งดี ๆ เพราะภรรยาคนนี้ที่เติมชีวิตให้สมบูรณ์ ประดับประดาชีวิตของเขา แล้วเข้าช่วงพัก

เมื่อไปวัดที่เมืองฮันโนเวอร์ (ชื่อวัดถอดได้ราว วัดธรรมวิหาร ยังไม่ยืนยัน) หลวงพี่เปิดแผ่นซีดีให้ฟัง เสียงจากแผ่นซีดีจับใจมาก ฟังเพียงนาทีเดียวก็ตัดสินใจหักดิบเลิกบุหรี่ทันที ครูไม่ใหญ่ทวนว่าเสียงของใคร เขาเลิกได้เด็ดขาด ตั้งแต่นั้นนั่งสมาธิทุกวัน วันไหนไม่เหนื่อยมากก็นั่งนาน ไม่เคยขาด แล้วสิ่งอัศจรรย์ก็เกิดขึ้นคือเห็นองค์พระภายใน เมื่อมาวัดพระธรรมกายได้เห็นครูไม่ใหญ่ใกล้ ๆ ปลื้มมาก เหมือนเห็นซูเปอร์สตาร์ในดวงใจที่ติดตามใน DMC ทุกวัน (ช่วงกลางถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ)

ปี 2547 เขากับภรรยาขับรถพาพระน้องชายของภรรยาไปส่งที่วัดเก่าแก่แห่งหนึ่งในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ขณะกำลังเลี้ยวเข้าวัด อยู่ดี ๆ ไฟรถก็ดับทันที (ช่วงนี้มีบรรทัดถอดซ้ำไร้ความหมาย) ภรรยาร้องเสียงดังว่าไม่ได้มาไม่ดีนะ มาดี มาส่งพระ พระน้องชายบอกให้ลดเสียงลง พอพูดจบไฟรถก็ติดขึ้นมาทันที พระน้องชายบอกว่าเขาแค่ทัก เขางงว่าอะไรทัก แต่บรรยากาศวังเวงเกินกว่าจะกล้าถามต่อ

หลังบรรทัด jingle ช่วงพัก อ่านต่อเรื่องภรรยา พ่อแม่รักกันแท้ ๆ แต่พอเธอคลอดพ่อก็จากไป แม่เอาไปจ้างคนอื่นเลี้ยง ครูไม่ใหญ่ถามนักเรียนว่าคนเลี้ยงให้กินอะไร ตอบว่ากล้วย ข้าว น้ำข้าว ถูกต้อง เลี้ยงด้วยน้ำข้าวแทนนม (ช่วงต่อถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ) ต่อมาคุณตาคุณยายรักและเอ็นดูเธอเหมือนลูกสาว แม่นาน ๆ มาเยี่ยมที ส่วนพ่อเธอไม่เคยพบและไม่รู้จักแม้แต่ชื่อ นอกจากนี้ภรรยามีปัญหาน้ำหนักขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งที่ไม่ได้กินมาก จากราวห้าสิบกว่ากิโลจนถึง 90 กิโล และมีปัญหาหัวเข่าตามมา

ต้นช่วงต่อจากช่วงพักกลางประโยค ครูไม่ใหญ่ว่าการกราบเท้าแม่ไม่ใช่เรื่องธรรมดา นึกถึงเด็กชายสหัสชัยที่กราบเท้าแม่ก่อนนอนทุกคืน คืนไหนแม่กลับดึกก็เอารูปถ่ายแม่มากราบ คิดเองไม่มีใครสอน ผู้เขียนเล่าว่าจะกราบเท้าแม่ทุกปีพร้อมบอกขอบคุณที่ทำให้เกิด ห่วงใยแม่มาก แม่กับภรรยาเข้ากันได้ดี ภรรยาชอบชวนแม่ไปทำบุญ แม่ไม่เคยปฏิเสธ ครอบครัวอบอุ่นมาก บ้านคือสวรรค์ เป็นครอบครัวธรรมกาย ภรรยากับเขาไม่เคยทะเลาะกัน แม้ไม่ร่ำรวยเหมือนคนอื่น แต่มีพระธรรมกายภายในตัว เป็นสุดยอดของชีวิต

ชุดคำถาม การที่เคยพาภรรยาคนแรกไปทำแท้งจะได้รับวิบากอะไรในชาตินี้และชาติหน้า ต้องทำอย่างไรจึงพ้น เขากับภรรยาเคยทำบุพกรรมอะไรร่วมกันจึงเจอกันที่ต่างประเทศแบบเจอปุ๊บรักปั๊บจนแต่งงาน และไม่มีบุตรด้วยกันเพราะเขาเป็นหมันมาก่อนเจอเธอ (ช่วงนี้ถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ) ทำไมเกิดในครอบครัวศาสนาอื่นแต่พอเจอหลวงพ่อกลับรักและศรัทธามาก ปฏิบัติได้ผลเห็นองค์พระใสสว่าง ทำไมผูกพันกับอยุธยามาก เคยเกิดที่นี่หรือเป็นนักรบโบราณสมัยศรีอยุธยาหรือไม่ นักท่องเที่ยวที่ใส่รองเท้าปีนป่ายซากเจดีย์ วิหาร สถูปโบราณเป็นบาปไหมและจะได้รับผลอย่างไร ควรปฏิบัติต่อโบราณสถานอย่างไร และคืนที่ขับรถไปวัดเก่าในอยุธยาทำไมไฟรถดับ มีวิญญาณแถวนั้นหรือไม่ ทำไมเขาทำเช่นนั้น

คำถามต่อ ได้รับพระกรุโบราณจำนวนมากจากพระภิกษุรูปหนึ่งที่อยุธยาซึ่งยกให้ทั้งหมด ทำไมท่านบอกว่าเขามีบุญที่จะรักษาไว้ได้ การสร้างพระกรุของคนโบราณได้อานิสงส์อย่างไร เหมือนการสร้างพระประดิษฐานในมหาธรรมกายเจดีย์หรือไม่ ทำไมภรรยาเหมือนกำพร้าและถูกเลี้ยงด้วยน้ำข้าว จะแก้วิบากอย่างไร พ่อของภรรยายังมีชีวิตอยู่หรือไม่ จะได้เจอไหม วิบากอะไรทำให้ภรรยาน้ำหนักมาก คุณตาคุณยายเคยผูกพันกับภรรยาอย่างไรและตอนนี้อยู่ภพภูมิใด ทำไมคุณพ่อของเขาเป็นโรคหัวใจและเสียชีวิตขณะขับรถ ตอนนี้อยู่ที่ไหน มีอะไรฝากถึงไหม บุญอะไรให้ใช้บ้านเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรม อยากเป็นกัลยาณมิตรชวนชาวเยอรมันนั่งสมาธิควรทำอย่างไร พุทธันดรที่ผ่านมาเขา ภรรยา และคุณแม่มีหน้าที่อะไรในกองทัพธรรม เคยเกี่ยวข้องกับครูไม่ใหญ่อย่างไร ทำไมเพียงได้ยินเสียงแม้ฟังไม่เข้าใจก็หักดิบเลิกบุหรี่ได้ และเคยสร้างบารมีกับหลวงปู่และคุณยายไหม จบคำถามครูไม่ใหญ่ให้ดูภาพพระกรุโบราณสิบกว่าองค์ของฝรั่งผู้นี้

ครูไม่ใหญ่ถามว่าจำเรื่องราวและคำถามได้ไหม แล้วให้หลับตาก่อนเข้าช่วงเฉลย ที่พาภรรยาคนแรกไปทำแท้ง วิบากในปัจจุบันคือมีลูกยาก ชาติต่อไปมีโอกาสถูกทำแท้งเช่นเดียวกัน แต่น้อยชาติกว่าคนที่ทำแท้งเอง จะแก้ต้องสั่งสมบุญทุกบุญ โดยเฉพาะภาวนาให้มาก อุทิศบุญให้เด็กที่ไปทำแท้ง และอธิษฐานจิตให้พ้นจากวิบากนี้ หนักจะเป็นเบา เบาจะหายไป

ภรรยาปัจจุบันพบกันที่ต่างประเทศแล้วแต่งงานกันเพราะในอดีตเคยเป็นคู่บุญคู่บารมีสร้างบุญร่วมกันมา ที่ไม่มีบุตรด้วยกันเพราะทั้งสองเคยเกิดในสังคมเกษตรกรรมเป็นสามีภรรยากัน ร่วมกันตอนสัตว์ไม่ให้แพร่พันธุ์ วิบากนี้มาส่งผล และที่เขาเป็นหมันก่อนเจอเธอก็เพราะกรรมตอนสัตว์นี้ ที่ไปเกิดต่างประเทศในครอบครัวนอกพุทธศาสนาแต่ไม่ได้ศรัทธามาก แล้วพอเจอหมู่คณะกลับรักและศรัทธา เพราะเคยสร้างบุญกับหมู่คณะมาและอธิษฐานให้ได้ขยายธรรมะไปทุกแห่ง มักคุยกันในหมู่นักสร้างบารมีว่าจะไปเกิดที่ไหนก็ต้องกลับมานับถือพุทธศาสนาและช่วยงานเผยแผ่ จึงไม่ได้อธิษฐานให้เกิดเฉพาะในเมืองพุทธ ส่วนที่เห็นองค์พระใส ๆ เป็นผลบุญที่เคยเข้าถึงมาก่อนในอดีต

ที่รักและผูกพันกับอยุธยาเพราะได้ยินได้ฟังเรื่องราวตอนไปเที่ยวแล้วเก็บมาคิด แต่ความจริงไม่เคยเกิดที่อยุธยา วิญญาณนักรบโบราณสมัยกรุงศรีอยุธยายังมีอยู่ บ้างเป็นกายสัมภเวสี บ้างเป็นภุมมเทวา ขึ้นกับบุญที่ทำไว้ บุญมากเป็นภุมมเทวาชั้นดี นักท่องเที่ยวใส่รองเท้าเหยียบย่ำปีนป่ายโบราณสถานเป็นบาป วิบากคล้ายพระเจ้าพิมพิสารในสมัยพุทธกาลที่ถูกเอามีดกรีดฝ่าเท้า เพราะเคยใส่รองเท้าเข้าไปในลานเจดีย์ และทำให้เกิดในตระกูลต่ำ (ช่วงต่อถอดเพี้ยน) ชาวพุทธควรปฏิบัติต่อสถูปเจดีย์วิหารโบราณด้วยการช่วยดูแลบูรณปฏิสังขรณ์ ให้ความเคารพ ถอดรองเท้า ไม่ทำให้สกปรก และมาสวดมนต์เวียนประทักษิณในวันสำคัญทางพุทธศาสนา ส่วนไฟรถดับตอนขับเข้าวัดเก่าในอยุธยาตอนค่ำ ถอดได้ความราวว่าเป็นเรื่องบังเอิญ อย่าเอาไปใส่ใจ (ฟังไม่ชัด)

อานิสงส์ของการสร้างพระบรรจุกรุโบราณขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์ ถ้าสร้างเพื่อต่ออายุพระพุทธศาสนา เผื่อเมื่อสถูปเจดีย์พังลงจะได้เอาพระให้คนบูชาแล้วรวบรวมปัจจัยมาสร้างสถูปเจดีย์ใหม่ จะได้เกิดในเมืองพุทธ มีคนคอยดูแลสมบัติ มีโภคะมาก สมบัติไม่พินาศด้วยภัยต่าง ๆ คล้ายการสร้างพระธรรมกายประจำตัว แต่ถ้าสร้างเป็นเครื่องรางของขลังไว้แจก อานิสงส์จะน้อยเพราะเป็นบุญปนความหลง

ชีวิตภรรยาเหมือนกำพร้า มีแม่ก็เหมือนไม่มี ถูกทิ้งตั้งแต่แบเบาะ และถูกเลี้ยงด้วยน้ำข้าวแทนนม ครูไม่ใหญ่แซวว่าน้ำข้าวก็อร่อยดี เพราะหลายกัปที่แล้วสมัยเป็นผู้ชายเคยทำแบบพ่อของเธอ คือทำผู้หญิงท้องแล้วไม่รับผิดชอบ จะแก้ต้องให้อภัยทาน อย่าไปโกรธ ทำบุญทุกบุญแล้วอุทิศไปให้ และอธิษฐานจิตว่าภพชาติต่อไปขอให้ได้บุพการีที่ดี พ่อแม่ที่ดีที่เลี้ยงดูสนับสนุนทั้งทางโลกและทางธรรม พ่อของภรรยายังมีชีวิตอยู่ ให้อธิษฐานทุกครั้งที่ทำบุญว่าขอให้ได้เจอคุณพ่อ ส่วนเหตุที่น้ำหนักตัวมากทั้งที่ไม่ได้กินมาก ช่วงคำตอบถอดเพี้ยนจับความไม่ได้

คุณตาคุณยายรักภรรยาเหมือนลูกของท่าน (ช่วงที่บอกความผูกพันในอดีตถอดเพี้ยน) เมื่อหมดอายุขัยได้ไปเป็นเทวดามีวิมานเป็นเงิน เป็นอากาศเทวาที่มีเมตตาเกื้อกูลมนุษย์ ยังระลึกถึงทุกคนในครอบครัวและมาเยี่ยมอยู่เป็นประจำ ที่ใช้บ้านเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมแล้วไม่ขาดเนื้อนาบุญ เพราะเคยสร้างบุญกับหมู่คณะและอธิษฐานเป็นกำลังเผยแผ่พระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกายมาตั้งแต่พุทธันดรก่อน อานิสงส์คือได้บริวารสมบัติ มีวิมานสว่างไสว เป็นที่รักของมหาชน และมีรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ ลาภ ยศ สรรเสริญ สุขติดตัวไป

ตัวเขา ภรรยา และคุณแม่ ในพุทธันดรที่ผ่านมาเป็นกองเสบียงที่ทำมาอย่างสม่ำเสมอ ครูไม่ใหญ่อธิบายว่ากองเสบียงคือผู้ไม่ได้อยู่ในวัด ไม่ได้บวชหรือเป็นอุบาสิกา แต่ทำมาหากินแบบชาวโลก ทำมาค้าขายแล้วสร้างบารมี ทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา ผลการปฏิบัติธรรมของทั้งสามคนคือได้ดวงใส องค์พระใส และกลับดุสิตบุรีได้ ทั้งหมดเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะและกับมหาปูชนียาจารย์ทุกท่าน รวมทั้งเคยสร้างบารมีกับครูไม่ใหญ่ เมื่อเจอกันจึงเกิดศรัทธา แม้ไม่รู้เรื่องที่ครูไม่ใหญ่พูดก็ทำให้หักดิบเลิกบุหรี่ได้ ชาตินี้มาเจอกันแล้วให้ตั้งใจสร้างบารมีให้เต็มที่ในทุกบุญ และอธิษฐานจิตไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ ในที่ถอดไม่พบคำตอบเรื่องคุณพ่อของผู้เขียนที่เสียด้วยโรคหัวใจ และเรื่องการชวนชาวเยอรมันนั่งสมาธิ

เริ่มกรณีศึกษาเรื่องคุณพ่อของลูกอุบาสิกาที่อยู่เขตในกับหมู่คณะ คุณพ่อเป็นคนจิตใจเอื้อเฟื้ออารี พาครอบครัวทำบุญตามประเพณี แต่ก็ยังดื่มสุราอยู่ เรียกว่าวัดก็เข้า เหล้าก็กิน

เมื่อคุณพ่ออายุ 45 ปี เริ่มป่วยด้วยโรคเส้นเลือดในสมองตีบ ทำให้เป็นอัมพฤกษ์ ร่างกายใช้ไม่ได้ครึ่งซีก แต่ยังพอทำกิจวัตรส่วนตัวได้เอง

ต่อมาเมื่ออายุ 69 ปี คุณพ่อมีอาการตัวแข็ง แพทย์สันนิษฐานว่าลิ่มเลือดกระจายอุดตันในเส้นเลือดสมอง และมีความเสี่ยงจะเสียชีวิตหากผ่าตัด แพทย์จึงให้ญาติเลือกว่าจะใช้เครื่องช่วยหายใจต่อหรือไม่ ครอบครัวเห็นว่าให้นำกลับบ้าน แล้วคอยให้ท่านนึกถึงบุญนึกถึงพระอยู่ราวสามวันจนกระทั่งเสียชีวิต

ลูกอุบาสิกาตั้งคำถามสามข้อ คือคุณพ่อละโลกแล้วเป็นอย่างไร ท่านอยู่ที่ใด และด้วยวิบากกรรมใดจึงทำให้ท่านต้องมาป่วยเป็นอัมพฤกษ์เป็นระยะเวลานาน แล้วในที่สุดก็เสียชีวิตตอนอายุ 69 ปี