ประเภทกรณีศึกษา

ความสงบที่บ้านวังเวงสักหน่อย เพราะด้านหนึ่งของบ้านติดกับสุสานฝังศพ ชาวญี่ปุ่นทั่วไปเชื่อว่าคนเราต้องตาย ตายแล้ววิญญาณบรรพบุรุษจะอยู่ที่หลุมศพ (โอฮากะ) ปีละครั้งลูกหลานและหมู่ญาติจะไปไหว้หลุมศพบรรพบุรุษพร้อมเครื่องเซ่นไหว้ ครูไม่ใหญ่แทรกอธิบายว่ามีภุมเทวาระดับล่าง กลาง บน รุกขเทวาระดับล่าง กลาง บน และอากาศเทวา ให้ค่อย ๆ ศึกษากันไป และพูดถึงผีที่อดจนหัวโต (ช่วงนี้ Whisper ถอดปนภาษาอังกฤษจนอ่านไม่ได้หลายบรรทัด) สุสานข้างบ้านจึงเป็นที่รวมของผีบรรพบุรุษทั้งหลาย ครอบครัวของสามีก็เชื่ออย่างนั้นเหมือนกัน

บ่อยครั้งแม่สามีตื่นตอนเช้าแล้วกรีดร้องเสียงดังด้วยความตกใจกลัว บอกว่าเห็นผี เห็นหนอนเต็มตามฝาบ้าน บางครั้งเห็นหนูหรือสัตว์น่ากลัวต่าง ๆ เห็นจริง ๆ ไม่ได้ฝันไป ครูไม่ใหญ่แทรกว่าถ้าตัวเดียวตัวเล็กก็ไม่มีปัญหา แต่นี่เต็มฝาบ้าน ลองเห็นบ้างจะรู้ว่ารู้สึกอย่างไร ช่วงนี้ Whisper ถอดปนภาษาอังกฤษหลายบรรทัด

ผู้เขียนไม่คิดว่าแม่สามีคิดไปเอง เพราะช่วงแรกที่อยู่บ้านหลังนี้ กลางคืนที่เงียบสงัด ฝูงสุนัขแถวนั้นพากันเห่าหอนโหยหวน พร้อมใจหันหน้าไปทางสุสานทุกคืนเป็นเวลายาวนาน ภายหลังจึงรู้ว่าที่ตั้งบ้านเดิมก็เป็นสุสานเก่า บางครั้งอยู่บ้านกันสองคนกับลูกชาย ทีวีก็เปิดขึ้นมาแล้วปิดเองหลายครั้งโดยไม่มีใครเปิด ลูกชายตั้งแต่เริ่มพูดได้มักนั่งเล่นเหมือนคุยกับเพื่อนอยู่ แต่ผู้เขียนไม่เห็นใคร ลูกชายพูดคนเดียวอยู่เป็นปีแล้วก็หยุดไป ครูไม่ใหญ่แทรกว่ามีรีโมตลับแล

เวลาอยู่คนเดียวเดินผ่านหิ้งวางสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของญี่ปุ่น มักได้ยินเสียงเด็กผู้ชายคุยอยู่แต่ไม่เห็นตัว บนหิ้งวางป้ายชื่อบรรพบุรุษ ธูปเทียนดอกไม้ ทุกเช้าก่อนอาหารต้องยกข้าวหนึ่งถ้วยน้ำหนึ่งแก้วไปไหว้ขอพรก่อนคนในบ้านจึงกินได้ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าทำบุญให้เต็มที่ อย่าหวังแค่ถ้วยเล็ก ๆ ลูกชายไปเล่นที่หิ้ง แม่สามีทักว่าจะป่วย แล้วก็ป่วยจริงเกือบทุกครั้ง ตุ๊กตาผู้หญิงกับผู้ชายที่วางคู่กันในตู้กระจกมีผมงอกยาวออกมา ตุ๊กตาผู้หญิงยาวราวสองนิ้วห้าหกเส้น ตุ๊กตาผู้ชายราวครึ่งนิ้ว ทุกคนรู้แต่ไม่มีใครกล้าทำอะไร ครูไม่ใหญ่แทรกว่าเคยมีเคสที่เจอหนักกว่านี้คือตุ๊กตาแมวพูดได้วิ่งได้ ต่อด้วยช่วงพักยาวที่ถอดเป็นบรรทัด jingle และข้อความมั่ว

ชุดคำถามของผู้เขียน (ต้นช่วงถอดไม่ชัด) ฝันเห็นแม่แช่น้ำสี่ครั้งเป็นแม่มาหาจริงหรือไม่ แม่ตายแล้วอยู่ภพภูมิใด มีอะไรฝากบอกไหม บุพกรรมใดทำให้สามีคนแรกขี้หึงจนอยู่ด้วยกันไม่ได้ ทำแท้งไปหนึ่งครั้งจะแก้วิบากกรรมอย่างไร ทำไมช่วงแรกที่ย้ายมาสุนัขพากันหอนหันหน้าไปทางสุสานทุกคืนหลายเดือนแล้วช่วงหลังไม่หอน ทำไมได้ยินเสียงแปลก ๆ ทีวีเปิดปิดเอง ทำไมลูกชายเล่นหิ้งแล้วป่วย หิ้งมีสิ่งใดอยู่ ตุ๊กตาในตู้กระจกทำไมผมยาวขึ้น แม่สามีเห็นสัตว์เต็มฝาบ้านเพราะอะไร อาการในช่องท้องเหมือนมีก้อนแข็งคล้ายลูกโป่งใส่น้ำลอยไปมาแต่หมอว่าไม่ผิดปกติเกิดจากวิบากกรรมใด และกับสามีคนปัจจุบันเคยมีกรรมร่วมกันอย่างไรจึงไม่ค่อยลงรอยกัน ครูไม่ใหญ่แทรกว่าคนแรกขี้หึงคนนี้ขี้บ่น ให้ใส่ความพึงพอใจลงไป

ก่อนช่วงคำตอบมีท่อนสั้น ๆ ชวนวางใจที่กลางกายแล้วตามด้วยบรรทัด jingle ยาว คำตอบ พ่อตายแล้วไปเป็นเทพบุตรมีวิมานทองชั้นดาวดึงส์ด้วยบุญที่ทำในพระพุทธศาสนามาตลอด ได้รับบุญที่อุทิศไปให้จนทิพยสมบัติเพิ่มขึ้น ฝากบอกว่าสบายดี แม่ทำบุญฟังธรรมแต่ยังนับถือเจ้าทรงเพราะมีเชื้อนับถือคนทรงติดตัวมาจากอดีต จึงตกอยู่ในวงจรนี้ ที่ถามหาลูกก่อนตายเพราะคิดถึงอยากเห็นหน้าลูกก่อนหลับตาเท่านั้น เงิน 700 บาทในผ้าไตรมาจากญาติที่ไม่ประสงค์ออกนาม ไม่ใช่ของแม่ ร่างทรงมั่วเป็นตุเป็นตะที่บอกว่าแม่บวชชีอยู่วิมานศิลามณี ความฝันว่าแม่แช่น้ำสี่ครั้งเป็นเรื่องจิตนิวรณ์ที่ลูกระลึกถึงท่าน แม่ไม่ได้บวชชี แต่ไปเป็นเทพธิดาสายวิทยาธรระดับทั่วไปชั้นจาตุมหาราชิกา กำลังบุญควรไปอยู่ดาวดึงส์ใกล้พ่อ แต่ความหลงเชื่อร่างทรงทำให้จิตไม่ผ่องใส ไม่รู้ว่าอะไรคือสรณะที่แท้จริง รับบุญที่ลูกอุทิศแล้วมีสภาพดีขึ้น ยกมืออนุโมทนาและฝากบอกว่าสบายดี

คำตอบ ที่อยู่กับสามีคนแรกไม่ได้เพราะเขาขี้หึงมาก เนื่องจากอดีตชาติหนึ่งผู้เขียนเป็นผู้ชายที่ขี้หึงภรรยามากอย่างนี้ หึงคือรักมาก หวงมาก คิดมาก ฟุ้งซ่านไปเรื่อย ครูไม่ใหญ่แทรกขำ ๆ ว่าถ้าผู้เขียนแก่กว่าเขาสิบห้าปีเขาคงไม่หึงเลย ส่วนการทำแท้งหนึ่งครั้ง ต้องแก้วิบากกรรมด้วยการเร่งสร้างบุญทุกบุญ ทาน ศีล ภาวนาให้มาก แล้วอุทิศบุญให้ลูกที่ทำแท้งไปบ่อย ๆ ลูกจะได้ไม่เสียใจ วิบากกรรมจะได้ลดน้อยถอยลง ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก

คำตอบ ที่สุนัขหอนโหยหวนหันหน้าไปทางสุสานทุกคืนหลายเดือน เพราะสุนัขเห็นผีหมู่ญาติของสามีที่อยู่แถวสุสานแห่กันมาเยี่ยมดูหน้าสะใภ้ใหม่ชาวต่างชาติ พอหายสงสัยรู้จักแล้วว่าสะใภ้คนนี้ดี ขยัน ก็กลับไป ช่วงหลังสุนัขจึงไม่หอนเหมือนช่วงแรก เพราะผีหมู่ญาติไม่แห่มาอีก เหลือแต่ผีเรือนที่เฝ้าบ้านอยู่ข้างผู้เขียน ซึ่งก็เป็นญาติเหมือนกัน ไฟล์จบกลางคำตอบตรงนี้ คำตอบของคำถามที่เหลือ เช่นทีวีเปิดปิดเอง หิ้ง ตุ๊กตาผมงอก ก้อนในท้อง และกรรมกับสามีคนปัจจุบัน ไม่อยู่ในไฟล์นี้ อาจเล่าต่อในตอนถัดไป

จดหมายกราบหลวงพ่อ ผู้เขียนเรียนจบการสื่อสารมวลชน เอกวิทยุกระจายเสียง มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เป็นลูกช้าง มช. มีอาชีพผลิตรายการวิทยุทั้งรายการเพลงและสาระความรู้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2529 อยู่ในวงการวิทยุมายี่สิบปี ครูไม่ใหญ่แซวว่าพูดคนเดียวได้อย่างไรตั้งยี่สิบปี ตอนนี้เป็นรองผู้อำนวยการสถานีวิทยุแห่งหนึ่ง และร่วมก่อตั้งสมาคมด้านวิทยุโทรทัศน์ (ชื่อสมาคมและชื่อรางวัลเสียงเพี้ยน อ่านไม่ได้) จนได้รับรางวัลประจำปี 2546 ภูมิใจที่ลูกพระธรรมคนหนึ่งทำชื่อเสียงและเชิดชูพระศาสนาได้ ขอบคุณหลวงพ่อที่เปิดโอกาสให้สร้างบารมีในทางที่ถนัด

ผู้เขียนขอบคุณพ่อ พ่อเป็นคนไทยเชื้อสายจีน อ่านออกเขียนได้ ทำงานไม่ละเอียดและช้ามาก แต่ใจดีที่สุดในโลก ใครด่าว่าหรือโกงก็ไม่โกรธ บอกว่าเขาทำอย่างไรก็ได้อย่างนั้น ไม่ต้องไปทะเลาะ พ่อแต่งงานกับแม่ที่เป็นคนไทยเพราะผู้ใหญ่จัดให้ มีลูกสี่คน ผู้เขียนเป็นคนโต พ่อรักแม่มากและยอมทุกอย่าง ไม่เคยเถียง เวลาแม่โมโหชอบคว้าของใกล้ตัวอย่างมีดหรือขวดน้ำขว้างเป็นประจำ พ่อคอยหลบไม่เคยตอบโต้ สิ่งเดียวที่พ่อไม่ยอมคือไม่ยอมขาดแม่ เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม (ครูไม่ใหญ่แกล้งทายหลายอย่างก่อนเฉลย)

พ่อกับแม่ช่วยกันขายอาหารจนมั่นคงซื้อบ้านเดี่ยวได้หลังหนึ่ง วันหนึ่งไฟช็อตที่บ้านหลังอื่นลามมาไหม้บ้านเป็นหลังสุดท้าย เหลือแต่ซาก พ่ออารมณ์เย็นกว่าน้ำแข็ง ต่อเติมซากบ้านอยู่ที่เดิม ส่วนแม่ร่วมหุ้นซื้อบ้านกับน้องชายแท้ ๆ แต่อยู่ได้ไม่นานน้าชายก็ฮุบบ้านไปทั้งหมด แม่ต้องไปเช่าบ้าน รับจ้างเล็ก ๆ น้อย ๆ เลี้ยงน้องสาวคนสุดท้อง น้องชายไปอยู่กับน้าต่างจังหวัด ผู้เขียนอยู่กับพ่อซึ่งลำบากที่สุด เพราะไม่มีความรู้จึงรับจ้างเข็นของ ล้างแผง เก็บขยะในตลาด ทั้งที่รูปหล่อ ผิวขาว จมูกโด่ง จนคนทั้งตลาดสงสัย ได้ค่าจ้างเล็กน้อยก็เก็บหอมรอมริบ ทำไปยิ้มไป ส่งลูกเรียนจนจบปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

เมื่อลูกเรียนจบได้ไม่กี่เดือน พ่อภูมิใจมากที่เงินจากการรับจ้างเข็นของ ล้างแผง เก็บขยะ ส่งลูกจบปริญญา เตรียมตัวไปแสดงความยินดีในงานรับปริญญา แต่ป่วยท้องเสียอย่างแรง เข้าโรงพยาบาลราวสามวันก็เสียชีวิตด้วยอาการติดเชื้อในกระแสเลือดในวัยห้าสิบเจ็ดปี ไม่มีโอกาสมาร่วมฉลองรับปริญญาลูก ครูไม่ใหญ่ถามว่าถ้าเราเป็นลูกจะรู้สึกอย่างไรและอยากบอกท่านว่าอย่างไร แล้วตอบว่าพ่อคือฮีโร่ในดวงใจ ลูกรักพ่อจังเลย ก่อนขอดนตรี

ต่อจากช่วงพัก แม่ไม่เข็ดเพราะเห็นว่าการให้กู้เป็นทางมาของรายได้จากดอกเบี้ยที่ดี จนรายหนักที่สุดเป็นผู้หญิงที่รู้จักกันไม่นาน หลอกเงินก้อนสุดท้ายจากการเกษียณงานของแม่ไป ขอทีละสองหมื่นห้าหมื่น หลายครั้งรวมราวสามแสนบาท ไม่ได้คืนแม้บาทเดียว ทั้งที่ปกติแม่เป็นคนฉลาดมาก ผู้เขียนก็สงสัยว่าทำไมหลงเชื่อคนนี้ได้

ผู้เขียนมีเพื่อนสนิทที่รู้จักกันราว 15 ปี ถามประวัติกันแล้วพบว่าเกิดวันเดือนปีเดียวกันคือ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 ที่โรงพยาบาลเดียวกัน (ชื่อโรงพยาบาลถอดเพี้ยน) ต่างกันแค่เวลาตกฟาก ผู้เขียนเกิดกลางคืน เพื่อนเกิดตอนเช้า ทั้งคู่ตื่นเต้นและสนิทกันยิ่งขึ้น เมื่อเทียบเหตุการณ์ในอดีตก็พบว่าเรื่องดีร้ายเกิดใกล้เคียงกัน จึงเข้าใจว่าดวงเหมือนกัน คอยเตือนกันว่าช่วงนี้โชคดีหรือโชคร้าย เช่นถ้ากระเป๋าสตางค์ของฝ่ายหนึ่งหาย ก็บอกอีกฝ่ายให้ระวัง เรื่องนี้ตรงกับชื่อกรณีศึกษาที่เกริ่นไว้ต้นรายการ

เพื่อนคนนี้เสียชีวิตไปแล้ว ผู้เขียนกับเพื่อนทำงานบริษัทเดียวกันราวสิบปี ผู้เขียนเป็นพิธีกรจัดรายการวิทยุ ส่วนเพื่อนพัฒนาตัวเองได้ดีมาก จากจบ ปวช. ทำงานธุรการในบริษัท จนเป็นผู้จัดการฝ่ายขายโฆษณาเงินเดือนเกือบแสนบาท เป็นที่รักของนายจ้างและลูกค้า ปลายปี 2547 ป่วยเป็นโรคเกี่ยวกับถุงน้ำดี ต้องผ่าตัดหลายครั้ง แต่ฟื้นตัวเร็วและกลับมาทำงานเหมือนไม่มีอะไร นอนป่วยก็ยังโทรคุยงานกับลูกค้า ต่อมาหมอวินิจฉัยโรคเพิ่ม (ที่ถอดเพี้ยนอ่านไม่ได้) นอนป่วยหลายเดือน ไฟล์จบตรงนี้กลางเรื่องขณะเสียงเพี้ยน ยังไม่ถึงช่วงถามตอบและเฉลยกรณีศึกษา

ช่วงเปิดกรณีศึกษา ชื่อเรื่องตุ๊กแกกับแอร์โฮสเตส ผู้เขียนจดหมายขึ้นต้นว่าแม่ข้องใจไม่แพ้ลูกจึงส่งเรื่องมาถามครูไม่ใหญ่ เล่าว่าตอนแม่อายุราว 36 ปี ขับรถไปส่งคนงานที่อรัญประเทศ ไปถึงบ้านคนงานเห็นหญิงคนหนึ่งนอนอยู่ ล้อมด้วยสายสิญจน์ พอแม่เข้าไป หญิงนั้นรีบลุกพรวดขึ้นนั่งจ้องหน้าแม่ แม่ตกใจสะดุ้ง จากนั้นเงียบซึมผิดปกติ ถามอะไรก็ไม่ตอบจนขับรถกลับถึงกรุงเทพฯ แล้วเริ่มมีอาการแปลก พูดคนเดียว โวยวาย ร้องไห้ ร้องรำทำเพลง แลบลิ้นปลิ้นตา ถลึงตา เสียงแหบห้าวดุดัน ลูกเรียกแม่ก็ตอบอย่างไม่พอใจว่าตัวไม่ใช่แม่

บางครั้งแม่อาละวาดจนควบคุมไม่ได้ ต้องให้คนช่วยกันจับเพราะมีพละกำลังมหาศาล กินอะไรก็มูมมามไม่เหมือนคน เป็นอย่างนี้ถึงครึ่งเดือน ลูกจึงนิมนต์พระที่เก่งอาคมมาช่วย พระซักถามจนรู้ว่ามีผีมาเข้า ผีบอกชื่อว่าเป็นยายคนหนึ่ง (ชื่อฟังไม่ชัด) เมื่อถามว่ามาเข้าร่างแม่ทำไม ครูไม่ใหญ่ให้ผู้ชมทายก่อน ผีตอบว่าเห็นเป็นคนสวยดีจึงอยากอาศัยร่างเข้ามาเที่ยวกรุงเทพฯ เพราะใคร ๆ บอกว่ากรุงเทพฯ น่าเที่ยว ครูไม่ใหญ่ชวนฟังต่อว่าจริงหรือไม่ แล้วพักช่วง

หลังช่วงพัก ครูไม่ใหญ่ทวนเรื่องแล้วเล่าต่อว่าพระจัดการทำพิธีใช้อาคมไล่ผีออก ผียอมแพ้พระ พระเข้าผีออก แม่สลบวูบแล้วฟื้นขึ้นมาเป็นแม่คนเดิม ลูกใจชื้นคิดว่าหายแล้ว แต่อีกหนึ่งเดือนต่อมาในวันพระ แม่มีอาการสะอึกหนักจนแทบขาดใจ เจ็บปวดตามตัว ทุรนทุรายเหมือนโดนของ ลูกจึงพาไปหาหมอผี หมอผีเอามีดหมอที่มีอาคมนาบลงบนตัว แม่กลัวสุดขีดจนตัวงอม้วนสั่น แต่ไม่ว่าจะเสกคาถาบทไหนก็เอาของออกจากร่างแม่ไม่ได้

หลังบรรทัดถอดเพี้ยนและช่วงพัก แม่มีอาการเหมือนผีเข้าอีก แต่ครั้งนี้วิญญาณที่มาเข้าบอกว่ามาดี ชื่อถอดได้ว่ายายทรงเปลี่ยน (ยังไม่ยืนยันการสะกด) และว่าชาติที่แล้วเป็นแม่ของแม่ แล้วเล่าอดีตชาติของพ่อกับแม่ว่าก่อนมาเป็นคู่กัน ทั้งสองอยู่บนสวรรค์ พ่อมีหน้าที่รับใช้เทวดาและรับใช้แม่ด้วย แต่แม่เป็นคนหยิ่งยโส พูดจาดูถูกพ่ออย่างหนัก พ่อโกรธแค้นจึงอธิษฐานว่าชาติหน้าจะตามมาเอาคืนโดยขอเกิดเป็นคู่กับแม่ ซึ่งผู้เขียนจดหมายเห็นว่าน่าจะจริง เพราะชาตินี้พ่อผลาญสมบัติแม่จนหมด เจ้าชู้มาก แม่ชอกช้ำเสียใจอย่างมาก

วิญญาณที่มาเข้าเป็นเหมือนบอดี้การ์ดคอยคุ้มครอง เมื่อจะเกิดเรื่องอะไร ยายทรงเปลี่ยนหรือยายมาลัย (ชื่อถอดได้ ยังไม่ยืนยันการสะกด) จะเข้าร่างแม่มาบอกครอบครัวล่วงหน้าเสมอ ผลัดกันมาเข้าทุกวันพระนานเป็นปี จนคืนหนึ่งแม่ฝันว่าพระธุดงค์เอายาลูกกลอนมาให้กิน ในฝันแม่อาเจียนออกมาเป็นสีดำ ตื่นมาก็พบอาเจียนสีดำอยู่ข้างเตียงจริง ๆ นับจากวันนั้นอาการสะอึกหายเป็นปลิดทิ้ง วิญญาณทั้งสองไม่ค่อยมาเข้าอีก แต่ถ้าครอบครัวมีเรื่องเดือดร้อนก็ยังมาบอก ช่วงกลางมีบรรทัดถอดซ้ำยาว

ปัจจุบันแม่ลูกเข้ามาในเส้นทางสร้างบารมี ช่วยรับบุญช่วยงานที่วัดสาขาที่อาซูซ่า เพราะต้องไปช่วยงานน้องชายที่อเมริกา แต่แม่ไม่สบายใจเรื่องน้องชายตลอด เพราะน้องชายมักทำให้แม่ทุกข์ใจ ส่วนคุณตาได้โชคสองชั้น คือได้ไปทำบุญที่วัดปากน้ำเป็นประจำตั้งแต่สมัยหลวงปู่วัดปากน้ำยังมีชีวิต และได้มาทำบุญที่วัดพระธรรมกายตั้งแต่สมัยขุดดินก้อนแรก ทำบุญสร้างวัดไว้จำนวนหนึ่ง (ถอดเพี้ยน) ดูเหมือนเป็นคนมีบุญมาก แต่ก็ทำบาปไปด้วย

ตอนผู้เขียนจดหมายเกิดมาเป็นโปลิโอ ขาลีบ เดินไม่ได้ ผมร่วง และถ่ายหนักตลอดเวลา ป่วยจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด รักษาอย่างไรก็ไม่หาย จนคืนหนึ่งคุณตาฝันว่ามีคนมาบอกสูตรยา ให้จับตุ๊กแกด้วยการตีให้ตกลงพื้นจนหลังหัก ขังไว้ไม่ให้กินอะไรเจ็ดวันให้ถ่ายออกจนสะอาด แล้วเอาไม้จิ้มลูกตาให้บอด ควักลูกตาออก ตากแห้ง ย่างไฟ ดองเป็นยาให้กินตั้งแต่เกิดจนครบเจ็ดขวบ ครูไม่ใหญ่เตือนซ้ำว่าห้ามเอาไปทำตาม ตอนเด็กจึงกลัวตุ๊กแกมาก กินแล้วหาย เดินได้ปกติ ขาสวยจนประกอบอาชีพได้ แต่ด้วยการทำให้ตุ๊กแกตายหลายร้อยตัวตลอดเจ็ดปี บั้นปลายคุณตาล้มในห้องน้ำกระดูกหลังหัก เป็นต้อกระจกมองไม่เห็น และเสียชีวิตในที่สุด

น้องชายที่เป็นลูกพี่ลูกน้องอายุเพียง 19 ปีประสบอุบัติเหตุรถตกคลองเพราะหลับใน ปัจจุบันเป็นเจ้าชายนิทรา ช่วยตัวเองไม่ได้ ผู้เขียนชวนแม่ของเขาทำบุญสร้างพระประจำตัว พระแสนปลื้ม และทำบุญสุขภิบาลโดยช่วยออกเงินด้วย หมอไม่รับรักษาแล้ว ครอบครัวทุกข์ใจมาก ลูกชายของผู้เขียนตอนเกิดได้เจ็ดวัน มีดวงกลมเหมือนดวงอาทิตย์เที่ยงวันลอยสว่างอยู่หน้าบ้าน พอจะไปเรียกแม่มาดูก็แวบหายไป สองสามวันต่อมาได้ยินเสียงร้องโหยหวนเหมือนเปรต ปัจจุบันลูกชายอายุสี่ขวบ เลี้ยงง่าย รักบุญ ชอบมาวัด และหลังท้องลูกคนนี้ผู้เขียนกับสามีก็อยู่กันแบบเพื่อนมาตลอด ทั้งครอบครัวเข้าวัดสร้างบารมี

ชุดคำถาม: บุพกรรมใดที่ทำให้แม่โดนผีมาเข้า และสะอึกทุกวันพระเพราะโดนของหรือไม่ ของใคร / ยายทรงเปลี่ยนกับยายมาลัยเป็นใคร ทำไมต้องไปประชุมทุกวันพระใหญ่ / ยายมาลัยทำให้คนที่ทำไม่ดีกับครอบครัวมีอันเป็นไปจะบาปไหม ครอบครัวมีส่วนบาปไหม / พ่อแม่อยู่บนสวรรค์จริงหรือไม่ จะแก้การผูกเวรอย่างไร / ทำไมแม่หายสะอึกเพราะยาลูกกลอนในฝันแต่อาเจียนกองอยู่จริง พระธุดงค์ในฝันคือใคร / แม่กับน้องชายมีบุพกรรมอย่างไร / บุพกรรมใดทำให้คุณตาฆ่าตุ๊กแกทำยา ผู้มาเข้าฝันคือใคร คุณตาตายแล้วไปไหน / บุพกรรมใดทำให้ลูกเป็นโปลิโอ ผมร่วง ถ่ายไม่หยุด ถ้าไม่กินยาตุ๊กแกจะหายไหม / ลูกพี่ลูกน้องที่เป็นเจ้าชายนิทราจะหายไหม / ดวงสว่างหน้าบ้านและเสียงโหยหวนคืออะไร / ลูกชายสร้างบารมีมาอย่างไร ทำไมอยู่กับสามีแบบเพื่อน ชาติหน้าจะเป็นผู้ชายไหม / ครอบครัวสร้างบารมีกับหมู่คณะมาหรือไม่ และถามถึงคนหนึ่งที่คุ้นเคยซึ่งชาตินี้ทำงานเฝ้าโรงไฟฟ้า ครูไม่ใหญ่แทรกว่าคำถามเยอะแยะ ให้ช่วยกันนึกคำตอบในใจ

ครูไม่ใหญ่บอกว่าเสียงไม่ค่อยดี ต้องใช้เพลงช่วย วันนี้เพลงเยอะหน่อย แล้วเริ่มเฉลยแบบหลับตาฝันเป็นตุเป็นตะมาเล่าเป็นนิยายปรัมปรา แม่โดนผีมาเข้าเพราะกรรมเก่าที่ชอบนับถือเจ้าทรงและเป็นร่างทรงด้วย จึงมีเชื้อนี้ติดตัว ดึงดูดผีที่นับถือแบบเดียวกันในสายวิทยาธรมาสิงร่างได้ ที่สะอึกทุกวันพระเพราะโดนของของพวกภุมเทวาสายวิทยาธรที่มาชุมนุมกันทุกวันพระแล้วปล่อยของออกมา ใครมีเชื้อแบบนี้ก็จะโดน

ยายทรงเปลี่ยนกับยายมาลัยเคยเป็นเพื่อนของแม่สมัยที่แม่เป็นภุมเทวาสายวิทยาธร ซึ่งตอนเป็นมนุษย์นับถือเจ้าทรงผีสิงเหมือนกัน แม่มาเกิดก่อน ส่วนสองคนนั้นยังไม่ได้เกิด เชื้อเดียวกันจึงกลับมาเข้าร่าง ที่ต้องไปประชุมทุกวันพระเป็นระเบียบประเพณีของเขา ประชุมชี้แจงกับหัวหน้าใหญ่และร่ายเวทร่วมกันเพื่อรักษาความศักดิ์สิทธิ์ของวิชา การที่ยายมาลัยทำให้คนที่ทำไม่ดีกับครอบครัวมีอันเป็นไปจะได้รับวิบาก ผู้ถูกกระทำจะผูกเวร เจอกันเมื่อไรก็มีเรื่อง และทำได้เฉพาะกับผู้มีวิบากทางนี้เท่านั้น ถ้าครอบครัวยินดีกับความวิบัติของเขาก็เท่ากับอนุโมทนาบาป จะมีส่วนแห่งบาปนั้นด้วย

ชาติที่แล้วพ่อได้เป็นบริวารของภุมเทวาสายวิทยาธรที่เดียวกับแม่ แต่แม่มีศักดิ์สูงกว่า ทั้งสองมาจากที่นี่เพราะตอนเป็นมนุษย์นับถือผีทรงเจ้าสิงมาด้วยกัน แม่มีบุญมากกว่าจึงศักดิ์สูงกว่า เป็นภรรยาของหัวหน้า ส่วนพ่อมีบุญน้อยเลยไปเป็นบริวาร นับถือเหมือนกันจึงไปเกิดที่เดียวกันแต่ศักดิ์ต่างกัน ช่วงกลางถอดเพี้ยนบางบรรทัด

ที่แม่หายสะอึกหลังกินยาลูกกลอนแล้วอาเจียนในฝัน และตื่นมาเห็นอาเจียนสีดำกองอยู่ข้างเตียงจริง เพราะแม่หมดกรรมพอดีจึงฝันเห็นพระธุดงค์เอายาลูกกลอนมาให้ พระธุดงค์ที่ฝันเห็นคือพระที่แม่เคยอุปัฏฐากตอนเป็นมนุษย์ในชาติโน้น บุญนั้นเปลี่ยนมาเป็นบุญในตัวทำให้หมดกรรม แต่ชาตินี้ไม่ได้เจอกัน ท่านไม่ได้มาเข้าฝันจริง ฝันเกิดจากอำนาจกรรมและบุญเก่าที่ส่งผล

แม่ต้องรักและทุกข์ใจเพราะน้องชาย เพราะในอดีตก็เป็นพี่น้องกันและแม่รักน้องคนนี้มาก ชาตินี้ก็ยังรักมากจึงทุกข์มาก ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าชีวิตในสังสารวัฏเดี๋ยวเป็นพ่อ แม่ พี่ น้อง สามี เปลี่ยนไป จะแก้ไขให้ผู้เขียนกับคุณแม่เป็นกัลยาณมิตรให้น้องชาย ด้วยใจที่ใส เยือกเย็น และอดทนบ่อย ๆ

คุณตาสร้างกรรมใหม่ด้วยการฆ่าตุ๊กแกเพราะรักหลาน อยากให้หลานหายจนเก็บไปฝันเรื่องยาตุ๊กแก จริง ๆ ไม่มีใครมาเข้าฝัน เพราะความรักความห่วงจึงฝันเป็นตุเป็นตะ ตื่นมาเชื่อว่าจริงจึงทำจริง เมื่อวิบากส่งผลในปัจจุบันจึงหลังหักและตาบอดเช่นเดียวกับที่ทำกับตุ๊กแก และจะเป็นอย่างนี้อีกหลายชาติ แต่บุญที่อยากช่วยหลานก็มีบ้าง เมื่อส่งผลจะมีญาติมาช่วยในลักษณะคล้ายกัน คุณตาสร้างบุญกับหลวงปู่และหมู่คณะแบบกองเสบียง เป้าหมายยังไม่ชัดที่จะติดตาม บางชาติเจอบางชาติไม่เจอ ตายแล้วไปเป็นเทวดาชั้นจาตุมหาราชิกา สายคนธรรพ์ชั้นสูง ได้รับบุญที่อุทิศให้ มีความสุขสบายดี เพลิดเพลินกับทิพยสมบัติ ช่วงกลางถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ

ที่ผู้เขียนเป็นโปลิโอ ผมร่วงและถ่ายไม่หยุดตั้งแต่เกิดเพราะหลายกรรมมารวมกัน คือเคยแกล้งให้คนกินสลอดซึ่งเป็นยาถ่ายด้วยความคะนองจึงถ่ายไม่หยุด เคยผูกมัดขาสัตว์ด้วยโซ่ ล่ามขาหมา แมว วัว ควาย บางครั้งล่ามเท้าคนที่เป็นบริวาร จึงเป็นโปลิโอขาลีบ และวจีกรรมที่ล้อคนผมบางจนเขาอับอายจึงผมร่วง ที่ต้องกินยาตุ๊กแกเพราะในอดีตบางชาติเคยเชื่อและกินยาแปลก ๆ อย่างนี้ และชวนคนอื่นไปกินด้วย เมื่อวิบากส่งผลจึงเจอยาแปลก ๆ แต่กรรมนี้เบาบางแล้ว ชาตินี้กินยาแผนปัจจุบันหรือยาใด ๆ ก็หาย

ผู้เขียนมีบุญในอดีตที่เคยปล่อยสัตว์ ปล่อยปลา ไถ่ชีวิตโคกระบือ มาตัดรอนกรรมหนักให้เบาบาง ส่วนน้องชายลูกพี่ลูกน้องที่ประสบอุบัติเหตุเป็นเจ้าชายนิทรา ในอดีตเคยจ้างนักเลงไปทำร้ายคู่อริจนเขาตกน้ำ มีคนมาช่วยทันแต่ก็เป็นเจ้าชายนิทราเหมือนกัน ชาตินี้จึงเจอบ้าง บุญจากการสร้างพระประจำตัวช่วยให้กรรมเบาบางลง ให้ทำทุกบุญต่อไปแล้วอธิษฐานให้บุญไปตัดรอนวิบาก ท้ายช่วงถอดเพี้ยนปนภาษาอื่น และครูไม่ใหญ่ย้ำกติกาว่าใครไม่ตอบทำบุญวัดละบาท

ดวงสว่างที่เกิดหน้าบ้านหลังลูกชายเกิดคืออากาศเทวาซึ่งเป็นญาติเก่าในอดีตของลูกชาย รู้ว่าผู้มีบุญมาเกิดจึงมาดู เป็นดวงสว่างที่เห็นด้วยตาเนื้อ ส่วนเสียงร้องโหยหวนเป็นเปรตญาติเก่าของลูกชายมาขอส่วนบุญ

ลูกชายสร้างบารมีกับหมู่คณะมาและมีบุญบวช พุทธันดรที่แล้วเป็นคนหนึ่งที่ออกบวชตามพระราชาองค์ที่ออกบวชจนตลอดชีวิต ทำหน้าที่เผยแผ่ ยืนต้อนรับครูไม่ใหญ่ระดับโลกด้วย มีผลการปฏิบัติถึงขั้นไปดุสิตบุรีได้และลงมาสองรอบ บุญนี้ทำให้เข้าวัดตั้งแต่เด็กและเป็นเด็กฉลาด

ผู้เขียนกับสามีอยู่กันแบบเพื่อนเพราะเป็นคู่บุญคู่บารมีกันมา ชาติที่ผ่านมาก็ทำอย่างนี้ เป็นกัลยาณมิตรให้กัน มาเกิดเป็นทางผ่านให้ลูกที่สร้างบุญร่วมกันมาเกิด หมดภารกิจแล้วก็อยู่กันแบบเพื่อน เป็นเรื่องน่าชื่นชม ถ้าตั้งใจสร้างบุญและปรนนิบัติสามีประดุจเทวดาก็มีสิทธิ์เกิดเป็นผู้ชาย ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าต้องยิ้มแย้ม เยือกเย็น ยืดหยุ่น ยินยอม ยกย่อง ไม่กดข่ม ตื่นก่อนนอนทีหลัง เพราะผู้หญิงตื่นใหม่ ๆ พ่อบ้านจะมองข้ามไป ต้องตื่นก่อนอาบน้ำแต่งตัวเขียนคิ้วทาปาก ท้ายช่วงถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ

ครูไม่ใหญ่ให้ทายว่าทำไมคนที่คุ้นเคยกับผู้เขียนจึงมีหน้าที่เฝ้าโรงไฟฟ้า แล้วเฉลยว่าเคยเป็นคนหนึ่งที่ออกบวชตามพระราชาจนตลอดชีวิต อยู่ในหน่วยดูแลปฏิสังขรณ์ ซ่อมแซม เป็นช่าง พอปัจจุบันเทคโนโลยีไฮเทคจึงมาทำงานด้านระบบไฟ มีผลการปฏิบัติถึงองค์พระใส ไปดุสิตบุรีได้และลงมาสองรอบ พุทธันดรที่ผ่านมาเป็นพระอาจารย์ที่เป็นกัลยาณมิตรให้ผู้เขียน สรุปว่าทั้งครอบครัวสร้างบารมีมาด้วยกัน ต้นช่วงถอดเพี้ยนหลายบรรทัด

ผู้เขียนดูรายการทางจานดาวธรรม ได้ความรู้เรื่องกฎแห่งกรรมจากตัวอย่างเคสที่ครูไม่ใหญ่นำมาเล่า ทำให้ละชั่วกลัวบาป จึงอยากรู้ว่ากรรมใดลิขิตชีวิตครอบครัว พ่อแม่เดิมเป็นครู แล้วลาออกมาทำเกษตรกรรม เลี้ยงสัตว์ขาย บางครั้งก็ฆ่าทำอาหาร ทั้งสองชอบทำบุญ มีจิตใจดี พ่อเป็นที่รู้จักเพราะมีวิชาไสยเวทรักษาโรคให้ชาวบ้าน ชาวบ้านเคารพเกรงใจ ช่วงท้ายชีวิตพ่อป่วยความดันสูง เส้นเลือดในสมองตีบ ลูกพาไปรักษาและดูแลอย่างดี พ่อจากไปอย่างสงบขณะหลับ อายุ 86 ปี ส่วนแม่ป่วยบ่อยเสียชีวิตอายุ 44 ปี ครูไม่ใหญ่แทรกว่าแปลกที่พ่อเป็นหมอรักษาชาวบ้านหายแต่รักษาภรรยาไม่ได้ และบอกว่าวันนี้เลื่อนมินิซีรีส์ไปหน่อย ตอนแม่เสียผู้เขียนรับราชการอยู่ต่างอำเภอ

ต่อจากช่วงพัก (ช่วงก่อนหน้าไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวครึ่งนาที จึงไม่ได้ยินที่มาของเรื่อง) จดหมายเล่าว่าน้องของผู้เขียนประท้วงเพื่อเรียกร้องความยุติธรรมด้วยการราดน้ำมันใส่ตัวแล้วจุดไฟเผาตัวเอง ไฟลุกท่วมตัว คนที่เห็นเหตุการณ์พยายามช่วยแต่ช่วยไม่ทัน ครูไม่ใหญ่ชวนมาศึกษากันก่อนว่าความยุติธรรมเป็นอย่างไร แล้วเข้าเพลง

ครูไม่ใหญ่พูดถึงเพลงยุติธรรมสั้น ๆ แล้วอ่านจดหมายต่อ สามีของผู้เขียนเป็นลูกคนที่สามในพี่น้องสี่คน ครอบครัวทำเกษตรกรรม ตอนอายุสี่ขวบแม่ยกให้พี่สาวของแม่ซึ่งไม่มีบุตรเลี้ยง จึงมีพ่อบุญธรรมแม่บุญธรรมที่รักเหมือนลูกจริง พ่อบุญธรรมตอนหนุ่มเป็นลูกจ้างต่อรางรถไฟ ช่วงพักเรียนตัดผมกับเพื่อนร่วมงานจนตัดเป็น แล้วไปเป็นลูกจ้างร้านตัดผม เจ้าของร้านดื่มเหล้าประจำ เมาแล้วโวยวายทุบตีภรรยา พ่อบุญธรรมสงสารภรรยาเจ้าของร้าน เข้าไปพูดคุยปลอบใจจนสนิทกัน แล้วชวนหนีไปอยู่ด้วยกัน บอกว่าไปเริ่มคืนวันอันแสนอบอุ่น แล้วฉันจะดูแลเธอเอง

พ่อบุญธรรมเป็นคนไม่ดื่มเหล้า ใจดี ขยัน ภรรยาเจ้าของร้านตัดผมยอมหนีมาอยู่ด้วย ซึ่งก็คือแม่บุญธรรมของสามีผู้เขียน ทั้งสองไปเปิดร้านตัดผมอีกจังหวัดหนึ่ง เช่าที่ดินของวัดสร้างบ้านไม้สองชั้นสองห้อง ชีวิตเป็นไปด้วยดี พ่อบุญธรรมทำบุญที่วัดเป็นประจำ ตื่นเช้าตักบาตร ก่อนนอนสวดมนต์ แม้อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ พระมาบอกบุญถึงบ้านก็ร่วมทุกครั้ง ท่านสูบยาเส้น เคี้ยวหมากผสมยาเส้น และดื่มเครื่องดื่มชูกำลังวันละหนึ่งถึงสองขวด แข็งแรงอายุยืน แต่เสียชีวิตด้วยเส้นเลือดในสมองแตก คืนหนึ่งเข้านอนแล้วเช้าไม่ตื่น หมอเจาะคอใส่ท่อช่วยหายใจ นอนโรงพยาบาลช่วงหนึ่ง (ระยะเวลาถอดเพี้ยน) ก็จากไปอย่างสงบ อายุราว 90 ปี แม่บุญธรรมเป็นผู้หญิงเก่งและแกร่ง เก็บเงินเก่ง ดูแลบ้านเรียบร้อย สมเป็นแม่ศรีเรือน

เมื่อมีเงินพอสมควร แม่บุญธรรมทำอาชีพเสริมด้วยการปล่อยเงินกู้ให้คนในละแวกนั้น ใครเดือดร้อนเรื่องเงินก็มาหา ท่านจำได้ว่าใครกู้ไปเท่าไร คอยดูคอยตามเก็บ ทำให้ครอบครัวสบายขึ้นและเป็นที่พึ่งของญาติพี่น้อง

แม่บุญธรรมอายุ 67 ปีล้มป่วย ไอ อาเจียนเป็นเลือด แล้วเสียชีวิต หลังจากนั้นฐานะครอบครัวไม่ดีเหมือนเดิม ลูกหนี้ที่กู้เงินไปไม่นำมาคืนและหายไป เพราะพ่อบุญธรรมไม่รู้ว่าใครกู้ไปบ้าง ร้านตัดผมที่เป็นบ้านไม้สองชั้นสองห้องบนที่เช่าของวัด ทางวัดขอให้ย้ายไปอยู่บ้านปูนสองชั้นหลังใหม่ แต่ให้ที่เหลือเพียงห้องเดียว และบ้านใหม่จะตกเป็นของวัดในอีกสามสิบปี ปัจจุบันตกเป็นของวัดแล้ว สามีผู้เขียนเช่าร้านตัดผมจากวัดทำมาหากินจนทุกวันนี้ เวลาตัดผมให้ลูกค้าก็ชวนคุยเรื่องบุญไปด้วย

ครูไม่ใหญ่แซวว่าคนแต่งเพลงนี้คุ้น ๆ แล้วอ่านจดหมายต่อ ช่วงแรกถอดเพี้ยน พอจับได้ว่าพ่อแท้ของสามีสมัยหนุ่มดื่มเหล้า เวลาแม่สามีชวนทำบุญก็ทำบ้าง สุดท้ายหลง ๆ ลืม ๆ เสียชีวิตด้วยโรคปอดและโรคชราอายุเจ็ดสิบกว่า แม่แท้ของสามีรักการทำบุญ ใส่บาตรทุกเช้า ใจดี เข้าวัดฟังธรรม ร่วมทอดกฐิน งานบวชพระภิกษุสามเณรเป็นประจำ เมื่อลูกมีครอบครัวแล้วก็รักษาศีลปฏิบัติธรรมมากขึ้น อายุ 70 ป่วยเป็นโรคหัวใจ ตอนใกล้ตายเจ็บป่วยทรมาน ดิ้นทุรนทุรายบนเตียง หลานชายกระซิบข้างหูให้ภาวนาและแผ่เมตตา ท่านจึงสงบลง หายใจแผ่ว แล้วจากไปอายุ 91 ปี

ครูไม่ใหญ่แทรกว่าพ่อกับแม่ของสามีประกอบเหตุไม่เหมือนกัน ที่ไปจึงต้องต่างกัน สามีของผู้เขียนตอนนี้ลาออกจากงานมาปฏิบัติธรรม สามีและผู้เขียนชอบเดินธุดงค์ในป่า ชอบความวิเวก เจอเสือ เจอช้าง เจองู เจอฟ้าฝน และไปทำบุญตามวัดในป่าในเขา ชอบเดินธุดงค์ตามพระอาจารย์ ส่วนท้ายของช่วงถอดเพี้ยน และมีประโยคสั้น ๆ ที่ถอดได้ว่าชมความสะอาดความมีรายละเอียดของทีมดอกไม้บาน

ท้ายจดหมาย สามีรู้สึกบังคับรถไม่ได้จึงจอดรถ ผู้เขียนหาคนขับไปส่งโรงพยาบาล หมอว่าเส้นเลือดในสมองตีบ หัวใจเต้นผิดจังหวะ ปัจจุบันเริ่มขยับตัวและมองเห็นได้บ้าง ชุดคำถาม: พ่อบุญธรรมกับแม่บุญธรรมของสามีมีบุพกรรมร่วมกันอย่างไร การพาแม่บุญธรรมหนีจากสามีเก่ามีวิบากกรรมอย่างไร ถ้าไม่หนีต้องอยู่กับสามีที่ทุบซ้อม ขี้เมา เจ้าชู้ ควรทำอย่างไร พ่อแม่บุญธรรมตายแล้วไปอยู่ที่ไหน ทำไมเสียเงินกู้ไปโดยไม่มีใครใช้หนี้ กรรมใดทำให้ถูกย้ายจากบ้านสองชั้นเหลือห้องเดียวและบ้านตกเป็นของวัด การเช่าที่ดินวัดทำมาหากินมีวิบากไหม พ่อแม่แท้ของสามีอยู่ที่ไหน บุญที่แผ่ไปให้ญาติที่ละโลกไปแล้วได้รับหรือไม่ ทำไมสามีกับผู้เขียนชอบปฏิบัติธรรมตามวัดป่าและเดินธุดงค์ เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะหรือไม่ อธิษฐานตามติดหมู่คณะได้ไหม สามีเส้นเลือดในสมองตีบ หัวใจเต้นผิดจังหวะ ประสาทตามองไม่เห็นแก้ไขอย่างไร และหลานชายที่มีคนทักว่าเป็นเทวดามาเกิดมาจากไหน จะได้บวชตลอดชีวิตไหม ท้ายชุดคำถามบอกว่าลืมถามอีกคนหนึ่ง

คำตอบ พ่อของผู้เขียนตายแล้วเป็นภุมเทวาชั้นดีในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ด้วยบุญที่ทำตามประเพณีและช่วยเหลือผู้คน เป็นภุมเทวาสายวิทยาธรเพราะผูกพันกับการรักษาโรคด้วยวิชาไสยเวท ได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วมีสภาพดีขึ้นทุกด้านแต่ยังอยู่ที่เดิม แม่ตายอายุสั้นเพราะกรรมในอดีตที่เคยเกิดในสังคมเกษตรกรรมแล้วฆ่าสัตว์ทำอาหารและฆ่าขาย ตายแล้วเป็นภุมเทวาระดับทั่วไปในหมู่บ้านเดียวกับพ่อแต่คนละหลัง ด้วยบุญที่ทำตามประเพณีและชอบช่วยเหลือผู้คน ได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วมีสภาพดีขึ้น

คำตอบเรื่องน้องของผู้เขียน (ต้นประโยคถอดได้ว่า หลังจากวันที่สี่ ยังไม่ชัดว่าหมายถึงน้องคนที่เท่าไร) ที่เป็นมะเร็งที่หัวเข่าและถูกตัดขาไปข้างหนึ่ง เพราะอดีตเกิดในสังคมเกษตรกรรม ตากข้าวไว้แล้วสุนัขตัวหนึ่งไปถ่ายรดข้าว จึงโกรธคว้าดาบฟันขาสุนัขจนขาด ส่วนที่เผาตัวตายเพราะในชาติเดียวกันนั้นเวลาโกรธใครมักไปจุดไฟเผายุ้งข้าว เผาบ้านเรือนเขาจนเดือดร้อน กรรมนี้ติดตัวมาบันดาลให้คิดเผาฆ่าตัวตายในปัจจุบัน และการฆ่าตัวตายยังเป็นผังใหม่ที่จะทำให้ต้องฆ่าตัวตายอีกในอนาคต

คำตอบ สามีไม่ได้อยู่กับพ่อแม่แท้แต่ต้องมาอยู่กับพ่อแม่บุญธรรม เพราะในอดีตสามีเคยเป็นลูกแท้ ๆ ของพ่อแม่บุญธรรม แต่ท่านทั้งสองเคยทำกรรมบางอย่างไว้ (ถอดได้ว่า ชอบไปจับรักใคร ไม่ชัดว่าเป็นกรรมอะไร) ชาตินี้จึงไม่มีลูก แต่ด้วยบุญที่เคยทำร่วมกันในอดีตจึงดึงดูดให้กลับมาเป็นพ่อแม่ลูกกันอีก ไม่ได้เกิดจากกรรมส่วนตัวของสามีหรือกรรมกับพ่อแม่แท้

คำตอบ การที่พ่อบุญธรรมพาแม่บุญธรรมหนีสามีเก่ามา มีวิบากให้สามีเก่าโกรธแค้นและผูกเวร ถ้าจะมาอยู่ด้วยกันต้องบอกเลิกกันให้ชัดเจนเป็นกิจจะลักษณะ ถ้าแม่บุญธรรมทนอยู่กับสามีเก่าที่ทุบซ้อม ขี้เมา เจ้าชู้ ก็ต้องใจเย็น อดทน ยิ้มสู้ไปชาติหนึ่ง ไม่ช้าก็หมดชาติ และสั่งสมบุญให้มากแล้วอธิษฐานจิตให้บุญบันดาลใจเขาให้ดีขึ้น วันใดใจเขาเปิดก็เป็นกัลยาณมิตรให้เขากลับเนื้อกลับตัว แต่ถ้าจะมาอยู่กับคนใหม่ต้องเลิกกันให้เป็นกิจจะลักษณะก่อน

คำตอบ พ่อบุญธรรมตายแล้วเป็นเทพบุตรสุดหล่อ มีวิมานทองชั้นดาวดึงส์เฟส 3 ด้วยบุญที่ทำในพระพุทธศาสนาอย่างต่อเนื่อง แม่บุญธรรมเป็นเทพธิดาสุดสวย มีวิมานทองชั้นดาวดึงส์เฟส 3 อยู่ใกล้กัน ทั้งสองได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วมีทิพยสมบัติเพิ่มขึ้น ส่วนที่ครอบครัวต้องสูญเงินกู้ไปโดยไม่มีใครใช้หนี้ เพราะกรรมในอดีตที่เคยเบี้ยวหนี้คนอื่น ช่วงต่อมาเรื่องที่ถูกย้ายจากสองห้องเหลือห้องเดียวถอดเพี้ยนจนจับความไม่ได้