ประเภทกรณีศึกษา

ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าเมื่อมีคำถามให้เตรียมเสาแก้วหนึ่งต้นไว้เสมอ แล้วเล่าต่อจากจดหมายว่าชาวฮาวายเชื่อว่ามาดามเปเล่จะสาปแช่งคนที่เก็บหินลาวาจากเกาะบิ๊กไอส์แลนด์กลับไป นักท่องเที่ยวไม่รู้ ลูกคนหนึ่งของคนรู้จักตั้งใจเก็บหินกลับไป ไม่นานลูกทั้งห้าคนเริ่มเกเร ติดยา ครอบครัวแตก จนต้องรีบนำหินไปคืน ครูไม่ใหญ่เสริมว่าฮาวายน่าอยู่ เพราะออกกฎหมายให้สถานที่สาธารณะทุกแห่งเป็นเขตปลอดบุหรี่ ซึ่งเมืองไทยยังทำไม่ได้

เคยมีคนทักว่ามีกรรมเก่าต้องทำบุญมาก ๆ และไม่ให้แต่งงาน ถ้าแต่งจะมีปัญหาครอบครัว ซึ่งก็จริง เจ้าของเรื่องแต่งงานครั้งที่สองหลังสามีคนแรกเสียราวสี่ปี กับชายชาวฮาวายที่รู้จักผ่านแม่ของเขาซึ่งเป็นลูกค้าร้านเสริมสวย แต่งแล้วพบว่าเจ้าชู้มาก ทนอยู่ได้สิบเอ็ดปีและกำลังแยกทาง ตอนย้ายมาฮาวายทิ้งลูกสาววัยขวบไว้กับพี่เลี้ยงที่เมืองไทยราวแปดเดือนแล้วรับมาอยู่ด้วย ลูกสาวคนเดียววัยสิบแปดตอนเด็กเป็นเด็กดีใจบุญ ไม่ยอมให้ซื้อปลาเป็นมาทำกับข้าว ช่วยดูแลร้าน แต่ช่วงที่แม่มีปัญหาแยกทางและธุรกิจไม่มีเวลาให้ ลูกสาวเริ่มเปลี่ยนไป ติดเพื่อน ไม่กลับบ้านหลายวัน แม่ฝันร้ายว่ามีขบวนแห่ปราสาทผึ้งเข้าไปในห้องลูกสาว ซึ่งเป็นประเพณีอีสานที่ทำหลังคนตาย และฝันเห็นลูกสาวไม่ใส่เสื้อผ้า เล็บยาว ผมยาว มอมแมม

อ่านคำถาม ถามว่าเจ้าของเรื่องเป็นภรรยาเก่าของพ่อกลับมาเกิดจริงไหม ทำไมพ่อเอาไม้จิ้มตาตุ๊กแกและก่อนตายร้องว่าอย่ามาทิ่มตา พ่อตายแล้วไปไหนและได้รับบุญที่อุทิศไหม ฝันเห็นขบวนแห่ปราสาทผึ้งเข้าห้องลูกสาวเป็นลางว่าลูกจะตายตามที่มีคนทักว่าอยู่ด้วยกันได้แค่สิบแปดปีหรือไม่ ทำไมลูกสาวนิสัยเปลี่ยน ดวงไฟสีขาวกับภูเขาในสมาธิคืออะไร มาดามเปเล่มีจริงไหม อยู่ภพภูมิใด ปกป้องชาวฮาวายได้จริงไหม ได้รับบุญที่อุทิศไหม หินจากเกาะบิ๊กไอส์แลนด์เป็นเพราะคำสาปหรือไม่ ทำไมหลังทำบุญกฐินชีวิตมีปัญหา ทั้งรถโดนชน สามีขอแบ่งสมบัติ เจ้าของตึกให้ย้ายออกใน 45 วัน ทำไมต้องลำบากทำทุกอย่างเอง ทำบุญโอนเงินผ่านอินเทอร์เน็ตได้บุญต่างจากถวายด้วยมือไหม และลูกกับผู้ประสานงานและพระอาจารย์เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างไร

ทบทวนเรื่องและคำถาม แล้วตอบว่าเป็นเรื่องจริง เพราะความผูกพัน ภรรยาคนแรกตายใหม่ ๆ ก็วนเวียนอยู่ใกล้ ๆ เป็นภุมมเทวาระดับทั่วไป เมื่อถึงเวลาเกิดใหม่ ด้วยความรักผูกพันและกำลังบุญที่มีจึงมาเกิดเป็นลูก ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าชีวิตในสังสารวัฏสลับเป็นนั่นเป็นนี่อย่างนี้ ต้องศึกษาไว้ให้ดี

ชวนผู้ชมสันนิษฐานว่าทำไมพ่อเอาไม้จิ้มตาตุ๊กแก คำตอบคือบ้านมีตุ๊กแกมาก พ่อรำคาญดวงตาของมัน เป็นเหตุปัจจุบัน ไม่ใช่กรรมเวรเก่า ครูไม่ใหญ่สอนแทรกให้ส่องกระจกแล้วคิดถึงพระคุณพ่อแม่ ที่ได้กายมนุษย์ซึ่งหวีผม แต่งหน้า ใส่แว่นได้ ต่างจากตุ๊กแกจิ้งจก ส่วนที่ก่อนตายร้องว่าอย่ามาทิ่มตา เพราะเห็นกรรมนิมิตคือไม้ที่เคยจิ้มตาตุ๊กแกมาจิ้มตาตัวเอง ตายแล้ววนเวียนอยู่ระยะหนึ่ง แล้วไปเกิดเป็นเด็กผู้ชายในเมืองไทยเมื่อไม่นานนี้ ด้วยบุญที่ทำตามประเพณีและบุญที่อุทิศให้ช่วงก่อนเกิด บุญที่อุทิศหลังจากไปเกิดแล้วไม่ได้รับ บุญกลับมาอยู่กับผู้อุทิศ

ฝันเห็นขบวนแห่ปราสาทผึ้งเข้าห้องลูกสาวเพราะจิตกังวล ไม่ได้แปลว่าลูกสาวจะตายตอนสิบแปดตามที่ถูกทัก แต่ควรให้ลูกสาวสั่งสมบุญไม่ประมาท เพราะความตายไม่มีนิมิตหมาย ลูกสาวนิสัยเปลี่ยนเพราะในอดีตเคยคบคนพาล มีเชื้อพาลติดตัวมาดึงดูดให้กลับไปเจอคนพาลอีก แก้โดยหาเพื่อนดีให้ ใกล้ชิดและชวนสร้างบุญ ถ้ายังแนะนำไม่ได้ก็สร้างบุญแล้วอธิษฐานให้บุญคุ้มครอง ส่วนดวงไฟสีขาวและภูเขาในสมาธิเป็นนิมิตระดับที่ใจเริ่มเป็นสมาธิ ไม่ได้บอกว่าจะได้มาอยู่ฮาวาย ถ้าดูเฉย ๆ ไม่ติดใจ ใจจะผ่านไปถึงดวงสว่างใสที่มีอยู่ในตัว

ฝันเห็นจริง แต่มาดามเปเล่ไม่ได้มาเข้าฝัน เพียงบังเอิญพ้องกับภาพ มาดามเปเล่มีจริง เป็นลูกสาวของหัวหน้าเผ่าที่เกาะฮาวายในยุคนั้น ตอนเป็นมนุษย์เสียสละ มีน้ำใจเอื้อเฟื้อทุกคนในเผ่า นับถือผีและเทพเจ้า เพราะอยู่บนเกาะที่เจอลมมรสุมและภูเขาไฟจึงต้องหาที่พึ่ง ตายแล้วเป็นหัวหน้าภุมมเทวาสายวิทยาธร ดูแลเขตเฉพาะเกาะหนึ่งในหมู่เกาะฮาวาย ไม่ใช่ทั้งหมด ช่วยปกป้องภัยได้บางอย่างตามกำลังบุญ บางอย่างช่วยไม่ได้ บางอย่างเป็นเหตุบังเอิญที่เข้าใจว่าท่านช่วย จึงเป็นที่เชื่อถือของคนที่นับถือกึ่งผีกึ่งเทพเจ้า

ที่รู้สึกว่ามาดามเปเล่ดูแลอยู่เป็นความรู้สึกไปเอง ความสำเร็จตามคำอธิษฐานขึ้นอยู่กับบุญของเจ้าของเรื่อง ไม่เกี่ยวกับมาดาม ครูไม่ใหญ่ยกตัวอย่างว่าคนที่อ้อนวอนแล้วไม่ได้ผลก็จะถูกสอนว่าจงช่วยตัวเองก่อนแล้วเทพเจ้าจะช่วย ซึ่งถ้าช่วยตัวเองได้ก็ไม่ต้องขอแล้ว ส่วนบุญที่อุทิศไป มาดามเปเล่ได้รับและฝากขอบใจมา ทำให้มีสภาพดีขึ้น ทั้งผิวพรรณ อาหารทิพย์ เสื้อผ้า และที่อยู่

นักท่องเที่ยวที่นำหินจากเกาะบิ๊กไอส์แลนด์ไปแล้วมีเหตุร้าย ไม่ได้เกิดจากคำสาปของมาดามเปเล่ บางคนเอาไปก็ไม่เป็นอะไร เป็นเพราะคนไม่รู้เรื่องกฎแห่งกรรมจึงสันนิษฐานไปเอง เหมือนใบ้หวยที่ถูกหนึ่งคนผิดพันคน แต่การนำหินกลับมาคืนก็ดีเพราะไม่ทำลายธรรมชาติ ส่วนปัญหาชีวิตหลังทำบุญกฐินเป็นคนละเรื่อง อย่าผูกเป็นเรื่องเดียวกัน บุญกฐินไปตัดรอนวิบากกรรมให้หนักเป็นเบา ถ้าไม่ได้ทำจะแย่กว่านี้ สามีเจ้าชู้เป็นผลจากกรรมที่เคยทำมาในอดีตได้ช่องมาส่งผล เจ้าของตึกให้ย้ายเป็นเรื่องหมดสัญญาเช่าที่บังเอิญมาพร้อมกัน ให้อยู่ในบุญมาก ๆ แล้วจะได้ทำเลและลูกค้าที่ดีกว่าเดิม (ช่วงกลางมีเสียงถอดหลุดราวหนึ่งนาที)

ชีวิตลำบากต้องทำทุกอย่างเองและไม่สมหวังในครอบครัว เพราะในอดีตทำทานระดับหนึ่งและทำตามลำพัง ขาดบุญจากการชวนคนทำความดี จึงขาดลูกน้องบริวารและญาติที่ดีมาสนับสนุน ต่อไปให้ทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนาทั้งด้วยตัวเองและชวนคนอื่นอย่างเต็มที่ แล้วอธิษฐานให้สมบูรณ์ทั้งรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ และบริวารสมบัติ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าตอนนี้มีกองบุญเสาแก้วพันปีหนึ่งพันสามร้อยต้น โปรโมชันต้นละร้อย แต่ครูไม่ใหญ่ทำต้นละพันเพราะอยากให้สำเร็จเร็ว ส่วนการทำบุญโอนปัจจัยผ่านอินเทอร์เน็ตที่ทั้งผู้ให้และพระภิกษุออนไลน์พร้อมกัน ได้บุญไม่ต่างจากถวายด้วยมือ เพราะยุคนี้เป็นยุคไฮเทค

เจ้าของเรื่องกับลูกสาวเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียงตามอารมณ์ บางทีทำเต็มที่ บางทีไม่ได้ทำ กระทบกระทั่งกับบางคนแล้วออกจากหมู่คณะไป พลัดกันไปหลายพุทธันดร ชาตินี้อย่าให้หลุดจากหมู่คณะอีก ต้องอดทนและตั้งใจเต็มกำลัง ครูไม่ใหญ่บอกว่าอยากพาทุกคนไป แต่จะสมหวังได้เมื่อทุกคนร่วมมือด้วยการสั่งสมบุญและอธิษฐานจิต ส่วนพระอาจารย์ในอดีตเคยเป็นกุลบุตรออกบวชตามพระราชาจนตลอดชีวิต เป็นกำลังเผยแผ่ธรรมะไปแคว้นต่าง ๆ ปฏิบัติธรรมถึงองค์พระ กลับดุสิตบุรี ส่วนผู้ประสานงานเคยเป็นกุลธิดาในกองเสบียงสนับสนุนงานวิชชาธรรมกาย ปฏิบัติถึงดวงธรรมใสสว่าง กลับดุสิตบุรีวงบุญพิเศษได้ (ท้ายช่วงเสียงถอดขาดกลางประโยค)

เปิดกรณีศึกษา เจ้าของเรื่องเล่าว่าพ่อแม่มีลูกเจ็ดคน หญิงหกชายหนึ่ง พ่อหวงลูกสาวมากเพราะสวยทุกคน ใครกลับบ้านผิดเวลาจะถูกตีจนขาลาย แต่พอแก่ตัวมีหลานก็ใจอ่อนลง พ่อไม่ดื่มเหล้าไม่สูบบุหรี่ ชอบทำบุญ ทั้งปฏิมากรรมหน้าโบสถ์ ถวายโต๊ะมุก สร้างเขื่อนกั้นน้ำให้วัด ทำบุญกับมูลนิธิ เจอพระที่ตลาดก็เป็นเจ้าภาพเลี้ยงพระทันที และเตรียมตัวตายไว้ดี เก็บเงินค่างานศพและซื้อโลงไว้สามสิบปี แต่คนที่ได้ใช้ก่อนคือแม่ เมื่ออายุแปดสิบกว่าพ่อเริ่มจำลูกหลานไม่ได้ เดินไม่ได้ เส้นหัวเข่ายึดจนขางอยืดไม่ได้ ตาเห็นข้างเดียว พูดไม่ได้ (ช่วงกลางและท้ายเสียงถอดหลุด)

เจ้าของเรื่องเล่าว่าตอนเด็กขากลับนึกสนุก ตะโกนว่าตำรวจมาใส่วงพนัน คนแตกวิ่งไร้ทิศทาง บางคนขาไม่ดีไปไหนไม่ได้จนฉี่ราด แม่รู้ว่าเป็นฝีมือลูกจึงตีอย่างแรง ต่อมาแม่มีอาการคอบวม แพทย์วินิจฉัยว่าเป็นไทรอยด์ แต่ผ่าตัดแล้วพบว่าเป็นมะเร็งกระเพาะอาหารที่ลุกลามขึ้นมา ผ่าตัดท้องแล้วแผลไม่ติดเพราะเป็นเบาหวาน นอน ICU ราวหนึ่งสัปดาห์ก็เสียชีวิตตอนอายุแปดสิบกว่า

พ่อแม่ของสามีมาจากเมืองจีน ค้าขายที่สมุทรสงคราม แล้วทำประมงที่สุราษฎร์ธานี ย้ายไปทำแพปลาที่ระนอง ไม่ค่อยได้ทำบุญในพระพุทธศาสนา ส่วนใหญ่ไหว้เจ้า ครูไม่ใหญ่แทรกว่าเจ้ามีเจ้าผู้รู้กับเจ้าไม่รู้ พุทธะคือผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน จะไหว้ต้องรู้ว่าเจ้าไหน พ่อสามีเสียงดัง อารมณ์ร้อน ดื่มเหล้าบางครั้งเพราะเชื่อว่าเจริญอาหาร ถูกมอเตอร์ไซค์ชนขณะข้ามถนนจนเลือดคั่งในสมองเสียชีวิตอายุ 87 ปี แม่สามีขยัน เลี้ยงเป็ด เลี้ยงหมู ทำปลาเค็ม ปลาทูนึ่งขาย บั้นปลายช่วยเลี้ยงหลาน ปวดศีรษะบ่อย ตรวจพบมะเร็งในสมอง ฉายรังสีจนผมร่วงแล้วเสียชีวิตอายุ 79 ปี

ลูกสาวของเจ้าของเรื่องเข้าวัดตั้งแต่เป็นนักศึกษา ได้อบรมธรรมทายาทหญิง แล้วมาเป็นพี่เลี้ยงอบรมยุวกัลยาณมิตร เป็นอาสาสมัครพนักงานต้อนรับ ได้ถือพานดอกไม้นำขบวนอัญเชิญในงานคุณยายอาจารย์ ปัจจุบันเป็นอาสาสมัครและเป็นพิธีกรรายการพลังมดที่ผลิตเพื่อสนับสนุนงานอาสาสมัคร ออกอากาศทาง DMC ครูไม่ใหญ่บอกว่ายังไม่เคยดูเลย

อ่านคำถาม: พ่อเป็นต้นหนดูเข็มทิศบอกทิศทางเรือทำโป๊ะจับปลาจะมีวิบากกรรมอย่างไร ทำไมความจำเสื่อม ขางอ พูดไม่ได้ ตาเห็นข้างเดียว ต้องเจาะท้องให้อาหาร เปิดธรรมะจากจานดาวธรรมและใส่มือให้ทำบุญท่านรับรู้ไหม บุญอะไรทำให้อายุยืนถึง 97 ปี ตายแล้วไปอยู่ไหน การแกล้งตะโกนว่าตำรวจมาจะมีวิบากไหม ทำไมแม่เป็นมะเร็งกระเพาะลามถึงคอ ทำไมพ่อแม่สามีตายด้วยเรื่องสมองคล้ายกัน ทำไมเวลาจะทำบุญใหญ่มักหงุดหงิด เจ็บป่วย และเสียดายทรัพย์ ครอบครัวสร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างไร และคำถามของลูกสาวเรื่องอานิสงส์อาสาสมัครนำขบวนกับการผลิตรายการพลังมด

คำตอบ: การเป็นต้นหนดูเข็มทิศให้เรือทำโป๊ะจับปลาทำให้โรคภัยเกิดง่าย มีส่วนในปาณาติบาต ชาติต่อไปอายุอาจไม่ยืนเหมือนชาตินี้ ความจำเสื่อมมาจากมุสาเวลาค้าขาย พูดไม่ได้ ตาเห็นข้างเดียว และต้องเจาะท้องให้อาหาร มาจากกรรมฆ่าสัตว์เป็นอาหารหรือมีส่วนในการฆ่า เช่นจับหมูมัดใส่เข่ง ส่วนที่ลูกเปิดธรรมะจากจานดาวธรรมให้ดู ท่านรับรู้แต่ไม่เข้าใจ เพราะความจำเสื่อมจากมุสาและน้ำเมา แต่ใจก็น้อมไปทางกุศล การใส่มือให้ทำบุญและอนุโมทนาทำให้กระแสบุญกระทบใจให้ชุ่มชื่น แต่รับรู้ได้ไม่ถึงร้อยเปอร์เซ็นต์

คำตอบ: พ่ออายุยืนถึง 97 ปีเพราะบุญในอดีตที่ชอบสงเคราะห์คนทุกข์ยาก แจกเสื้อผ้าและวัตถุทาน และทำบุญด้วยยารักษาโรค กับอธิษฐานให้อายุยืน ตายแล้วเหมือนหลับแล้วตื่นขึ้นกลางวิมานทองชั้นดาวดึงส์ เป็นเทพบุตรสุดหล่อด้วยบุญที่ทำไว้ในพระพุทธศาสนาและบุญที่ลูก ๆ อุทิศให้ ฝากบอกว่าได้รับบุญแล้วและมีความสุขมาก

คำตอบ: การที่ลูกแกล้งแม่ด้วยการตะโกนว่าตำรวจมาจนวงพนันวุ่นวายและบางคนฉี่ราด เป็นบุญปนบาป ครูไม่ใหญ่แซวว่าตอนเด็กคงซนเหมือนกัน และลูกสาวในรายการพลังมดก็ซนเหมือนกัน อธิบายว่าบุญปนบาปคือเวลาจะทำบาปจะมีเหตุหรือมีคนมาแกล้งจนหมดอารมณ์ทำบาป คือทำบาปไม่ขึ้น

คำตอบ: แม่เป็นมะเร็งกระเพาะอาหารลุกลามถึงคอเพราะกรรมในอดีตที่เกิดในสังคมเกษตรกรรม เลี้ยงสัตว์ไว้ขายและทำอาหาร และได้เชือดคอสัตว์ ตายแล้วเป็นเทพธิดามีวิมานทองชั้นดาวดึงส์ติดกับวิมานของพ่อ ด้วยบุญที่ทำร่วมกันในพระพุทธศาสนาและบุญที่ลูกอุทิศ ได้ฝากข้อความของลูกไปถึงแล้ว ทั้งสองดีใจที่ได้อยู่ใกล้กัน ฝากความระลึกถึงลูกหลานและอวยพรให้มีความสุขความเจริญ

คำตอบ: พ่อสามีถูกมอเตอร์ไซค์ชนเลือดคั่งในสมอง และแม่สามีเป็นมะเร็งในสมอง เพราะกรรมทั้งอดีตและปัจจุบันที่ช่วยกันทุบหัวหมู ชาตินั้นก็เป็นสามีภรรยากันเหมือนชาตินี้ รวมกับกรรมทำประมงในปัจจุบัน ตายแล้วทั้งสองไปอยู่ยมโลกของมหานรกขุมหนึ่ง ถูกทัณฑ์ทรมาน ทั้งถูกทุบ ถูกเชือด ถูกชำแหละ แต่ได้รับบุญที่อุทิศไปให้ ใกล้จะพ้นกรรมแล้ว ให้ทำบุญอุทิศให้บ่อย ๆ

คำตอบ (ต้นช่วงเสียงถอดหลุด): ความเสียดายทรัพย์เป็นความเสียดายชั่วคราว และตัดใจทำบุญใหญ่ได้ทุกครั้ง อาการหงุดหงิดมาจากอดีตที่ญาติพี่น้องมาชวนทำบุญแล้วมักหงุดหงิด จึงเตือนว่าใครชวนทำบุญให้ยิ้มแย้มแล้วตอบตกลง บุญและสมบัติจะเกิดขึ้น ส่วนการเสียดายทรัพย์ก่อนทำแต่ตัดใจได้ เวลาบุญส่งผลจะเจออุปสรรคก่อนงานสำเร็จ แต่สุดท้ายก็ผ่านอุปสรรคได้ทรัพย์มา สามี เจ้าของเรื่อง และลูกทั้งสองสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียง บางครั้งทุ่มเต็มที่ บางครั้งทำตามอารมณ์

คำตอบ: การเป็นอาสาสมัครแถวนำขบวนในงานพิธีของวัดพระธรรมกายเป็นการยกย่องพระรัตนตรัย เกิดชาติต่อไปจะมีขบวนติดตามไปทุกแห่งทั้งในมนุษย์และเทวโลก ได้เกิดในตระกูลสูง ได้รับการยกย่องให้เกียรติ ส่วนการผลิตรายการพลังมดและรายการอื่นทางจานดาวธรรมจะทำให้มีปัญญามาก มีชื่อเสียงดีงาม มีเพื่อนและพวกพ้องดี มีผู้สนับสนุน และเป็นบุญที่ส่งไปดุสิตบุรี ทีมงานเคยเป็นกุลบุตรกุลธิดาที่ช่วยเผยแผ่วิชชาธรรมกายในหลายรูปแบบและสร้างบุญร่วมกันเป็นทีมมาแบบกองเสบียง จึงทำงานเป็นทีมดี การผลิตรายการที่สร้างแรงบันดาลใจให้วัยรุ่นต้องเริ่มจากผู้ผลิตนั่งธรรมะให้ใจใสสม่ำเสมอ แล้วชวนให้สร้างบารมีเต็มที่และอธิษฐานจิตตามไปดุสิตบุรี

เปิดจดหมายของผู้เขียนที่เข้ามหาวิทยาลัยเพราะหวังแสวงหาที่พึ่งแท้ พบแล้วรักจะมาวัดแต่ถูกคุณแม่ดึงออกไป ภายหลังกลับมาวัดอีกและได้ถวายการรักษาพระภิกษุสามเณร (ช่วงต้นเสียงถอดหลุดปนภาษาอังกฤษ) เล่าว่าคุณตาคุณยายเป็นชาวจีน แต่งงานตอนอายุสิบเก้า มีลูกชายเจ็ดคนลูกสาวหนึ่งคน คุณแม่เป็นคนที่ห้า คุณตาดื่มสุราทุกวันและทุบตีคุณยายเป็นอาจิณ คุณยายซึ่งเป็นคนดีมีเมตตาชอบทำบุญจึงอธิษฐานว่าขออย่าได้พบคุณตาอีกทุกภพทุกชาติเพราะน้ำเมา อยู่ด้วยกันจนคุณตาเสียชีวิต คุณยายอยู่ถึง 102 ปี ก่อนตายสั่งว่างานศพห้ามร้องไห้ ไม่ต้องทำกงเต๊ก ให้ลูกหลานใส่เสื้อผ้าสีสดใสแยกสีตามรุ่น และให้แยกฮวงซุ้ยห่างจากคุณตา ครูไม่ใหญ่แซวว่าเป็นสุสานคนช้ำจริง ๆ

ผู้เขียนเล่าว่าครอบครัวนับถือลัทธิเต๋าที่เชื่อว่าองค์พระแม่เป็นผู้เปิดฟ้าดินและสร้างทุกสิ่ง ยิ่งใหญ่กว่าพระพุทธเจ้า ครูไม่ใหญ่แทรกว่านี่คือเทวนิยมที่สมมุติเทพเจ้าผู้สร้างขึ้นมา บ้านเปิดเป็นตำหนักบนชั้นสี่มีการไหว้ทุกวัน คุณพ่อห้ามเล่าพิธีกรรมและห้ามถ่ายภาพเพราะเป็นความลับของสวรรค์ ผู้เขียนจึงไม่รู้จักวัดและการทำบุญ จนเข้ามหาวิทยาลัยได้ตามเพื่อนในชมรมพุทธศาสตร์มาวัดพระธรรมกาย เป็นอาสาสมัครจัดแถวคนมาปฏิบัติธรรม แต่คุณแม่สั่งห้ามเด็ดขาด ผู้เขียนไม่อยากทะเลาะจึงไม่มาวัดอีกเลยนานสิบเจ็ดปี จบแล้วแต่งงานกับสามีรุ่นพี่มหาวิทยาลัย ซึ่งคุณปู่เป็นศาสนาจารย์ผู้ก่อตั้งโบสถ์คริสต์ในต่างจังหวัด และคุณย่าพาไปโบสถ์ทุกวันอาทิตย์

ปี 2541 เพื่อนหมอชวนสร้างองค์พระแกนกลาง ผู้เขียนกับสามีสร้างคนละองค์ ผู้เขียนทำเพราะเกรงใจเนื่องจากมาจากครอบครัวที่เชื่อลัทธิเต๋า ส่วนสามีถวายในนามคุณยายอาจารย์ทั้งที่ไม่รู้จักวัดมาก่อน แต่รู้สึกผูกพันกับคุณยายอาจารย์เหมือนย่ากับหลาน ต่อมามีธุระนัดเพื่อนหมอที่วัดในวันพิธีองค์พระแกนกลางวันที่ 6 กันยายน 2541 เพื่อนชวนอยู่ร่วมพิธี ตอนเย็นร่วมพิธีฉลองที่ลานมหาธรรมกายเจดีย์ พอถึงเวลานั่งสมาธิผู้เขียนไม่หลับตา นั่งมองคนรอบข้าง แล้วเห็นผู้คนชี้ไปที่ดวงอาทิตย์ ส่งเสียงฮือฮา บางคนปีติน้ำตาร่วงยืนพนมมือ ผู้เขียนงงว่าทำไมมองดวงอาทิตย์ได้โดยไม่แสบตา ยิ่งมองยิ่งแสบตาไม่เห็นอะไรเลย ทั้งที่เพื่อนหมอเห็นเหมือนคนอื่น คำว่าองค์พระแกนกลางถอดตามที่ได้ยิน ยังไม่ยืนยัน

หลังวันนั้นมีข่าวโจมตีวัดว่ายิงเลเซอร์ไปที่ดวงอาทิตย์ ผู้เขียนคิดว่าเป็นไปไม่ได้ ถ้าทำได้จริงทำไมไม่ทำให้ตัวเองเห็นด้วยทั้งที่อยู่ในเหตุการณ์ จึงบอกเพื่อนว่าอยากรู้จักวัดมากกว่านี้ เพื่อนชวนไปปฏิบัติธรรมที่พนาวัด แต่ไปถึงตอนเช้าก็เปลี่ยนใจอยากกลับบ้าน ตกเย็นขณะเดินกลับที่พักเหลือบมองดวงอาทิตย์ ได้เห็นอัศจรรย์ตะวันแก้ว เป็นดวงใสหมุนตามเข็มนาฬิกาเร็วมาก มีวงแหวนแสงประกายวูบวาบสวยงามราวสามสิบนาที จึงเริ่มแน่ใจว่าเป็นของจริงไม่ได้หลอกลวง

วันรุ่งขึ้นผู้เขียนตั้งใจปฏิบัติธรรมจนสัมผัสความสุขสงบภายในได้เมื่อหลับตาสนิท จึงเข้าใจงานของหลวงพ่อและซาบซึ้งว่าต้องหลับตาก่อนจึงจะเข้าใจ ท่านปรารถนาให้มวลมนุษยชาตินั่งหลับตาเข้าถึงความสุขที่แท้จริง ผู้เขียนได้ร่วมสร้างบุญอีกอย่างหนึ่ง (เสียงถอดเพี้ยน ฟังไม่ชัดว่าสร้างอะไร) คืนก่อนนำปัจจัยไปถวาย หลังนอนหลับเกิดดวงกลมสีเหลืองทองในท้อง มีแสงสว่างจ้าพุ่งออกมา ตกใจลุกขึ้นนั่งมอง เห็นอยู่สองสามวินาทีแล้วหายไป วันที่ 1 พฤศจิกายน 2541 มาร่วมทอดกฐินโดยสามีไม่ได้มาด้วยเพราะช่วงนั้นมีข่าวโจมตีวัดรุนแรง เห็นคนมามากและเป็นระเบียบเรียบร้อย คิดว่าถ้าหลวงพ่อไม่ดีจริงคงทำไม่ได้ขนาดนี้ จึงเริ่มศรัทธาและตั้งใจปกป้องหลวงพ่อ มาวัดต่อเนื่องและพยายามเป็นกัลยาณมิตรให้สามี

เหตุการณ์ที่ทำให้สามีหันมาศรัทธาวัดเต็มเปี่ยม คือตอนจะเดินทางไปต่างประเทศ ผู้เขียนมอบพระของขวัญพระมหาสิริราชธาตุให้คล้องคอ เขาก็รับไว้เฉย ๆ วันสุดท้ายก่อนกลับเมืองไทย สามีทำตั๋วเครื่องบินและพาสปอร์ตหายระหว่างเดินทางมาสนามบิน ย้อนไปค้นก็ไม่พบ ไปแจ้งความแล้วมืดแปดด้าน จึงลองด้านที่เก้าคืออธิษฐานกับพระมหาสิริราชธาตุ ปรากฏว่ามีคนนำตั๋วและพาสปอร์ตไปฝากไว้กับเจ้าหน้าที่ขายตั๋ว พอสามีจะไปยกเลิกการเดินทาง เจ้าหน้าที่ก็บอกว่ามีคนนำมาคืน ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าที่น่าอัศจรรย์คือคนเก็บได้นำมาส่งถูกที่ได้อย่างไรในเมื่อมีบริษัทขายตั๋วหลายแห่ง กลับถึงเมืองไทยสามีรีบให้พามาวัดทันที นำปัจจัยใส่ซองถวายหลวงพ่อ วันต่อมายังทำซุปถวายพระ จนผู้เขียนถามว่ากินยาอะไรผิดมา เขาจึงเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง

ปี 2543 สามีขึ้นปฏิบัติธรรมที่พนาวัดได้ผลดี จึงศรัทธาศึกษาพระพุทธศาสนาเป็นการใหญ่ ชื่นชมว่าพระพุทธเจ้าทรงฉลาดมาก ปัจจุบันช่วยงานพระศาสนาทุกสัปดาห์ และร่วมงานกับพระต่างประเทศรูปหนึ่งที่รู้จักกันโดยบังเอิญหน้าลานธรรมในงานสลายร่างคุณยายอาจารย์ ช่วยงานพุทธศาสนาระหว่างประเทศหลายด้าน เช่นถวายจีวรที่กัมพูชาและศรีลังกา จัดตอบปัญหาธรรมะวันวิสาขบูชาที่ท้องสนามหลวง นำพระและสาธุชนไปแสวงบุญที่อินเดีย ประสานเชิญพระบรมสารีริกธาตุจากศรีลังกามาไทย ช่วยจัดงานรวมพุทธบุตรทั่วโลกที่อินเดียและมาเลเซีย โดยยึดคำสอนหลวงพ่อว่าพุทธบุตรต้องเป็นดวงเดียวกันเหมือนดวงตะวัน (เสียงช่วงนี้หลุดปนภาษาอังกฤษ รายการงานบางข้อยังไม่ยืนยัน) ส่วนลูกสาวเกิดมาร่างกายสมบูรณ์ แต่อายุสิบสองปีเริ่มมีกระดูกสันหลังคด ซึ่งปกติรักษาไม่หาย ผู้เขียนรักษาทั้งภายนอกด้วยกายภาพบำบัดและภายในด้วยบุญและการอธิษฐาน ปัจจุบันอายุ 17 ปีอาการดีขึ้นมาก

ผู้เขียนถามว่าคุณยายมีบุญอย่างไรจึงอายุยืน 102 ปี คำอธิษฐานไม่ขอพบคุณตาอีกจะสมปรารถนาหรือไม่ คุณตาคุณยายตายแล้วไปไหน กรรมใดทำให้ตนเกิดในครอบครัวที่ไม่เข้าวัด ถูกแม่ดึงออก และได้สามีครอบครัวคริสต์ ดวงกลมสีเหลืองสว่างในท้องคือดวงอะไร ดวงบุญกับดวงธรรมต่างกันอย่างไร บุพกรรมใดทำให้สามีเกิดในครอบครัวคริสต์แต่หันมานับถือพุทธ ปู่ย่าของสามีที่เป็นศาสนาจารย์ตายแล้วไปไหน อุทิศบุญให้ได้หรือไม่ สามีกับพระต่างประเทศมีบุพกรรมร่วมกันอย่างไร อานิสงส์ช่วยงานรวมพุทธบุตรทั่วโลก พาสปอร์ตคืนเพราะบังเอิญหรืออานุภาพพระมหาสิริราชธาตุ ลูกสาวกระดูกหลังคดเพราะกรรมใด คุณแม่ที่นับถือเต๋าแต่เริ่มนั่งสมาธิจะไปไหนและป่วยโรคหัวใจเพราะอะไร พี่ชายเจ้าของบริษัทเหล็กที่ขายเหล็กให้สร้างสภาธรรมกายสากลแต่ห้ามน้องมาวัดจะได้บุญหรือไม่ และตนเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างไร

คุณยายอายุยืน 102 ปีเพราะในอดีตถวายอาหารพระและอื่น ๆ (ช่วงนี้เสียงถอดหลุด ฟังไม่ชัด) คำอธิษฐานไม่ขอพบคุณตาจะสมปรารถนา เพราะการกระทำตอนเป็นมนุษย์ต่างกัน คุณยายสั่งสมแต่บุญกุศล คุณตาตรงกันข้าม ดื่มเหล้าแล้วทะเลาะทุบตีคุณยาย ตายแล้วดิ่งไปมหานรกขุมห้าทันทีด้วยวิบากกรรมดื่มสุราเป็นอาจิณ ถูกนายนิรยบาลกรอกน้ำร้อนสีดำ ตายเกิดซ้ำ ๆ รับบุญที่อุทิศไปไม่ได้ บุญไปคอยอยู่ที่ยมโลก ยังต้องทุกข์อีกยาวนาน คุณยายไปเป็นเทพธิดามีวิมานทองที่ดาวดึงส์เฟสสองจากบุญในพระพุทธศาสนา ได้รับบุญที่อุทิศไปแล้ว ส่วนผู้เขียนเกิดในครอบครัวที่ไม่เข้าวัดเพราะอดีตชาติหนึ่งเคยนับถือความเชื่ออื่นและห้ามญาติไม่ให้มาสร้างบุญกับหมู่คณะ แต่ญาติคนนั้นกลับมาเป็นกัลยาณมิตรชักชวนจนเปลี่ยนใจมาสร้างบารมี ช่วงแรกไม่ชอบทำหน้าที่กัลยาณมิตรเพราะยังไม่เข้าใจ ต่อมาจึงทำเต็มที่ ผังนี้จึงติดตัวมา

ครูไม่ใหญ่ชวนเดาก่อน แล้วตอบว่าผังเดิมของผู้เขียนเคยถือความเชื่ออื่นมาก่อน จึงต้องมาแต่งงานกับสามีที่ครอบครัวเป็นคริสต์ แต่เคยเป็นสามีภรรยากันในชาติอื่น แม้ความเชื่อต่างกันก็มาอยู่ร่วมกันอีก ดวงกลมสีเหลืองสว่างกลางท้องเวลาหลับตาคือกุศลนิมิตที่เกิดจากจิตที่เป็นบุญ ให้รักษาไว้แล้วจะพัฒนาดีขึ้น ดวงบุญกับดวงธรรมต่างกันคือ บุญที่สร้างไว้เป็นบุญธาตุรวมเป็นดวงบุญซ้อนอยู่กลางดวงธรรม ส่วนดวงธรรมคือสิ่งที่ทรงรักษาไว้ เช่นดวงธรรมที่ทำเป็นกายมนุษย์ ถ้ายังอยู่กายมนุษย์ก็อยู่ ถ้าดับกายมนุษย์ก็ตาย ลักษณะกลมเหมือนกันแต่คุณสมบัติและหน้าที่ต่างกัน สามีเกิดในครอบครัวคริสต์เพราะเคยอยู่กับหมู่คณะแล้วกระทบกระทั่งกับบางคนจึงออกไปนับถือความเชื่ออื่น แต่ภายหลังได้กัลยาณมิตรดีแนะนำกับความตั้งใจเดิมจึงกลับมาในชาติเดียวกันนั้น ผังนี้จึงติดตัวมา

ปู่ย่าของสามีที่เป็นศาสนาจารย์ในคริสต์ศาสนา ตายแล้วไปอยู่ในป่าไม้สีทองของหิมพานต์ ในหมู่ที่มีความเชื่อเดียวกัน ซึ่งอยู่ในสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา ชั้นแรกจากหกชั้น มีความผาสุกตามกำลังบุญที่เน้นสงเคราะห์โลก สร้างโรงพยาบาลให้คนเจ็บ เกื้อกูลคนจน สร้างโรงเรียนให้คนไม่มีความรู้ ขณะนี้กำลังพูดคุยสรรเสริญผู้นำที่ตนนับถือแต่ยังไม่ได้พบ อยู่ในถ้ำบนเนินในป่าหิมพานต์ เฝ้ารอวันสุดท้ายที่ไม่รู้ว่าเมื่อไร และฝันว่าจะได้พบพระผู้เป็นเจ้าสักวัน ครูไม่ใหญ่เปรียบว่าเหมือนชายหนุ่มที่เฝ้าฝันถึงหญิงสาวที่ไม่มีจริง ผู้เขียนอุทิศบุญให้ได้ แต่ตอนนี้ท่านไม่เปิดใจรับเพราะไม่มีความรู้ บุญจึงกลับคืนมาที่ตัวผู้เขียน ถ้าวันใดเปิดใจก็จะได้รับ

สามีกับพระต่างประเทศเคยอยู่ร่วมกันเป็นกัลยาณมิตรและสร้างบุญกับหมู่คณะมาก่อน แล้วกระทบกระทั่งกับบางคนจึงออกไปนับถือความเชื่ออื่นทั้งคู่ แต่ต่อมาก็กลับมาสร้างบุญกับหมู่คณะอีกทั้งทีม อานิสงส์ช่วยงานรวมพุทธบุตรทั่วโลกโดยย่อ จะได้เกิดในแวดวงพระพุทธศาสนา ในตระกูลสัมมาทิฐิมีโภคทรัพย์มาก เป็นที่รักของมนุษย์และเทวดา ปิดอบายไปสวรรค์ มีบริวารทิพย์มาก พาสปอร์ตและตั๋วคืนมาอย่างรวดเร็วเพราะอานุภาพพระมหาสิริราชธาตุและบุญสร้างพระธรรมกายประจำตัว ลูกสาวกระดูกหลังคดเพราะอดีตเคยใช้ไม้ตีงูที่เลื้อยเข้ามาในบ้านจนหลังหัก วิบากกรรมได้ช่องส่งผล ที่อาการดีขึ้นเพราะกรรมไม่หนักมากและบุญปัจจุบันช่วยไว้ ให้ทำทุกบุญต่อไป ส่วนคุณแม่ถ้ายังไม่ศรัทธาพระรัตนตรัยเต็มที่ บุญจะส่งให้ไปได้อย่างมากแค่ป่าหิมพานต์ เป็นวิทยาธรในหมู่ผู้มีความเชื่อเดียวกันในป่าไม้สีทอง

คุณแม่ป่วยเป็นโรคหัวใจเพราะวิบากกรรมฆ่าสัตว์ทำอาหารในอดีต ขี้หงุดหงิด และใช้แรงงานสัตว์จนสัตว์เหนื่อยมาก ผู้เขียนต้องเป็นกัลยาณมิตรให้ท่านละความเชื่อเดิม สั่งสมทาน ศีล ภาวนาให้ถูกหลักวิชา และอุทิศบุญให้สัตว์ที่เคยเบียดเบียน พี่ชายเจ้าของบริษัทเหล็กที่ขายเหล็กให้สร้างสภาธรรมกายสากล แต่ไม่มีศรัทธาและห้ามน้องมาวัด ไม่ได้บุญนี้เลย เพราะเป็นการซื้อขายธรรมดาระหว่างพ่อค้ากับลูกค้า ไม่ได้เกิดจากศรัทธา ส่วนการชวนครอบครัวพี่ชาย ตอนนี้ใจยังไม่เปิด ให้ทำทุกบุญและอธิษฐานจิตไป บุญละเอียดจะค่อย ๆ ไปกระทบใจทีละน้อย สักวันบุญได้ช่องจะศรัทธาเอง ผู้เขียนและครอบครัวเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียง ชาตินี้มาเจอกันแล้วให้ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่ทุกบุญ

เปิดกรณีศึกษาชื่อพี่ชายที่แสนดี ครูไม่ใหญ่แทรกเรื่องต้องรีบสร้างให้เสร็จเพื่อรองรับพุทธบุตรทั่วโลกหลากนิกายที่จะมาชุมนุมกันในปี 2550 ซึ่งยังกำหนดวันไม่ได้ ผู้เขียนเล่าว่ามีพี่น้องทั้งหมดหกคน เข้าวัดตั้งแต่ปี 2527 โดยมีพี่ชายคนที่สี่เป็นกัลยาณมิตรพามา นับได้ยี่สิบสองปี หลังจากนั้นตั้งใจทำบุญทุกบุญที่ครูไม่ใหญ่เมตตาให้สั่งสมไม่ขาด

ผู้เขียนจบอนุปริญญาด้านบัญชีเมื่อปี 2523 แล้วรู้สึกว่ากำลังคอยอะไรบางอย่างอยู่แต่ไม่รู้ว่าอะไร ครูไม่ใหญ่ให้ผู้ชมทายว่าเธอพบอะไร จนปลายปี 2530 พบกับสามี ความรู้สึกรอคอยก็หายไปทันที ตอนนั้นสามีทำธุรกิจโรงงานฟอกย้อมและพิมพ์ผ้าที่อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม มีปัญหามากมายทั้งงาน ลูกค้า คนงาน เครื่องจักร และมีหนี้ราวยี่สิบกว่าล้าน ผู้เขียนบอกเขาตั้งแต่พบกันวันแรกว่ามาใช้หนี้ให้ ทำโรงงานให้สว่างแล้วจะไป เหมือนพูดพยากรณ์อนาคต (ช่วงกลางมีเสียงถอดหลุดราวครึ่งนาที)

ผู้เขียนช่วยสามีทำงานเต็มที่ เขาไว้ใจ ปรึกษาทุกเรื่อง ทึ่งและอัศจรรย์ใจในตัวเธอ เคยพูดว่าเธอคือนางฟ้า วีรสตรี แม่พระ เธอคือทุกสิ่ง และเปรียบตัวเองเป็นพระราชาที่มีเธอเป็นขุนพล ครูไม่ใหญ่สอนว่าคำพูดเป็นสมบัติ จะให้สมบัติล่มสลายหรือเพิ่มพูน ให้หุ้นส่วนรักกันหรือแตกกันก็อยู่ที่ถ้อยคำ เวลาหงุดหงิดอย่าพูด ให้ออกห่างไปพูดกับต้นไม้ เปิดฝาโอ่งตะโกนลงไป หรือเข้าห้องน้ำปิดประตู ล้างหน้าแล้วออกมายิ้มพูดดี ๆ อย่าคิดว่าพูดอะไรก็ได้เพราะเขารักเรา เพราะเราเลือกมนุษย์ที่มีกิเลสมา ต้องศึกษาศิลปะในการอยู่กับมนุษย์ที่มีกิเลส แม้บางทีต้องกัดฟันนึกว่าฉันจะเป็นแสงสว่างให้เธอ

หลังคลอดลูกสาวได้หกเดือนทรัพย์สินเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าเพราะใช้ถ้อยคำเป็น แม้ธุรกิจไปได้ดีแต่งานโรงงานเหนื่อยหาเวลาพักยาก จึงปรึกษากันให้คนเช่าโรงงานและขายเครื่องจักรก่อนเกิดวิกฤต IMF จึงไม่ต้องเจอภาวะนั้น (ช่วงนี้เสียงถอดปนภาษาอื่นหลุดเป็นช่วง) ต่อมาสามีเริ่มมีขุนพลใหม่ มีผู้หญิงคนใหม่ ไม่ไว้ใจเธอ กลัวเธอจะฟ้องเอาสมบัติ ทั้งที่แต่งงานเป็นคู่ชีวิตกัน เขาปลูกบ้านใหม่แล้วย้ายไปอยู่กับหญิงคนใหม่ ทิ้งเธอไว้ที่เดิม ทำให้เจ็บช้ำใจมาก (ท้ายช่วงเสียงถอดหลุดราวหนึ่งนาทีครึ่ง)

ผู้เขียนระลึกถึงความดีของสามีว่าเขาเคยทำบุญเสาเข็มมหาธรรมกายเจดีย์สามต้น และสร้างพระสี่องค์ แต่เป็นอดีตไปแล้ว ต่อมาเมื่อวัดมีเรื่องตามกระแสสื่อ เขาก็เลยไปตามกระแสสื่อ ปัจจุบันยังไม่ยอมเข้าวัดสร้างบารมีเลย

ผู้เขียนเล่าว่าประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์บ่อย วันที่ 13 ตุลาคม 2536 ขับรถจะเลี้ยวเข้าหมู่บ้านแล้วชนกับมอเตอร์ไซค์ คนขับกระเด็นตกรถ เข้าโรงพยาบาลไม่กี่วันก็เสียชีวิต อีกสองปีต่อมาวันที่ 21 มีนาคม 2538 ขับรถผ่านซอยแห่งหนึ่ง มอเตอร์ไซค์พุ่งมาชนจนประตูซ้ายเปิดไม่ได้ กระจกแตกบาดเท้าลูกสาววัยสี่ขวบเล็กน้อย แต่คนซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์กระเด็นตกรถเสียชีวิตทันที ครูไม่ใหญ่ว่าเกิดวิบากที่เขาขอยืมรถของเธอมาใช้กรรม และให้อธิษฐานดี ๆ อย่าให้รถของเราถูกยืมไปใช้แบบนี้

ปัจจุบันผู้เขียนมักได้ยินเสียงพระสวดมนต์บ่อย ๆ แต่คนรอบข้างไม่มีใครได้ยิน และมักเห็นดวงแก้วใสเรียงกันเป็นสายทุกวัน บางครั้งขับรถอยู่ก็เห็นดวงแก้วใสลอยผ่านตาหรืออยู่ตรงหน้า ลูกสาวเข้าวัดตั้งแต่อยู่ในท้อง มาอยู่ธุดงค์ตั้งแต่ขวบกว่าและมาบ่อย ๆ ตอนลูกสาวสองขวบกว่า พี่ชายคนที่สี่ที่แสนสามดีซึ่งเป็นกัลยาณมิตรพาผู้เขียนเข้าวัด ยังเป็นกัลยาณมิตรให้หลานอีกด้วย นำลูกแก้วมาให้ไว้ตรึกก่อนนั่งสมาธิ ลูกสาวดีใจรับไว้แล้วยื่นให้แม่ดูพร้อมพูดประโยคหนึ่งเกี่ยวกับลูกแก้วของหนู (ถ้อยคำของเด็กเสียงถอดไม่ชัด ท้ายช่วงมีเสียงถอดหลุดราวนาทีครึ่ง)

หลังช่วงเพลงสั้น ๆ ครูไม่ใหญ่ว่าใครอยากเป็นพี่ชายที่แสนดีให้ทำอย่างนี้ ผู้เขียนเล่าว่าเวลาสวดมนต์ทำวัดเย็น ลูกสาวจะนอนอยู่ข้าง ๆ ไม่ได้สวดด้วย แต่พอกลับบ้านอาบน้ำให้ลูกสาวก็สวดมนต์ทำวัดเย็นให้ฟังได้ทั้งที่อ่านหนังสือไม่ออก ครูไม่ใหญ่สอนว่าเด็กกำลังเรียนรู้โลกใหม่ ผู้ใหญ่ดื่มเหล้า สูบบุหรี่ เล่นการพนัน หรือพ่อแม่ทะเลาะกันก็อยู่ในสายตาเด็ก จึงต้องทำความดีให้ลูกดู เมื่อได้มากราบคุณยายอาจารย์ ท่านบอกว่าคนโบราณว่าเด็กมีบุญพ่อแม่จะรับไม่ไหว ให้เป็นลูกยาย ยายฝากเลี้ยงไว้ก่อน ต่อมาเมื่อสิบสองขวบลูกสาวไม่ค่อยยอมมาวัด ไม่ยอมนั่งสมาธิ ติดวัตถุนิยม ไม่ค่อยเชื่อฟัง ตอนนี้อายุสิบห้า ครูไม่ใหญ่ว่าเป็นวัยของเธอเดี๋ยวก็ผ่านไป ส่วนแม่สามีเคยผ่าตัดสมองสองครั้งเพราะล้มในห้องน้ำ จำใครไม่ได้มาสิบกว่าปี ช่วยตัวเองไม่ได้

อ่านคำถามของกรณีศึกษา ว่าบุพกรรมอะไรที่รู้สึกว่ารอคอยจนพบสามี ทั้งสองมีบุพกรรมร่วมกันอย่างไร ทำไมพูดว่ามาใช้หนี้ให้แล้วจะไป ครูไม่ใหญ่แทรกว่ายังไม่ทันไปเขาก็ไปก่อน แต่บ้านหลังนี้ยังเป็นของเราอย่าคิดมากจะได้เข้าวัดสะดวก และเปรียบว่ายังไงก็ต้องจากกัน แม้พระภัททากาปิลานีกับปิปผลิมาณพที่เป็นสามีภรรยากันมาแสนชาติ ถามต่อว่าบุญใดทำให้เมื่อตั้งครรภ์ลูกสาวงานที่ติดขัดไปได้ดี หมดหนี้เร็ว สามีได้คนเช่าโรงงานและขายเครื่องจักรก่อน IMF มีรายได้ดีมาจนปัจจุบัน ทำไมมีสามีเจ้าชู้และมองเป็นศัตรูไม่ให้เกียรติในฐานะภรรยา ครูไม่ใหญ่ว่าเขาอาจยังมึน ๆ อยู่ ถามว่าต้องทำบุญอย่างไรให้เป็นครอบครัวธรรมกายที่มีศีล ศรัทธา ทิฏฐิเสมอกัน ครูไม่ใหญ่ตอบว่าวางใจเบา ๆ คิดถึงดวงใส ทำหยุดนิ่ง และเป็นกัลยาณมิตรให้ได้ทุกคนแต่อย่าคาดหวัง ให้เขาตัดสินใจเอง (ช่วงกลางมีเสียงถอดหลุดราวครึ่งนาที)

อ่านคำถามต่อว่าบุพกรรมอะไรทำให้ขับรถชนจนมีคนเสียชีวิตสองคน จะได้รับวิบากอย่างไรเพราะไม่ได้ตั้งใจ ทั้งสองคนตายแล้วไปไหน ได้รับบุญที่อุทิศให้หรือไม่ และอโหสิกรรมให้หรือไม่ ทำไมลูกสาวสองขวบกว่ารับลูกแก้วแล้วพูดเช่นนั้น คุณยายอาจารย์ทราบบุพกรรมอะไรจึงว่าเด็กมีบุญพ่อแม่รับไม่ไหว ก่อนมาเกิดลูกสาวเป็นใคร ครูไม่ใหญ่ตอบแทรกว่าเป็นกายละเอียดมาจากที่สว่าง จะกตัญญูหรือไม่ก็มีแต่จะเอามาใช้ไหมเป็นอีกเรื่อง ต่อไปจะมาสร้างบารมีไหม เขาคิดได้ก็มาได้ ถามบุพกรรมที่แม่สามีต้องผ่าตัดสมองสองครั้งจำใครไม่ได้ ครูไม่ใหญ่ชื่นชมว่ายังทำหน้าที่ลูกสะใภ้ที่ดี และถามว่าบุญที่สร้างพระธรรมกายทั้งภายนอกภายในใส่ชื่อคุณพ่อคุณแม่ ท่านได้รับหรือไม่ อยู่ภพภูมิใด มีข้อความฝากหรือไม่

อ่านคำถามข้อท้าย ๆ ว่าเพราะเหตุใดผู้เขียนได้ยินเสียงพระสวดมนต์ตามลำพังและเห็นดวงแก้วใสเรียงเป็นสาย ผู้เขียนกับพี่ชายคนที่สี่ที่เป็นกัลยาณมิตรชวนเข้าวัดมีบุพกรรมกันมาอย่างไร ทั้งสองยังเป็นกัลยาณมิตรให้กันเสมอและชวนพี่น้องเข้าวัดได้ทุกคน สร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างไร เคยเป็นทหารของพระราชาองค์ที่ออกบวชหรือไม่ และก่อนเกิดมาจากไหน (ต่อจากนั้นเสียงถอดหลุดราวนาทีครึ่ง)

ครูไม่ใหญ่ถามว่าจำเรื่องและคำถามได้ไหม แล้วตอบว่าผู้เขียนกับสามีเคยทำบุญร่วมกันมาในฐานะสามีภรรยา แล้วอธิษฐานจิตขอให้มาเจอกันและเป็นสามีภรรยากันอีก ลึก ๆ ในใจจึงรู้สึกคอยใครบางคนจนได้พบสามีความรู้สึกนั้นก็หายไป ครูไม่ใหญ่แยกให้ฟังว่ารู้สึกว่าคอยใครเป็นอย่างนี้ แต่รู้สึกว่ามีใครคอยเราอยู่เป็นอีกเรื่อง เพราะสิ่งที่คอยเราอยู่นั้นอยู่ในตัวเรา ถ้าเขาคอยเราอยู่และเขาอยู่ในตัวก็จะมีความสุขทีเดียว

ตอบว่าที่พูดกับสามีว่ามาใช้หนี้ให้แล้วจะไป เป็นสัญญาข้ามชาติจากภาพเก่าในอดีต ชาติหนึ่งผู้เขียนเป็นกัลยาณมิตรให้ชายคนหนึ่งที่มีภรรยาอยู่แล้วและมีหนี้สินมาก กลุ้มใจลำพึงให้ฟัง ผู้เขียนสงสารจึงแนะว่าบุญเก่าหมด ต้องทำทานสร้างบุญใหม่เพื่อตัดรอนวิบากและเชื่อมสมบัติใหม่ ชวนมาทำบุญบ่อย ๆ จนเขาปิ๊งและบอกตรง ๆ ว่าไม่เคยเห็นใครดีเท่าคุณ มาเป็นภรรยาผม ใจที่แข็งก็อ่อนยวบ ตกลงโดยมีข้อแม้ให้ไปเลิกกับภรรยาเก่าก่อน เมื่อมาอยู่ด้วยกันเขาก็หมดหนี้จริงด้วยบุญที่ทำตามคำแนะนำ แต่พอดีขึ้นก็เลิกทำบุญ มีภรรยาใหม่เพิ่ม ทำให้ช้ำใจในชาตินั้น ภาพนี้จึงติดตัวมา ครูไม่ใหญ่ว่าอย่าคิดมาก ทำใจให้ใส อยู่คนเดียวก็สร้างบารมีได้ มีเงินร้อยหนึ่งทำบุญได้ร้อยหนึ่ง อยู่สองคนหารสองเหลือห้าสิบ มีลูกอีกเหลือยี่สิบห้า (ท้ายช่วงเสียงถอดหลุดราวครึ่งนาที)

ตอบว่าบุญที่ผู้เขียนเคยชวนสามีทำทานในชาติก่อนมาส่งผลในจังหวะที่ตั้งครรภ์ลูกสาว กิจการจึงดีขึ้น แต่วันใดบุญเก่าของสามีหมด เขาจะไม่สะดวกสบายเหมือนปัจจุบันและมีอุปสรรค ครูไม่ใหญ่สอนว่ามีบุญจึงครอบครองสมบัติได้ หมดบุญก็มีเหตุให้ทรัพย์หาย ทรัพย์ต้องพลัดจากเราสักวัน ดีที่สุดคือเอามาทำบุญก่อนคนอื่นมาจี้ ปล้น ขโมย หรือขอยืมแล้วขอลืม ซึ่งให้ยืมแล้วไม่คืนก็โกรธ ให้ไม่เท่าที่ขอก็โกรธ ให้เป็นทานไปเลยแต่อย่าให้ตัวเดือดร้อน รวยเองดีที่สุด ส่วนที่สามีได้คนเช่าโรงงานและขายเครื่องจักรก่อน IMF มีรายได้ดีมาจนปัจจุบันก็เพราะบุญเก่านั้น แต่ถ้าประมาทไม่สร้างบุญใหม่ต่อเนื่อง ความสะดวกสบายจะหายไปเหมือนพยับแดด