กรณีศึกษากฎแห่งกรรม

ลูกสาวคนกลางเป็นลูกคนเดียวที่เจ้าของเคสเลี้ยงเองตั้งแต่เล็กจนโต เกิดหลังจากพี่ชายของเจ้าของเคสถูกยิงเสียชีวิตได้เพียงปีเดียว พออายุสามขวบก็พยายามบอกว่าตนเป็นพี่ชายของแม่ พอซักไล่เลียงก็เล่าว่าเป็นพี่ชายที่ถูกเพื่อนสนิทยิงตายเพราะไปห้ามไม่ให้เพื่อนทะเลาะกันแล้วรับกระสุนแทนเพื่อน ตายแล้วได้ยินแต่เสียงร่ำไห้ของแม่ที่พูดสั่งทำนองว่าให้มาเกิดใหม่เป็นลูกของน้องสาว ซึ่งก็คือเจ้าของเคสเอง ลูกสาวเล่าเรื่องเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่าเป็นเดือน จนอายุประมาณห้าขวบก็ค่อย ๆ ลืมทุกอย่างไปและไม่เคยพูดถึงอีก

เจ้าของเคสแปลกใจว่าเด็กเล็กจะรู้เรื่องพี่ชายถูกยิงตายได้อย่างไร แต่มีหลายอย่างที่ทำให้มั่นใจ ลูกสาวคนนี้หน้าตาเข้ม ตาดุ อุปนิสัยคล้ายผู้ชาย ชอบเล่นมีดเล่นปืน กล้าหาญ เป็นคนตรง ไม่เคยกลัวใคร พอโตขึ้นก็เอาดีทางอาชีพตำรวจ เข้ารับราชการในหน่วยสืบสวนสอบสวนประจำกองปราบมานานถึง 13 ปี ได้รับรางวัลตำรวจปราบปรามยาเสพติดดีเด่นและปีถัดมาได้รางวัลตำรวจดีเด่นอีก ปัจจุบันอายุ 32 ปี ยังครองตัวเป็นโสดและไม่คิดจะแต่งงาน

อ่านคำถามชุดแรกของเจ้าของเคส ว่าเรื่องที่ระลึกชาติได้เป็นจริงหรือไม่และทำไมจึงระลึกชาติได้ บุพกรรมใดที่ตนกับเพื่อนผู้หญิงต้องมากอดคอจมน้ำตายด้วยกันในชาติก่อน ตายแล้วไปไหน ทำไมทั้งสองไม่ได้ไปเกิดบนสวรรค์ทั้งที่ตั้งใจเก็บดอกบัวไปวัดและจิตเป็นกุศลถึงเพียงนั้น กายละเอียดที่จะมาเกิดต้องเข้าทางพ่อก่อนไม่ใช่หรือ แล้วทำไมตนจึงกระโดดเข้าหาแม่โดยตรง เหตุใดตอนคลอดจึงยื่นเท้าออกมาก่อน และทำไมจึงอยากบวช อยากเกิดเป็นผู้ชาย ไม่อยากเกิดเป็นผู้หญิงอีก

อ่านคำถามที่เหลือ บุพกรรมใดที่เยื่อพรหมจารีเหนียวมากจนต้องให้หมอผ่า คลอดลูกมีทั้งก่อนกำหนดและเกินกำหนด น้ำนมไม่มีให้ลูกดื่ม และต้องมีภาระดูแลสามีที่เกือบพิการ ถามด้วยว่าลูกสาวระลึกชาติได้จริงหรือไม่ เป็นพี่ชายจริงหรือไม่ พี่ชายถูกยิงเสียชีวิตเพราะบุพกรรมใด ตายแล้วไปเกิดในภพภูมิใดและเข้ามาเกิดกับตนได้ตอนไหน ลูกสาวที่เป็นตำรวจในอดีตเคยเป็นทหารพระราชาหรือไม่ และการที่บางครั้งต้องทำวิสามัญฆาตกรรมตามหน้าที่จะมีเวรกรรมติดตัวหรือไม่ การที่ลูกสาวทำบุญอุทิศให้ผู้ตายอยู่เรื่อย ๆ จะช่วยให้เวรกรรมเบาบางไหม หรือควรเลิกอาชีพนี้ไปเลย

ครูไม่ใหญ่เริ่มเฉลยว่าที่เจ้าของเคสระลึกชาติได้นั้นเป็นเรื่องจริง เกิดจากสองเหตุ หนึ่งคือตายแล้วมาเกิดทันที ไม่ได้วนเวียนอยู่นาน สองคือบุญเก่าที่เคยทำบุญแล้วอธิษฐานไว้ว่าขอให้ระลึกชาติได้ตั้งแต่เด็กตั้งแต่เกิด

เฉลยว่าเจ้าของเคสกับเพื่อนผู้หญิงที่มากอดคอจมน้ำตายในชาติก่อน เพราะในอดีตเคยเกิดเป็นเพื่อนกันแล้วเล่นซนด้วยกัน เอาแมวในบ้านไปโยนลงน้ำเพื่อให้มันว่ายน้ำ แต่มันว่ายไม่ได้จึงจมน้ำตาย วิบากกรรมนี้จึงมาส่งผลให้ทั้งสองมาจมน้ำตายด้วยกัน ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าวิบากกรรมไม่เคยเว้นแม้ว่าคนที่ทำจะยังเป็นเด็กที่ไร้เดียงสา และเป็นเครื่องชี้ว่าแมวไม่ใช่สัตว์ที่ถูกสร้างมาให้มนุษย์เล่น ทำลงไปแล้วล้วนมีวิบากทั้งสิ้น

เฉลยว่าเพื่อนคนนั้นตายแล้วไปเกิดเป็นเทพธิดาบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์และมีบริวารเป็นเทพบุตร ด้วยบุญที่จิตเริ่มใสในพระรัตนตรัยตอนก่อนตาย เพราะภาพในใจตอนนั้นนึกถึงดอกบัวที่จะไปบูชาพระ ใจคิดอยู่แค่นั้นแล้วก็วูบไป กุศลจึงยังมีกำลังส่งไปสวรรค์ ส่วนเจ้าของเคสก่อนตายตกใจ ตุหรัดตุเหร่ไม่มีสติ จึงได้มาเกิดเป็นมนุษย์

เฉลยว่าเจ้าของเคสเกาะหลังแม่ไปบ้านจริง โดยตอนนั้นเหมือนหลับไปเลย แต่เวลาจะมาเกิดเป็นมนุษย์จริง ๆ ก็ต้องผ่านบิดา คือถูกดูดเข้าไปทางช่องจมูกของบิดา ไปอยู่ที่ศูนย์กลางกายของบิดาตามขั้นตอน แล้วบังคับบิดาให้ดึงดวงเข้าไปหามารดาเพื่อประกอบธาตุธรรมหยาบจึงมาเกิดเป็นมนุษย์ ย้ำว่ายังไงก็ต้องผ่านบิดาอยู่ดี ส่วนการคลอดที่เอาเท้ายื่นออกมาก่อนเป็นเรื่องผิดปกติเล็กน้อยที่ทำให้แม่คลอดลำบาก แต่ไม่มีวิบากกรรมอะไร

เฉลยว่าที่อยากเป็นผู้ชายและอยากบวชเพราะการอธิษฐาน โดยในอดีตเคยเป็นทหารของพระราชาองค์ที่ออกบวช และได้ออกบวชตามพระราชาอยู่ระยะหนึ่ง ภายหลังลาสิกขาออกไปเพราะทนคิดถึงภรรยาเก่าไม่ไหว จึงกลับไปอยู่กับภรรยาเก่าที่คอยอยู่ ชาตินั้นประมาทในการดำเนินชีวิต ไม่ค่อยทำภาวนา ศีลข้อสามย่อหย่อน แต่ยังดีที่ได้ทำทาน แม้ก่อนตายจิตฟุ้งซ่านก็ยังได้ไปเกิดที่สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ในพุทธันดรที่แล้ว จากนั้นเวียนมาเกิดเป็นหญิงบ้างชายบ้างสลับกันจนมาเป็นเด็กผู้หญิงที่จมน้ำตาย และมีทุกข์เพราะการครองเรือนมาหลายชาติ ครองเรือนแล้วก็เบื่อแต่ก็พลาดมีครอบครัวทุกที

เฉลยว่าที่ต้องถูกหมอไสยเวทรักษาอย่างทารุณ เพราะชาติที่จุติลงมาเป็นมนุษย์ชาติหนึ่งได้นับถือหมอไสยเวท ประกอบกับกรรมที่เคยเป็นทหารของพระราชาองค์ที่ออกบวชแล้วออกรบทรมานข้าศึกด้วยวิธีต่าง ๆ และชาติที่จุติลงมาจากดาวดึงส์ได้ฆ่าสัตว์ทำอาหารบ้าง ใช้แรงงานสัตว์มากไปบ้าง วิบากกรรมที่เคยทรมานสัตว์และใช้แรงงานสัตว์ในชาติต่าง ๆ จึงมารวมส่งผลมากมาย

เฉลยว่าที่ไม่ประสบความสำเร็จในชีวิตครอบครัวและรังเกียจการครองเรือนมาก รวมทั้งเยื่อพรหมจารีเหนียวจนต้องผ่า เป็นเศษกรรมเจ้าชู้สมัยเป็นผู้ชายที่เคยบังคับผู้หญิงคนหนึ่งให้มาเป็นภรรยา หญิงคนนั้นก็รู้สึกเหมือนเจ้าของเคสในชาตินี้คือถูกบังคับ ที่คลอดลูกก่อนกำหนดเพราะใช้แรงงานสัตว์ที่ยังเล็ก เช่นเอาลูกวัวที่ยังไม่โตไปลากเกวียน ที่คลอดเกินกำหนดเพราะชอบขังสัตว์ไว้ในคอกหรือในกรงนาน ๆ ทำให้ต้องอยู่ในท้องนาน และที่ไม่มีน้ำนมให้ลูกดื่มเพราะให้สัตว์หย่านมเร็ว เวลาวัวคลอดลูกก็รีบขายแม่วัวไปก่อนที่ลูกวัวจะหย่านม

เฉลยว่าที่ต้องมาดูแลสามีพิการเพราะกรรมที่เคยเชียร์เพื่อนให้ไปทำร้ายคนที่ทะเลาะกัน เหมือนเชียร์มวยแต่เป็นการเชียร์ที่ทำให้เขาบาดเจ็บเกือบพิการ วิบากกรรมนี้จึงมาส่งผล ครูไม่ใหญ่ฝากเตือนคนที่ชอบเชียร์มวยให้เตรียมตัวไว้ให้ดี

เฉลยว่าเรื่องที่ลูกสาวระลึกชาติได้เป็นเรื่องจริง ที่พี่ชายถูกยิงตายเพราะเป็นคู่ที่ฆ่ากันมาหลายชาติโดยผลัดกันฆ่า เมื่อตายใหม่ ๆ ก็มาหาน้องสาวแล้วเข้าทางบิดาตอนที่พ่อแม่ประกอบธาตุธรรมกัน ไม่ได้กระโดดเกาะมาแบบเจ้าของเคสแต่เดินตามมา แล้วอธิบายว่าบางคนระลึกชาติได้ตอนเด็กแต่โตขึ้นก็ลืม เพราะตายแล้วมาเกิดเป็นมนุษย์เลยแต่ไม่มีบุญที่อธิษฐานให้ระลึกชาติได้และไม่มีความผูกพันกับภพชาติที่ผ่านมา ส่วนเจ้าของเคสไม่ลืมเพราะอธิษฐานไว้ แต่บุญมีกำลังส่งให้ระลึกได้เพียงชาติเดียว

เฉลยว่าลูกสาวที่เป็นตำรวจหญิงนั้น ในพุทธันดรที่แล้วไม่ได้เป็นทหารของพระราชาองค์ที่ออกบวช และพลัดพรากจากหมู่คณะมาหลายพุทธันดรแล้ว ที่มีอุปนิสัยชอบเป็นตำรวจเพราะสมัยที่เกิดเป็นผู้ชายได้เป็นราชบุรุษซึ่งคือตำรวจในยุคนั้น จึงติดนิสัยนี้มา แต่วิบากกรรมเป็นกติกาของชีวิต เพราะผู้ที่ถูกเรายิงตายก็จองเวรผูกเวรเราได้ คล้ายกับชาติที่ผ่านมาที่เป็นพี่ชายซึ่งถูกคู่อาฆาตติดตามมาหลายชาติแล้วยิงตาย และมาเกิดเป็นลูกสาวในชาตินี้

อธิบายว่าลูกสาวที่ตั้งใจทำบุญอุทิศให้ผู้ตายอยู่เรื่อย ๆ ถือว่าผ่อนหนักเป็นเบา แต่ขึ้นอยู่กับว่าผู้ตายอยู่ในภพภูมิที่รับบุญได้หรือไม่ และแม้อยู่ในภูมิที่รับได้ เขาจะยอมรับบุญแล้วอโหสิกรรมให้หรือไม่ก็เป็นอีกเรื่อง ถึงอย่างนั้นเมื่อถึงเวลาก็ควรทำบุญอุทิศไปให้ไม่ว่าเขาจะอโหสิหรือไม่ คนที่ถูกลูกสาววิสามัญฆาตกรรมมักไปอยู่ในมหานรกเป็นส่วนใหญ่เพราะเป็นพวกค้ายาเสพติด จึงเป็นภูมิที่รับบุญไม่ได้ ดังนั้นถ้าลูกสาวย้ายไปอยู่ฝ่ายที่ไม่ต้องทำอย่างนี้ เช่นงานคอมพิวเตอร์ หรือฝ่ายที่ช่วยทุกข์มนุษย์ ก็จะไม่มีวิบากกรรมข้อนี้ แต่ถ้าไม่ย้ายก็ต้องสั่งสมบุญให้มาก

เฉลยว่าเจ้าของเคส ลูกชายทั้งสอง และลูกสาว เคยทำกรรมร่วมกันโดยเคยสร้างบุญและเกื้อกูลกันมาในอดีต ที่ลูกสาวได้อยู่ร่วมกันแต่ลูกชายต้องยกไปให้พี่สาว เพราะในอดีตลูกชายทั้งสองเคยเป็นลูกชายของพี่สาวทั้งสองคนนั้นเอง คนหนึ่งเป็นลูกของพี่สาวคนโต อีกคนเป็นลูกของพี่สาวคนที่สอง ชาตินั้นพี่สาวทั้งสองมีลูกหลายคนที่มักสร้างปัญหาให้แม่ สามีก็ขี้เมาเจ้าชู้ จึงเบื่อหน่ายการครองเรือน เมื่อทำบุญก็มักอธิษฐานว่าไม่ขอมีสามีหรือมีลูกอีก ชาตินี้พี่สาวทั้งสองจึงไม่ได้ครองเรือน ส่วนลูกชายทั้งสองที่ยกไปให้คือหลานในชาติก่อนของเจ้าของเคสที่เคยชวนไปทำบุญและสอนให้เป็นคนดี

เฉลยว่าเจ้าของเคสผูกพันกับลูกสาวมากกว่าลูกชาย เพราะเคยเป็นพี่น้องกันดังที่เล่ามา เคยเป็นญาติกันและเคยเป็นแม่ลูกกันมา จึงได้มาอยู่ร่วมกันอีกในชาตินี้ ส่วนลูกชายทั้งสองและลูกสาวเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียงตามอารมณ์ จึงบางชาติเจอกันบางชาติไม่เจอกัน พลัดพรากกันมายาวนาน ชาตินี้และชาติต่อไปจึงอาจพลัดพรากกันอีก ส่วนตัวเจ้าของเคสเองเคยเป็นทหารพระราชาแต่ประมาทในการดำเนินชีวิต

เจ้าของกรณีศึกษาเล่าว่าโยมแม่เป็นลูกสาวชาวนา เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงช่วยโยมตาทำงานตั้งแต่อายุเพียงสิบสองปี เพราะสงสารโยมตาที่ต้องตรากตรำทำนาคนเดียวเพื่อหาเงินเลี้ยงลูกสิบสองคน เมื่อตั้งท้องเจ้าของเรื่อง ท่านแพ้ท้องอย่างหนักตั้งแต่เดือนแรก กินอะไรไม่ได้ เหม็นอาหาร เวียนหัว อาเจียนหนักจนสลบและต้องให้น้ำเกลือ อาเจียนจนเป็นเลือด เปลี่ยนหมอหลายคนก็ไม่ทุเลา ทรมานอย่างนี้จนครบเก้าเดือน วันคลอดถึงกับทำให้โยมแม่สลบหมดแรงจนไม่สามารถให้นมลูกได้ในวันแรก

ทารกร้องไห้ไม่หยุดจนโยมพ่อเป็นห่วงว่าลูกจะหิว ด้วยความปรารถนาดีแต่ไม่มีประสบการณ์ ท่านจึงไปซื้อนมข้นหวานมาชงด้วยมือของท่านเองใส่ขวดนมให้ลูกดูดในวันแรกคลอด แล้วก็กล่อมลูกให้นอน

หลังได้นมข้นหวานที่โยมพ่อชงให้ ทารกก็ท้องเสียอย่างรุนแรงถ่ายไม่หยุดจนหมอต้องมาเฝ้าดูอาการ และนับจากนั้นก็เป็นโรคท้องเสียเรื้อรังมาตลอด พออายุสี่เดือนอาการก็หนักขึ้นเรื่อย ๆ ซ้ำร้ายยังกินอะไรไม่ได้เลย ทานอะไรไปก็ถ่ายออกหมด

โยมแม่พยายามพาไปรักษาตามโรงพยาบาลต่าง ๆ แต่ไม่มีหมอที่ไหนรับไว้ โดยให้เหตุผลว่าตรวจแล้วไม่เห็นเป็นอะไร โยมแม่กลุ้มใจมาก จนลูกอายุหกเดือนอาการทวีความรุนแรงถึงขั้นซูบผอมลงไปเรื่อย ๆ ครบเก้าเดือนก็ยังไม่หาย ตอนนั้นร่างของเขาผอมกระหร่อง ตัวเล็กแห้ง ตาลึกโหล ผิวดำแห้งติดกระดูก แทบกระดุกกระดิกตัวไม่ได้ แล้วมีคนมาบอกโยมแม่ว่าทารกเป็นโรคถุงลิงเหมือนแก้มลิง ท่านจึงอุ้มลูกที่กำลังจะตายไปให้เขาเอาเข็มคว้านเข้าไปในกระพุ้งแก้มเพื่อควักก้อนในแก้มออก เดิมเขาต้องการคว้านออกทั้งสองข้าง แต่ทารกทนไม่ไหวร้องไห้อย่างทรมานจนได้ควักออกเพียงข้างเดียว ทำให้แก้มซ้ายขวามีขนาดไม่เท่ากันมาจนโต และหลังคว้านออกข้างหนึ่งแล้วอาการกลับหนักลงไปอีก

มีพระธุดงค์มานั่งสมาธิดูให้แล้วบอกว่าทารกคนนี้มีบุญมาก จะรอดได้ก็ต้องยกให้เป็นลูกพระเท่านั้น แต่ยกให้พระธรรมดาไม่ได้ ต้องยกให้พระระดับเจ้าคุณ ตอนแรกท่านที่จะรับไว้ก็ทักว่าเด็กจะตายแล้วจะยกให้เป็นลูกได้อย่างไร เพราะสภาพทารกตอนนั้นตัวแห้งดำเหมือนตายแล้วจริง ๆ แต่เมื่อพระอีกท่านมาอธิบายให้ฟัง ท่านก็รับไว้เป็นลูก

หลังยกให้เป็นลูกพระ โยมพ่อโยมแม่พาไปหาหมอที่คลินิกอีก แต่หมอบอกให้ทำใจโดยไม่บอกรายละเอียดว่าให้ทำใจอย่างไร เพราะโรคนี้มีโอกาสรอดแค่หนึ่งเปอร์เซ็นต์ คลินิกนั้นจึงไม่ยอมรับไว้ โยมแม่ไม่ยอมท้อ พาไปโรงพยาบาลอีกแห่งซึ่งโชคดีที่ยอมรับไว้ แต่โยมพ่อก็ยังร้องไห้ไม่หยุดเพราะคิดว่าถึงหมอรับไว้ลูกก็ต้องตาย ทำให้ญาติพี่น้องต่างเตรียมจัดงานศพไว้รอเพื่อความไม่ประมาท

เกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด คืออยู่โรงพยาบาลเพียงหนึ่งคืน เขาก็ลืมตาขึ้นมาได้แล้วกระดุกกระดิกดีขึ้นเรื่อย ๆ ตามลำดับจนหาย แต่ก็ทำให้มีโรคประจำตัวติดมาจนถึงปัจจุบัน คือท้องเสียง่ายกว่าคนปกติ อยากกินทุกอย่างที่ขวางหน้าแต่ต้องระมัดระวังเรื่องอาหารทุกวัน อีกโรคที่ติดตัวมาคือริดสีดวงจมูก มีน้ำมูกไหลและมีกลิ่นเหม็นตลอดเวลา โดยเฉพาะเวลาแพ้อากาศจะทรมานมาก ต้องผ่าตัดตอนอายุสิบหกปีซึ่งเสียเลือดมากถึงหนึ่งในสามของร่างกาย แล้วยังเป็นเรื้อรังจนต้องผ่าตัดอีกครั้งตอนอายุยี่สิบสองปี

โยมแม่เข็ดมากจากการแพ้ท้องคนแรกจนคิดว่าจะไม่มีลูกอีก แต่เมื่อตั้งท้องลูกคนที่สอง ท่านทำบุญอะไรก็จะอธิษฐานตลอดเวลาว่าขออย่าให้แพ้ท้อง ขอให้ลูกกินได้ทุกอย่าง เลี้ยงง่าย รอดง่าย และเรียนเก่งมาก ๆ ซึ่งก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ เพราะน้องชายของเขาทั้งรอดง่าย เลี้ยงง่าย และเรียนเก่ง โดยที่โยมแม่ไม่ลำบากใจเลย ไม่นานหลังจากนั้นโยมแม่ก็ตั้งท้องอีก คราวนี้ท่านไม่อยากมีลูกแล้วเพราะต้องทำงานหนักหาเงิน ถ้ามีลูกตอนนั้นจะเป็นภาระ ท่านจึงคิดในใจว่าลูกคนนี้หากแท้งได้ก็จะดี ต่อมาไม่นานท่านนั่งรถไปซื้อของ ถนนขรุขระรถกระแทกมากจนปวดท้องหนัก ตกเลือดและแท้งลูกในที่สุด ครูไม่ใหญ่แทรกว่าคำอธิษฐานของโยมแม่แม่นขนาดนั้น

หลังแท้งแล้ว โยมแม่ฝันว่ามีเด็กผู้ชายตัวเล็ก ๆ มาขออยู่ด้วย ท่านตอบตกลงทันที แล้วไปหาร่างทรงให้ดูว่าเด็กที่มาขออยู่ด้วยเป็นใคร ร่างทรงบอกว่าเด็กคนนี้คือลูกที่แท้งไปนั่นเอง เขาเป็นกุมารทองที่จะมาขออยู่ด้วยและขอใช้ชื่อว่า ก.แก้ว ร่างทรงจึงมอบกุมารทองให้โยมแม่กลับมาบูชาที่บ้าน

น่าอัศจรรย์ใจว่าหลังจากรับกุมารทองมาบูชา โยมแม่ขายดิบขายดีทำมาค้าขึ้นมาก ก.แก้ว ช่วยโยมแม่อยู่อย่างนี้เกือบสิบปี จนวันหนึ่งมาเข้าฝันบอกว่าจะไปขุดทองที่ซาอุเพื่อเอาทองมาให้แม่รวย นับจากวันนั้น ก.แก้ว ก็หายไปและไม่มาเข้าฝันโยมแม่อีกเลย

ตอนเป็นวัยรุ่นเจ้าของเรื่องรู้จักผู้หญิงคนหนึ่งและสนิทสนมกันมาก จนสัญญาว่าจะแต่งงานกันทันทีหลังเรียนจบและบวชเสร็จ แต่ขณะบวชอยู่ที่วัดพระธรรมกายเขาเห็นว่าอะไรก็สู้การบวชเป็นพระไม่ได้ จึงเปลี่ยนใจเพราะรู้เป้าหมายที่แท้จริงของชีวิต คิดได้ว่าถ้าสึกไปก็ต้องไปเลี้ยงลูกชาวบ้านธรรมดา แต่ถ้าบวชต่อจะได้ทำพระนิพพานให้แจ้งและสร้างประโยชน์มหาศาล ไม่ได้เป็นเพียงพ่อที่สอนลูกสองสามคนแต่อาจเป็นพ่อที่สอนลูกเป็นพันเป็นหมื่นคน จึงตัดสินใจบวชอุทิศชีวิตและเปิดโอกาสให้เธอไปพบคนอื่น เธอเสียใจมาก

โยมตาเป็นชาวนาที่ทำงานหนักมากเพราะห่วงว่าลูกจะไม่มีข้าวกิน ชอบทำบุญตามประเพณี เคยบวชเป็นพระอยู่หนึ่งพรรษา สึกกลับมาก็ดื่มเหล้าบ้างและชอบสูบยาเส้น ซึ่งครูไม่ใหญ่แทรกว่าลาสิกขาแล้วไม่ควรดื่มไม่ควรสูบ ต้องเป็นต้นบุญต้นแบบ ปลายชีวิตท่านตายโดยไม่มีโรค อายุ 74 ปี ; โยมยายมีหน้าที่เลี้ยงลูกอย่างเดียวเพราะมีลูกดกถึงสิบสองคน เป็นคนใจบุญชอบเข้าวัด ตอนตายท่านตายสบายคือหลับไปเฉย ๆ อายุ 82 ปี ; โยมกงหรือปู่เป็นคนขยันทำงาน ชอบไหว้เจ้าตามประเพณีจีน ปลายชีวิตตายด้วยโรคนิ่วในท่อปัสสาวะ อายุ 79 ปี

เจ้าของเรื่องถามว่าบุพกรรมใดทำให้โยมแม่แพ้ท้องทรมานขนาดนั้น พระธุดงค์รู้ได้อย่างไรว่าเขามีบุญมาก การยกลูกให้คนมีบุญมากกว่าทำให้รอดจริงหรือไม่ บุพกรรมใดทำให้ท้องเสียเรื้อรังตั้งแต่คลอด ถูกเข้าใจว่าเป็นโรคถุงลิงแล้วโดนคว้านแก้มข้างหนึ่ง เป็นริดสีดวงจมูกแล้วหายหลังบวช และทำให้น้องชายคลอดง่ายเรียนเก่ง ; น้องชายที่แท้งไปมาเป็นกุมารทองใช่หรือไม่ ไปขุดทองที่ซาอุจริงหรือไม่ ตอนนี้อยู่ที่ไหน ; ทำไมโยมตามีลูกสิบสองคนแต่มีโยมแม่คนเดียวที่ช่วยงาน โยมแม่กับลูกสะใภ้ผูกพันกันมาอย่างไร โยมแม่ปวดขาเพราะอะไร ทำไมตัวเขาเกลียดเหล้าตั้งแต่เล็ก และจะทำอย่างไรให้แม่เลิกขายเหล้า ; การตัดใจจากคนรักมาบวชจนเธอเสียใจจะบาปหรือได้บุญ มีผังบวชหนาแน่นขนาดไหน และเหตุใดจึงไปสร้างบารมีที่วัดสาขาจันทบุรี ครูไม่ใหญ่เทียบว่าคล้ายกับที่เจ้าชายสิทธัตถะออกบวชแล้วพระนางพิมพาเสียใจ

ครูไม่ใหญ่เฉลยว่ากรรมของแม่และลูกคล้ายคลึงกัน ตัวลูกเคยจับเชลยศึกในชาติที่เป็นทหาร แล้วทรมานไว้ในคุกโดยไม่ค่อยให้อาหาร ส่วนโยมแม่ในชาติที่เกิดเป็นผู้ชายก็เป็นทหารเหมือนกัน และทรมานเชลยศึกที่จับมาขังคุกด้วยวิธีเดียวกับลูก วิบากกรรมนั้นมาส่งผลให้ลูกอยู่ในท้องนาน ท้องเสีย และทำให้แม่ต้องลำบากแพ้ท้องทรมาน เป็นกรรมทั้งแม่ทั้งลูก

พระธุดงค์ที่บอกว่าลูกมีบุญมากนั้นท่านดูจากสมาธิของท่าน ที่เห็นความสว่างวาบเกิดขึ้นในตัวเด็ก ส่วนการยกลูกให้ผู้มีบุญมากกว่าเพื่อให้รอดชีวิตเป็นแค่ส่วนเสริมเท่านั้น เพราะส่วนหลักขึ้นอยู่กับบุญกรรมของเด็กคนนั้นเอง บารมีของท่านผู้ใหญ่มาเสริมให้นิดหน่อย ที่ตัวลูกรอดมาได้เพราะมีบุญเก่าที่เคยสร้างมากับหมู่คณะในหลายบุญหลายรูปแบบและหลายชาติมาอุ้มชูไว้ ตรงนี้เป็นหลัก ยกให้ใครเป็นเรื่องรอง

เฉลยว่าที่ลูกท้องเสียตั้งแต่แรกคลอดจนเกือบตายและเรื้อรังมาถึงปัจจุบัน เพราะในชาติที่เป็นทหาร นอกจากปล่อยให้เชลยศึกที่ถูกจับอดอาหาร ลูกยังเอายาถ่ายใส่ในอาหารให้เชลยศึกกินอีกด้วย ทำให้เชลยท้องเสียอย่างรุนแรง จะได้กินก็ต้องมียาถ่ายปนมา วิบากกรรมนี้จึงกลับมาส่งผล

เฉลยว่าที่ลูกถูกเข้าใจผิดว่าเป็นโรคถุงลิงหรือแก้มลิงแล้วโดนคว้านแก้มไปข้างหนึ่ง เกิดจากวจีกรรมในอดีตที่ชอบแอบตำหนิผู้ใหญ่ลับหลัง เช่นตำหนิพ่อ แม่ ลุง ป้า น้า อา อย่างไม่ถูกต้องและไม่ตรงต่อความเป็นจริง วิบากกรรมนี้มาส่งผล แต่กรรมไม่หนักมากจึงโดนคว้านเพียงข้างเดียว ถ้ากรรมหนักกว่านี้ก็จะโดนทั้งสองข้าง

เฉลยว่าที่เป็นริดสีดวงจมูกและมาหายได้ตอนบวช เพราะกรรมที่ทรมานเชลยศึกที่จับมาได้ ด้วยการกดหัวเชลยลงไปในถังน้ำจนหายใจไม่สะดวกแต่ไม่ถึงตาย เพื่อบีบให้บอกข่าว แต่บุญจากการบวชทั้งในอดีตและปัจจุบันมาตัดรอนวิบากกรรมนั้น จึงมาหายตอนบวช

เฉลยว่าน้องชายคลอดง่าย เลี้ยงง่าย และเรียนเก่ง เพราะในอดีตเคยเป็นหมอรักษาไข้ที่ช่วยชีวิตผู้ป่วยไว้มาก และเป็นคนชอบขวนขวายในการศึกษา ส่งเสริมด้านปัญญาบารมีข้ามชาติมาส่งผล

ครูไม่ใหญ่ให้ผู้ชมทายก่อนแล้วเฉลยว่าเป็นเรื่องจริง น้องชายคนที่แท้งไปมาเป็นกุมารทองจริง เพราะในอดีตน้องชายและแม่เคยไปนับถือไสยเวท อีกทั้งเคยส่งสัตว์ที่มีท้องไปฆ่าขาย และสนับสนุนคนทำแท้งอีกด้วย วิบากกรรมทั้งสามอย่างนี้มารวมส่งผล

เฉลยว่า ก.แก้ว ได้ไปซาอุจริง แต่ไม่ได้ไปตามกุมารีและไม่ได้ไปเอง เขาถูกอาจารย์ไสยเวทใช้ให้ไป คืออาจารย์ไสยเวทมอบของกุมารทองให้กับผู้ที่จะไปทำงานที่ซาอุเพราะคนนั้นนับถือเรื่องกุมารทองมาก อาจารย์ไสยเวทจึงบอกอาจารย์วิทยาธรซึ่งเป็นกายละเอียด แล้วอาจารย์วิทยาธรก็ไปบังคับกุมารทองให้ตามชายผู้นี้ไปดูแลเขาที่ซาอุ แต่เนื่องจากกุมารทองรักแม่ จึงมาบอกแม่ว่าจะไปซาอุขุดทอง

เฉลยต่อว่าพอไปถึงซาอุแล้วอยู่ว่าง ๆ กุมารทองก็ไปมีแฟนที่เป็นกายละเอียดเหมือนกัน แต่เป็นสาวชาวซาอุ จึงไปมีกิ๊กกับสาวกายละเอียดชาวซาอุ และยังอยู่กับเจ้าของรูปกุมารทองที่อาจารย์ไสยเวทให้ไปดูแล เลยไม่ยอมกลับมาเมืองไทยเพราะติดใจสาวที่นั่นซึ่งเป็นสาวกายละเอียด ครูไม่ใหญ่สรุปว่าเรื่องมันลึกลับซับซ้อน (นี่คือที่มาของชื่อเรื่องกุมารทองมีกิ๊กที่เกริ่นไว้ตอนต้นรายการ)

เฉลยว่าโยมแม่กับโยมตาทำบุญร่วมกันมา ผูกพันกันมาและมีวิบากกรรมเหมือนกัน โยมตาบางชาติก็ดูแลบิดามารดา บางชาติก็ไม่ดูแล แต่ชาติที่ไม่ค่อยดูแลมีมากกว่า บุญของท่านจึงมีเพียงเท่านี้ บันดาลให้มีโยมแม่เพียงคนเดียวคอยดูแล ; โยมตาตายแล้วไปเป็นภุมเทวาชั้นดีในหมู่บ้านภุมเทวาแห่งหนึ่ง ด้วยบุญที่ทำตามประเพณีและเคยบวช ได้รับบุญที่อุทิศไปให้จึงมีสภาพดีขึ้นทุกด้าน ; โยมยายไปเป็นเทพธิดามีวิมานทองขนาดย่อมชั้นดาวดึงส์ ได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วก็มีทิพยสมบัติเพิ่มขึ้น ; โยมกงไปเป็นภูมิเทวาอยู่ที่ศาลเจ้าที่ตัวเองเคารพนับถือ เดิมอาศัยอาหารที่คนมาเซ่นไหว้ ได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วก็มีอาหารเกิดขึ้นเอง แต่ยังลำบากเรื่องอาหารอยู่เพราะตอนมีชีวิตไม่ได้ทำบุญอย่างถูกหลักวิชา จึงยังอยากให้อุทิศบุญไปให้อีก

เฉลยว่าโยมแม่กับลูกสะใภ้คนปัจจุบันไม่ได้ผูกเวรกันมา ที่ทะเลาะกันเป็นปัญหาปกติของแม่ผัวลูกสะใภ้ การจะให้เข้าใจกันและอยู่ร่วมกันเป็นสุขต้องหันหน้าเข้าหากัน ลูกสะใภ้ต้องอ่อนน้อม แม่ผัวต้องเอ็นดูมีเมตตาธรรม ยิ้มแย้มแจ่มใสให้กัน และต้องมีกัลยาณมิตรที่ทั้งสองฝ่ายฟังมาแนะนำ ก็จะปรับความเข้าใจได้ ; ส่วนที่โยมแม่ปวดขามากเพราะกรรมในอดีตที่เคยเอาไม้ตีขาสุนัขที่มาถ่ายเลอะเทอะจนขามันเป๋ รวมกับกรรมที่ผูกขาสัตว์เพื่อส่งขาย ต้องทำบุญแล้วอุทิศไปให้สัตว์เหล่านั้นบ่อย ๆ หนักก็จะเป็นเบา

เฉลยว่าที่ลูกเกลียดเหล้าอย่างสุดขีด ไม่ดื่มและไม่ช่วยขายมาตั้งแต่เล็กทั้งที่ยังไม่ได้บวช เพราะเคยชักชวนคนเลิกดื่มสุรามาเยอะ ในชาตินั้นเกิดในครอบครัวที่บิดาดื่มน้ำเมาจนมีปัญหาครอบครัว ตัวเองก็เคยดื่ม แต่มีกัลยาณมิตรมาชวนไปทำบุญกับหมู่คณะ เมื่อเข้าใจทุกข์โทษของสุราก็เลิกดื่มแล้วชักชวนคนอื่นเลิกด้วย อัธยาศัยนี้จึงติดตัวมา แต่ด้วยวิบากกรรมที่ตัวเองเคยดื่มและเคยรินเหล้า จึงทำให้มามีมารดาค้าขายเหล้า ต้องอยู่ในวงจรเรื่องน้ำเมาเรื่อยไป จะให้แม่เลิกขายต้องชี้โทษให้เห็นทั้งในปัจจุบันและในอบาย วันใดที่ท่านเข้าใจท่านก็จะเลิก

เฉลยว่าการที่ลูกตัดใจจากคนรักที่กำลังจะแต่งงานกันแล้วมาบวช จนทำให้คนรักเสียใจนั้นไม่บาป แต่จะได้บุญจากการบวชซึ่งเลิศประเสริฐกว่าบุญใด อีกทั้งจะปลอดภัยในสังสารวัฏและไม่มีอบายเป็นที่ไปของชีวิต ส่วนแฟนสาวนั้นเสียใจเพียงชั่วคราว พอเข้าใจความจริงของชีวิตหรือมีคนใหม่มาเอาใจก็หายเสียใจ

เฉลยว่าชาติที่ผ่านมาลูกก็ทำอย่างนี้มาแล้ว ในพุทธันดรที่ผ่านมาลูกเป็นทหารของพระราชาที่ออกบวช ได้ทิ้งคนรักมาบวชตามพระราชาจนตลอดชีวิต มีผลการปฏิบัติธรรมเข้าถึงพระธรรมกายภายใน และกลับดุสิตบุรีวงบุญพิเศษได้

เฉลยว่าที่ลูกไปสร้างบารมีอยู่ที่วัดสาขาจังหวัดจันทบุรีแล้วมีความสุข เพราะในพุทธันดรที่ผ่านมาเมื่อบวชแล้วลูกทำหน้าที่เผยแผ่ธรรมะและไปโปรดญาติโยมตามหัวเมืองต่าง ๆ ผังนี้จึงติดตัวมา ผังบวชชาติที่ผ่านมาก็หนาแน่นเพราะบวชได้ตลอดชีวิต ชาตินี้ต้องทำให้หนาแน่นกว่าเดิม ; ส่วนโยมพ่อ โยมแม่ และโยมน้องชาย สร้างบารมีกับหมู่คณะมาแบบกองเสบียงตามอารมณ์ บางชาติจึงเจอกันบางชาติไม่เจอ ตัวลูกเองลงมาสร้างบารมีสองครั้ง ชาตินี้อย่าชะล่าใจ ให้ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่ในทุกบุญและอธิษฐานจิตตามไปดุสิตบุรีวงบุญพิเศษเขตบรมโพธิสัตว์ จะได้ไม่พลัดกัน

เปิดกรณีศึกษาจากฮาวาย เจ้าของเรื่องเล่าว่าเคยมีความเชื่อว่าทำบุญกฐินแล้วอายุสั้น แม้ลึก ๆ อยากทำก็ไม่กล้า จึงทำแต่บุญอื่นเช่นสร้างโบสถ์ วิหาร กองบวช ครูไม่ใหญ่อธิบายว่ากฐินทำได้ตั้งแต่อยู่ในครรภ์จนละโลก คนใบ้ บ้า ปัญญาอ่อนก็ทำได้ อายุสั้นหรือยาวไม่เกี่ยวกับบุญกฐิน แต่ตายแล้วไปดี เมื่อได้คำตอบจากพระอาจารย์และกำลังทุกข์เรื่องครอบครัว จึงตัดสินใจทำกฐินบรมมหาจักรพรรดิ 2548 เป็นครั้งแรก สร้างพระธรรมกายประจำตัว ติดจานดาวธรรมจนติดใจ และเปิดร้านของตัวเองให้เป็นที่ปฏิบัติธรรมเย็นวันเสาร์ ตรงกับเวลาที่เมืองไทย

พ่อของเจ้าของเรื่องใจดีชอบทำบุญ เมื่อภรรยาคนแรกเสียชีวิต พ่อทำเครื่องหมายไว้ที่หลังศพตามความเชื่อโบราณว่ากลับชาติมาเกิดจะจำได้ ต่อมาแต่งงานกับแม่มีลูกสี่คน เจ้าของเรื่องเป็นคนที่สาม เกิดมามีปานใหญ่สีขาวที่หลัง ญาติจึงเชื่อว่าเป็นภรรยาเก่าของพ่อกลับมาเกิด โตขึ้นหน้าตาและท่าเดินก็คล้าย พ่อไม่ชอบฆ่าสัตว์แต่สูบบุหรี่จัดจนเป็นพังผืดหุ้มปอด ก่อนตายสี่ห้าปีเกลียดตุ๊กแก เห็นที่ไหนจะเอาไม้แทงตาจนตกลงมา เจ้าของเรื่องเคยห้าม ก่อนสิ้นใจเจ็บทรมานและร้องว่าอย่ามาทิ่มตาฉัน ฉันเจ็บ เสียชีวิตอายุ 74 ปี (ช่วงกลางเสียงถอดหลุดบางส่วน)

หลังพ่อตายราวหกเจ็ดปีเจ้าของเรื่องย้ายไปอยู่ฮาวาย ก่อนหน้านั้นสามีคนแรกเสียชีวิตจากอุบัติเหตุรถยนต์ตอนเธออายุราว 32 ปี และเพิ่งคลอดลูกสาว ต้องเลี้ยงลูกลำพัง เพื่อนชวนไปปฏิบัติธรรมที่วัดแห่งหนึ่ง (ชื่อจังหวัดถอดได้ไม่ชัด) วันแรก ๆ ฟุ้งซ่านมาก วันที่สามอธิษฐานจิตว่าถ้ามีบุญขอให้นั่งได้ ตัดใจจากทุกสิ่งจนใจสงบ เห็นภาพเหมือนหลอดไฟสีขาวสว่างพาไปตามป่า ทะเล แล้วไปอยู่ที่ภูเขา นั่งได้ตั้งแต่ค่ำถึงตีหนึ่งไม่ปวดเมื่อย พอมาถึงฮาวายครั้งแรกประหลาดใจมาก เพราะมีภูเขาเหมือนที่เห็นในสมาธิ

คืนแรกที่มาถึงฮาวายฝันเห็นผู้หญิงผมยาวส่งยิ้มหวานบอกว่าอย่าย้ายที่นะ มาเข้าฝันทุกคืนจนแปลกใจ วันหนึ่งไปบ้านคนไทยที่รู้จัก เขาให้เลือกภาพระหว่างเจ้าแม่กวนอิมกับมาดามเปเล่ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวฮาวายนับถือ พอเห็นภาพมาดามก็ตกใจเพราะเหมือนผู้หญิงในฝัน จึงเลือกไปบูชาที่บ้าน มีปัญหาธุรกิจเมื่อไรอธิษฐานขอให้มาดามเปเล่ช่วยก็แก้ได้ทุกครั้ง ครูไม่ใหญ่ชวนสันนิษฐานว่ามีเรื่องเดียวที่มาดามช่วยไม่ได้ ซึ่งคือเรื่องความรัก

เจ้าของเรื่องไปค้นประวัติจึงรู้ตำนานว่ามาดามเปเล่เป็นธิดาของกษัตริย์ฮาวายองค์หนึ่ง สมัยนั้นมีคำทำนายว่าจะเกิดเหตุร้ายกับหมู่เกาะ ต้องบูชายัญหญิงสาวพรหมจารีจึงจะช่วยชาวเกาะได้ มาดามเปเล่รับอาสา ตั้งแต่นั้นชาวฮาวายผ่านพ้นภัยพิบัติได้ทุกครั้งจึงเคารพบูชา มีภัยธรรมชาติหรือปัญหาใหญ่ก็บนบานให้คุ้มครอง ฮาวายยังมีความเชื่อว่าถ้าเล่นน้ำทะเลนานกลางคืนจะกลายเป็นเงือกกลับมาไม่ได้ หรือเจอฉลามกินคน ครูไม่ใหญ่ชวนผู้ชมตอบคำถามแลกกับเสาแก้วหนึ่งต้น