กรณีศึกษากฎแห่งกรรม

เฉลยว่าคุณพ่อของภรรยาเพื่อนได้เป็นมหาเศรษฐีเพราะทำทานตลอดชีวิต ในอดีตชาติทำบุญแบบสงเคราะห์โลกมามาก จึงรวยมาหลายชาติแต่ไม่มากชาติเท่าคุณพ่อฝ่ายสามี และชาตินี้เป็นชาติสุดท้ายที่บุญสงเคราะห์โลกดังกล่าวมาส่งผล เมื่อท่านสิ้นชีวิตแล้วฐานะทางบ้านจึงลดลง ครูไม่ใหญ่สรุปว่าจะเห็นได้ว่าบุญสงเคราะห์โลกกับบุญที่ทำถูกเนื้อนาบุญอันไหนสำคัญกว่ากัน แต่ต้องทำทั้งสองอย่างจึงจะถูกหลักวิชา กำลังบุญของทางบ้านหย่อนเพราะมีธรรมบารมีไม่เท่าท่าน ฐานะจึงลดลงและไม่อาจรองรับสมบัติได้ สมบัติที่เห็นชัด ๆ ว่าน่าจะเป็นมรดกของเรา ถ้าไม่มีบุญรองรับก็มีเหตุให้อันตรธาน

เฉลยว่าคุณพ่อของภรรยาตายแล้วไปเป็นภุมเทวาระดับทั่วไป เพราะมีทานและเรื่องช่วยเหลือคนอยู่บ้าง อยู่ในหมู่บ้านภุมเทวาที่มีความเชื่อเหมือนกัน ซึ่งทุกคนกำลังรอคอยวันเวลาที่ผู้ที่ตนนับถือจะมาโปรด แต่คอยแล้วคอยเล่าก็ยังไม่มา เหมือนชายหนุ่มที่นึกถึงหญิงสาวในฝันซึ่งสวยแต่ไม่มีตัวจริง ส่วนคุณแม่ของภรรยาที่ถูกจับคลุมถุงชนแต่งงานตั้งแต่อายุสิบสองขวบกับสามีที่แก่กว่าสองรอบ เพราะกรรมที่เคยจับคลุมถุงชนเหมือนกัน ในชาตินั้นอยู่ในสังคมคลุมถุงชนแบบนี้และได้จับให้ลูกหลายคนแต่งงานกับคนที่ตนเลือกให้ คล้ายกับที่ท่านเจอในชาตินี้ เป็นกรรมกงกรรมเกวียน

เฉลยว่าท่านดวงตามองไม่ค่อยเห็นเพราะในอดีตชาติหนึ่งได้ทะเลาะกับเพื่อน แล้วเอาทรายปั้นใส่หน้าเพื่อนจนตาเสียมองไม่เห็น วิบากกรรมนี้จึงตามมาส่งผล ส่วนกองทัพหนอนที่เข้ามากัดทำร้ายท่าน เพราะเคยฆ่าหนอนและผูกเวรกันมา เรื่องมีอยู่ว่าชาติหนึ่งท่านเกิดเป็นผู้ชาย ได้เป็นทหารในกองทัพและไปรบพุ่งกับอีกแคว้นหนึ่งจึงผูกเวรกันมา กองทัพหนอนในชาตินี้คืออดีตคู่ศึกสงครามของแคว้นที่ท่านไปรบด้วย ทหารกลุ่มนี้เพิ่งพ้นจากอบายมาเป็นหมู่หนอน กรรมที่เคยผูกเวรกันมาจึงดึงดูดให้มาทำร้ายท่าน

เฉลยว่าเพื่อนของลูกและภรรยารักกันตั้งแต่แรกเจอ เพราะเคยสร้างบุญกับหมู่คณะมา ชาตินี้มาเจอกันบุญจึงบันดาลให้ปิ๊งกัน ส่วนที่ต้องเจออุปสรรคมากมายกว่าจะได้แต่งงานกัน เพราะผังเก่าที่เคยเกิดในสังคมที่จับคลุมถุงชนและทั้งสองคนก็เคยทำมาบ้าง ผังนี้จึงติดตัวมาเป็นอุปสรรคในช่วงแรก แต่เนื่องจากเคยทำบุญร่วมกันและได้เป็นกำลังสนับสนุนช่วยเหลือหมู่คณะอย่างเต็มกำลัง ดังนั้นเมื่อมาเจอกับหมู่คณะจึงรู้สึกมีความรักและยินดีช่วยเหลือทุกรูปแบบ เพื่อให้หมู่คณะได้ทำงานขยายธรรมะไปยังดินแดนที่ตนอยู่ และเคยเกื้อกูลกันมาหลายชาติโดยคอยช่วยเหลือแนะนำให้กำลังใจกัน จึงรักและผูกพันกัน

เฉลยว่าเพื่อนของลูกถูกโกงมรดกเพราะในอดีต ภายหลังจากหลุดจากหมู่คณะไปแล้ว ชาติถัดมาเขาเคยไปโกงเขามา เรื่องมีอยู่ว่าชาตินั้นได้เป็นพี่ชายคนโตในครอบครัวที่มีฐานะ เมื่อพ่อแม่เสียชีวิตลงก็คิดโกงมรดกของน้อง ๆ ไปเป็นของตนเอง ในน้องหลายคนมีน้องคนหนึ่งซึ่งต่อมาเป็นพี่สาวคนปัจจุบันได้ผูกเวรไว้ ดังนั้นชาตินี้เมื่อมาเจอกันภายหลังพ่อแม่เสียชีวิต กรรมนี้จึงบันดาลให้พี่สาวมาทำบ้างเหมือนมาเอาคืน พ่อกับแม่จึงบอกให้นึกว่าเป็นลิขิตของสวรรค์เพราะท่านมีความรู้เพียงแค่นั้น และให้ทำบุญให้ถูกเนื้อนาบุญ

สอนว่าอย่าไปผูกโกรธกัน ความเป็นพี่เป็นน้องกันมีคุณค่ามากกว่าทรัพย์มหาศาล ร่มเงาของญาติเย็นกว่าร่มเงาอื่น ลูกทั้งสี่คนของเพื่อนก็เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมา ในชาติที่พ่อแม่มาสร้างบารมีกับหมู่คณะ ลูกทั้งสี่ก็ได้มาเกิดเป็นลูกและออกจากหมู่คณะตามพ่อแม่ไปนับถือเทวนิยม ชาตินี้มาเจอกันอีกจึงต้องประคับประคองให้ดี ใจเย็นและอดทน เพราะเธอทั้งสี่ยังเด็กและอยู่ในสิ่งแวดล้อมอย่างที่เป็นอยู่ ส่วนที่ผู้เขียนคุ้นเคยกับครอบครัวนี้ เพราะชาตินั้นเคยชวนเขามาทำบุญบ้างนิดหน่อยและได้เป็นกัลยาณมิตรจนเขามาสร้างบารมีกับหมู่คณะ ต่อมาภายหลังเขากระทบใจแล้วออกไป ตัวลูกพยายามตามกลับมาแต่เขาไม่ยอมกลับ ชาตินี้มาเจอกัน บุญเก่าที่เคยทำร่วมกันจึงผูกให้รักใกล้กันและได้มาเป็นกัลยาณมิตรกับเขาและครอบครัวอีก และที่ชีวิตต้องวนเวียนกับชาวมุสลิมและชาวอาหรับ เพราะลูกเคยอธิษฐานจิตขอมาทำหน้าที่เผยแผ่พระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกาย อาชีพในชาตินี้จึงต้องเกี่ยวข้องกับคนกลุ่มนี้ เพื่อให้ได้ทำหน้าที่กัลยาณมิตรตามที่ตั้งใจไว้

เฉลยว่าที่ลูกคุ้นเคยกับพระอาจารย์และทีมงานต้อนรับ เพราะเคยสร้างบารมีร่วมกันมากับทุกท่านที่คุ้นเคยกันในปัจจุบัน โดยพระอาจารย์กับทีมงานเป็นกัลยาณมิตรให้ลูกตั้งแต่พุทธันดรที่แล้ว พุทธันดรที่ผ่านมาพระอาจารย์เป็นทหารพระราชา และออกบวชตามพระราชาตั้งแต่ยังหนุ่มเหมือนชาตินี้ มีผลการปฏิบัติธรรมที่ดี ได้เข้าถึงพระธรรมกาย และคล่องตัวไปดุสิตบุรีได้ บวชแล้วก็ทำหน้าที่ทำวิชาและเผยแผ่จนตลอดชีวิต ลงมารอบสองก็มาทำหน้าที่เดิมอีก ในอดีตมีปัญญามากและมีความเพียรดี ชาตินี้จึงแกล้งเรียนไม่เก่งเพราะไม่รู้จะเรียนทางโลกไปทำไม แต่ทรงจำปาติโมกข์และทำวิชาได้

บอกว่าลูกมีบุญพอที่จะรองรับงานของหมู่คณะได้ อีกทั้งเป็นความปรารถนาข้ามชาติตั้งแต่พุทธันดรที่แล้ว ชาตินี้ก็ทำต่อไปให้สำเร็จ ไม่ว่าจะมีอุปสรรคอันใดก็อย่าหวั่นไหว ถ้าตั้งใจแน่วแน่ที่จะสร้างบารมีกับหมู่คณะก็ต้องคบกัลยาณมิตร สั่งสมบุญทุกบุญทั้งทาน ศีล ภาวนา ให้กำลังใจตัวเองทุกวัน และอธิษฐานจิตตอกย้ำความตั้งใจในการสร้างบารมีทุกวัน ส่วนผู้ที่มีส่วนในการบวชสามเณรประวัติศาสตร์ครั้งแรกของโลกตะวันออกกลาง โดยย่อจะมีปัญญาญาณแทงตลอดในธรรม ปิดอบายไปสวรรค์ได้เมื่อตั้งใจประพฤติธรรมบำเพ็ญสมณธรรมให้เต็มที่ และจะมีส่วนในผังบวชติดไปในภพชาติเบื้องหน้า ปิดท้ายด้วยการให้ทบทวนบุญและอธิษฐานจิตให้ใจไปที่ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ ทุกวันจนหมดอายุขัย พร้อมสั่งสมบุญประกอบไปด้วย เพราะความปรารถนาจะสำเร็จได้ต่อเมื่อมีบุญสนับสนุน

บอกล่วงหน้าว่าวันนี้มีเรื่องราวกฎแห่งกรรมที่ครูไม่ใหญ่ตั้งชื่อใหม่ว่า ขออะไรก็ขอเถิด อย่าขอหมอลำ ทั้งที่เจ้าของจดหมายเขียนมาเป็นอีกชื่อหนึ่ง และวันนี้ยังมีช่วงทบทวนบุญพิธีอัญเชิญจักรแก้วและจุดประทีปบูชาพระผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย

จดหมายเล่าว่าคุณตาหรือน้องเขยของคุณยายเป็นแพทย์ มียศพลเรือจัตวา ตำแหน่งผู้อำนวยการโรงพยาบาลทหารเรือ และเป็นน้องชายแท้ ๆ ของแม่ชีที่เป็นหัวหน้าโรงครัวของวัดปากน้ำภาษีเจริญ คุณตาถวายการรักษาหลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญตั้งแต่ท่านอาพาธจนมรณภาพ เมื่อผู้เขียนได้ฟังกรณีศึกษาของป้าที่จังหวัดสุพรรณบุรีว่าแม่ชีพี่สาวของคุณตาได้ไปอยู่ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษเขตใน ก็ปลื้มใจที่สุด จึงอยากรู้ว่าคุณตาไปที่ใด และเล่าว่าหลวงปู่เคยบอกว่าอาการป่วยรักษาเท่าไหร่ก็ไม่หาย แต่หมอคนนี้มีความกตัญญูรู้คุณ ก็ปล่อยให้เขารักษาไปเถิดจะได้เป็นบุญของเขา คุณตาเสียชีวิตด้วยโรคชราวัย 89 ปี ตรงกับ พ.ศ. 2528

เล่าถึงคุณย่าว่าเป็นคนรักความสะอาด รักความเป็นระเบียบมาก ชอบทำบุญ ใจดีกับลูกหลาน นึกถึงเมื่อไรก็มีความสุข ต่อมาเมื่อผู้เขียนไปเยี่ยมคุณย่าที่โรงพยาบาล เห็นน้ำตาของท่านไหลออกมาข้างเดียวทั้งที่ยังหลับอยู่ นับจากนั้นคุณย่าก็ไม่ลืมตาขึ้นมาอีกเลยเกือบอาทิตย์ แล้วจากไปในวัย 91 ปี โดยที่หลานยังไม่รู้ว่าย่าเป็นอะไร

หลังคุณย่าเสียชีวิตได้เกือบสามเดือน คุณย่ามาเข้าฝันบอกว่าคุณยายของลูกตายแล้ว ในฝันเห็นคุณย่าใส่ชุดขาวคล้ายชุดแม่ชี เดินหันหลังให้และดูสาวกว่าเดิม ผู้เขียนแย้งว่าคุณย่ายังเดินอยู่ยังไม่ตาย แต่คุณย่าย้ำว่าคุณยายตายแล้ว แล้วสะดุ้งตื่น ปรากฏว่าคุณยายเสียชีวิตในวันที่ฝันจริง ๆ รวมอายุ 91 ปีเท่ากับคุณย่า และจากไปด้วยการนอนหลับเฉย ๆ เหมือนกัน

เล่าถึงคุณแม่สามีอายุ 80 ปี มีที่ดินผืนหนึ่งประมาณ 60 ไร่ สมัยก่อนเคยทำสวนยางและจ้างคนงาน แต่มีงูตัวใหญ่มีหงอนบนหัวมาปรากฏตัวให้เห็นบ่อย ๆ ตอนออกไปกรีดยางกลางคืน คนงานกลัวจนบางคนจับไข้ สวนยางจึงเลิกล้มไปกลายเป็นที่ดินว่างเปล่า

ต่อมาคุณแม่สามีอยากขายที่ดิน มีคนแนะนำให้พาร่างทรงไปดู ร่างทรงบอกว่าขายได้เพราะเจ้าของเดิมอนุญาตแล้ว แต่ที่ดินแปลงนี้แรงเพราะมีเจ้าที่ มีพญานาค มีนางตะเคียน มีงูใหญ่ และมีสมบัติอยู่ใต้ดิน จะขายได้ต่อเมื่อขุดสมบัติขึ้นมาให้หมดก่อน เพราะพญานาคคอยดูแลอยู่และจะยกให้เฉพาะเจ้าของที่ดินคือคุณแม่สามี

เมื่อต้นปี 2548 ทำพิธีขุดครั้งแรก บริเวณนั้นมีจอมปลวกคล้ายส่วนหัวพญานาค ร่างทรงคอยบอกตำแหน่งให้ยืนให้เดิน ห้ามเดินข้ามหัวพญานาค แล้วให้ขุดดินราดน้ำจนชุ่มและให้คุณแม่สามีอธิษฐานจิตว่าถ้าสมบัติใต้ดินนี้เป็นของท่านก็ขอให้ได้อย่างง่าย ๆ ปรากฏว่าเพียงคุ้ยดินก็หยิบของขึ้นมาได้ ของที่ได้มีตุ่ม ต่างหูเพชร เข็มขัดทอง สร้อยคอ สร้อยข้อมือ ทับทิม หยก มุก หัวทองคำ และของแปลกคือชิ้นกลมเหมือนไข่ไก่ปอกเปลือก ดูนิ่มแต่แข็ง วางในที่มืดมีแสงออกมา ส่องแดดโปร่งแสง อีกชิ้นเป็นรูปปั้นพญานาคที่มีลูกกลมเกิดขึ้นเองสามลูก ร่างทรงบอกว่าเป็นไข่พญานาคที่เป็นแก้วสารพัดนึก อยากได้อะไรให้อธิษฐานขอ ปัจจุบันเหลืออยู่กับคุณแม่สามีหนึ่งลูก อีกสองลูกยกให้ลูกหลาน

นอกจากทำพิธีที่ที่ดิน อีกครั้งหนึ่งยังมีการประกอบพิธีที่บ้าน ขณะทำพิธีร่างทรงนำสำลีเปล่าที่ไม่มีอะไรอยู่ข้างในมายื่นให้สามีของผู้เขียนถือไว้ แล้วบอกให้ไปอธิษฐานต่อหน้าพระพุทธรูปกันทั้งครอบครัว อยากได้อะไรก็ให้อธิษฐานขอเอา อันเป็นที่มาของชื่อเรื่องว่าขออะไรก็ขอเถิด อย่าขอหมอลำ

ผู้เขียนกลัวเรื่องไสยเวท จึงอธิษฐานว่าขอให้ตนและครอบครัวไปพักระหว่างทางที่ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ และเมื่อต้องมาเกิดก็ขอได้กายมนุษย์เพื่อสร้างบารมีต่อ วนเวียนอยู่แต่ในสองภพภูมินี้จนถึงที่สุดแห่งธรรม เมื่อเปิดสำลีออกดูพบข้างในเป็นก้อนคล้ายกรวดเล็ก ๆ สีขาว สีเทาอ่อน และสีนวล ร่างทรงบอกว่าเป็นพระธาตุ ถ้าบูชาดี ๆ จะเพิ่มจำนวนขึ้น จึงนำไปใส่เจดีย์เล็ก ๆ บูชาที่ห้องพระแต่ไม่กล้าเปิดดูอีกเพราะกลัวไสยเวท

ก่อนตั้งท้องลูกสาวคนโต ผู้เขียนฝันเห็นทับทิมแดงที่สวยงามมาก ยิ่งเก็บยิ่งทวีเพิ่มขึ้นจนเหมือนอยู่บนกองทับทิมกองใหญ่ รอบตัวมีแต่แสงทับทิมระยิบระยับ ปัจจุบันลูกคนนี้ทำงานด้านลงทุนของธนาคารต่างชาติ เริ่มสนใจศึกษาธรรมะ ชอบออกไปใส่บาตรตอนเช้า และชอบนั่งสมาธิเพราะยิ่งนั่งยิ่งรู้สึกเป็นสุข

ก่อนลูกสาวคนเล็กมาเกิด ผู้เขียนฝันว่าเดินอยู่ใต้น้ำที่สะอาดใสเย็น สองข้างทางเต็มไปด้วยดอกบัวชูสูงเหนือน้ำ สายบัวใหญ่มากจนตัวเองเหลือเล็กนิดเดียว แล้วพบคนกลุ่มหนึ่งนำดอกบัวที่สวยงามมากมาให้จนดีใจที่สุด ปัจจุบันลูกสาวคนเล็กทำงานที่ต้องเดินทางไปต่างประเทศบ่อย จึงรับบุญนำสื่อธรรมะไปส่งตามศูนย์สาขาของวัดในต่างประเทศ และนำของหรือปัจจัยที่ศูนย์ฝากกลับมาให้วัด ทุกครั้งที่กลับมาก็ไปกราบพระอาจารย์รูปหนึ่งเป็นประจำ

ตั้งคำถามว่าคุณตาเคยสร้างบารมีกับหลวงปู่มาอย่างไรจึงได้เป็นนายทหารเรือพลเรือจัตวาที่ทำหน้าที่แพทย์ถวายการรักษา ท่านจะได้รับอานิสงส์อย่างไร ก่อนตายนึกถึงบุญนี้ได้หรือไม่ คตินิมิตของท่านเป็นอย่างไร น้ำตาของคุณย่าที่ไหลตอนลูกไปกระซิบข้างหูเป็นเพราะท่านอยากบอกอะไร คุณย่าที่เสียชีวิตแล้วมาเข้าฝันจริงหรือเปล่า คุณย่าและคุณยายอายุยืนด้วยบุญอะไร และการที่ลูกท่องบทประจำวันอุทิศให้ ท่านรับบุญได้หรือไม่

ตั้งคำถามว่าสมบัติที่อยู่ในที่ดินของคุณแม่สามีเป็นของใคร มีจริงหรือไม่ จะขายที่ดินได้หรือไม่ ถ้าขายแล้วจะเป็นอะไรหรือเปล่า ของที่คล้ายไข่ซึ่งมีแสงในที่มืดคืออะไร ลูกกลมสามลูกที่เกิดขึ้นเองในโถคืออะไร พญานาคมีจริงหรือไม่และถ้ามาจริงควรทำอย่างไร องค์พระที่ได้จากสำลีเป็นองค์จริงหรือไม่ ควรบูชาพระธาตุอย่างไรและทำไมจะเพิ่มจำนวน ทำไมก่อนตั้งท้องลูกสาวทั้งสองจึงมีความฝัน ลูกทั้งสองมาจากที่ไหน การถือสื่อธรรมะไปศูนย์ต่างประเทศจะมีอานิสงส์อย่างไร และทำไมลูกสาวมีความสุขทุกครั้งที่ไปช่วยงานที่ศูนย์ออสเตรเลีย

ตั้งคำถามว่าสามีเป็นคนดีมาก รักครอบครัว ไม่เจ้าชู้ ตั้งใจหาเลี้ยงครอบครัว แต่ยังดื่มเหล้าและสูบบุหรี่ จะทำอย่างไรให้เปิดใจเรื่องบุญมากขึ้น เขาพอมีสายบุญกับหมู่คณะไหม เพื่อนร่วมงานที่เป็นกัลยาณมิตรเคยเป็นกัลยาณมิตรกันมาก่อนหรือไม่ ผู้เขียน สามี และลูกสาวทั้งสองเคยสร้างบุญกับหมู่คณะในรูปแบบใด และในอดีตชาติพระอาจารย์ท่านมีหน้าที่อะไร มีผลการปฏิบัติธรรมเป็นอย่างไร

ครูไม่ใหญ่ตอบว่าคุณตาของผู้เขียนได้เป็นแพทย์คอยดูแลรักษาหลวงปู่ เพราะเคยเป็นหมอที่รักษาหลวงปู่มาหลายชาติแล้ว จึงมีอัธยาศัยชอบเป็นหมอรักษาคนไข้ และได้อธิษฐานจิตมาว่าขอให้ได้อุปัฏฐากรักษาหลวงปู่ในชาติต่อ ๆ ไป ในอดีตเคยเป็นหมอหลวงประจำองค์หลวงปู่ในชาติที่หลวงปู่เกิดเป็นกษัตริย์ก่อนออกบวช

ตอบว่าอานิสงส์จากการดูแลรักษาหลวงปู่คือจะได้มนุษย์สมบัติที่แข็งแรง ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ อายุยืน ได้ทิพยสมบัติปิดอบายไปสวรรค์ยาวนาน และจะได้เข้าถึงพระธรรมกาย ก่อนตายจิตท่านผ่องใส ระลึกถึงบุญทุกบุญได้ บุญจึงส่งผล บริวารได้นำทิพยยานมารับกลับไปเป็นเทพบุตร มีวิมานทองของดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตกองเสบียง

ตอบว่าน้ำตาของคุณย่าไหลตอนลูกไปกระซิบข้างหู เพราะท่านได้ยินที่ลูกพูดแต่ขยับตัวไม่ได้ ทั้งที่อยากจะพูด อยากขอลา อยากปีติในบุญ อยากได้บุญเยอะ ๆ และยังไม่พร้อมที่จะตาย ส่วนที่คุณย่ามาเข้าฝันบอกเรื่องคุณยายนั้นจริง เพราะท่านรู้ว่าคุณยายจะตายตรงตามที่ลูกฝัน ที่มาเข้าฝันได้เพราะท่านตายแล้วไปเป็นภุมเทวาชั้นดี วนเวียนอยู่ใกล้ ทั้งที่มีบุญพอจะไปที่สูงกว่านี้ แต่ใจยังผูกพันวนเวียนอยู่กับลูกหลาน ใจติดอะไรผูกพันอะไรก็จะอยู่กับสิ่งนั้น

ตอบว่าคุณย่าและคุณยายอายุยืนเพราะชอบทำบุญถวายทานแด่พระทั้งในอดีตและปัจจุบัน รวมทั้งบุญอื่น ๆ ในพระพุทธศาสนา และบุญที่รักษาถวายพระมาส่งผล เมื่อทั้งสองตายแล้ว คุณย่าไปเป็นภุมเทวาชั้นดี ส่วนคุณยายไปเป็นเทพธิดามีวิมานทองของดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตกองเสบียง ด้วยบุญที่ทำกับหลวงปู่ และทั้งสองท่านได้รับบุญทุกบุญที่ลูกอุทิศไปให้แล้ว ทำให้มีสมบัติเพิ่มขึ้นกว่าเดิม

ครูไม่ใหญ่ชวนดูภาพของที่ขุดได้จากใต้ดินทีละชิ้น มีเข็มขัดเงิน สร้อยคอ ของที่ดูเหมือนทองฝังเพชร และเครื่องประดับของผู้หญิง พร้อมดูรูปปั้นพญานาคแล้วแซวว่าถ้าเป็นไข่พญานาคจริงตัวจะโตขนาดไหน จากนั้นตอบว่าสมบัติที่อยู่ใต้ดินในที่ดินของคุณแม่สามีเป็นของคนทรง คนทรงจัดฉากเพื่อปลูกศรัทธาให้คุณแม่สามีเชื่อในตัวเขา อย่าไปสนใจเลยเพราะไม่เกิดประโยชน์ ของพวกนี้ขายยาก เอาไว้ดูเองดีกว่า ถ้าไม่เชื่อก็ลองเอาไปให้ร้านขายจิวเวลรี่ดู

ตอบว่าถ้าจะขายที่ดินก็ไม่จำเป็นต้องขุดของอะไรขึ้นมาจากใต้ดินตามที่คนทรงบอก ให้ขึ้นอยู่กับผู้ซื้อผู้ขายตกลงราคาที่พอใจกันทั้งสองฝ่าย รีบขายไปเถิด ถ้ามีคนซื้อในราคาดีจะรวยอย่างเดียว ไม่มีอาถรรพ์อะไรที่จะทำให้ยุ่งยาก นอกจากหลงงมงายจากสายไสยเวท

ตอบว่าของที่คล้ายไข่ ดูนิ่มแต่แข็ง และมีแสงในที่มืดนั้น เป็นหินธรรมชาติชนิดหนึ่งที่เอามาเจียระไนเป็นรูปไข่ ไม่ใช่ของอัศจรรย์ ให้เก็บไว้เป็นบริกรรมนิมิตวางไว้ที่ศูนย์กลางกายจะดีกว่า ส่วนลูกกลมสามลูกที่เกิดขึ้นในโถที่ใส่รูปปั้นพญานาคเป็นลูกแก้วธรรมดาที่มีคนเอามาใส่ เหมาะจะใช้เป็นบริกรรมนิมิตซึ่งจะทำให้เจอของจริงสักวันหนึ่ง พญานาคไม่ได้มีอยู่แถวนั้น เป็นเรื่องการสร้างศรัทธาของคนทรง สมบัติต่าง ๆ ก็ไม่ใช่ของมีราคามากมายเพราะเป็นเพียงของที่คล้ายของจริง

ตอบว่าองค์พระที่ครอบครัวได้จากสำลีที่ร่างทรงให้นำไปอธิษฐานนั้นเป็นของคล้ายของจริง ไม่ใช่ของจริง อย่าให้ความสำคัญมากนัก เอาเวลามาสั่งสมบุญทั้งทาน ศีล ภาวนา จะดีกว่าหลายล้านเท่า ความฝันก่อนตั้งท้องลูกสาวทั้งสองเป็นเพราะทั้งคู่มาจากที่ดีที่สว่างมาก เคยสร้างบารมีมาหลายชาติ การถือสื่อธรรมะไปศูนย์ต่างประเทศและถือปัจจัยกลับมาที่วัดจะได้ปัญญาบารมีและมีส่วนในบุญที่เขาได้ศึกษาธรรมะแล้วนำไปปฏิบัติ ส่วนลูกสาวคนเล็กพุทธันดรที่ผ่านมาเคยเป็นกุลธิดาที่มาสร้างบารมีกับหมู่คณะและปรารถนาเผยแผ่ธรรมะไปทั่วโลก จึงมีความสุขทุกครั้งที่ไปช่วยงานที่ศูนย์ออสเตรเลีย

ตอบว่าสามีเป็นคนดีมากแต่ยังดื่มเหล้าสูบบุหรี่ เพราะยังไม่เห็นโทษภัยของเหล้าบุหรี่อย่างแท้จริงที่จะเกิดกับตนเองทั้งในปัจจุบัน ปรโลก และสังสารวัฏ ต้องหากัลยาณมิตรให้เขา และผู้เขียนต้องเป็นกัลยาณมิตรด้วยใจที่เย็นและอดทน หาคนที่เขาฟังด้วยเหตุด้วยผลมาช่วย แล้วส่วนละเอียดคือสั่งสมบุญและอธิษฐานจิตให้เขาเข้าใจความจริงของชีวิตแล้วเลิกดื่มเลิกสูบ สักวันหนึ่งก็คงได้ผล และสามีก็มีสายบุญกับหมู่คณะมา

ตอบว่าเพื่อนร่วมงานที่เป็นกัลยาณมิตรเคยเป็นกัลยาณมิตรกับผู้เขียนทั้งในอดีตและปัจจุบัน เคยช่วยประคับประคองให้ได้มาสร้างบารมีกับหมู่คณะหลายชาติ ผังที่ติดตัวมาเมื่อเจอกันอีกก็มาทำต่อ ส่วนผู้เขียน สามี และลูกสาวทั้งสองเคยสร้างบุญกับหมู่คณะมาแบบกองเสบียงอย่างสม่ำเสมอ ที่ได้เจอมหาปูชนียาจารย์ทุกท่านเพราะมีสายบุญร่วมกันและอธิษฐานจิตทุกครั้งว่าขอให้ได้มาเจอกันอีก

ตอบว่าผู้เขียนและครอบครัวเคยสร้างบุญกับพระอาจารย์ที่ลูกสาวคนเล็กไปกราบ โดยท่านเป็นกัลยาณมิตรให้ เมื่อพุทธันดรที่ผ่านมาท่านเป็นทหารของพระราชาและได้ออกบวชตามพระราชา ทำหน้าที่เผยแผ่ธรรมะ มีผลการปฏิบัติธรรมคือเข้าถึงองค์พระภายใน บวชตลอดชีวิต และกลับดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตใน ชาตินี้มาเจอกันแล้วก็ให้ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่และอธิษฐานจิตตามติดไปดุสิตบุรีให้ได้

เริ่มอ่านจดหมายที่ขึ้นต้นด้วยประโยคผมอยากจะทำทุกอย่างให้คุณ ผู้เขียนเป็นผู้นำบุญอยู่ที่ประเทศเบลเยียม สร้างบารมีกับหมู่คณะมาได้ประมาณหนึ่งปีแล้ว ขอความเมตตาให้คุณครูไม่ใหญ่ฝันในฝันแก้ข้อข้องใจให้ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าตอนนี้จานดาวธรรมไปถึงเอสกิโมแล้ว และเล่าว่าผู้เขียนมาอยู่ธุดงค์ไม่ได้จึงให้น้องสาวมาอยู่ธุดงค์คราวนี้แทน นับว่าฉลาดหาบุญ

คุณพ่อของผู้เขียนเป็นชาวจังหวัดหนองคาย เป็นคนพูดน้อย ขยันขันแข็ง เข้มงวดกวดขันกับลูก ๆ มาก มีอาชีพเกษตรกรและออกค้าขายตามจังหวัดใกล้เคียงเป็นครั้งคราว เป็นช่างจักสานที่มีฝีมือดีมาก เพื่อนบ้านมักมาจ้างให้ทำเข่ง ตะกร้า กระติบข้าวเหนียว กระด้ง และอุปกรณ์หาปลาอยู่เสมอ ต่อมาเมื่อลูก ๆ โตขึ้นท่านก็หันหน้าเข้าวัด เป็นกำลังสำคัญในการอุปัฏฐากพระและดูแลวัดใกล้บ้าน กลางปี 2534 ล้มป่วยด้วยโรคถุงน้ำดีอักเสบต้องเข้ารับการผ่าตัด หลังผ่าตัดประมาณห้าเดือนก็เสียชีวิตด้วยวัย 74 ปี

คุณแม่เกิดที่จังหวัดอุบลราชธานี เป็นแม่บ้านเลี้ยงลูกควบคู่ไปกับการทำสวนทำไร่ เป็นคนขยันหมั่นเพียร มีฝีมือในการทอผ้าไหม พูดน้อยเหมือนคุณพ่อ ไม่ค่อยสุงสิงกับเพื่อนบ้าน ชอบสวดมนต์และไปทำบุญที่วัดบ่อย ๆ เคร่งครัดในการเลี้ยงดูลูก สอนให้ลูกพูดจาไพเราะมีปิยวาจา โดยเฉพาะลูกสาวต้องมีปิยวาจาเป็นเสน่ห์ ราวปี 2525 ถึง 2526 ท่านล้มป่วยด้วยวัณโรค อาการหนักมาก มีไข้หลายวัน ร่างกายผอมลงเรื่อย ๆ ทานอาหารได้เพียงเล็กน้อย อยากจะหลับอย่างเดียว ประมาณสองเดือนก็เสียชีวิต ครูไม่ใหญ่เตือนว่าสักวันหนึ่งเราก็ต้องไปอยู่บนเตียงคนป่วยนี่ หมู่ญาติที่ได้ศึกษาคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าต้องดูแลบุพการีให้ดี อย่าให้ใครที่ไม่รู้เรื่องของเรามาชวนให้ท่านนึกถึงสิ่งอื่นตอนใกล้จะละโลก เพราะอันตราย

ผู้เขียนมีพี่น้องรวมกันแปดคน คือพี่สาวสี่คนและน้องชายสามคน ตัวเองเป็นคนที่ห้า พออายุสิบเจ็ดปีก็ถูกจับคลุมถุงชนแต่งงานกับหนุ่มที่รับซื้อผลผลิตทางการเกษตร ซึ่งอายุแก่กว่าห้าปี อยู่กินด้วยกันมาเก้าปี ตอนคุณแม่ป่วยเป็นวัณโรค ผู้เขียนไปนอนเฝ้าดูแลท่านในโรงพยาบาล แต่สามีไม่ชอบใจเพราะรังเกียจกลัวว่าจะติดเชื้อวัณโรค และพูดจาไม่ให้ความเคารพต่อคุณพ่อคุณแม่ จึงทะเลาะกันและตัดสินใจหย่าขาดจากเขา แล้วไปดูแลคุณแม่อย่างใกล้ชิดในช่วงเวลาสุดท้าย อีกแปดวันต่อมาคุณแม่ก็เสียชีวิต

หลังงานศพของคุณแม่ ผู้เขียนสมัครไปทำงานที่ประเทศสิงคโปร์ มีหน้าที่ทำอาหารและเลี้ยงเด็กในบ้านของนายจ้าง งานหนักและเหนื่อยมากแต่เงินเดือนน้อย ทำอยู่สองปีจึงกลับมาเมืองไทย แล้วหางานทำที่กรุงเทพเป็นพนักงานทำผมในร้านเสริมสวย ครูไม่ใหญ่หยอกว่าอาชีพนี้ถือว่ามีบุญ เพราะปกติคนไม่ยอมให้ใครจับหัว แต่นี่เขายอมและยังขอร้องพร้อมจ่ายเงินให้ด้วย ทำอยู่ประมาณหนึ่งปีก็มีคนมาชวนผู้เขียนและเพื่อนในร้านไปทำงานร้านอาหารที่ประเทศเบลเยียม และวันที่ 10 มกราคม 2529 ก็ได้เดินทางถึงเบลเยียม

พอลงจากเครื่องบินก็เกิดเรื่องขึ้นทันที คือกระเป๋าเดินทางหาย เสื้อผ้าใหม่หลายชุดที่ซื้อมาจากเมืองไทยรวมมูลค่ากับเงินแล้วไม่ต่ำกว่าสี่หมื่นบาทอันตรธานไปพร้อมกระเป๋าใบนั้น ผู้เขียนขวัญเสียมากเพราะเหลือเสื้อผ้าติดตัวอยู่เพียงชุดเดียว

มีหนุ่มใหญ่ชาวเบลเยียมคนหนึ่งอายุราว 45 ปี เดินกลับมาหาผู้เขียน ดูท่าทางเป็นคนใจดี มาถึงก็สอบถามเรื่องราวที่เกิดขึ้น แล้วรับเป็นธุระติดต่อกับพนักงานของสายการบินทันทีเพื่อตามหากระเป๋าเดินทางให้ และเวลามาก็มักจะให้เงินติดกระเป๋าครั้งละห้าพันถึงหนึ่งหมื่นฟรังก์ แท้จริงแล้วเขาเป็นนักธุรกิจใหญ่ระดับประธานบริษัทก่อสร้างและพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ชั้นนำของเบลเยียม เขามีภรรยาและลูกสาวสองคน แต่ในช่วงที่เจอผู้เขียนนั้นเขาทะเลาะกับภรรยาอย่างรุนแรงถึงขั้นมีการแยกทางกัน

สามเดือนต่อมาก็มีหนุ่มใหญ่ชาวเบลเยียมอีกคนหนึ่ง อายุราวห้าสิบเอ็ดปี แก่กว่าคนแรกหกปี เป็นเจ้าของบริษัทเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในย่านนั้น มาทานอาหารและดื่มเหล้าที่ร้าน พร้อมแสดงความสนใจในตัวผู้เขียนออกหน้าออกตาชัดเจน ครูไม่ใหญ่แทรกมุกสอนว่าจะบอกรักเลยก็เร็วไป ต้องรำพึงให้เธอเห็นใจก่อน ถ้าผู้หญิงยังไม่สงสารก็ยังไม่ได้ แล้วลองสันนิษฐานว่าถ้าเป็นประธานบริษัทคนนั้นจะบอกว่ากำลังมีทุกข์หนัก ภรรยาทิ้งไปมีสามีใหม่ แต่พอมาเจอเธอชีวิตก็เหมือนได้เจอแสงสว่างอีกครั้งหนึ่ง แล้วหยอกว่าให้หัวหน้าอาจารย์จำเอาไว้แต่ห้ามเอาไปใช้ คนที่สองนี้มาสัปดาห์ละสองครั้งคือเดือนละแปดครั้ง ส่วนคนแรกมาเดือนละครั้ง จึงถามว่าหนึ่งต่อแปดใครจะชนะใจ

พอคบกันมาระยะหนึ่งคนที่สองก็ขอแต่งงาน ผู้เขียนเห็นว่าเขามีความจริงใจและพอที่จะเป็นผู้นำของครอบครัวที่ดีได้ จึงคิดจะแต่งงานกับเขา อีกทั้งผู้เขียนและเพื่อนหญิงที่ทำงานด้วยกันก็อยากหนีออกมาจากร้านอาหารที่งานหนักเกินไปเต็มที จึงขอให้เขาช่วย และเขาก็จัดการให้สำเร็จได้จริง ส่วนหนุ่มใหญ่ใจดีคนแรกที่มาเดือนละครั้งก็ยังมาหาที่ร้านตามปกติ พอทราบว่าผู้เขียนออกจากร้านไปแล้ว เขาก็พยายามเสาะหาจนพบที่อพาร์ตเมนต์ที่ผู้เขียนเช่าอยู่กับเพื่อนในอีกเมืองหนึ่ง

เมื่อสองคนเจอกัน ผู้เขียนบอกเขาว่าได้เจอคนที่คิดว่าจะแต่งงานด้วยแล้ว โดยพูดเป็นกลาง ๆ แต่คนที่ได้ฟังคือหนุ่มใหญ่คนแรก ทันทีที่พูดจบ สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น คือเขาคุกเข่าลงกราบและกอดขาผู้เขียนไว้ แล้วร้องไห้คร่ำครวญพร่ำบอกว่า I love you ผมรักคุณมาก อย่าให้ผมต้องสูญเสียคุณไป ผมขอช่วยคุณอีกสักครั้งเถอะ คุณต้องการอะไร คุณอยากกลับเมืองไทยไม่ใช่หรือ คุณมีลูกเล็ก ๆ มีพ่อแก่ ๆ คอยอยู่ที่นั่น ให้ผมช่วยเถอะ ผมอยากทำทุกอย่างให้คุณ

ผู้เขียนนิ่งฟังแล้วคิดในใจว่าผู้ชายคนนี้เข้าใจความต้องการของเรา จึงบอกว่าอยากกลับเมืองไทยมากแต่ยังกลับไม่ได้เพราะเก็บเงินไม่มากพออย่างที่ตั้งใจไว้ เขาถามว่าต้องการเงินเท่าไรจึงจะกลับได้ ผู้เขียนตอบไปอย่างไม่มั่นใจว่าหนึ่งล้าน เขาไม่เปลี่ยนสีหน้าและถามต่อว่าถ้าได้เงินหนึ่งล้านแล้วจะเอาไปทำอะไร ผู้เขียนตอบว่าเอาไปปลูกบ้านและเปิดร้านขายของ เขาจึงควักเงินออกมาสองปึกใหญ่ ปึกละห้าแสนฟรังก์ วางใส่มือทันที แล้วจัดแจงจองตั๋วเครื่องบินเที่ยวเร่งด่วนที่สุดที่หาได้ อีกสามวันต่อมาก็ส่งกลับเมืองไทย โดยไม่ได้เรียกร้องหรือมีข้อผูกมัดใด ๆ นอกจากคำพูดว่าสักวันหนึ่งหากผมมีอิสระแล้วผมจะไปหาคุณ ซึ่งตอนนั้นเขายังไม่ได้หย่ากับภรรยา เพียงแต่แยกทางกัน

ขณะที่เครื่องบินอยู่เหนือน่านฟ้ายุโรป ผู้เขียนรู้สึกมึนงงสับสนกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นเหมือนหักหันในชีวิต ไม่รู้จะอธิบายให้หนุ่มใหญ่ที่มาขอแต่งงานเข้าใจได้อย่างไรจึงจะไม่เสียใจ จึงตัดใจจากมาโดยไม่ได้กล่าวคำอำลาใด ๆ ความจริงผู้เขียนก็ไม่ได้อยากแต่งงาน เพียงอยากสร้างหลักฐานของตนเองและอยู่ท่ามกลางญาติพี่น้องที่เมืองไทยมากกว่า หลังกลับเมืองไทยก็ซื้อที่ดินและปลูกบ้านเสร็จภายในต้นปี 2530 แล้วหันมาทำธุรกิจซื้อขายที่ดิน เดือนสิงหาคมปีเดียวกันหนุ่มใหญ่ใจดีก็เดินทางมาเยี่ยมที่เมืองไทยเป็นครั้งแรก อยู่ได้หนึ่งสัปดาห์ก็กลับ ปีถัดมาเขาขยายกิจการไปลงทุนที่สหรัฐอเมริกา แล้วให้เลขาดำเนินการรับรองวีซ่าและจองตั๋วให้ผู้เขียนไปอเมริกาด้วย ไปเที่ยวเดือนเศษแต่ยังไม่มีพันธสัญญาว่าจะแต่งงานเพราะเขายังไม่ได้หย่าตามกฎหมาย ต่อมาปี 2532 เขาหย่าเรียบร้อยแล้วพาไปเที่ยวอเมริกาอีกครั้ง กลับมาก็พาไปดูคฤหาสน์หลังใหญ่บนพื้นที่ 24 ไร่ ไม่ห่างจากเมืองหลวงของเบลเยียม แล้วเปรยว่าบ้านนี้ยังไม่มีใครดูแล บ้านหลังใหญ่ขนาดนี้ผมไม่ได้สร้างไว้เพื่ออยู่คนเดียว

ปี 2535 เขาบินมาจดทะเบียนสมรสกับผู้เขียนที่เมืองไทย แล้วพากลับไปอยู่คฤหาสน์ 24 ไร่หลังนั้น ผู้เขียนกลับมาเยี่ยมลูกทั้งสามคนที่เมืองไทยปีละสองครั้ง ในปี 2536 กลับมาคลอดลูกสาวที่โรงพยาบาลจังหวัดอุดรธานี เมื่อลูกสาวแข็งแรงดีก็กลับเบลเยียม ปลายปีเดียวกันสามีล้มป่วยด้วยโรคเส้นเลือดในหัวใจตีบต้องเข้ารับการผ่าตัด และในปีนั้นเองคฤหาสน์ก็ถูกปล้น สูญเสียเงินในตู้เซฟไป 13 ล้านบาท

ช่วงนั้นเหตุการณ์ร้ายประดังถาโถมเข้ามามากมาย ทั้งสุขภาพของสามีและวิกฤตเศรษฐกิจที่ส่งผลให้บริษัทขาดทุนและเป็นหนี้ สามีจึงตัดสินใจปล่อยงานให้ผู้บริหารระดับรองเข้ามาบริหารกิจการแทน ส่วนตัวเขาขายสมบัติที่สะสมไว้นำมาใช้หนี้ทางธุรกิจ แล้วปลีกตัวมาอยู่ที่เมืองไทยกับผู้เขียนอย่างเงียบ ๆ สุขภาพไม่แข็งแรงเลย ในที่สุดก็มาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน 2540 ข้าง ๆ ตัวผู้เขียนและลูกสาวของเขา

ประมาณปี 2546 เมื่อลูกสาวอายุสิบขวบ ผู้เขียนจึงทำเรื่องขอไปอยู่ที่ประเทศเบลเยียม ซื้อบ้านธรรมดาหลังหนึ่งอยู่กับลูกสาวสองคน การกลับมาอยู่เบลเยียมครั้งนี้ทำให้ได้มารู้จักหมู่คณะที่วัดพุทธในเบลเยียมเมื่อปลายปี 2547 ได้มาร่วมสร้างบารมีอย่างเต็มกำลัง ทำบุญใหญ่ทุกบุญที่คุณครูไม่ใหญ่แนะนำให้ทำ ได้มาร่วมงานบุญกฐินที่วัดพระธรรมกายในปี 2548 ทั้งได้ทำบุญจักรแก้ว บุญเสาแก้วหนึ่งต้น สร้างพระธรรมกายประจำตัวทั้งของตัวเองและครอบครัว และถวายหลวงปู่ หลวงพ่อ คุณยาย รวมหกสิบแปดองค์ ปัจจุบันผู้เขียนและลูกสาวตั้งจิตปรารถนาจะสร้างบารมีติดตามหลวงปู่ หลวงพ่อ คุณยายไปทุกภพทุกชาติจนกว่าจะถึงที่สุดแห่งธรรม

อ่านคำถามว่าบุพกรรมใดทำให้คุณพ่อป่วยเป็นโรคถุงน้ำดีอักเสบ ขณะนี้ท่านอยู่ที่ภพภูมิใด ได้รับบุญที่ลูกอุทิศไปให้หรือไม่อย่างไร บุพกรรมใดทำให้คุณแม่ป่วยเป็นวัณโรค ขณะนี้ท่านอยู่ภพภูมิใดและมีความเป็นอยู่อย่างไร ได้รับบุญที่อุทิศไปให้หรือไม่ และเรื่องที่ลูกต้องถูกคลุมถุงชนแต่งงานแล้วต้องหย่านั้น จะเป็นเพราะกรรมกาเมสุมิจฉาจารของลูกหรือเปล่า

อ่านคำถามต่อว่าตอนแรกลูกคิดจะแต่งงานกับชายชาวเบลเยียมอีกคนที่ฐานะไม่ได้ร่ำรวย แต่เพราะบุพกรรมใดที่ทำให้กลับมาได้สามีฐานะดีคนนี้แบบไม่เคยคาดคิด เป็นเพราะมีกรรมใดมาลิขิตชีวิตให้คู่กันไว้หรือเปล่า สามีสร้างบุพกรรมอะไรไว้จึงมีฐานะร่ำรวย แต่ต่อมาถูกปล้นคฤหาสน์ในช่วงกำลังป่วยและต้องสูญเสียธุรกิจจนต้องขายสมบัตินำมาใช้หนี้ ทำไมกรรมยังส่งผลในเวลาใกล้เคียงกับการเสียชีวิตของเขา บุพกรรมใดทำให้สามีป่วยหนักด้วยโรคเส้นเลือดในหัวใจตีบจนต้องผ่าตัด สามีตายแล้วไปไหน คตินิมิตก่อนตายเป็นอย่างไร เขารู้สึกอย่างไรกับลูกและลูกสาวที่อยู่ข้าง ๆ ตอนสิ้นใจ ได้รับบุญที่อุทิศไปให้หรือไม่ ลูกมีบุญอะไรจึงได้เงินหนึ่งล้านจากสามีอย่างง่าย ๆ เพื่อกลับมาเมืองไทย กรรมใดทำให้กระเป๋าเดินทางหายไป แต่ในโชคร้ายก็มีโชคดีคือได้พบกับสามีคนปัจจุบันที่มาช่วยเหลือ ลูกตั้งใจจะช่วยงานของหมู่คณะที่ประเทศเบลเยียมอย่างเต็มที่แต่ยังมีปัญหาเรื่องกฎหมาย ควรทำอย่างไร และสามี ตัวลูก กับลูกสาวคนเล็กเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างไร ในชาติของพระราชาที่ออกบวชในพุทธันดรที่ผ่านมา เราทั้งสามคนอยู่ในหมู่คณะหรือไม่