เวียนเทียน

ในแต่ละปีมีผู้เข้าถึงความสว่างภายในในวันมาฆบูชามาก สมัยหลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญ ตอนเวียนเทียนท่านบอกให้มองท้องฟ้าจะเห็นพระพุทธเจ้าเสด็จลงมาด้วยตาเนื้อ แล้วชี้ชวนกันดู คนยุคนั้นเล่าให้ครูไม่ใหญ่ฟังว่าเห็นองค์พระใสเหมือนกระจก เหมือนแก้ว เหมือนเพชร องค์เล็กองค์ใหญ่ สมัยคุณยายอาจารย์ยังมีชีวิตก็เวียนเทียนที่มหาธรรมกายเจดีย์ มีคนเห็นท้องฟ้าเหมือนทะลุเป็นโพรงแล้วเห็นองค์พระเป็นแถว ตอนนี้คุณยายเป็นกายละเอียดแล้วคงทำได้ง่ายขึ้น ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าไม่เกี่ยวกับตัวท่าน แล้วเล่าว่าสมัยคุณยายนั่งที่โบสถ์ ครูไม่ใหญ่ถามคุณยายว่าเห็นอย่างไร คุณยายตอบง่าย ๆ ว่าท่านอยู่ตรงไหนก็ไปอาราธนาตรงนั้น ถ้าอยากเห็นต้องทำใจให้บริสุทธิ์ในห้าวันนี้ ช่วงกลางมีบรรทัดเสียงหัวเราะและถอดเสียงเพี้ยนราวครึ่งนาที

ค่ำคืนสุดท้ายของการอยู่ธุดงค์ หลังสวดมนต์ทำวัตรเย็นและนั่งสมาธิ สามเณรได้ร่วมจุดประทีป เวียนเทียน และลอยโคมประทีปถวายเป็นพุทธบูชา สามเณรสังเกตว่าโคมประทีปที่ปล่อยขึ้นฟ้าแม้ถูกปล่อยจากต่างทิศ แต่ทุกดวงลอยไปรวมกลุ่มกัน เหมือนพวกเราที่แม้ต่างพ่อต่างแม่แต่ได้มาบวชเป็นสามเณรพร้อมกัน