หล่อองค์พระประธานอาคารภาวนา 60 ปี
tag ที่มักมาด้วยกัน:
ทนทรมานมามากแล้ว ขอกราบลา
มหาสุวรรณนิธิ
รัตนะเจ็ด
ลักษณะมหาบุรุษ 32 ประการ
สายสมบัติ
จดหมายลาตาย
ผูกคอตาย
ทบทวนบุญ
-
1:04:37
ทบทวนบุญและสารคดีพิธีหล่อองค์พระประธาน ณ อาคารภาวนา 60 ปี
ชวนทบทวนบุญที่ทำผ่านมาเมื่อวันอังคารที่ 1 พฤศจิกายน 2548 คือบุญหล่อองค์พระพุทธปฏิมา แล้วเข้าสารคดีซึ่งเล่าว่าขบวนอัญเชิญเคลื่อนผ่านมหาวิหารพระมงคลเทพมุนีมาสู่สภาธรรมกายสากล ในวันอังคารที่ 1 พฤศจิกายน 2548 เพื่อประกอบพิธีหล่อองค์พระประธานประดิษฐาน ณ อาคารภาวนา 60 ปี สาธุชนทั่วทุกทิศเดินทางมาร่วมสถาปนาต้นแบบกายมหาบุรุษจำลองเป็นพุทธปฏิมากร ทำให้ภายในสภาธรรมกายสากลเนืองแน่นทั้งคนไทยและต่างประเทศ เวลา 17 นาฬิกา ท่านประธานสงฆ์นำอธิษฐานจิตและเชิญผู้มีบุญลุกขึ้นยืนเตรียมพิธี
-
1:07:08
สารคดี: หย่อนมหาสุวรรณนิธิรูปรัตนะเจ็ด และอานิสงส์การสร้างพระพุทธรูป
สารคดีเล่าว่าหลวงพ่อหย่อนมหาสุวรรณนิธิรูปจักรแก้วเป็นปฐมเริ่ม แล้วผู้มีบุญค่อย ๆ หย่อนมหาสุวรรณนิธิที่อธิษฐานจิตมาแล้วลงสู่รางรับสีทอง เสียงโลหะมงคลรูปรัตนะเจ็ด คือจักรแก้ว ดวงแก้ว ขุนพลแก้ว ขุนคลังแก้ว นางแก้ว ช้างแก้ว และม้าแก้ว นับหมื่นนับแสนกระทบรางรับมุ่งสู่เบ้าหลอม จากนั้นถือสายสมบัติสีขาวเชื่อมสายบุญบารมีให้ผังสำเร็จแห่งกายมหาบุรุษและผังสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่อง ปิดท้ายว่าการสร้างพระพุทธรูปเปรียบได้กับจำลองสภาวธรรมภายใน ใครเห็นลักษณะมหาบุรุษ 32 ประการพร้อมอนุพยัญชนะ 80 ย่อมเกิดแรงบันดาลใจศึกษาธรรมปฏิบัติ
-
1:45:15
ประวัติลูกสามคน: พี่สาวจบโทบริหาร น้องสาวจบโทวิศวะ น้องชายเรียนนิติศาสตร์
ผู้เขียนเป็นลูกสาวคนโต จบปริญญาโทบริหารธุรกิจ อายุ 31 ปี น้องสาวหนึ่งคนอายุ 26 ปี จบปริญญาโทวิศวกรรมศาสตร์เครื่องกล และน้องชายหนึ่งคนอายุ 20 ปี กำลังเรียนนิติศาสตร์ ครอบครัวอบอุ่น พี่น้องรักกันดี ไม่น่าจะมีปัญหาใด ๆ แต่หลังวันที่ 1 พฤศจิกายน 2548 ที่ไปหล่อองค์พระที่อาคาร 60 ปี ก็ต้องพบเหตุการณ์สะเทือนใจ
-
2:02:47
วันที่ 1 พฤศจิกายน 2548 พบน้องสาวแขวนคอตายหน้าโต๊ะหมู่บูชา
วันที่ 1 พฤศจิกายน 2548 หลังหล่อองค์พระเสร็จ ผู้เขียนและคุณแม่กลับถึงบ้านสามทุ่ม บอกคุณพ่อว่าเอาบุญมาฝาก คุณพ่อบอกว่าน้องสาวขึ้นไปนอนตั้งแต่บ่ายสอง วันนี้นอนนานมาก ประมาณสี่ทุ่มคุณแม่เข้าไปในห้องน้องสาวก็พบว่าน้องแขวนคอตายไว้กับเหล็กดัดตรงหน้าต่าง ต่อหน้าโต๊ะหมู่บูชา น้องเขียนจดหมายไว้ สรุปว่าถึงวันนี้แล้ว ทนไม่ไหวแล้ว เพราะทรมานเหลือเกิน