สร้างองค์พระประจำตัว

เปิดกรณีศึกษาโดนรัดคอตั้งแต่อยู่ในท้อง ผู้เขียนจดหมายเล่าว่ามาวัดครั้งแรกปี 2540 โดยเพื่อนชักชวนมาแจ้งข่าวการสร้างพระธรรมกายประจำตัว เมื่อทราบอานิสงส์และความสำคัญของมหาธรรมกายเจดีย์ก็ตัดสินใจสร้างพระภายนอกและพระแกนกลางทันทีรวม 12 องค์ หลังจากนั้นไม่ค่อยได้มาวัดอีก ต่อมาได้ทำหน้าที่ผู้นำบุญชวนคนสร้างพระธรรมกายประจำตัว ภายในเวลาประมาณสองอาทิตย์ชวนคนทำบุญองค์พระได้เกือบหนึ่งร้อยองค์ ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าโลกจำเป็นต้องมีกัลยาณมิตร

แม่เล่าว่าพ่อสุขภาพแข็งแรง ออกกำลังกายสม่ำเสมอ ไม่เคยเจ็บป่วยจนบริษัทประกันชีวิตลดเบี้ยประกันให้ ปี 2539 พ่อเริ่มไอผิดปกติ หมอวินิจฉัยว่าเป็นฝีที่ปอด รักษาแล้วไม่ดีขึ้น ไปพบหมออีกครั้งจึงรู้ว่าเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย อยู่ได้อีก 6 เดือน ครูไม่ใหญ่เตือนว่าแข็งแรงดีก็อย่าประมาท กลางปี 2540 ระหว่างพาพ่อไปโรงพยาบาล แม่เห็นป้ายคัตเอาต์ใหญ่ชวนสร้างองค์พระประจำตัว สะดุดใจคำว่าคุณสร้างองค์พระประจำตัวแล้วหรือยัง จึงชวนพ่อมาวัด ครั้งแรกที่มาวัดพระธรรมกาย แม่รู้สึกว่าใช่เลย ที่นี่แหละพ่อจะได้บุญมากที่สุด

ในช่วงสุดท้ายของชีวิต พ่อสร้างองค์พระประจำตัวสี่องค์ให้พ่อ แม่ ผู้เขียน และพี่ชาย เป็นวันโชคดีที่ได้พบอุบาสิกาคนหนึ่งทำหน้าที่กัลยาณมิตรอย่างดี ครอบครัวจึงได้ทำบุญทุกบุญต่อเนื่อง ครั้งนั้นยังสร้างองค์พระประจำตัวให้ปู่ย่าตายายและญาติพี่น้องรวมราวสองร้อยองค์ ปลายปี 2540 พ่อเริ่มชักเพราะมะเร็งลามไปที่สมอง แพ้ยากันชักจนร่างกายเหมือนถูกไฟเผา ต้องเปลี่ยนวิธีรักษา ขณะนอนรักษาตัวพ่อฟังธรรมะตลอดแต่ไม่ชอบนั่งสมาธิ หมอบอกว่าพ่อโชคดีที่ไม่ทรมานเหมือนคนอื่น มีสติและกำลังใจดีมาก บุญใหญ่ครั้งสุดท้ายก่อนเสียชีวิตคือสร้างองค์พระธรรมกายประดิษฐานบนโดมมหาธรรมกายเจดีย์ 1 องค์ ถวายกับคุณครูไม่ใหญ่ด้วยมือของพ่อเอง

จดหมายเล่าถึงลุงคนหนึ่ง (เพื่อนของอาโกะ) ที่ทำบุญกับคุณครูไม่ใหญ่ต่อเนื่องราวสามปีไม่ต่ำกว่าห้าล้าน แต่หลังงานสลายร่างคุณยาย (วันที่ถอดได้เพี้ยนเป็นปี 2545) ก็ไม่ค่อยได้มาวัด บางครั้งดูเหมือนเข้าใจการสร้างบารมีของหมู่คณะ บางครั้งก็ไม่ แล้วเข้าชุดคำถาม บุพกรรมใดทำให้พ่ออายุสั้น ป่วยเป็นมะเร็งและแพ้ยากันชักจนผิวหนังพองเหมือนถูกไฟเผา บุญสร้างองค์พระประจำตัวก่อนตายส่งผลอย่างไร ตอนนี้พ่ออยู่ที่ไหน ได้รับบุญที่ส่งไปหรือไม่ พ่อลืมผมแล้วหรือยัง และมีข้อความใดฝากถึงผมหรือเปล่า