ใจเย็น

เฉลยว่าผู้เขียนต้องกล้าหันกลับมาดูตัวเองเหมือนดูในกระจก ว่าเรามีข้อบกพร่องอะไร ไม่ใช่ไปดูว่าใครมีข้อบกพร่อง เพราะไปเจอข้อผิดพลาดของเขาแล้วเราจะทุกข์ใจ แต่ถ้าดูข้อบกพร่องตัวเองก็จะแก้ไขให้หมดไปและสมบูรณ์ขึ้น ปัญหาต่าง ๆ ก็จะหมดไป เพราะผู้เขียนเป็นคนเก่งอยู่แล้ว เรียนก็เก่ง หาทรัพย์ก็เก่ง ทำกิจกรรมก็เก่ง เป็นผู้นำบุญก็เก่ง แต่เก่งอย่างเดียวไม่ได้ ต้องน่ารักด้วย ความน่ารักนี้ผู้เขียนมีอยู่ในตัวเยอะแยะแต่เอามาใช้เป็นบางช่วงของอารมณ์ ชอบเขียมชอบประหยัดในการใช้ความน่ารักมากเกินไป ถ้าหัดเป็นคนใจเย็นและหัดยอมก็จะดี เพราะผู้เขียนไม่ค่อยยอมใคร พอขึ้นชื่อว่าเป็นคนแล้วไม่ยอม แต่ถ้าเป็นยุงเป็นมดกลับยอมให้มันตอมได้ จึงต้องเอาการยอมมาใช้บ้าง เรายอมชนะไม่ใช่ยอมแพ้ ยอมเพื่อชนะใจเขาแล้วเขาก็จะรักเรา และหัดยกย่องคนอื่น หัดยืดหยุ่นบ้าง ก็จะไม่ไปกระทบกับใคร ใคร ๆ ก็จะรักเพราะเราทำตัวให้น่ารัก

ครูไม่ใหญ่ทวนว่าคุณไฮดีไร้น้ำหนักโดยไม่ได้ลดน้ำหนัก สิ่งที่ทำให้เกิดคือใจที่หยุดนิ่ง เมื่อใจมาอยู่ที่ตั้งดั้งเดิมของใจ น้ำหนักจะหายไป เปรียบเป็นสมการหนึ่งลบหนึ่งเท่ากับศูนย์ เมื่อไปถึงศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ดก็เบาสบาย เป็นประสบการณ์สากล คุณไฮดีเล่าว่าตอนนี้นั่งสมาธิสามสิบนาทีทุกเช้าก่อนไปทำงาน ทั้งวันสดชื่นสงบ ใจเย็นขึ้นและเป็นผลดีต่อครอบครัว ครูไม่ใหญ่แยกว่าใจเย็นกับเชื่องช้าไม่เหมือนกัน เชื่องช้าคือไม่กระฉับกระเฉง แต่ใจเย็นคือความตื่นตัวภายใน กล้ามเนื้อทุกเส้นมีชีวิตชีวา

ไม่นานผู้เขียนเริ่มทุกข์ เพราะภรรยารักสวยรักงามมากกว่าทำงาน แต่งตัวแล้วออกไปเที่ยวกับเพื่อน ไม่ดูแลลูกเหมือนครอบครัวอื่น บางครั้งเก็บเสื้อผ้าไปอยู่กับเพื่อนหรือพี่น้อง ต่อมาเริ่มติดยาเสพติด ไม่ค่อยอยู่บ้าน ใช้เงินเก่งจนผู้เขียนต้องหาเงินให้ใช้ตลอด เวลาป่วยเข้าโรงพยาบาลเอกชนแล้วโทรเรียกให้ไปจ่ายเงิน ครูไม่ใหญ่ว่าแต่ละคนก็มีปัญหา คนรอบข้างบอกว่าที่อยู่กับเธอได้เพราะผู้เขียนใจเย็น เย็นจนตั้งฉายาให้ แล้วเข้าเพลง